Psyche
alle pijlers
Alles wat er niet is
zondag 24 november 2013 om 23:04
Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ik alles heb. Lieve vrienden en familie, hoog opgeleid en een goede baan, een huis, een auto, ik ben gezond (voor zover ik weet), ik zag en zie veel van de wereld en zie er leuk uit. Je zou ook kunnen stellen dat ik niet zoveel heb, want diep in mij zit op veel momenten een treurig gevoel. Ik ben een emotioneel mens, al kom ik op anderen weleens juist hard en erg zelfverzekerd over. Ik ben goed in het aanvoelen van anderen, wat mijn kracht is, maar waar ik tegelijkertijd vaak ook last van heb. Ik heb al een aantal relaties gehad in mijn leven en helaas zijn die nooit geslaagd. Op dit moment vraag ik me zelfs af of en hoe me dat wel gaat lukken. Ik ben iemand die 100% voor een relatie gaat als die er is, maar ben jammer genoeg ook vaak gekwetst. Ik ben nu aan het bijkomen van de laatste relatiebreuk. Achtergebleven met een enigszins verbijsterd gevoel, terwijl ik alleen maar denk: doorgaan (natuurlijk mag verdriet er zijn, maar ik wil er niet in verdrinken).
Gelukkig heb ik dan ook die dingen die er wel zijn. Die stabiele factoren in mijn leven waar ik op terug kan vallen door er maar gewoon mee door te gaan. Ik mis nu na een aantal maanden echter weleens een arm om me heen. Een liefdesrelatie waarin je echt gezien wordt, bij wie vertrouwen en bepaalde geborgenheid een échte basis vormen. Ik ben me de laatste tijd gaan realiseren dat ik in een bepaald opzicht best destructief ben op dit gebied: op dit moment zou ik niet direct zoeken naar een vaste relatie, omdat de vorige nog zo vers en pijnlijk voelt. Maar mijn behoefte aan intimiteit neemt alleen maar toe. En intimiteit in de vorm van seks is gemakkelijk te krijgen. Ik zou mezelf misschien wat meer rust gunnen de komende maanden, maar vraag me af of dat de oplossing is. Ik voel me schuldig over het hebben van bijv. one night stands, dat merk ik omdat ik het niet iedereen durf te vertellen in mijn omgeving en omdat het me alleen op de korte termijn wat opleverde, maar het achteraf toch ging knagen. Waarom? Ik heb geen idee. Ja, het oordeel van anderen, dat vooral denk ik.
Ik weet niet goed waar ik heen wil met dit verhaal, maar ik merk dat ik een beetje alle kanten op denk (en doe) en misschien wel bang ben om mezelf te verliezen. Ik denk dat ik wel goed zicht heb op hoe de dingen voor mij werken, maar heb op dit moment erg het idee dat ik veel mis, dat ik niet weet welke kant mijn leven op gaat en moet. Om me heen is iedereen aan het settelen en ik sta nu misschien wel stiller dan ooit.
Gelukkig heb ik dan ook die dingen die er wel zijn. Die stabiele factoren in mijn leven waar ik op terug kan vallen door er maar gewoon mee door te gaan. Ik mis nu na een aantal maanden echter weleens een arm om me heen. Een liefdesrelatie waarin je echt gezien wordt, bij wie vertrouwen en bepaalde geborgenheid een échte basis vormen. Ik ben me de laatste tijd gaan realiseren dat ik in een bepaald opzicht best destructief ben op dit gebied: op dit moment zou ik niet direct zoeken naar een vaste relatie, omdat de vorige nog zo vers en pijnlijk voelt. Maar mijn behoefte aan intimiteit neemt alleen maar toe. En intimiteit in de vorm van seks is gemakkelijk te krijgen. Ik zou mezelf misschien wat meer rust gunnen de komende maanden, maar vraag me af of dat de oplossing is. Ik voel me schuldig over het hebben van bijv. one night stands, dat merk ik omdat ik het niet iedereen durf te vertellen in mijn omgeving en omdat het me alleen op de korte termijn wat opleverde, maar het achteraf toch ging knagen. Waarom? Ik heb geen idee. Ja, het oordeel van anderen, dat vooral denk ik.
Ik weet niet goed waar ik heen wil met dit verhaal, maar ik merk dat ik een beetje alle kanten op denk (en doe) en misschien wel bang ben om mezelf te verliezen. Ik denk dat ik wel goed zicht heb op hoe de dingen voor mij werken, maar heb op dit moment erg het idee dat ik veel mis, dat ik niet weet welke kant mijn leven op gaat en moet. Om me heen is iedereen aan het settelen en ik sta nu misschien wel stiller dan ooit.
dinsdag 26 november 2013 om 00:02
Waarom ben je zo toch zo bezig met het oordeel dat anderen kunnen hebben over jouw keuzes op seksgebied? Als het goed is gaan die keuzes niemand anders wat aan dan jijzelf en degene waarmee je seks hebt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 26 november 2013 om 00:08
Ik denk dat het over iets breders gaat: dat ik ook op andere gebieden mijn stemming vaak te veel laat beïnvloeden door wat ik denk wat ánderen kunnen denken. Ingewikkeld eigenlijk hè.
In mijn laatste relatie ben ik behoorlijk gekwetst, iets wat ik niet op deze manier voor mogelijk heb gehouden. Juist nu ben ik zo aan het worstelen met hoe ik verder moet, probeer ik rationeel te zijn en de dingen te doen die gezond en goed zijn voor me, eigenlijk uit de angst om mezelf te verliezen. En eerlijk gezegd merk ik dat ik juist na die ons-en nu het gevoel heb dat ik rust aan mijn kop wil, maar ook weer zo om kan zijn als ik een leuke man tegenkom. Niet echt standvastig en zoekend ofzo. Dus alles wat gezegd wordt, alles waar iedereen mee bezig is, dat neem ik onder de loep en leg ik naast mijn eigen leven, die op dit moment dus als een achtbaan voelt. In mijn hoofd tenminste.
In mijn laatste relatie ben ik behoorlijk gekwetst, iets wat ik niet op deze manier voor mogelijk heb gehouden. Juist nu ben ik zo aan het worstelen met hoe ik verder moet, probeer ik rationeel te zijn en de dingen te doen die gezond en goed zijn voor me, eigenlijk uit de angst om mezelf te verliezen. En eerlijk gezegd merk ik dat ik juist na die ons-en nu het gevoel heb dat ik rust aan mijn kop wil, maar ook weer zo om kan zijn als ik een leuke man tegenkom. Niet echt standvastig en zoekend ofzo. Dus alles wat gezegd wordt, alles waar iedereen mee bezig is, dat neem ik onder de loep en leg ik naast mijn eigen leven, die op dit moment dus als een achtbaan voelt. In mijn hoofd tenminste.
zondag 1 december 2013 om 00:06
Paar dagen geleden dat ik schreef dat ik alles zo aan het overpiekeren was, nou, inmiddels is het een beetje klaar en leeg in mijn hoofd. Helaas zorgt dat wel voor een rotgevoel. Voel me alleen. Niet persé door missen van een relatie, misschien wel gewoon iemand, het is wel erg stil in huis. Het besef van het alleen zijn. Voelt best verdrietig eigenlijk.
zondag 1 december 2013 om 20:47
Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die alles hebben. Zo heb ik mezelf eens vergeleken met mijn manager. Zij had op het eerste gezicht alles: heel goede baan met dito salaris, een vriend, veel vrijheid, een voor mij interessant leven, terwijl ik me rot voelde over mijn niet afgemaakte opleidingen, mijn baan die ik niet leuk vond en geen carrièremogelijkheden. Later bleek dat zij heel graag wilde wat ík had, namelijk een leuk gezin. Ze probeerde al jaren zwanger te worden en uiteindelijk ging haar vriend ook nog bij haar weg.
Ik denk dat we blij moeten zijn met wat we hebben. Een arm om je heen en een relatie zijn fijn, maar het lijkt mij juist ook weer heerlijk om een huis voor mezelf te hebben, te kunnen doen en laten wat ik wil en met niemand rekening te hoeven houden.
En die relatie komt heus wel weer.
Ik denk dat we blij moeten zijn met wat we hebben. Een arm om je heen en een relatie zijn fijn, maar het lijkt mij juist ook weer heerlijk om een huis voor mezelf te hebben, te kunnen doen en laten wat ik wil en met niemand rekening te hoeven houden.
En die relatie komt heus wel weer.
zondag 1 december 2013 om 20:50
quote:plaisir schreef op 01 december 2013 @ 00:06:
Paar dagen geleden dat ik schreef dat ik alles zo aan het overpiekeren was, nou, inmiddels is het een beetje klaar en leeg in mijn hoofd. Helaas zorgt dat wel voor een rotgevoel. Voel me alleen. Niet persé door missen van een relatie, misschien wel gewoon iemand, het is wel erg stil in huis. Het besef van het alleen zijn. Voelt best verdrietig eigenlijk. Waarom staat alleen zijn voor jou gelijk aan eenzaam zijn? Ik ben regelmatig alleen maar voel me dan niet eenzaam. Misschien goed om je te gaan realiseren dat alleen zijn dus niet perse ook eenzaamheid hoeft te betekenen?
Paar dagen geleden dat ik schreef dat ik alles zo aan het overpiekeren was, nou, inmiddels is het een beetje klaar en leeg in mijn hoofd. Helaas zorgt dat wel voor een rotgevoel. Voel me alleen. Niet persé door missen van een relatie, misschien wel gewoon iemand, het is wel erg stil in huis. Het besef van het alleen zijn. Voelt best verdrietig eigenlijk. Waarom staat alleen zijn voor jou gelijk aan eenzaam zijn? Ik ben regelmatig alleen maar voel me dan niet eenzaam. Misschien goed om je te gaan realiseren dat alleen zijn dus niet perse ook eenzaamheid hoeft te betekenen?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 4 december 2013 om 11:03
Sorry voor de late reactie, ik was een paar dagen weg. Maar bedankt voor jullie reacties.
Loudlikelove, ik ben ook zeker wel tevreden over de dingen die ik heb (en bereikt). Het zit 'm ook niet zozeer in jaloezie ofzo. Ik zou niet snel met een ander willen ruilen, maar heb wel vaak het gevoel van 'is dit het nou'. Natuurlijk een bekend gevoel voor vast velen onder ons.
Enn, 'eenzaam' is denk ik ook niet het goede woord. Ik heb namelijk genoeg mensen om me heen. Maar toch kan ik me weleens alleen voelen. Bijv. op zo'n zaterdagavond op de bank. Als ik merk dat ik het wel erg stil vind in huis, ik mis dan iemand om me heen. Denk dat dit laatste erg gerelateerd is aan het met momenten missen van ex.
Op dit moment gaat het wel beter. Het komt en het gaat een beetje. En ik heb weer gezellig bezoek gehad van de week.
Loudlikelove, ik ben ook zeker wel tevreden over de dingen die ik heb (en bereikt). Het zit 'm ook niet zozeer in jaloezie ofzo. Ik zou niet snel met een ander willen ruilen, maar heb wel vaak het gevoel van 'is dit het nou'. Natuurlijk een bekend gevoel voor vast velen onder ons.
Enn, 'eenzaam' is denk ik ook niet het goede woord. Ik heb namelijk genoeg mensen om me heen. Maar toch kan ik me weleens alleen voelen. Bijv. op zo'n zaterdagavond op de bank. Als ik merk dat ik het wel erg stil vind in huis, ik mis dan iemand om me heen. Denk dat dit laatste erg gerelateerd is aan het met momenten missen van ex.
Op dit moment gaat het wel beter. Het komt en het gaat een beetje. En ik heb weer gezellig bezoek gehad van de week.
