Psyche
alle pijlers
Altijd wat
maandag 3 februari 2014 om 14:52
Hallo,
Zo lang als ik mijn beste vriendin (ruim 15 jaar) ken is er medisch gezien altijd wel iets met haar aan de hand.
De klachten die zij zegt te hebben, heeft ze altijd maar voor een korte periode, na de periode hoor je haar hier niets meer over. Het zijn dus iedere keer nieuwe klachten.
Huisarts, doctoren in het ziekenhuis krijgt ze iedere keer weer zover om een onderzoek te doen. Krijgt de meest uitgebreide onderzoeken om vervolgens niets te kunnen vinden.
Ik ben inmiddels op het punt aangeland dat ik haar klachten niet meer serieus neem. Het punt is dat het sinds een half jaar nergens anders meer over gaat als ik haar spreek.
Hoe kan ik haar confronteren met mijn twijfels over de echtheid van haar klachten zonder haar meteen de grond in te trappen?
Zo lang als ik mijn beste vriendin (ruim 15 jaar) ken is er medisch gezien altijd wel iets met haar aan de hand.
De klachten die zij zegt te hebben, heeft ze altijd maar voor een korte periode, na de periode hoor je haar hier niets meer over. Het zijn dus iedere keer nieuwe klachten.
Huisarts, doctoren in het ziekenhuis krijgt ze iedere keer weer zover om een onderzoek te doen. Krijgt de meest uitgebreide onderzoeken om vervolgens niets te kunnen vinden.
Ik ben inmiddels op het punt aangeland dat ik haar klachten niet meer serieus neem. Het punt is dat het sinds een half jaar nergens anders meer over gaat als ik haar spreek.
Hoe kan ik haar confronteren met mijn twijfels over de echtheid van haar klachten zonder haar meteen de grond in te trappen?
maandag 3 februari 2014 om 15:02
Sommige mensen zitten verlegen om aandacht zelfs als is dat negatieve en hebben ziekte winst door zich op deze manier op te stellen.
Je zou ook kunnen zeggen, ik hoor wat je zegt, kunnen we het nu ergens anders over hebben.
Je hoeft geen waarde oordeel te verbinden aan de echtheid van haar ziekte.
Je zou ook kunnen zeggen, ik hoor wat je zegt, kunnen we het nu ergens anders over hebben.
Je hoeft geen waarde oordeel te verbinden aan de echtheid van haar ziekte.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 3 februari 2014 om 15:07
quote:viva-amber schreef op 03 februari 2014 @ 15:02:
Sommige mensen zitten verlegen om aandacht zelfs als is dat negatieve en hebben ziekte winst door zich op deze manier op te stellen.
Je zou ook kunnen zeggen, ik hoor wat je zegt, kunnen we het nu ergens anders over hebben.
Je hoeft geen waarde oordeel te verbinden aan de echtheid van haar ziekte.Zo heb ik het nog niet bekeken. Thnx
Sommige mensen zitten verlegen om aandacht zelfs als is dat negatieve en hebben ziekte winst door zich op deze manier op te stellen.
Je zou ook kunnen zeggen, ik hoor wat je zegt, kunnen we het nu ergens anders over hebben.
Je hoeft geen waarde oordeel te verbinden aan de echtheid van haar ziekte.Zo heb ik het nog niet bekeken. Thnx
maandag 3 februari 2014 om 15:54
Het is niet onwaarschijnlijk dat ze gewoon heel bang is dat ze ook echt al die ziektes heeft of zou kunnen hebben. Die angst zit zo diep dat je rationeel wel kunt denken dat je het niet 'kunt' hebben, maar je zult maar net op die manier iets wegrationaliseren wat wel echt is. Dus dan ga je toch maar weer naar de huisarts.
maandag 3 februari 2014 om 15:55
Ik zou me verre van oordelen houden als ik hou was.
Jij kan niet voelen wat zij voelt, enclave is het zo dat het misschien psychisch is, dan nog voelt zij zich zoals zij zich voelt.
En het laatste waar je dan op zit te wachten is een vriendin die vindt dat je je aanstelt.
Ze zal zich waarschijnlijk al genoeg onbegrepen voelen.
Maar... Als het ten koste gaat van de vriendschap omdat ze geen ruimte laat voor jou, dan is dat natuurlijk wel iets waar je het over kan hebben.
Misschien kun je eens met haar mee naar een onderzoek of gesprek?
Zo toon je wel je betrokkenheid en is er ook ruimte om aan te kaarten dat het misschien psychisch is, zonder haar het gevoel te geven dat wat ze zegt dat ze voelt, niet echt is.
Jij kan niet voelen wat zij voelt, enclave is het zo dat het misschien psychisch is, dan nog voelt zij zich zoals zij zich voelt.
En het laatste waar je dan op zit te wachten is een vriendin die vindt dat je je aanstelt.
Ze zal zich waarschijnlijk al genoeg onbegrepen voelen.
Maar... Als het ten koste gaat van de vriendschap omdat ze geen ruimte laat voor jou, dan is dat natuurlijk wel iets waar je het over kan hebben.
Misschien kun je eens met haar mee naar een onderzoek of gesprek?
Zo toon je wel je betrokkenheid en is er ook ruimte om aan te kaarten dat het misschien psychisch is, zonder haar het gevoel te geven dat wat ze zegt dat ze voelt, niet echt is.
maandag 3 februari 2014 om 16:11
dinsdag 4 februari 2014 om 09:01
quote:Summerdance schreef op 03 februari 2014 @ 17:27:
Confronteren ook nog?
En precies waar wil je haar mee confronteren?
Misschien is confronteren niet het juiste woord. Met haar praten over het feit dat haar klachten altijd maar van tijdelijke aard zijn want nadat ze iedereen gek heeft gemaakt met waar ze nu weer last van heeft hoor je haar er niet meer over.
Dan mensen klachten hebben begrijp ik volkomen. geen mens is klachtenvrij. Vaak zijn dit wel terugkomende klachten en niet zoals bij haar gedurende een paar weken en daarna zijn de klachten verdwenen als sneeuw voor de zon.
Confronteren ook nog?
En precies waar wil je haar mee confronteren?
Misschien is confronteren niet het juiste woord. Met haar praten over het feit dat haar klachten altijd maar van tijdelijke aard zijn want nadat ze iedereen gek heeft gemaakt met waar ze nu weer last van heeft hoor je haar er niet meer over.
Dan mensen klachten hebben begrijp ik volkomen. geen mens is klachtenvrij. Vaak zijn dit wel terugkomende klachten en niet zoals bij haar gedurende een paar weken en daarna zijn de klachten verdwenen als sneeuw voor de zon.
dinsdag 4 februari 2014 om 10:42
Waarom twijfel je aan haar klachten? Hoogst waarschijnlijk zijn de klachten echt. Ernstige stress kan rare dingen met een lichaam doen die ook echt best eng voelen.
Daarnaast zijn er ook wel ziektes die jarenlang sluimeren en allerlei pijntjes opleveren die een opleving hebben en dan weer elders terug kunnen keren, denk aan reuma. Het duurt soms heel erg lang voor er een diagnose is.
Het is volgens mij ook echt zo dat de levensverwachting van mensen met veel klachten - wel of niet stress gerelateerd - aanzienlijk korter is. Dat betekent weldegelijk dat er iets in een lichaam gebeurd.
In plaats haar te veroordelen zou je misschien interesse in haar kunnen tonen wat inzicht kan geven wat er nog meer speelt. Je hoeft niet met haar mee te huilen, maar dit is de andere kant. Ze is je beste vriendin zeg je. Praat daar dan ook naar.
Daarnaast zijn er ook wel ziektes die jarenlang sluimeren en allerlei pijntjes opleveren die een opleving hebben en dan weer elders terug kunnen keren, denk aan reuma. Het duurt soms heel erg lang voor er een diagnose is.
Het is volgens mij ook echt zo dat de levensverwachting van mensen met veel klachten - wel of niet stress gerelateerd - aanzienlijk korter is. Dat betekent weldegelijk dat er iets in een lichaam gebeurd.
In plaats haar te veroordelen zou je misschien interesse in haar kunnen tonen wat inzicht kan geven wat er nog meer speelt. Je hoeft niet met haar mee te huilen, maar dit is de andere kant. Ze is je beste vriendin zeg je. Praat daar dan ook naar.
dinsdag 4 februari 2014 om 11:02
Soms komt er inderdaad niets uit. Omdat het psychisch is bijvoorbeeld, of dat er alleen door stress spieren enorm samentrekken wat heel pijnlijk is. Uit de onderzoeken komen geen afwijkende resultaten bedoel je dan waarschijnlijk ook.
Voorbeeld, enorme liefdes verdriet, of extreme zorgen kan zorgen voor een enorme druk op de borst. Dat is niet aantoonbaar in bloedbeeld, maar het is er wel.
De moed voel je soms echt in je schoenen zakken, dat is beeldspraak, maar je kan het ook zo voelen.
Veel mensen kunnen het leven niet zo goed aan of momenten van het leven met alle verwachtingen die het brengt.
Dat doet wat met een lichaam.
Of reuma, je zal maar net getest worden in een ontstekingsvrije periode. Of gebrek aan B12 of vitamine D. Daar wordt uitzonderlijk weinig op onderzocht.
Het kan zoveel zijn. Je hoeft er niet in mee te gaan altijd, maar neem het wel serieus.
Voorbeeld, enorme liefdes verdriet, of extreme zorgen kan zorgen voor een enorme druk op de borst. Dat is niet aantoonbaar in bloedbeeld, maar het is er wel.
De moed voel je soms echt in je schoenen zakken, dat is beeldspraak, maar je kan het ook zo voelen.
Veel mensen kunnen het leven niet zo goed aan of momenten van het leven met alle verwachtingen die het brengt.
Dat doet wat met een lichaam.
Of reuma, je zal maar net getest worden in een ontstekingsvrije periode. Of gebrek aan B12 of vitamine D. Daar wordt uitzonderlijk weinig op onderzocht.
Het kan zoveel zijn. Je hoeft er niet in mee te gaan altijd, maar neem het wel serieus.
dinsdag 4 februari 2014 om 14:10
Artsen kunnen niks vinden. Dat zegt op zich nog niks over dat het psychisch is, niet alle ziektes zijn meteen zichtbaar denk idd aan B12 gebrek
MAAR:Ze heeft het over niks anders.. Is dat niet op zichzelf een aanwijzing dat het psychisch is?
Mijn ervaring met zieke mensen is dat ze het juist niét altijd over de klachten willen hebben. Ja, de klachten zijn er maar om daar nou de hele tijd bij stil te staan. Ze willen zich ook op leuke dingen richten.
Als je het dan wel de hele keer over je klachten hebt, lijkt het wel of je status ontleent aan zielig zijn..
Denk ik
MAAR:Ze heeft het over niks anders.. Is dat niet op zichzelf een aanwijzing dat het psychisch is?
Mijn ervaring met zieke mensen is dat ze het juist niét altijd over de klachten willen hebben. Ja, de klachten zijn er maar om daar nou de hele tijd bij stil te staan. Ze willen zich ook op leuke dingen richten.
Als je het dan wel de hele keer over je klachten hebt, lijkt het wel of je status ontleent aan zielig zijn..
Denk ik
dinsdag 4 februari 2014 om 14:14
Ik zou niet de echtheid van haar klachten in twijfel trekken; waarschijnlijk voelt het voor haar heel echt. Ik zou het eerder hebben over waarom jullie het nooit ergens anders over kunnen hebben. Dat lijkt mij niet zo gezellig. Misschien een grapje ('is wel een ziekenboeg hier/valt niet mee hè ouder worden/een wonder dat je nog kunt lopen etc.) en dan over iets anders beginnen. Wat haal jij nog uit die vriendschap zo?
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
woensdag 5 februari 2014 om 09:51
Ik ervaar het als een vorm van aandacht vragen terwijl ze die aandacht ook op een positieve manier zou kunnen vragen/krijgen.
Telkens als ik over iets anders begin komen we toch weer uit op haar klachten. De laatste twee jaar is die schreeuw om aandacht (in mijn ogen) groter geworden.
Ik heb al van alles geprobeerd. Aan haar gevraagd wat ik kon doen om klachten te verlichten etc.
Ze kon een tijd niet tegen drukte, prima gaan we niet naar de film maar we kijken er een thuis. Diezelfde week staat ze wel op een festival met 30.000 bezoekers.... Als ik haar dan vraag of het goed gegaan is op het festival zegt ze ja zeker. heel leuk gehad.
Ook subtiel vragen naar het hoe en waarom van haar klachten levert niets op. Het was vroeger echt een leuke meid en wil zou het jammer vinden om die vriendschap te verliezen. Hoewel ik het nu een beetje als eenrichtingsverkeer ervaar.
Telkens als ik over iets anders begin komen we toch weer uit op haar klachten. De laatste twee jaar is die schreeuw om aandacht (in mijn ogen) groter geworden.
Ik heb al van alles geprobeerd. Aan haar gevraagd wat ik kon doen om klachten te verlichten etc.
Ze kon een tijd niet tegen drukte, prima gaan we niet naar de film maar we kijken er een thuis. Diezelfde week staat ze wel op een festival met 30.000 bezoekers.... Als ik haar dan vraag of het goed gegaan is op het festival zegt ze ja zeker. heel leuk gehad.
Ook subtiel vragen naar het hoe en waarom van haar klachten levert niets op. Het was vroeger echt een leuke meid en wil zou het jammer vinden om die vriendschap te verliezen. Hoewel ik het nu een beetje als eenrichtingsverkeer ervaar.
