Psyche
alle pijlers
Alzheimer en stervensproces?
dinsdag 3 december 2013 om 13:19
Wie heeft dit meegemaakt? Wat kan ik verwachten?
Mijn moeder heeft al 15 jaar Alzheimer en morgen hebben we een gesprek met de arts over 'het einde'. Ze gaat namelijk hard achteruit.
Sinds een week zijn de kleine gilletjes overgegaan in angstaanjagend schreeuwen en waar ze eerst dachten dat het een soort van psychoses of waanbeelden waren denken ze nu dat het pijn is. Ze komt ook al een paar dagen haar bed niet meer uit. Ze kan al jaren niet meer praten en er is ook al zeker een paar jaar geen contact meer met haar te krijgen dus het blijft gissen wat ze voelt waardoor ze zo in paniek/boos/verdrietig is.
Volgens haar EVV-er moeten we ons voorbereiden op haar overlijden. Snel. Moeilijk natuurlijk maar na deze lange lijdensweg ook wel een opluchting.
Maar waar ik helaas bij kanker wel een beetje verwachtingen heb over hoe het stervensproces verloopt heb ik bij Alzheimer geen idee wat we kunnen verwachten. En is haar lichaam wel op? Ze is pas 67 namelijk.
Hoe ging dat bij jullie dierbaren?
Mijn moeder heeft al 15 jaar Alzheimer en morgen hebben we een gesprek met de arts over 'het einde'. Ze gaat namelijk hard achteruit.
Sinds een week zijn de kleine gilletjes overgegaan in angstaanjagend schreeuwen en waar ze eerst dachten dat het een soort van psychoses of waanbeelden waren denken ze nu dat het pijn is. Ze komt ook al een paar dagen haar bed niet meer uit. Ze kan al jaren niet meer praten en er is ook al zeker een paar jaar geen contact meer met haar te krijgen dus het blijft gissen wat ze voelt waardoor ze zo in paniek/boos/verdrietig is.
Volgens haar EVV-er moeten we ons voorbereiden op haar overlijden. Snel. Moeilijk natuurlijk maar na deze lange lijdensweg ook wel een opluchting.
Maar waar ik helaas bij kanker wel een beetje verwachtingen heb over hoe het stervensproces verloopt heb ik bij Alzheimer geen idee wat we kunnen verwachten. En is haar lichaam wel op? Ze is pas 67 namelijk.
Hoe ging dat bij jullie dierbaren?
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
dinsdag 3 december 2013 om 14:20
dinsdag 3 december 2013 om 14:46
Ik wil me niet opdringen, maar zie dat er niemand is die je hier in bij kan staan.
Ik hoop van harte dat je hier iets aan hebt. Er staan een aantal ervaringen in en het verteld ook uitgebreid wat je kunt verwachten.
http://www.weerschijn.nl/ ... igineel_formaat_websi.pdf
Ik hoop van harte dat je hier iets aan hebt. Er staan een aantal ervaringen in en het verteld ook uitgebreid wat je kunt verwachten.
http://www.weerschijn.nl/ ... igineel_formaat_websi.pdf
dinsdag 3 december 2013 om 16:08
Dank je wel, Cateautje!
Ik zocht eigenlijk gewoon een beetje ervaringsverhalen over hoe de laatste fase is bij iemand met Alzheimer. Bij kanker heb ik het een paar keer meegemaakt waaronder mijn vader maar daar sterf je meestal ook aan de kanker.
Ik heb altijd begrepen dat je niet dood gaat aan Alzheimer maar dat door de Alzheimer je op een gegeven moment bijvoorbeeld de slikfunctie wegvalt waardoor je geen eten en drinken meer binnenkrijgt en dan sterf je. Of dat bedlegerig worden ook uiteindelijk zorgt voor overlijden (trombose enzo).
Maar ik denk dat de arts ons gaat voorstellen om iets met morfine te gaan doen. Om de pijn weg te nemen. Maar ik weet dat het bij mijn vader toen gauw gebeurd was. Daardoor gleed hij weg in een half comateuze toestand en stopte met eten en later ook met drinken. Dan is het snel over. Maar mijn vader was nog bij zijn volle verstand om ermee in te stemmen zeg maar. Euthanasie bij iemand met Alzheimer mag absoluut niet.
Nou ja, we gaan het morgen wel horen.
Ik zocht eigenlijk gewoon een beetje ervaringsverhalen over hoe de laatste fase is bij iemand met Alzheimer. Bij kanker heb ik het een paar keer meegemaakt waaronder mijn vader maar daar sterf je meestal ook aan de kanker.
Ik heb altijd begrepen dat je niet dood gaat aan Alzheimer maar dat door de Alzheimer je op een gegeven moment bijvoorbeeld de slikfunctie wegvalt waardoor je geen eten en drinken meer binnenkrijgt en dan sterf je. Of dat bedlegerig worden ook uiteindelijk zorgt voor overlijden (trombose enzo).
Maar ik denk dat de arts ons gaat voorstellen om iets met morfine te gaan doen. Om de pijn weg te nemen. Maar ik weet dat het bij mijn vader toen gauw gebeurd was. Daardoor gleed hij weg in een half comateuze toestand en stopte met eten en later ook met drinken. Dan is het snel over. Maar mijn vader was nog bij zijn volle verstand om ermee in te stemmen zeg maar. Euthanasie bij iemand met Alzheimer mag absoluut niet.
Nou ja, we gaan het morgen wel horen.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
dinsdag 3 december 2013 om 16:11
Ik zit zelf al jaren in de zorg en op dit moment intensief met mensen die leiden aan de ziekte van alzheimer. Een terechte vraag is het lichaam al op?
Als ik jou was zou ik een afspraak maken met de huisarts van je moeder en de verzorging. In dit soort gevallen is de huisarts vaak bereid om langs te komen om uit te leggen wat je kan verwachten ook kan je aangeven wat je wensen zijn voor en na het mogelijke overlijden.
Als ik jou was zou ik een afspraak maken met de huisarts van je moeder en de verzorging. In dit soort gevallen is de huisarts vaak bereid om langs te komen om uit te leggen wat je kan verwachten ook kan je aangeven wat je wensen zijn voor en na het mogelijke overlijden.
dinsdag 3 december 2013 om 16:12
Wellicht iets anders, want oud, maar mijn opa leed er ook aan.
Op een dag kwam hij idd ook zijn bed niet meer uit, had pijn. Ze hebben hem met morfine in slaap gehouden en zijn gestopt met eten en drinken geven.
Dit valt nét anders onder de euthanasiewet. De keuze tussen actief handelen en medisch niet meer handelen.
Zijn mond hebben we vochtig gehouden met natte wattenstokjes. Het schijnt een zachte dood te zijn. Hij is in principe om gekomen door verzwakking en dorst.. Het was erg rustig. In een eigen kamer. Met zijn lievelingsmuziek op de achtergrond.
Op een dag kwam hij idd ook zijn bed niet meer uit, had pijn. Ze hebben hem met morfine in slaap gehouden en zijn gestopt met eten en drinken geven.
Dit valt nét anders onder de euthanasiewet. De keuze tussen actief handelen en medisch niet meer handelen.
Zijn mond hebben we vochtig gehouden met natte wattenstokjes. Het schijnt een zachte dood te zijn. Hij is in principe om gekomen door verzwakking en dorst.. Het was erg rustig. In een eigen kamer. Met zijn lievelingsmuziek op de achtergrond.
dinsdag 3 december 2013 om 16:14
Stel al je vragen morgen aan de (verpleeghuis?)arts. Die zal veel dingen goed kunnen uitleggen. Zelf werk ik ook als hulpverlener op een verpleegafdeling en uit ervaring weet ik dat het mensen die jong dementeren niet echt oud worden. Doordat de hersenfuncties achteruit gaan, gaan ook de lichamelijke functies achteruit. Hoe het precies zit weet ik niet, maar ik denk dat de arts je dit wel kan uitleggen. Waarschijnlijk willen ze de (zwaardere) pijnmedicatie en onrustmedicatie gaan gebruiken.
Maar stel je vragen aan de arts en EVV-er, zij behoren jullie daar goed in te informeren en begeleiden.
Veel sterkte gewenst. Wat vreselijk dat je je moeder al zo lang kwijt bent.
Maar stel je vragen aan de arts en EVV-er, zij behoren jullie daar goed in te informeren en begeleiden.
Veel sterkte gewenst. Wat vreselijk dat je je moeder al zo lang kwijt bent.
Iemand een blokje kaas bij de mosterd?
dinsdag 3 december 2013 om 16:20
Ten eerste heel veel sterkte!!
Het stervenproces is een naar iets om mee te maken, vooral bij je jonge moeder. Wss krijgt ze al even geen voeding meer binnen, of minimaal. Mijn ervaring is dat het schreeuwen vaak wel angst is. Je moeder kan niet meer praten, geen emoties uiten, dat kan heel angstig zijn. Ook al is iemand dement en kunnen ze niet praten/ lachen/ huilen de emoties en gevoelens zijn niet weg!
Bezoek je moeder zo vaak je kan, haal herinneringen op waarvan je zeker weet dat ze daar met blijdschap/ trots aan terugdenkt. Vertel haar hoe belangrijk ze voor je is, wat ze voor je betekend heeft, je haar nooit vergeet. Neem haar favoriete geurtje mee, haar muziek. Houd haar handen vast en streel haar armen, gezicht. Als je goed naar haar kijkt zul je zien dat haar uitdrukking wat rustiger wordt. Verwacht geen heel ontspannen uitdrukking maar je al met elk beetje tevreden zijn.
Je kent je moeder zelf het beste, bedenk wat ze prettig vindt en doe dat voor haar. Uiteindelijk zal dit voor jou ook een goed gevoel geven.
Nogmaals ontzettend veel sterkte!!
Het stervenproces is een naar iets om mee te maken, vooral bij je jonge moeder. Wss krijgt ze al even geen voeding meer binnen, of minimaal. Mijn ervaring is dat het schreeuwen vaak wel angst is. Je moeder kan niet meer praten, geen emoties uiten, dat kan heel angstig zijn. Ook al is iemand dement en kunnen ze niet praten/ lachen/ huilen de emoties en gevoelens zijn niet weg!
Bezoek je moeder zo vaak je kan, haal herinneringen op waarvan je zeker weet dat ze daar met blijdschap/ trots aan terugdenkt. Vertel haar hoe belangrijk ze voor je is, wat ze voor je betekend heeft, je haar nooit vergeet. Neem haar favoriete geurtje mee, haar muziek. Houd haar handen vast en streel haar armen, gezicht. Als je goed naar haar kijkt zul je zien dat haar uitdrukking wat rustiger wordt. Verwacht geen heel ontspannen uitdrukking maar je al met elk beetje tevreden zijn.
Je kent je moeder zelf het beste, bedenk wat ze prettig vindt en doe dat voor haar. Uiteindelijk zal dit voor jou ook een goed gevoel geven.
Nogmaals ontzettend veel sterkte!!
dinsdag 3 december 2013 om 16:23
Mijn moeder is vorig jaar overleden aan frontaalkwab dementie. Ze was 69.
Mam kon ook niet meer praten en uit bed komen. Ze heeft ongeveer 2 mnd fentanylpleisters gehad omdat ze pijn aangaf.
Op een ochtend werd ik gebeld dat ze hard achteruit ging en dat ze de dosis pijnstilling gingen verhogen. Het was maandag en ze dachten dat ze het weekend niet meer zou halen.
Ik ben gelijk met m'n broer naar mam toegegaan, maar moest 's middags naar huis voor m'n kinderen. Zou dan met man en kinderen weer naar oma gaan om gedag te zeggen, ik zou dan blijven slapen.
Was niet meer nodig. Mam is overleden voor ik weer terug was in het verpleeghuis.
Mam kon ook niet meer praten en uit bed komen. Ze heeft ongeveer 2 mnd fentanylpleisters gehad omdat ze pijn aangaf.
Op een ochtend werd ik gebeld dat ze hard achteruit ging en dat ze de dosis pijnstilling gingen verhogen. Het was maandag en ze dachten dat ze het weekend niet meer zou halen.
Ik ben gelijk met m'n broer naar mam toegegaan, maar moest 's middags naar huis voor m'n kinderen. Zou dan met man en kinderen weer naar oma gaan om gedag te zeggen, ik zou dan blijven slapen.
Was niet meer nodig. Mam is overleden voor ik weer terug was in het verpleeghuis.
dinsdag 3 december 2013 om 16:46
Hoi boannan, allereerst een dikke knuffel. Alzheimer is een vreselijke ziekte en dan vooral voor de familie.
Mijn opa had ook alzheimer, zijn laatste fase was idd bedlegerig, beetje apathisch eigenlijk. Op een gegeven moment ook niet meer drinken of eten, veel slapen. Totdat de bekende stokkende ademhaling begon, dat duurde nog wel een tijdje. Toen is er in overleg met de arts besloten om hem wat dieper te laten slapen door middel van morfine. En dat kleine beetje morfine was genoeg om hem te laten sterven.
Maar ik heb ook het overlijden van mijn oma meegemaakt, die had een hersenbloeding gehad, en werd van de beademing afgehaald want ze was niet meer te redden en zou die dag nog sterven, is ook gebeurd.
En mijn broer schoonvader aan kanker ook meegemaakt. Wat mij opvalt is dat de laatste fase voor elk mens hetzelfde is, de een wat heftiger als de ander maar dezelfde lichamelijke achteruitgang.
Vooral met alzheimer en kanker is het niet meer eten en drinken en dan treed langzaamaan de dood in na een aantal uur of dagen.
Ik wens jou heel veel sterkte en krach toe!
Mijn opa had ook alzheimer, zijn laatste fase was idd bedlegerig, beetje apathisch eigenlijk. Op een gegeven moment ook niet meer drinken of eten, veel slapen. Totdat de bekende stokkende ademhaling begon, dat duurde nog wel een tijdje. Toen is er in overleg met de arts besloten om hem wat dieper te laten slapen door middel van morfine. En dat kleine beetje morfine was genoeg om hem te laten sterven.
Maar ik heb ook het overlijden van mijn oma meegemaakt, die had een hersenbloeding gehad, en werd van de beademing afgehaald want ze was niet meer te redden en zou die dag nog sterven, is ook gebeurd.
En mijn broer schoonvader aan kanker ook meegemaakt. Wat mij opvalt is dat de laatste fase voor elk mens hetzelfde is, de een wat heftiger als de ander maar dezelfde lichamelijke achteruitgang.
Vooral met alzheimer en kanker is het niet meer eten en drinken en dan treed langzaamaan de dood in na een aantal uur of dagen.
Ik wens jou heel veel sterkte en krach toe!
dinsdag 3 december 2013 om 17:11
Allereerst een wat naar voor je.
Wij hebben 2 weken geleden te horen gekregen dat mijn schoonvader gevorderde Alzheimer heeft. Hij heeft 3 jaar geleden een herseninfarct gekregen en heeft hierdoor afasie en epilepsie gekregen. Eerst dachten we aan bijwerkingen van de epilepsiemedicijnen waardoor hij veranderd is maar nu blijkt het dus dementie te zijn. Heel moeilijk, zeker omdat hij niet kan praten. Wat er gaat gebeuren is allemaal onduidelijk, vanmiddag is hij weggelopen van de dagbesteding maar gelukkig hebben we hem weer gevonden.
Ik wens je heel veel sterkte toe. (we "kennen" elkaar, ik heb in het topic over je zoontje meegeschreven onder een andere nick, mijn zoon heeft ook vcfs)
Wij hebben 2 weken geleden te horen gekregen dat mijn schoonvader gevorderde Alzheimer heeft. Hij heeft 3 jaar geleden een herseninfarct gekregen en heeft hierdoor afasie en epilepsie gekregen. Eerst dachten we aan bijwerkingen van de epilepsiemedicijnen waardoor hij veranderd is maar nu blijkt het dus dementie te zijn. Heel moeilijk, zeker omdat hij niet kan praten. Wat er gaat gebeuren is allemaal onduidelijk, vanmiddag is hij weggelopen van de dagbesteding maar gelukkig hebben we hem weer gevonden.
Ik wens je heel veel sterkte toe. (we "kennen" elkaar, ik heb in het topic over je zoontje meegeschreven onder een andere nick, mijn zoon heeft ook vcfs)
woensdag 4 december 2013 om 12:04
quote:cookie28 schreef op 03 december 2013 @ 16:23:
De arts zal beginnen over morfine, om haar niet te laten lijden. Je kan nog om Dormicum vragen, hoe het beleid is van hun. Heeft je moeder daar iets over opgesteld.
De arts en verpleging zal net als jou gaan voor zo min mogelijk pijn!
`
Of haldol, tegen haar angst/onrust. In combinatie met de morfine als de dormicum (slaapmiddel) nog een stap te vroeg is.
De arts zal beginnen over morfine, om haar niet te laten lijden. Je kan nog om Dormicum vragen, hoe het beleid is van hun. Heeft je moeder daar iets over opgesteld.
De arts en verpleging zal net als jou gaan voor zo min mogelijk pijn!
`
Of haldol, tegen haar angst/onrust. In combinatie met de morfine als de dormicum (slaapmiddel) nog een stap te vroeg is.
tsja.....
