Andere gevoelsbeleving?
dinsdag 7 augustus 2012 om 20:54
Gelegenheidsvraag heeft een vraag
Vriend en ik hadden vanavond aan tafel een interessante "discussie". Ons gesprek ontstond naar aanleiding van zijn opmerking "goh, ik heb mijn glas leeggedronken dus ik zal wel dorst gehad hebben". Ik vond dit een vreemde opmerking, omdat naar mijn idee de redenering juist andersom zou moeten zijn. Ofwel " ik had dorst, en daarom dronk ik mijn glas leeg". Toen bedacht ik me dat ik hem vaker "betrap"op redeneringen die voor mij op z'n minst interessant te noemen zijn. "Goh, ik zal wel blij zijn,want ik lach". Of op de vraag of hij honger heeft een antwoord krijgen als "dat weet ik niet, ik denk het wel want ik eet chips".
Deze reacties verbazen mij enerzijds niet echt. Ik ben heel ingewikkelde antwoorden van hem gewend, en heb al gemerkt dat zijn manier van denken anders is. Anderzijds vond ik deze opmerkingen toch wel weer vrij apart. Ik weet wanneer ik honger heb, en kan dan volmondig "ja" antwoorden, zonder dat ik daarover na hoef te denken en mijn conclusie moet trekken uit het feit dat ik daadwerkelijik eet. Ik weet dat ik blij ben, en ik weet dat ik dorst heb.
Omdat ik (eigenlijk:we) nieuwsgierig waren, dacht ik het hier eens te vragen. is er iemand die dit herkent? Is hier sprake van een andere gevoelsbeleving?
(Wegens privacy post ik mijn vraag graag even onder een andere naam)
Vriend en ik hadden vanavond aan tafel een interessante "discussie". Ons gesprek ontstond naar aanleiding van zijn opmerking "goh, ik heb mijn glas leeggedronken dus ik zal wel dorst gehad hebben". Ik vond dit een vreemde opmerking, omdat naar mijn idee de redenering juist andersom zou moeten zijn. Ofwel " ik had dorst, en daarom dronk ik mijn glas leeg". Toen bedacht ik me dat ik hem vaker "betrap"op redeneringen die voor mij op z'n minst interessant te noemen zijn. "Goh, ik zal wel blij zijn,want ik lach". Of op de vraag of hij honger heeft een antwoord krijgen als "dat weet ik niet, ik denk het wel want ik eet chips".
Deze reacties verbazen mij enerzijds niet echt. Ik ben heel ingewikkelde antwoorden van hem gewend, en heb al gemerkt dat zijn manier van denken anders is. Anderzijds vond ik deze opmerkingen toch wel weer vrij apart. Ik weet wanneer ik honger heb, en kan dan volmondig "ja" antwoorden, zonder dat ik daarover na hoef te denken en mijn conclusie moet trekken uit het feit dat ik daadwerkelijik eet. Ik weet dat ik blij ben, en ik weet dat ik dorst heb.
Omdat ik (eigenlijk:we) nieuwsgierig waren, dacht ik het hier eens te vragen. is er iemand die dit herkent? Is hier sprake van een andere gevoelsbeleving?
(Wegens privacy post ik mijn vraag graag even onder een andere naam)
dinsdag 7 augustus 2012 om 21:31
quote:gelegenheidsvraag schreef op 07 augustus 2012 @ 21:25:
Alfaman, ben jij even grappig zeg! Ik vind het alleen maar een interessant probleem en probeer het te doorgronden. Maar met sex heeft hij het dus niet? En als hij moet poepen? Komt hij weleens te laat aan bij de wc? Zo van: Gut, ik moest waarschijnlijk poepen?
Alfaman, ben jij even grappig zeg! Ik vind het alleen maar een interessant probleem en probeer het te doorgronden. Maar met sex heeft hij het dus niet? En als hij moet poepen? Komt hij weleens te laat aan bij de wc? Zo van: Gut, ik moest waarschijnlijk poepen?
dinsdag 7 augustus 2012 om 21:38
Viva-Amber: mjn vriend zit ook zo in elkaar..... Het is denk ik ook een soort schaal waarin je het contact kunt verliezen met je behoeften. Ik dacht dat niet te herkennen, tot ik de post van Truffel las: ik heb het zelf met onmacht en verdriet als ik het gevoel heb dat iemand aan mijn behoeften voorbj is gegaan ( ofwel, op het moment zelf herken ik het niet, het lampje gaat oas branden als ik huil) bij mij is dat trouwens een souvenir uit mijn jeugd ( waar Natonco al op doelde)
dinsdag 7 augustus 2012 om 21:51
Heel herkenbaar. Ik kan dat ook heel goed hebben, vooral als ik te veel in mijn hoofd zit. Dan vraagt iemand of ik wat wil drinken en denk hmm ja eigenlijk wel en drink het in een keer leeg. Dan kan ik dezelfde opmerking maken (ook als in dat ik die conclusie trek). Vergeten te eten kan ik ook. Soms ben ik dan chagrijnig en als ik dan eet dan is het weer goed, voel dan ook pas echt hoeveel honger ik heb als ik eet, voor die tijd voel ik wel een wat leeg gevoel en wat trek, maar niet die erge honger. Ik kan het dan negeren en doorgaan en pas later dus merken/concluderen dat ik dus blijkbaar best wel honger had.
Soms als ik druk in gesprek ben kan een ander vragen of ik het koud heb en als ik naar mijn armen kijk zie ik dat ik kippenvel heb, dan voel ik dat al wel licht maar dringt het voor die tijd nog niet helemaal door.
Soms als ik druk in gesprek ben kan een ander vragen of ik het koud heb en als ik naar mijn armen kijk zie ik dat ik kippenvel heb, dan voel ik dat al wel licht maar dringt het voor die tijd nog niet helemaal door.
dinsdag 7 augustus 2012 om 21:54
quote:nicolaatje schreef op 07 augustus 2012 @ 21:51:
Heel herkenbaar. Ik kan dat ook heel goed hebben, vooral als ik te veel in mijn hoofd zit. Dan vraagt iemand of ik wat wil drinken en denk hmm ja eigenlijk wel en drink het in een keer leeg. Dan kan ik dezelfde opmerking maken (ook als in dat ik die conclusie trek). Vergeten te eten kan ik ook. Soms ben ik dan chagrijnig en als ik dan eet dan is het weer goed, voel dan ook pas echt hoeveel honger ik heb als ik eet, voor die tijd voel ik wel een wat leeg gevoel en wat trek, maar niet die erge honger. Ik kan het dan negeren en doorgaan en pas later dus merken/concluderen dat ik dus blijkbaar best wel honger had.
Soms als ik druk in gesprek ben kan een ander vragen of ik het koud heb en als ik naar mijn armen kijk zie ik dat ik kippenvel heb, dan voel ik dat al wel licht maar dringt het voor die tijd nog niet helemaal door.Ja, ook herkenbaar.
Heel herkenbaar. Ik kan dat ook heel goed hebben, vooral als ik te veel in mijn hoofd zit. Dan vraagt iemand of ik wat wil drinken en denk hmm ja eigenlijk wel en drink het in een keer leeg. Dan kan ik dezelfde opmerking maken (ook als in dat ik die conclusie trek). Vergeten te eten kan ik ook. Soms ben ik dan chagrijnig en als ik dan eet dan is het weer goed, voel dan ook pas echt hoeveel honger ik heb als ik eet, voor die tijd voel ik wel een wat leeg gevoel en wat trek, maar niet die erge honger. Ik kan het dan negeren en doorgaan en pas later dus merken/concluderen dat ik dus blijkbaar best wel honger had.
Soms als ik druk in gesprek ben kan een ander vragen of ik het koud heb en als ik naar mijn armen kijk zie ik dat ik kippenvel heb, dan voel ik dat al wel licht maar dringt het voor die tijd nog niet helemaal door.Ja, ook herkenbaar.
dinsdag 7 augustus 2012 om 22:01