Angst bij trap (af) lopen

01-02-2016 11:38 11 berichten
Sinds een aantal maanden heb ik angst bij het traplopen, vooral de trap af lopen. Het begon met angst voor roltrappen maar nu heb ik ook last met een gewone trap.



Thuis heb ik er geen last van, dat is een bekende trap die ik gewoon vlot af durf te lopen. Maar op school zijn van die lange stijle trappen en ik word al duizelig bij het idee dat ik de trap af moet. Ik sta bovenaan de trap een tijdje te twijfelen en ik moet me sowieso vasthouden. Als ik eenmaal aan het lopen ben gaat het wel.



Het begint steeds erger te worden en ik snap niet hoe het komt. Ik heb geen nare ervaring zoals een val gehad. Moet wel zeggen dat ik al jaren last heb van mijn evenwicht, mijn evenwichtsorgaan in mijn linkeroor werkt minder goed dan rechts.



Herkent iemand dit of heeft iemand tips?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb t altijd al naar gevonden. Ik loop rustig op de trap af en houd me dan vast aan de leuning en/of laat mn vriend voor me lopen.



In het midden de trap af? No way!
Wat u niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ja, ik heb dat sinds een paar jaar ook. Alleen naar beneden trouwens, met omhoog heb ik geen moeite. Blik op oneindig, zorgen dat ik bij de leuning loop en de treden tellen terwijl ik naar beneden loop, dat werkt bij mij.
Alle reacties Link kopieren
Dat evenwichtsprobleem lijkt me niet helpen, ga eens langs de dokter om te zien of er iets aan te doen is.
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook last van mijn evenwicht (BPPD). Ik loop altijd aan de leuning, uit voorzorg. Nooit in het midden. Dit is voor mij geen irreële angst, maar iets waar ik gewoon rekening mee moet houden. Ik ben dan ook niet bang om op trappen te lopen.



Jij geeft aan dat het steeds erger wordt. Ben je bezig een fobie te ontwikkelen? Wellicht is het dan verstandig om hiermee naar de huisarts te gaan, zodat je hier hulp bij kunt krijgen.



Sterkte!
Ik moet helemaal niks!
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar. Door een aandoening van een paar jaar geleden zie ik geen diepte, trap op is geen probleem maar naar beneden wel. Ik ga dikwijls achterstevoren, net als bij een ladder of op een schip.
verba volant, scripta manent.
Alle reacties Link kopieren
Ik verstijf ook een beetje, vooral in heel grote ruime winkelcentra met roltrappen. Al zo lang als ik besta. Ik laat dan wel zo'n twee, drie treden voorbijgaan en mijn spieren staan dan stijf, vooral hamstrings gaan schoksgewijs. Maar het lukt wel hoor. Iedereen heeft zo zijn eigenaardigheden.



Als ik vaak trappen af moet gaat het weer een stuk beter.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Roltrap is geen probleem als het druk is, dan wacht ik tot er mensen vóór me staan. Gelukkig hebben de meeste winkels ook een lift.
verba volant, scripta manent.
Heb ik ook bij van die hoge, open trappenhuizen. Gewoon blijven doen in ieder geval, niet gaan vermijden. Achter iemand aan naar beneden voelt wat 'veiliger', als die mogelijkheid er is. Het is een beetje een mindfuck- angst voor de angst/selffulfilling prophecy. Maar ik merk dat als je door die eerste angstverstijving heengaat met een paar eerste stapjes, de angst weer afneemt. Ik doe een beetje tegen mezelf dan alsof er niks aan het handje is, flink doorstappen en je bent zo beneden. Ieder mens zijn eigenaardigheden inderdaad, probeer het niet te groot te maken.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb dat als ik hakken aan heb en het regent/glad is. Dan vind ik het ook doodseng. Ik houd dan gewoon de leuning vast en loop langzaam naar beneden. Maar ik heb ook hoogtevrees, misschien is dat het ook. Ik denk dat wat je hebt vrij gewoon is.
Alle reacties Link kopieren
Ik dacht dat alleen ik en hele oude mensen dat hadden! Wow!

Bij de roltrap heb ik geen probleem.

Wat wel hinderlijk is, dat mensen vaak denken: ik ga aan de kant staan, waardoor ik juist niet bij de leuning kan.

Het ergste zijn trappen van gaas... dus geen dichte treden, maar gaatjes erin, zoals bijvoorbeeld giet ijzer.



Bij mij helpt het om de ruimte te hebben. Dus niemand vlak voor me. Dan heb ik geen overzicht. Het beinvloed mn leven niet verder, en ik schijn het al van kleins af aan te hebben, dus geen tips voor als het niet meer te doen is. Succes!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven