angststoornis/autisme

Heb je er geen therapie voor? Met cognitieve gedragstherapie kun je snelle vorderingen maken, heb ik gezien bij een bekende. En het zou ook helpen als je een 'maatje' had met wie je dingen kunt ondernemen. Misschien kan je huisarts je daarmee helpen.

Hoi Ella,



Wat vervelend dat je hier last van hebt. Ik zou je ook aanraden om hulp te zoeken bij een psycholoog die je hierbij kan begeleiden. Dit zijn in ieder geval klachten waar je zeker bij geholpen kan worden.

Wat je sowieso kan helpen is helpende gedachten bedenken (wat kan je tegen jezelf zeggen als je angstig bent, wat helpt : bijv: ik kan dit aan), en exposure, oftewel je angsten stukje bij beetje aangaan.

Oefenen met een haalbaar stapje ( voor de deur staan voor vijf min, of bijv een blokje om het huis lopen) en elke keer als het goed gaat het stapje uitbreiden).



Succes!

Ik sluit me aan bij mijn voorgangsters. Je kan hier best verandering in brengen. Niet in een keer, maar wel stapje voor stapje. Je zit hier nu vijf jaar mee schrijf je, dan kan ik wel concluderen dat je dat alleen niet zal lukken. Ik raad dus ook aan om therapie te zoeken.

Hoi, ik ben 1 jaar ouder dan jou, en heb nog maar kort de diagnose voor ass. Je kunt hulp zoeken bij MEE, dit is een organisatie die ook gericht is voor mensen met autisme. Ze kunnen helpen bij het maken van een keuze voor werk/studie, hulp voor sociale contacten... Ik heb er een beroepentest gedaan. Ik was zelf zoekende van waarom ik doe, zoals ik doe. Ik heb zelf veel gehad aan het boek 'Niet ongevoelig' van Henny Struik, hierin staan ervaringen van mensen die ook autisme hebben, voor mij was het in elk geval herkenbaar. Er is ook een forum op internet voor vrouwen met autisme, daar staan tips/ervaringen voor hulpverlening etc. Hoop dat je er wat aan hebt . Groetjes.

Ik ben 29 en kreeg op mijn 20e de diagnose NLD, ook een vorm van Autisme. Het begon pas echt op te vallen op de middelbare school. Waar ik op de lagere school nog vriendinnen had, hoorde ik op de middelbare school nergens bij en werd veel gepest. Tijdens mijn opleiding gebeurde hetzelfde. Ook degenen die niet pestten, lieten me links liggen. Op stages ging het ook meerdere keren mis en ergerden collega's zich aan me. Omdat ik langzamer ben en meer uitleg nodig heb.

Nog steeds heb ik weinig vriendschappen, maar het is al iets verbeterd vergeleken met een paar jaar terug. Ik heb me toen ik pas de diagnose had ook aangemeld bij MEE om cursussen te gaan doen. Die hebben hobbycursussen en leerzame cursussen. Vorig jaar heb ik nog in een praatgroep voor mensen met Autisme gezeten. Wel fijn om herkenning te horen. Wat ik alleen jammer vond is dat er vooral jongens/mannen in zaten. Die waren nogal druk, macho en vonden zichzelf zo goed. Ik ben juist een onzeker type. Autisme bij vrouwen is anders dan bij mannen. Ik zoek juist rustigere mensen.

De angsten die jij hebt herken ik voor een deel. Ook het gevoel dat mensen raar naar me kijken. Bijv. als ik langs een groepje hangjongeren loop. Heb al regelmatig gehad dat ze dan gingen lachen. Dat betrek ik dus op mezelf. Komt ook wel door het pestverleden. Overgeefangst heb ik als ik met andere mensen moet eten. Het gevoel dat ze op me letten en dan heb ik geen honger meer. Heb je die angst om flauw te vallen altijd?

Ik heb het met bloedprikken.

Ik zou toch een met eens psycholoog gaan praten en daarnaast een cursus, sport of hobby zoeken waar je andere mensen ontmoet. Verwacht niet gelijk niet een vriendschap. Dat is er bij mij ook nog niet uitgegroeid. Maar dan heb je wel een leuke bezigheid.

quote:ella_92 schreef op 08 februari 2015 @ 22:37:

Ik loop bij een psycholoog en krijg dan nu ook hulp, gericht op mijn angststoornis ( het is pas een jaar bekend dat ik hiervan last heb). Ik heb sinds mijn 13de last van depressie (komt dan ook wel omdat ik niet vooruit kom en geen goede hulp krijg) Ben bekend met stichting mee, ben daar ook een aantal keer geweest voor gesprekken. Hun hebben mij geholpen met een wajong uitkering aanvragen, ben nu sinds een jaar niet meer aan het werk omdat hun me dat sterk afgeraden hebben omdat ze vonden dat het tijd werd dat ik eens echt aan mezelf ging werken.



De psycholoog heeft voorgesteld om weer naar school te gaan, hier over heb ik het gevoel dat zij al bezig is met plan z en ik net plan a heb afgerond. Doordat zij hierover zo loopt te pushen heb ik al snel de neiging om mij te terug te trekken.

Aan jezelf werken doe je niet door thuis te zitten en af en toe eens naar een therapeut te gaan. Volgens mij heb je er echt iets aan als je iemand zoekt die dingen met jou wil ondernemen en je daarbij kan steunen. Weer naar school gaan is dan inderdaad wel een heel grote stap ineens, je moet eerst vertrouwen krijgen dat korte uitstapjes goed gaan.

Woon je op jezelf?

quote:ella_92 schreef op 08 februari 2015 @ 23:44:

Nee ik woon nog bij mn moeder in, ga binnekort op mezelf. Wat moet ik mn eigenlijk voorstellen bij die maatjes, ik krijg daar geen duidelijk beeld van.

Dat kan eigenlijk iedereen zijn. Je moeder of een vriendin, of iemand van een vrijwilligerscentrale.

Ik vond deze website: http://www.ikwordmaatje.nl/ , maar weet niet of ze ook vrijwilligers hebben met verstand van angststoornissen. Dat zul je ook in verschillende gradaties hebben, denk ik. Ik had bijv. een collega die niet alleen in het OV durfde, maar die dat wel geleerd heeft door het vaak te doen met iemand erbij.

Wat vind je ontspannend om te doen? Ikzelf ben graag bezig met mijn handen. Bij mij in de buurt is er een organisatie voor kunsteducatie voor volwassenen. Daar kun je kiezen voor een paar avondlessen schilderen, boetseren, grafiek, keramiek of glas in lood. Voor mij werkt het in ieder geval ontspannend, even niet perse te hoeven kletsen. Mijn ervaring is dat er types op af komen die vaak wat ouder zijn of een enkele kunststudent, maar men is fijn in de omgang, want ze zijn er immers voor een bezigheid. Sommige doen de cursus om wat te maken voor iemand die ze kennen, het is maar een idee.



Heb je al eens een studie gedaan? Je kunt ook een cursus doen wat aansluit op een opleiding die je leuk lijkt. Mocht je de zorg in willen, dan kun je vrijwilligerswerk doen in een verzorgingstehuis. Mocht je iets met dieren willen doen, dan kun je vrijwilligerswerk doen bij een dierenasiel/dierenbescherming. Ikzelf vermaak me met ontwerpen achter de computer, nou ik hoop je wat meer ideeën te hebben geven voor een leuke daginvulling.

Heb je al eens op de volgende site gekeken?

PAS Nederland