angststoornis
dinsdag 30 december 2014 om 00:46
In het verleden heb ik last gehad van een angststoornis en de klachten komen weer terug. Eerst was ik bang voor iets anders, maar die angst heb ik met therapie overwonnen. Nu lijkt de angst zich te verschuiven, ik ben heel bang dat ik te weinig geld heb. En dat terwijl ik helemaal geen schulden of een onverantwoorde financiële situatie heb. Ik heb het zeker niet breed hoor, maar ik zou me echt geen zorgen hoeven maken. En dat doe ik dus wel. Ik ben nu al dagen opzoek naar een winterjas en steeds durf ik hem niet te kopen omdat ik het te duur vind... Ik vind het leuk om iemand op een etentje te trakteren, maar daarna komt de angst weer dat het te duur was. Terwijl ik ontzettend van die etentjes geniet, het is het geld echt wel waard. Geld aan mezelf uitgeven vind ik vooral moeilijk. Want een duur cadeau vind ik prima, maar een jas van ¤ 70 doe ik dus niet. Misschien is dat ook om mijn angst te verbergen, ik wil niet dat anderen weten dat ik bang ben om geen geld te hebben. Ik snap trouwens totaal niet waar de angst vandaan komt. Als student had ik het niet breed, maar dat vond ik nooit zo'n probleem. Wel maakte ik me veel zorgen om de toekomst, dat doe ik nog steeds.
Bedankt voor het lezen. Het is zo fijn om even van me af te schrijven, ik durf hier met niemand over te praten, dus het lucht enorm op. Met mijn vriend durf ik het zelfs niet te bespreken, meestal lukt dat achteraf wel. Het ging echt heel goed de afgelopen maanden, maar ik ben er blijkbaar nog niet
Bedankt voor het lezen. Het is zo fijn om even van me af te schrijven, ik durf hier met niemand over te praten, dus het lucht enorm op. Met mijn vriend durf ik het zelfs niet te bespreken, meestal lukt dat achteraf wel. Het ging echt heel goed de afgelopen maanden, maar ik ben er blijkbaar nog niet
dinsdag 30 december 2014 om 01:02
Hoe ver in het verleden ligt de angststoornis waarvoor je behandeld bent? Je schrijft dat het nu een paar maanden goed gaat, dan ga ik ervan uit dat het recent was?
Ik weet niet wat je geleerd hebt tijdens die behandeling en wat besproken is over de toekomst, wanneer de angst weer op gaat spelen. Er met niemand over praten en in je eentje blijven piekeren lijkt me niet het antwoord daarop.
Verder weet ik niet hoe erg het is om bang te zijn geen geld te hebben. Er zijn zat mensen die alles verbrassen en ook mensen die nog te gierig zijn om wc-papier te kopen en hun krant daarvoor gebruiken, en alles daartussen.
In jouw geval moet je nagaan of het deel van je angststoornis is, dat geef je zelf wel aan. Dus zoals ik eerder schreef: wat heb je hierover geleerd? Waar het vandaan komt weet ik niet en nu even psychologie van de koude grond: angsten gaan vaak over controle en je financieren is iets waar je zelf controle over kan hebben. Zou dat iets kunnen zijn?
Ik weet niet wat je geleerd hebt tijdens die behandeling en wat besproken is over de toekomst, wanneer de angst weer op gaat spelen. Er met niemand over praten en in je eentje blijven piekeren lijkt me niet het antwoord daarop.
Verder weet ik niet hoe erg het is om bang te zijn geen geld te hebben. Er zijn zat mensen die alles verbrassen en ook mensen die nog te gierig zijn om wc-papier te kopen en hun krant daarvoor gebruiken, en alles daartussen.
In jouw geval moet je nagaan of het deel van je angststoornis is, dat geef je zelf wel aan. Dus zoals ik eerder schreef: wat heb je hierover geleerd? Waar het vandaan komt weet ik niet en nu even psychologie van de koude grond: angsten gaan vaak over controle en je financieren is iets waar je zelf controle over kan hebben. Zou dat iets kunnen zijn?
dinsdag 30 december 2014 om 01:10
Ik denk dat je de spijker op z'n kop slaat wat betreft de controle. Voorheen was ik bang voor iets waarvan ik dacht de controle kwijt te raken, en toen dat gebeurde was het niet meer eng. Genoeg geld hebben geeft me een veilig gevoel, maar in mijn hoofd moet dat dan oneindig veel zijn ipv gewoon genoeg. Daarnaast is er het schuldgevoel, dat had ik bij mijn vorige angst ook. Daar snap ik niks van.
De laatste keer dat ik zo angstig was, was denk ik in april ofzo. Ik ben toen met mindfulness begonnen en dat hielp. Toen ben ik er weer mee gestopt en misschien had ik dat niet moeten doen. Sinds gister ben ik er weer mee begonnen.
De laatste keer dat ik zo angstig was, was denk ik in april ofzo. Ik ben toen met mindfulness begonnen en dat hielp. Toen ben ik er weer mee gestopt en misschien had ik dat niet moeten doen. Sinds gister ben ik er weer mee begonnen.
dinsdag 30 december 2014 om 01:26
In dit geval is controle willen hebben helemaal niet raar, het is juist goed om je financiën in orde te hebben en te willen sparen bijvoorbeeld. Om na te denken over uitgaven. Daar hoef je niet stiekem over te doen.
Maar wanneer wordt het een obsessie en heeft het een weerslag op je dagelijkse leven? Dat laatste is ook belangrijk. Op geregelde tijden je saldo checken en kijken hoe je ervoor is normaal, maar eerst je saldo checken en weten dat er voldoende op je rekening staat om vervolgens bij de kassa niet te durven pinnen uit angst dat je failliet bent of raakt, is minder normaal.
Wat heb je tijdens de therapie hierover besproken of geleerd?
Maar wanneer wordt het een obsessie en heeft het een weerslag op je dagelijkse leven? Dat laatste is ook belangrijk. Op geregelde tijden je saldo checken en kijken hoe je ervoor is normaal, maar eerst je saldo checken en weten dat er voldoende op je rekening staat om vervolgens bij de kassa niet te durven pinnen uit angst dat je failliet bent of raakt, is minder normaal.
Wat heb je tijdens de therapie hierover besproken of geleerd?
dinsdag 30 december 2014 om 01:33
Ik begrijp dat het fijn is om dit van je af te schrijfen. Tijdens je gesprekken met je therapeut doe je eigenlijk hetzelfde maar in dat geval vertel je wat er aan de hand is. Ik denk dat het goed is om voor dit probleem hulp te zoeken, vooral als het al wat langer aanhoud (maand of 3/4), is het belangrijk dat je iemand hebt die jou hiermee kan helpen.
Het praten met familie, of het vergelijken met je angststoornis kan ook helpen.
Het praten met familie, of het vergelijken met je angststoornis kan ook helpen.
dinsdag 30 december 2014 om 09:38
Wat naar voor je, ik hoop dat je gauw weer goede hulp krijgt.
Als mensen zich overmatig zorgen maken over van alles dan heet dat een gegeneraliseerde angststoornis. Veel mensen hebben hier last van.
In tegenstelling tot wat sommigen hier schrijven, ben ik van mening dat de drang tot controle (wat kan uitmonden in neurotisch gedrag, zoals tientallen malen per dag uitrekenen hoeveel geld je hebt) voortkomt uit angst en niet andersom. Met de controle probeer je (meestal onbewust) de angst te onderdrukken.
Angst kan je helpen om te vermijden dat je b.v. iets doms doet (b.v. de angst om aangereden te worden zal ervoor zorgen dat je eerst uitkijkt voordat je oversteekt).
Als angst echter een (te) grote rol speelt in je leven, is er meestal meer aan de hand. Het loont de moeite om op zoek te gaan naar de kern van die angst. Wellicht heb je dingen meegemaakt waardoor je je structureel niet 'veilig' voelt. Hoe beter je dit patroon leert (her)kennen bij jezelf, hoe makkelijker zal het worden om de angst onder ogen te zien, jezelf hierin te accepteren (misschien moet je eerst nog dingen verwerken), uiteindelijk zal je angst waarschijnlijk weer een 'gezonde' functie krijgen.
Ik wens je heel veel succes en sterkte.
Als mensen zich overmatig zorgen maken over van alles dan heet dat een gegeneraliseerde angststoornis. Veel mensen hebben hier last van.
In tegenstelling tot wat sommigen hier schrijven, ben ik van mening dat de drang tot controle (wat kan uitmonden in neurotisch gedrag, zoals tientallen malen per dag uitrekenen hoeveel geld je hebt) voortkomt uit angst en niet andersom. Met de controle probeer je (meestal onbewust) de angst te onderdrukken.
Angst kan je helpen om te vermijden dat je b.v. iets doms doet (b.v. de angst om aangereden te worden zal ervoor zorgen dat je eerst uitkijkt voordat je oversteekt).
Als angst echter een (te) grote rol speelt in je leven, is er meestal meer aan de hand. Het loont de moeite om op zoek te gaan naar de kern van die angst. Wellicht heb je dingen meegemaakt waardoor je je structureel niet 'veilig' voelt. Hoe beter je dit patroon leert (her)kennen bij jezelf, hoe makkelijker zal het worden om de angst onder ogen te zien, jezelf hierin te accepteren (misschien moet je eerst nog dingen verwerken), uiteindelijk zal je angst waarschijnlijk weer een 'gezonde' functie krijgen.
Ik wens je heel veel succes en sterkte.
Ergo sum.
dinsdag 30 december 2014 om 10:15
Als je geld uitgeeft dan heb je het niet meer voor later. Kennelijk ben je bang voor de toekomst (geworden).
Onzekerheid over de toekomst is normaal omdat je daar heel weinig controle over hebt maar de meesten leven vooral in het heden. Jij verlaat het heden en gaat nu dwangmatig voor meer zekerheid zorgen voor later.
Dat is een verklaring. Een andere verklaring zou kunnen zijn dat je alles vooral heel netjes en juist wil doen zodat iedereen met je keurige gedrag in zou stemmen. Geld verbrassen aan iets vluchtigs hoort daar niet bij.
Onzekerheid over de toekomst is normaal omdat je daar heel weinig controle over hebt maar de meesten leven vooral in het heden. Jij verlaat het heden en gaat nu dwangmatig voor meer zekerheid zorgen voor later.
Dat is een verklaring. Een andere verklaring zou kunnen zijn dat je alles vooral heel netjes en juist wil doen zodat iedereen met je keurige gedrag in zou stemmen. Geld verbrassen aan iets vluchtigs hoort daar niet bij.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
dinsdag 30 december 2014 om 10:35
Geld is in dit verhaal irrelevant. Het gaat om omgaan met angstgevoelens en niet de inhoud. De kans op angst voor lieveheersbeestjes is in deze net zo groot.
Accepteer de angstgevoelens. Ga er niet tegen vechten, denk er niet meer aan, doorleef de angst tot deze wegebt. Hoe vaker je dit doet hoe minder vaak de angstgevoelens opkomen.
Succes!
Accepteer de angstgevoelens. Ga er niet tegen vechten, denk er niet meer aan, doorleef de angst tot deze wegebt. Hoe vaker je dit doet hoe minder vaak de angstgevoelens opkomen.
Succes!
dinsdag 30 december 2014 om 12:01
Het praten met een therapeut en graven naar mogelijke oorzaken leverde bij mij juist niet zoveel op. Ik denk dat het gewoon in mijn karakter zit, mijn oma en moeder hebben het ook.
Retrostar, ik herken me in wat je zegt. Mijn moeder verontschuldigde zich altijd als ze iets voor zichzelf had gekocht. Nu doe ik dat ook, maar dan zegt zij weer dat dat toch niet hoeft. Dus als ik iets koop heb ik toch het gevoel dat dat niet goed is.
Retrostar, ik herken me in wat je zegt. Mijn moeder verontschuldigde zich altijd als ze iets voor zichzelf had gekocht. Nu doe ik dat ook, maar dan zegt zij weer dat dat toch niet hoeft. Dus als ik iets koop heb ik toch het gevoel dat dat niet goed is.