Psyche
alle pijlers
Anonieme Adviseurs
vrijdag 18 september 2015 om 13:36
Heb jij een groter redderscomlex dan Harry Potter (en die moest zonodig de hele wereld redden)? Lig jij ook 's nachts wakker van de vraag of een vriendin haar hypotheek rondkrijgt? Baal je ook als een TO haar topic verwijdert omdat jij haar dan niet meer kan steunen?
Kortom: steek je als empathische betweter veel te veel energie in het regelen en bedenken van het leven van anderen? Kom dan hier praten bij de Anonieme Adviseurs.
Aanleiding voor dit topic: gisteren had mijn man een flinke teleurstelling op het gebied van zijn hobby. (Bij wijze van spreken: zijn nieuwe motor werd in de prak gereden. Of zijn nieuwe paard, whatever, dit is een voorbeeld).
Voordat hij met zijn betraande ogen kon knipperen, had ik al heel Nederland afgebeld/gemaild/gegoogled om het probleem voor hem op te lossen. Maar ik vind het dan zo zielig voor hem, dat ik zelf een knoop in mijn maag heb. En voor je het weet, heb ik weer alles naar me toegetrokken. Terwijl hij dat natuurlijk heel goed zelf kan. Ik vind het nota bene een stomme hobby. Grrr.
Kortom: steek je als empathische betweter veel te veel energie in het regelen en bedenken van het leven van anderen? Kom dan hier praten bij de Anonieme Adviseurs.
Aanleiding voor dit topic: gisteren had mijn man een flinke teleurstelling op het gebied van zijn hobby. (Bij wijze van spreken: zijn nieuwe motor werd in de prak gereden. Of zijn nieuwe paard, whatever, dit is een voorbeeld).
Voordat hij met zijn betraande ogen kon knipperen, had ik al heel Nederland afgebeld/gemaild/gegoogled om het probleem voor hem op te lossen. Maar ik vind het dan zo zielig voor hem, dat ik zelf een knoop in mijn maag heb. En voor je het weet, heb ik weer alles naar me toegetrokken. Terwijl hij dat natuurlijk heel goed zelf kan. Ik vind het nota bene een stomme hobby. Grrr.
vrijdag 18 september 2015 om 13:46
quote:Flauwegeit schreef op 18 september 2015 @ 13:43:
Jacer: ik hoop op tips. Want ik moet het echt loslaten.
Bankje: Nee zeggen is meestal voldoende (of: "Ik heb geen behoefte aan advies of hulp). Of heel hard op haar neus staan. Dat werkt goed bij vervelende honden en betweters.Tip voor jou dan: Luister naar mensen die je wilt redden als ze NEE zeggen. Niet denken dat ze dat uit beleefdheid doen.
Jacer: ik hoop op tips. Want ik moet het echt loslaten.
Bankje: Nee zeggen is meestal voldoende (of: "Ik heb geen behoefte aan advies of hulp). Of heel hard op haar neus staan. Dat werkt goed bij vervelende honden en betweters.Tip voor jou dan: Luister naar mensen die je wilt redden als ze NEE zeggen. Niet denken dat ze dat uit beleefdheid doen.
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 18 september 2015 om 13:47
Echt hoor. In het verleden ben ik best ver gegaan. (Elke dag een depressieve vriendin sms'en om haar door haar scriptie te sleuren. Die is nooit afgekomen.) Maar als iemand er niet op zit te wachten, dan steek ik er geen energie in.
Misschien kun je het omdraaien. Zo van 'je hebt me zo goed geholpen dat ik het nu zelf afkan." Dan is iemand nog gevlijt ook.
Misschien kun je het omdraaien. Zo van 'je hebt me zo goed geholpen dat ik het nu zelf afkan." Dan is iemand nog gevlijt ook.
vrijdag 18 september 2015 om 13:49
Nlies: nou, het is meestal niet zo dat ik mijn hulp opdring. Behalve bij mijn man en die vindt het alleen maar fijn en makkelijk. Iets te makkelijk.
Maar hoe kan ik voorkomen dat ik zelf teveel meeleef? Mijn broer hoort eind van de maand of hij in een reorganisatie gaat sneuvelen. Zijn vrouw is zwanger van de eerste. Daar maak ik me echt zorgen over. Maar hij heeft daar helemaal niets aan. Voor zijn situatie maakt het niets uit of ik wakker lig of niet. Snappie.
Maar hoe kan ik voorkomen dat ik zelf teveel meeleef? Mijn broer hoort eind van de maand of hij in een reorganisatie gaat sneuvelen. Zijn vrouw is zwanger van de eerste. Daar maak ik me echt zorgen over. Maar hij heeft daar helemaal niets aan. Voor zijn situatie maakt het niets uit of ik wakker lig of niet. Snappie.
vrijdag 18 september 2015 om 13:55
quote:mwcactus schreef op 18 september 2015 @ 13:50:
Ik moest wel even lachen om een in de prak gereden nieuw paard als voorbeeld. Ik zie het voor me, jij op marktplaats terwijl hij snikkend op Rendac staat te wachten.
Dank, ik heb hard op dat grapje gewerkt.
Maar voor mij zou het erg gevaarlijk zijn om van bemoeizucht mijn werk te maken. Hoe zorg je dat je niet wakker ligt 's nachts?
Ik moest wel even lachen om een in de prak gereden nieuw paard als voorbeeld. Ik zie het voor me, jij op marktplaats terwijl hij snikkend op Rendac staat te wachten.
Dank, ik heb hard op dat grapje gewerkt.
Maar voor mij zou het erg gevaarlijk zijn om van bemoeizucht mijn werk te maken. Hoe zorg je dat je niet wakker ligt 's nachts?
vrijdag 18 september 2015 om 14:08
Ik denk 3 dingen;
1. Niet iedereen wil gered worden. Sommige mensen zijn er nog niet aan toe om hun probleem aan te pakken.
Dus dan heeft adviezen geven geen zin.
2.Wie zegt dat mijn oplossing de juiste oplossing is. Het kan voor mij goed zijn, maar dat hoeft voor een ander niet te gelden.
3.En drie je kunt niet de hele wereld redden. Ik investeer daarom vaak aan mijn gezin en naaste omgeving. Oke en een beetje op het viva forum.
1. Niet iedereen wil gered worden. Sommige mensen zijn er nog niet aan toe om hun probleem aan te pakken.
Dus dan heeft adviezen geven geen zin.
2.Wie zegt dat mijn oplossing de juiste oplossing is. Het kan voor mij goed zijn, maar dat hoeft voor een ander niet te gelden.
3.En drie je kunt niet de hele wereld redden. Ik investeer daarom vaak aan mijn gezin en naaste omgeving. Oke en een beetje op het viva forum.
vrijdag 18 september 2015 om 14:13
quote:Flauwegeit schreef op 18 september 2015 @ 13:49:
Nlies: nou, het is meestal niet zo dat ik mijn hulp opdring. Behalve bij mijn man en die vindt het alleen maar fijn en makkelijk. Iets te makkelijk.
Maar hoe kan ik voorkomen dat ik zelf teveel meeleef? Mijn broer hoort eind van de maand of hij in een reorganisatie gaat sneuvelen. Zijn vrouw is zwanger van de eerste. Daar maak ik me echt zorgen over. Maar hij heeft daar helemaal niets aan. Voor zijn situatie maakt het niets uit of ik wakker lig of niet. Snappie.
Jij kan heel goed 'wat als...' spelen denk ik. En daar over nadenken. Ben je ook een controle freak?
Je broer krijgt een zak(je) geld mee en kan de ww aanvragen. En gaan solliciteren. Zijn vrouw blijft gewoon zwanger. Als ze hulp nodig hebben, kun je alsnog inspringen. Maar tot die tijd is het piekeren zinloos, want misschien blijft hij er wel gewoon werken.
Dit is niet echt redderssyndroom hoor, dit is je het leed van de wereld aantrekken op een voor jou ongezonde manier. Kijk waar je wél invloed op hebt en ga je daar druk over maken
Nlies: nou, het is meestal niet zo dat ik mijn hulp opdring. Behalve bij mijn man en die vindt het alleen maar fijn en makkelijk. Iets te makkelijk.
Maar hoe kan ik voorkomen dat ik zelf teveel meeleef? Mijn broer hoort eind van de maand of hij in een reorganisatie gaat sneuvelen. Zijn vrouw is zwanger van de eerste. Daar maak ik me echt zorgen over. Maar hij heeft daar helemaal niets aan. Voor zijn situatie maakt het niets uit of ik wakker lig of niet. Snappie.
Jij kan heel goed 'wat als...' spelen denk ik. En daar over nadenken. Ben je ook een controle freak?
Je broer krijgt een zak(je) geld mee en kan de ww aanvragen. En gaan solliciteren. Zijn vrouw blijft gewoon zwanger. Als ze hulp nodig hebben, kun je alsnog inspringen. Maar tot die tijd is het piekeren zinloos, want misschien blijft hij er wel gewoon werken.
Dit is niet echt redderssyndroom hoor, dit is je het leed van de wereld aantrekken op een voor jou ongezonde manier. Kijk waar je wél invloed op hebt en ga je daar druk over maken
vrijdag 18 september 2015 om 14:50
quote:Flauwegeit schreef op 18 september 2015 @ 14:30:
Ja, bij mij gaat het heel erg samen. Ik ben nogal overdreven empathisch. Ik zie aan de neus van de man tegenover me in de bus al of hij ruzie met zijn vrouw had die ochtend. Geen idee hoe ik daar mee ophouden.Wat een onzin, wat jij doet neigt meer naar bemoeizucht, dan naar hulpvaardigheid.
Ja, bij mij gaat het heel erg samen. Ik ben nogal overdreven empathisch. Ik zie aan de neus van de man tegenover me in de bus al of hij ruzie met zijn vrouw had die ochtend. Geen idee hoe ik daar mee ophouden.Wat een onzin, wat jij doet neigt meer naar bemoeizucht, dan naar hulpvaardigheid.
vrijdag 18 september 2015 om 14:51
Verdiep je eens in bijvoorbeeld de dramadriehoek. Kan handige kost zijn als je steeds iedereen wil redden om je heen. Trouwens: buiten dat het zonde van jouw energie is, los je er ook niets mee op (maar dat realiseer je je wel geloof ik). Gewoon beginnen met: goh, wat rot voor je. Als er iets is dat ik kan doen, hoor ik het graag. En het vervolgens ook daarbij laten.
vrijdag 18 september 2015 om 14:53
Jij bent niet verantwoordelijk voor hoe het anderen vergaat. Jij bent anderen niets verschuldigd.
Dat klinkt misschien erg hard, maar zo stel je wel grenzen. Ik was ook zo enorm empathisch (of hoe je het ook wil noemen), maar ik heb geen zin meer daaraan onderdoor te gaan. Op een gegeven moment wilde ik geen nachten meer wakker liggen van andermans problemen. Dus zijn de hierboven genoemde zinnen mijn mantra geworden.
Dat klinkt misschien erg hard, maar zo stel je wel grenzen. Ik was ook zo enorm empathisch (of hoe je het ook wil noemen), maar ik heb geen zin meer daaraan onderdoor te gaan. Op een gegeven moment wilde ik geen nachten meer wakker liggen van andermans problemen. Dus zijn de hierboven genoemde zinnen mijn mantra geworden.
vrijdag 18 september 2015 om 14:54
Ja, die dramadriehoek is bekende kost. En ik bied ook steeds minder vaak mijn hulp aan. Maar mijn gevoel dan ik niet zo makkelijk stoppen. Want ik vind het zielig! En ik wil mensen verdriet uit handen nemen.
Ik kan trouwen ook heel goed bedenken waardoor ik zo geworden ben. (Jeugd enzo). Het mechanisme stoppen is een stuk moeilijker.
Ik kan trouwen ook heel goed bedenken waardoor ik zo geworden ben. (Jeugd enzo). Het mechanisme stoppen is een stuk moeilijker.
vrijdag 18 september 2015 om 18:34
Check, recovering redderssyndroom hier. Ben er nog niet helemaal vanaf maar ik heb wel wat drastische veranderingen ondergaan. Ik heb vaak maandenlang gemaild met mensen in een poging ze te helpen. Dat komt omdat ik hulpverlener was voordat ik werd afgekeurd. Eigenlijk ben ik nooit helemaal met werken gestopt. Via internet kon ik mijn werk blijven doen maar dan gratis. Ik besteedde daar best veel tijd aan. Terwijl ik zelf problemen heb om aan te werken. En mijn relatie verwaarloosde. Ik ging gewoon veel te ver. Dus ja, ik herken het redderssyndroom wel. Combinatie van mijn jeugdervaringen, mijn karakter en het feit dat ik me nutteloos voel sinds ik ben afgekeurd. Werken was mijn leven.
Tot ik een paar keer hele moeilijke mensen probeerde te helpen, die nu een hekel aan me hebben. Maandenlang veel energie en tijd ingestoken. Alleen, je kunt niet iemands vriendin en iemands hulpverlener zijn. Dan kom je natuurlijk in de problemen. Dus ik ben gestopt met mensen helpen/coachen/steunen via de mail. Ik mail alleen nog met mensen waar ik zelf graag mee wil mailen en niet vanuit het oogpunt om ze te helpen. Dat moeten mensen zelf doen.
En nu weet ik eigenlijk niet eens meer hoe je gewone vrienden maakt, zo erg ben ik. Meestal raak ik aan de praat/in contact met mensen met problemen. Iedereen heeft natuurlijk problemen maar ik zoom er meteen op in. Dus recovering reddingsverslaafde, nog niet helemaal beter. Helaas. Ik lees dus graag mee.
Tot ik een paar keer hele moeilijke mensen probeerde te helpen, die nu een hekel aan me hebben. Maandenlang veel energie en tijd ingestoken. Alleen, je kunt niet iemands vriendin en iemands hulpverlener zijn. Dan kom je natuurlijk in de problemen. Dus ik ben gestopt met mensen helpen/coachen/steunen via de mail. Ik mail alleen nog met mensen waar ik zelf graag mee wil mailen en niet vanuit het oogpunt om ze te helpen. Dat moeten mensen zelf doen.
En nu weet ik eigenlijk niet eens meer hoe je gewone vrienden maakt, zo erg ben ik. Meestal raak ik aan de praat/in contact met mensen met problemen. Iedereen heeft natuurlijk problemen maar ik zoom er meteen op in. Dus recovering reddingsverslaafde, nog niet helemaal beter. Helaas. Ik lees dus graag mee.
vrijdag 18 september 2015 om 18:44
quote:Flauwegeit schreef op 18 september 2015 @ 13:49:
Maar hoe kan ik voorkomen dat ik zelf teveel meeleef? Mijn broer hoort eind van de maand of hij in een reorganisatie gaat sneuvelen. Zijn vrouw is zwanger van de eerste. Daar maak ik me echt zorgen over. Maar hij heeft daar helemaal niets aan. Voor zijn situatie maakt het niets uit of ik wakker lig of niet. Snappie.
Neem een lening, zoveel als je kunt krijgen. Neem dat geld en al jullie spaargeld in contanten op en ga naar het casino. Zet vervolgens op de roulettetafel alles op rood (of zwart). Ga daar mee door (zet elke keer alles in wat je hebt) totdat je alles kwijt bent. Dat zou niet meer dan een paar minuten mogen duren.
Ik denk dat je dan van je 'wakker liggen van andermans problemen'-probleem af bent.
Veel succes!
Maar hoe kan ik voorkomen dat ik zelf teveel meeleef? Mijn broer hoort eind van de maand of hij in een reorganisatie gaat sneuvelen. Zijn vrouw is zwanger van de eerste. Daar maak ik me echt zorgen over. Maar hij heeft daar helemaal niets aan. Voor zijn situatie maakt het niets uit of ik wakker lig of niet. Snappie.
Neem een lening, zoveel als je kunt krijgen. Neem dat geld en al jullie spaargeld in contanten op en ga naar het casino. Zet vervolgens op de roulettetafel alles op rood (of zwart). Ga daar mee door (zet elke keer alles in wat je hebt) totdat je alles kwijt bent. Dat zou niet meer dan een paar minuten mogen duren.
Ik denk dat je dan van je 'wakker liggen van andermans problemen'-probleem af bent.
Veel succes!
vrijdag 18 september 2015 om 18:56
Aha Amand, in je poging tot geestig zijn, heb je wel per ongeluk de juiste snaar geraakt. Toen mijn eigen leven naar de klote was, was ik zo empathisch als een deur. Dus het zal wel ergens een luxe probleem zijn. Laat me raden, jij hebt er geen last van?
@ChiefSeattle: yup, die mensen met persoonlijkheidsproblemen trok ik ook als vrienden. Nadat ik zelf iets dramatisch meegemaakt had, heb ik besloten dat ik daar niet meer voor open sta. Ik ruik een persoonlijkheidsstoornis op een kilometer afstand. En op die afstand mogen ze ook blijven staan. Het gekke is: zodra ik dat besloten had, kwamen die types ook niet meer op me af. Die zoeken nu een ander als deurmat.
@ChiefSeattle: yup, die mensen met persoonlijkheidsproblemen trok ik ook als vrienden. Nadat ik zelf iets dramatisch meegemaakt had, heb ik besloten dat ik daar niet meer voor open sta. Ik ruik een persoonlijkheidsstoornis op een kilometer afstand. En op die afstand mogen ze ook blijven staan. Het gekke is: zodra ik dat besloten had, kwamen die types ook niet meer op me af. Die zoeken nu een ander als deurmat.
vrijdag 18 september 2015 om 19:56
Ik kreeg een boze meelezer die via de mail commentaar leverde op wat ik op het forum zei en heb toen een andere nick genomen. Dat wilde ik niet maar ik voelde me nogal bespied.
Bij mij is het ook zo, juist als ik me heel slecht voel, ga ik me richten op anderen helpen. Het is een soort verslaving, ik geef het toe. Ik ga me er beter door voelen. Ze zeggen ook, echt altruisme bestaat niet. Je doet het wel ergens voor. Maar eigenlijk, als je het goed bekijkt, krijg je weinig beloning en soms problemen.
Ik doe het ook bij mijn vriend maar die zorgt ook goed voor mij. Ik gebruik nu als graadmeter of ik plezier beleef aan het contact. Maar nieuwe vrienden maken, ik ben bang dat dat weer verkeerd gaat. Toch heb ik wel twee leuke contacten aan dit forum overgehouden, waarvan 1 met persoonlijkheidsproblematiek en zij is wel een leuk mens, de andere ook trouwens. Ze hangt niet aan me en ik vind het nog steeds leuk om met haar te mailen. Maar hoe moet ik nieuwe mensen 'filteren'? Uiteindelijk vertelt iemand niet meteen welke problemen ze hebben en ik kies uit mezelf mensen die me veel energie kosten. Doe ik niet bewust, dus hoe word ik bewust in het kiezen van nieuwe vrienden? Men komt zich niet echt op een presenteerblaadje aanbieden natuurlijk.
Bij mij is het ook zo, juist als ik me heel slecht voel, ga ik me richten op anderen helpen. Het is een soort verslaving, ik geef het toe. Ik ga me er beter door voelen. Ze zeggen ook, echt altruisme bestaat niet. Je doet het wel ergens voor. Maar eigenlijk, als je het goed bekijkt, krijg je weinig beloning en soms problemen.
Ik doe het ook bij mijn vriend maar die zorgt ook goed voor mij. Ik gebruik nu als graadmeter of ik plezier beleef aan het contact. Maar nieuwe vrienden maken, ik ben bang dat dat weer verkeerd gaat. Toch heb ik wel twee leuke contacten aan dit forum overgehouden, waarvan 1 met persoonlijkheidsproblematiek en zij is wel een leuk mens, de andere ook trouwens. Ze hangt niet aan me en ik vind het nog steeds leuk om met haar te mailen. Maar hoe moet ik nieuwe mensen 'filteren'? Uiteindelijk vertelt iemand niet meteen welke problemen ze hebben en ik kies uit mezelf mensen die me veel energie kosten. Doe ik niet bewust, dus hoe word ik bewust in het kiezen van nieuwe vrienden? Men komt zich niet echt op een presenteerblaadje aanbieden natuurlijk.
vrijdag 18 september 2015 om 20:19
vrijdag 18 september 2015 om 20:31
Misschien kun je eens mee met een activiteit van nieuwemensenlerenkennen.nl? Daar zit een overschot van leuke single vrouwen, heb ik gehoord. Je moet alleen niet op zoek zijn naar een man, want op het ene exemplaar dat binnen wandelt, storten ze zich allemaal.
Serieus: daar heeft een vriendin van mij leuke vriendinnen opgedaan.
Serieus: daar heeft een vriendin van mij leuke vriendinnen opgedaan.
vrijdag 18 september 2015 om 20:40
quote:Flauwegeit schreef op 18 september 2015 @ 18:56:
Aha Amand, in je poging tot geestig zijn, heb je wel per ongeluk de juiste snaar geraakt. Toen mijn eigen leven naar de klote was, was ik zo empathisch als een deur. Dus het zal wel ergens een luxe probleem zijn. Laat me raden, jij hebt er geen last van?
Nope, ik heb genoeg aan m'n eigen sores. Nouja, ook van de sores van m'n kinderen lig ik nog weleens wakker.
Maar je bent onverbeterlijk dus. Zelfs paardemiddelen helpen niet.
Dan is acceptatie nog je enige optie, denk ik.
Aha Amand, in je poging tot geestig zijn, heb je wel per ongeluk de juiste snaar geraakt. Toen mijn eigen leven naar de klote was, was ik zo empathisch als een deur. Dus het zal wel ergens een luxe probleem zijn. Laat me raden, jij hebt er geen last van?
Nope, ik heb genoeg aan m'n eigen sores. Nouja, ook van de sores van m'n kinderen lig ik nog weleens wakker.
Maar je bent onverbeterlijk dus. Zelfs paardemiddelen helpen niet.
Dan is acceptatie nog je enige optie, denk ik.
