Psyche
alle pijlers
Asperger en Burn-Out, ervaringen?
woensdag 14 augustus 2013 om 13:53
Aj, vervelend voor je man (en voor jou).
Ik ben zelf autistisch en heb eind vorig jaar mezelf ziekgemeld omdat ik het op die manier echt niet meer wilde doen. Heb daarop een tijdje thuis gezeten om wat rust te nemen (even weg van alle verplichtingen) en goed nagedacht over wat ik dan wel wil/belangrijk vind in mijn leven.
Gelukkig had ik wel redelijk snel helder wat ik dan allemaal belangrijk vond en ben ik soort van gaan reintegreren. Ik zeg soort van omdat ik samen met mijn werkgever heb besloten de overeenkomst te beeindigen omdat we elkaar niet konden bieden wat we belangrijk vonden.
Direct na afloop van mijn overeenkomst had ik trouwens al weer een andere (tijdelijke) baan waarin ik toch weer net iets te veel van mezelf moest geven, maar nu we een paar maanden verder zijn is het allemaal wel te behappen, voornamelijk omdat ik weet dat het vooralsnog tijdelijk is en ik ondertussen ook andere plannen voor de toekomst heb gemaakt.
Maar goed, bij iedereen is het anders, dus als je specifieke vragen/issues hebt, shoot!
Ik ben zelf autistisch en heb eind vorig jaar mezelf ziekgemeld omdat ik het op die manier echt niet meer wilde doen. Heb daarop een tijdje thuis gezeten om wat rust te nemen (even weg van alle verplichtingen) en goed nagedacht over wat ik dan wel wil/belangrijk vind in mijn leven.
Gelukkig had ik wel redelijk snel helder wat ik dan allemaal belangrijk vond en ben ik soort van gaan reintegreren. Ik zeg soort van omdat ik samen met mijn werkgever heb besloten de overeenkomst te beeindigen omdat we elkaar niet konden bieden wat we belangrijk vonden.
Direct na afloop van mijn overeenkomst had ik trouwens al weer een andere (tijdelijke) baan waarin ik toch weer net iets te veel van mezelf moest geven, maar nu we een paar maanden verder zijn is het allemaal wel te behappen, voornamelijk omdat ik weet dat het vooralsnog tijdelijk is en ik ondertussen ook andere plannen voor de toekomst heb gemaakt.
Maar goed, bij iedereen is het anders, dus als je specifieke vragen/issues hebt, shoot!
donderdag 15 augustus 2013 om 09:31
Heeft je man inderdaad begeleiding vanuit een psycholoog ofzo? Dat heeft mij wel heel erg geholpen bij het op een rijtje krijgen van wie ik nu ben en hoe ik in elkaar zit.
Ik wil hier niet te veel in detail treden, maar wat mij echt heeft geholpen is te kijken naar wat ik belangrijk vind in mijn leven en daar mijn leven op in te richten.
Daarnaast heb ik nu een horizon van twee jaar. Die twee jaar moet ik zien te overbruggen. En aangezien het "maar" twee jaar is, is dat nog te overzien. Ik hoef niet zo nodig een lang dienstverband te vinden, tijdelijke opdrachten zijn ook prima. En dat idee van "het is allemaal maar voor twee jaar (tijdelijk)" geeft mij veel lucht.
Verder probeer ik dingen gewoon te gaan doen omdat ik ze leuk vind, ook al zijn ze potentieel totaal nutteloos.
Ik ben dus ook niet verder gegaan bij de baan die ik had. Bij het "reintegreren" kreeg ik de volledige vrijheid om workshops te volgen en ander werk te zoeken. Ik hoefde niet perse aanwezig te zijn, maar vond het juist wel fijn om bij mijn collega's te zitten (terwijl ik dus met hele andere dingen bezig was).
Ik herken dat gebrek aan grenzen kunnen stellen trouwens heel erg goed. Ik zeg echt overal ja op en kan ergens zo lang mee bezig zijn als dat ik er de tijd voor krijg (perfectionist).
Plannen en korte afgeronde taken zouden het wat makkelijker moeten maken (maar ik kan dan helaas al weer dagen kwijt zijn met het opstellen van "de perfecte" planning).
Ik wil hier niet te veel in detail treden, maar wat mij echt heeft geholpen is te kijken naar wat ik belangrijk vind in mijn leven en daar mijn leven op in te richten.
Daarnaast heb ik nu een horizon van twee jaar. Die twee jaar moet ik zien te overbruggen. En aangezien het "maar" twee jaar is, is dat nog te overzien. Ik hoef niet zo nodig een lang dienstverband te vinden, tijdelijke opdrachten zijn ook prima. En dat idee van "het is allemaal maar voor twee jaar (tijdelijk)" geeft mij veel lucht.
Verder probeer ik dingen gewoon te gaan doen omdat ik ze leuk vind, ook al zijn ze potentieel totaal nutteloos.
Ik ben dus ook niet verder gegaan bij de baan die ik had. Bij het "reintegreren" kreeg ik de volledige vrijheid om workshops te volgen en ander werk te zoeken. Ik hoefde niet perse aanwezig te zijn, maar vond het juist wel fijn om bij mijn collega's te zitten (terwijl ik dus met hele andere dingen bezig was).
Ik herken dat gebrek aan grenzen kunnen stellen trouwens heel erg goed. Ik zeg echt overal ja op en kan ergens zo lang mee bezig zijn als dat ik er de tijd voor krijg (perfectionist).
Plannen en korte afgeronde taken zouden het wat makkelijker moeten maken (maar ik kan dan helaas al weer dagen kwijt zijn met het opstellen van "de perfecte" planning).
donderdag 15 augustus 2013 om 10:32
quote:LillyFeeee schreef op 15 augustus 2013 @ 08:00:
Je man kan ook gaan leren zijn grenzen aan te geven en aan te voelen. Heeft hij ooit begeleiding/professionele hulp gehad voor zijn Asperger?
Nadat hij zijn diagnose heeft gekregen heeft hij eigenlijk nooit echt begeleiding daarbij gekregen. Hij heeft hier wel om gevraagd.
Hij werd toen verwezen naar MEE. Maar dat is niet de juiste instantie hiervoor. MEE is voor mensen met een iq tot 80.
Hij heeft wel bij een psycholoog die hij zelf gevonden heeft een aantal jaar geleden gesprekken gehad en hier heeft hij toen der tijd wel veel aan gehad heb ik begrepen.
Inmiddels is er wel veel in zijn leven veranderd. Hij heeft een relatie met mij gekregen, we zijn getrouwd en hebben een zoon gekregen en zijn twee maal verhuisd (van koop naar tijdelijke huur naar weer koop).
Hij is nu zelf wel aan het onderzoeken of hij via het LeoKannerhuis iets kan vinden waar hij iets aan heeft, het is alleen erg moeilijk om daarvan een contactmogelijkheid te vinden. De huisarts en ook de bedrijfsarts konden hem niet echt verder helpen bij de zoektocht.
Je man kan ook gaan leren zijn grenzen aan te geven en aan te voelen. Heeft hij ooit begeleiding/professionele hulp gehad voor zijn Asperger?
Nadat hij zijn diagnose heeft gekregen heeft hij eigenlijk nooit echt begeleiding daarbij gekregen. Hij heeft hier wel om gevraagd.
Hij werd toen verwezen naar MEE. Maar dat is niet de juiste instantie hiervoor. MEE is voor mensen met een iq tot 80.
Hij heeft wel bij een psycholoog die hij zelf gevonden heeft een aantal jaar geleden gesprekken gehad en hier heeft hij toen der tijd wel veel aan gehad heb ik begrepen.
Inmiddels is er wel veel in zijn leven veranderd. Hij heeft een relatie met mij gekregen, we zijn getrouwd en hebben een zoon gekregen en zijn twee maal verhuisd (van koop naar tijdelijke huur naar weer koop).
Hij is nu zelf wel aan het onderzoeken of hij via het LeoKannerhuis iets kan vinden waar hij iets aan heeft, het is alleen erg moeilijk om daarvan een contactmogelijkheid te vinden. De huisarts en ook de bedrijfsarts konden hem niet echt verder helpen bij de zoektocht.
donderdag 15 augustus 2013 om 10:44
Dat is het probleem als je als volwassenen een diagnose voor Autisme/Asperger krijgt: Daar is gewoon niets voor!
Ik had het geluk al bij PsyQ te lopen omdat mijn problematiek begon met de mogelijkheid van ADHD. Zij kwam met Asperger maar mocht dit niet officieel vaststellen. Hierop ben ik doorverwezen naar het LeoKannerhuis voor diagnose en daarna weer terugverwezen naar PsyQ. Vanuit het LeoKannerhuis hebben ze aangegeven dat intensieve begeleiding werd aangeraden, maar ook dat er eigenlijk niets is.
Maar ik ben niet al te lang geleden gestopt (mag me altijd weer aanmelden bij PsyQ, maar voor nu voegde het niets meer toe).
Ik had het geluk al bij PsyQ te lopen omdat mijn problematiek begon met de mogelijkheid van ADHD. Zij kwam met Asperger maar mocht dit niet officieel vaststellen. Hierop ben ik doorverwezen naar het LeoKannerhuis voor diagnose en daarna weer terugverwezen naar PsyQ. Vanuit het LeoKannerhuis hebben ze aangegeven dat intensieve begeleiding werd aangeraden, maar ook dat er eigenlijk niets is.
Maar ik ben niet al te lang geleden gestopt (mag me altijd weer aanmelden bij PsyQ, maar voor nu voegde het niets meer toe).
donderdag 15 augustus 2013 om 10:46
Huh? De huisarts kan hem niet verder helpen? Wat is dat nou weer voor onzin? De GGZ is er niet voor niks. Waarom krijgt hij daar geen doorverwijzing voor?
Zelfde geldt voor MEE. Wie heeft jullie wijs gemaakt dat het alleen voor mensen met een IQ Tot 80 is? Op de homepage van MEE zie je al meteen dat dat niet klopt.
Wie heeft trouwens de diagnose bij hem gesteld? Diegene had ook behandeling voor hem moeten kunnen regelen.
Zelfde geldt voor MEE. Wie heeft jullie wijs gemaakt dat het alleen voor mensen met een IQ Tot 80 is? Op de homepage van MEE zie je al meteen dat dat niet klopt.
Wie heeft trouwens de diagnose bij hem gesteld? Diegene had ook behandeling voor hem moeten kunnen regelen.
donderdag 15 augustus 2013 om 10:53
Met PsyQ doen wij liever geen zaken.
Daar is ook voor mijn man geen geschikte behandelaar te vinden.
De MEE doet sowieso niets voor je als je verder zelf prima in staat ben je leven in te delen en voor jezelf te zorgen. Ze behandelen je daarnaast als een klein kind als je daar komt en aangeeft autisme te hebben. (dit is niet enkel de ervaring van mijn man, maar van meerdere mensen die wij kennen met autisme)
Wie de diagnose heeft gesteld weet ik niet, zal het mijn man eventueel kunnen vragen of hij dat nog weet. Die persoon verwees hem na zijn diagnose naar MEE. MEE kon vervolgens niets voor hem betekenen.
Daar is ook voor mijn man geen geschikte behandelaar te vinden.
De MEE doet sowieso niets voor je als je verder zelf prima in staat ben je leven in te delen en voor jezelf te zorgen. Ze behandelen je daarnaast als een klein kind als je daar komt en aangeeft autisme te hebben. (dit is niet enkel de ervaring van mijn man, maar van meerdere mensen die wij kennen met autisme)
Wie de diagnose heeft gesteld weet ik niet, zal het mijn man eventueel kunnen vragen of hij dat nog weet. Die persoon verwees hem na zijn diagnose naar MEE. MEE kon vervolgens niets voor hem betekenen.
donderdag 15 augustus 2013 om 11:37
Dat PsyQ niet de plek is om je aan te melden als je een diagnose Autisme hebt is waar, daar zijn ze (nog) niet op ingericht.
Dat je met hun geen zaken wenst te doen is je goed recht, maar vind ik een beetje een rare reactie (tenzij er ook eerdere ervaringen aan ten grondslag liggen, dan heb ik niets gezegd ).
Ik werd er alleen naar terug verwezen omdat ik daar al zo lang "onder behandeling" was en ik was heel tevreden over mijn behandelaar. Maar heb over anderen weer hele andere verhalen gehoord dus het is heel erg persoonsafhankelijk.
Verder zijn er ook wel organisaties die mensen met Autisme begeleiden op het gebied van werk. Ik heb er verder geen ervaring mee, maar kreeg IQCoaches aangeraden.
Dat je met hun geen zaken wenst te doen is je goed recht, maar vind ik een beetje een rare reactie (tenzij er ook eerdere ervaringen aan ten grondslag liggen, dan heb ik niets gezegd ).
Ik werd er alleen naar terug verwezen omdat ik daar al zo lang "onder behandeling" was en ik was heel tevreden over mijn behandelaar. Maar heb over anderen weer hele andere verhalen gehoord dus het is heel erg persoonsafhankelijk.
Verder zijn er ook wel organisaties die mensen met Autisme begeleiden op het gebied van werk. Ik heb er verder geen ervaring mee, maar kreeg IQCoaches aangeraden.
donderdag 15 augustus 2013 om 12:41
quote:Biebeltje schreef op 15 augustus 2013 @ 11:37:
Dat PsyQ niet de plek is om je aan te melden als je een diagnose Autisme hebt is waar, daar zijn ze (nog) niet op ingericht.
Dat je met hun geen zaken wenst te doen is je goed recht, maar vind ik een beetje een rare reactie (tenzij er ook eerdere ervaringen aan ten grondslag liggen, dan heb ik niets gezegd ).
Verder zijn er ook wel organisaties die mensen met Autisme begeleiden op het gebied van werk. Ik heb er verder geen ervaring mee, maar kreeg IQCoaches aangeraden.Dat is inderdaad het geval.
Dat PsyQ niet de plek is om je aan te melden als je een diagnose Autisme hebt is waar, daar zijn ze (nog) niet op ingericht.
Dat je met hun geen zaken wenst te doen is je goed recht, maar vind ik een beetje een rare reactie (tenzij er ook eerdere ervaringen aan ten grondslag liggen, dan heb ik niets gezegd ).
Verder zijn er ook wel organisaties die mensen met Autisme begeleiden op het gebied van werk. Ik heb er verder geen ervaring mee, maar kreeg IQCoaches aangeraden.Dat is inderdaad het geval.
donderdag 15 augustus 2013 om 14:30
Ik ben zelf ook burn-out gegaan (2x zelfs) en heb Asperger. Ik wilde na de 2e x niet meer terug op mijn oude werkplek en heb vrij direct na herstel ontslag genomen en ben elders gestart.
Achteraf gezien was dat voor mij niet handig; de reden van m'n burn-out was voor mij helder; geen grenzen kunnen stellen aan mijn eigen gedrevenheid en streven naar perfectie. In mijn nieuwe baan trapte ik vrijwel direct weer in dezelfde valkuilen.
wellicht is het goed om de reden waarom jouw man niet terug wil naar dezelfde werkplek eens onder de loep te nemen? Is het dat hij het gevoel heeft te hebben gefaald? Juist op de oude werkplek heb je de mogelijkheid te werken aan die zaken die je zou moeten veranderen en weet de werkomgeving ook dat ze enige voorzichtigheid in acht zouden moeten nemen.
Achteraf gezien was dat voor mij niet handig; de reden van m'n burn-out was voor mij helder; geen grenzen kunnen stellen aan mijn eigen gedrevenheid en streven naar perfectie. In mijn nieuwe baan trapte ik vrijwel direct weer in dezelfde valkuilen.
wellicht is het goed om de reden waarom jouw man niet terug wil naar dezelfde werkplek eens onder de loep te nemen? Is het dat hij het gevoel heeft te hebben gefaald? Juist op de oude werkplek heb je de mogelijkheid te werken aan die zaken die je zou moeten veranderen en weet de werkomgeving ook dat ze enige voorzichtigheid in acht zouden moeten nemen.
donderdag 15 augustus 2013 om 14:36
overigens had mijn werkgever mij diverse trainingen, coaching en begeleiding aangeboden, maar achteraf realiseer ik me als Aspie dat ik veel terzijde heb geslagen. Vond de aangedragen oplossingen soms maar belachelijk, niet to the point en niet op mij van toepassing. Na jaren heb ik pas geleerd meer open te staan voor verbeteringen; ten tijde van mijn burn-out had ik maar 1 doel: zo snel mogelijk aan de slag en laten zien wat ik in mijn mars had. Te veel willen, iedere keer terugvallen, boosheid op jezelf en die cyclus herhaalde zich; bijna 2 jaar lang.
Voor mij geldt dat de belangrijkste stoorfactor in het herstel ikzelf was. Acceptatie
Voor mij geldt dat de belangrijkste stoorfactor in het herstel ikzelf was. Acceptatie
vrijdag 16 augustus 2013 om 07:16
Bij mijn man heeft het er ook mee te maken dat het hem niet lukt werk en prive te combineren.
Hij kan er of goed voor zijn werk zijn of goed voor zijn gezin zijn, maar beide goed doen is lastig of haast onmogelijk (in ieder geval op dit moment). Daar komt bij dat de functie die hij nu heeft hem heel veel energie kost. Na een telefoontje is hij al zeer moe en moet zich soms afzonderen om even 5 minuten zijn ogen dicht te doen, voordat hij weer verder kan werken. Daarnaast komt ook nog de onduidelijkheid van het werk. En dat hij niet gehoord wordt als hij oplossingen op problemen aandraagt.
Het is dus meer een gevoel van niet nuttig zijn.
Hij kan er of goed voor zijn werk zijn of goed voor zijn gezin zijn, maar beide goed doen is lastig of haast onmogelijk (in ieder geval op dit moment). Daar komt bij dat de functie die hij nu heeft hem heel veel energie kost. Na een telefoontje is hij al zeer moe en moet zich soms afzonderen om even 5 minuten zijn ogen dicht te doen, voordat hij weer verder kan werken. Daarnaast komt ook nog de onduidelijkheid van het werk. En dat hij niet gehoord wordt als hij oplossingen op problemen aandraagt.
Het is dus meer een gevoel van niet nuttig zijn.
