Psyche
alle pijlers
Assertiviteitstraining voor gehandicapte broer?
dinsdag 2 juli 2013 om 13:23
Hallo allemaal,
Ik zit ergens mee en zou graag adviezen en/of tips willen hebben omtrent mijn gehandicapte broer. Hij is volwassen, maar heeft het mentale gestel van een twaalfjarig kind. Zijn grootste probleem is dat hij erg naïef en goedgelovig is en daardoor is hij een gemakkelijk doelwit voor mensen die niet zo goed voor hem zijn.
In het verleden had hij een "beste" vriend, die dus met zijn spaargeld en spullen er vandoor wilde gaan. Mijn ouders zijn er gelukkig net op tijd achter gekomen en hebben er een stokje voor gestoken. Mijn zus en ik beheren nu zijn geld e.d., dus daar kan hij (of anderen) niet bij.
Probleem twee is dat als je tegen hem zegt: "Psst, niet doorvertellen, het is ons geheimpje". dat hij het dus ook niet doorvertelt. Nu kunnen wij wel aan zijn lichaamshouding zien dat er iets niet aan de haak is, maar hij raakt compleet overstuur als we proberen te achterhalen wat hij nu weer in zijn hoofd heeft gehaald (of een ander bij hem).
Op een of andere manier kunnen we het hem niet bijbrengen dat hij moet oppassen voor dat soort mensen. We zaten al te denken om hem alweer naar een assertiviteits- of een weerbaarheidstraining te sturen, maar heeft het zin? De vorige keer (na het "beste" vriend verhaal) heeft hij ook een training gehad en dat leek toen te werken. Helaas tijdelijk, want kort daarna "trapte" hij er weer in.
Eigenlijk zitten we met onze handen in het haar, want we weten gewoonweg niet hoe we hem weerbaarder kunnen maken.
Liefs London
Ik zit ergens mee en zou graag adviezen en/of tips willen hebben omtrent mijn gehandicapte broer. Hij is volwassen, maar heeft het mentale gestel van een twaalfjarig kind. Zijn grootste probleem is dat hij erg naïef en goedgelovig is en daardoor is hij een gemakkelijk doelwit voor mensen die niet zo goed voor hem zijn.
In het verleden had hij een "beste" vriend, die dus met zijn spaargeld en spullen er vandoor wilde gaan. Mijn ouders zijn er gelukkig net op tijd achter gekomen en hebben er een stokje voor gestoken. Mijn zus en ik beheren nu zijn geld e.d., dus daar kan hij (of anderen) niet bij.
Probleem twee is dat als je tegen hem zegt: "Psst, niet doorvertellen, het is ons geheimpje". dat hij het dus ook niet doorvertelt. Nu kunnen wij wel aan zijn lichaamshouding zien dat er iets niet aan de haak is, maar hij raakt compleet overstuur als we proberen te achterhalen wat hij nu weer in zijn hoofd heeft gehaald (of een ander bij hem).
Op een of andere manier kunnen we het hem niet bijbrengen dat hij moet oppassen voor dat soort mensen. We zaten al te denken om hem alweer naar een assertiviteits- of een weerbaarheidstraining te sturen, maar heeft het zin? De vorige keer (na het "beste" vriend verhaal) heeft hij ook een training gehad en dat leek toen te werken. Helaas tijdelijk, want kort daarna "trapte" hij er weer in.
Eigenlijk zitten we met onze handen in het haar, want we weten gewoonweg niet hoe we hem weerbaarder kunnen maken.
Liefs London
maandag 21 oktober 2013 om 17:41
Harley heb ik uit het asiel gehaald toen hij pas een half jaar oud was. BM's waren modehonden bij een bepaald type mensen (althans in Engeland, weet niet of dat in NL ook zo was).
Puppies zijn altijd schattig, maar Harley bleef uiteraard niet klein en diegene die hem had gekocht kon hem niet aan. (Lees: er kwam gezinsuitbreiding en de hond mocht ophoepelen). Hij belandde in het asiel. Een vriendin van mij werkte daar en wees mij erop. Eigenlijk was ik op zoek naar een Boerboel, maar qua karakter verschilt een BB niet zoveel met een BM.
Harley had duidelijk geen goede opvoeding gekregen, was ook niet zindelijk en erg angstig. Maar er zat geen greintje agressiviteit in, dus ik durfde het wel aan met hem.
Ik heb een paar cursussen gevolgd met hem en heel veel tijd en liefde erin gestoken en heb 9 jaar lang mogen genieten van een tophond! Ik mis hem nog steeds...
Puppies zijn altijd schattig, maar Harley bleef uiteraard niet klein en diegene die hem had gekocht kon hem niet aan. (Lees: er kwam gezinsuitbreiding en de hond mocht ophoepelen). Hij belandde in het asiel. Een vriendin van mij werkte daar en wees mij erop. Eigenlijk was ik op zoek naar een Boerboel, maar qua karakter verschilt een BB niet zoveel met een BM.
Harley had duidelijk geen goede opvoeding gekregen, was ook niet zindelijk en erg angstig. Maar er zat geen greintje agressiviteit in, dus ik durfde het wel aan met hem.
Ik heb een paar cursussen gevolgd met hem en heel veel tijd en liefde erin gestoken en heb 9 jaar lang mogen genieten van een tophond! Ik mis hem nog steeds...
maandag 21 oktober 2013 om 18:56
Ik vermoed zomaar dat hij eigenlijk de deur uit was gedaan wegens puberen. Je moet sterk in je schoenen staan om een puberende BM de baas te blijven! En toch kan ik me er niets bij voorstellen dat je zo'n beestje weg doet. Ik was vanaf de eerste dag helemaal verkocht. En ik kon hem best wel eens achter het behang plakken hoor, maar ik ben nog nooit langer dan 5 minuten boos op hem geweest, want binnen die tijd doet hij wel weer iets dat je doet smelten.
Ik kan me voorstellen dat je hem nog steeds mist! Ik moet er ook echt nog niet aan denken dat hij er ooit ook niet meer zal zijn.
Hier zijn het geen modehonden. Nooit geweest ook, denk ik. Het karakter van de BB ken ik niet, maar wij hebben de BM wel op karakter gekozen. Geen blaffers, wel heel waaks, zelfstandig en een tikkeltje eigenwijs
Ik kan me voorstellen dat je hem nog steeds mist! Ik moet er ook echt nog niet aan denken dat hij er ooit ook niet meer zal zijn.
Hier zijn het geen modehonden. Nooit geweest ook, denk ik. Het karakter van de BB ken ik niet, maar wij hebben de BM wel op karakter gekozen. Geen blaffers, wel heel waaks, zelfstandig en een tikkeltje eigenwijs
maandag 21 oktober 2013 om 20:28
@london-calling
Wat fijn dat je broer zich nu zo fijn woont
Ik weet niet of je het doorgezet heb, maar mijn begeleider is er helemaal voor dat fotoboek: "boodschappen doe ik met...", "geldzaken worden geregeld door ...", "... Mag wel/niet in de privé/slaapkamer komen".
Bij de dagbesteding waar ik vrijwilliger ben werken we veel met pixo's voor activiteiten en foto's voor wie die dag als begeleiding optreed ik gelukkig niet.
Heel veel succes in de nieuwe leefsituatie!!
Wat fijn dat je broer zich nu zo fijn woont
Ik weet niet of je het doorgezet heb, maar mijn begeleider is er helemaal voor dat fotoboek: "boodschappen doe ik met...", "geldzaken worden geregeld door ...", "... Mag wel/niet in de privé/slaapkamer komen".
Bij de dagbesteding waar ik vrijwilliger ben werken we veel met pixo's voor activiteiten en foto's voor wie die dag als begeleiding optreed ik gelukkig niet.
Heel veel succes in de nieuwe leefsituatie!!
Adem in, adem uit
maandag 21 oktober 2013 om 21:37
@Flexheks: ja, dat fotoboek hebben we wel degelijk doorgevoerd en dat was zeker een hele goede, bruikbare tip!
We denken zelf dat de instelling waar hij eerst zat te groot voor hem was geworden, te onoverzichtelijk en te onpersoonlijk.
Waar hij nu zit is echt kleinschalig. Er wonen minder mensen per oppervlakte, hij krijgt meer (persoonlijke) begeleiding en hij is nu veel meer buiten aan het werk.
We denken zelf dat de instelling waar hij eerst zat te groot voor hem was geworden, te onoverzichtelijk en te onpersoonlijk.
Waar hij nu zit is echt kleinschalig. Er wonen minder mensen per oppervlakte, hij krijgt meer (persoonlijke) begeleiding en hij is nu veel meer buiten aan het werk.
