Psyche
alle pijlers
autistische broer
woensdag 28 december 2016 om 16:51
TO zoals anderen al aangeven moet je beter voor jezelf opkomen en afstand nemen! Je bent nu volwassen en hebt je eigen leven.
Erken dat je moeder fout is geweest en dat jij zowel haar als je broer niet kunt veranderen. Ze wil of kan zijn verkeerde gedrag niet zien, wil hem beschermen of schaamt zich voor hem (en doet daarom of zijn gedrag er niet is). In werkelijkheid heeft ze door haar gedrag en gebrek aan actie zijn gedrag zelfs erger gemaakt! Ze had hier in zijn jeugd al professionele hulp voor in moeten roepen. Nu is het daarvoor te laat.
Het enige dat jij kunt doen is het contact met je broer verbreken. Deel dit ook kort en bondig aan beiden mee. Zonder verder in discussie te gaan (dat is toch zinloos). Ook zou ik niet meer daar thuis komen als hij er is. Als jij nog geen afstand van je moeder kunt nemen (je kunt ook afstand nemen zonder het contact totaal te verbreken!) kan je haar ook alleen bij jouw thuis uitnodigen.
Verder zou ik aanraden om zelf ook professionele hulp te zoeken. Om je jeugd te verwerken. Maar ook om te leren omgaan met je huidige situatie. Dit lijkt mij namelijk heel erg zwaar. Als er echt geen andere mogelijkheid is zou ik in jouw geval zelfs een verhuizing overwegen. Op die manier kom je pas echt los van je broer. Of (als je in een grote stad woont) verhuizen naar een totaal andere wijk van de stad (grotere steden hebben vaak meerdere stadscentra).
Erken dat je moeder fout is geweest en dat jij zowel haar als je broer niet kunt veranderen. Ze wil of kan zijn verkeerde gedrag niet zien, wil hem beschermen of schaamt zich voor hem (en doet daarom of zijn gedrag er niet is). In werkelijkheid heeft ze door haar gedrag en gebrek aan actie zijn gedrag zelfs erger gemaakt! Ze had hier in zijn jeugd al professionele hulp voor in moeten roepen. Nu is het daarvoor te laat.
Het enige dat jij kunt doen is het contact met je broer verbreken. Deel dit ook kort en bondig aan beiden mee. Zonder verder in discussie te gaan (dat is toch zinloos). Ook zou ik niet meer daar thuis komen als hij er is. Als jij nog geen afstand van je moeder kunt nemen (je kunt ook afstand nemen zonder het contact totaal te verbreken!) kan je haar ook alleen bij jouw thuis uitnodigen.
Verder zou ik aanraden om zelf ook professionele hulp te zoeken. Om je jeugd te verwerken. Maar ook om te leren omgaan met je huidige situatie. Dit lijkt mij namelijk heel erg zwaar. Als er echt geen andere mogelijkheid is zou ik in jouw geval zelfs een verhuizing overwegen. Op die manier kom je pas echt los van je broer. Of (als je in een grote stad woont) verhuizen naar een totaal andere wijk van de stad (grotere steden hebben vaak meerdere stadscentra).
woensdag 28 december 2016 om 16:53
quote:Marilia007 schreef op 28 december 2016 @ 15:41:
Jouw broer lijkt nogal op die van mij, met het verschil dat de mijne mij nooit lastig heeft gevallen op seksueel gebied. Ik werd 'slechts' uitgescholden voor k*nkerk*t en k*nkerhoer en geregeld in elkaar gemept door hem. En de rol van mijn moeder hier in ? Die stond erbij en keek er naar. Nu dat ik al jaren het huis uit ben, heb ik afstand genomen van zowel mijn broer als mijn moeder. En dat is ook het enige dat je kunt doen. Wat niet weg neemt dat vooral je moeder hier fout is. Het is ook de verantwoordelijkheid van een moeder om kinderen tegen elkaar in bescherming te nemen, maar hierin is jouw moeder (en die van mij ook) tekort geschoten. Mijn broer heeft nu overigens ook een zoon bij wie autisme officieel is vastgesteld, maar het kwartje is nog steeds niet bij mijn moeder gevallen en ze struisvogelt 'dapper' verder. Echt, beide personen op afstand houden is je enige optie vrees ik en gelukkig woon je al op jezelf.
Jouw verhaal lijkt precies op mijn verhaal. Ik ben toen ik volwassen was gelijk het huis uit gevlucht en heb sindsdien geen contact met broer. Soms heb ik hem nog wel gezien op familieetentjes en dergelijke maar deze slaat hij de laatste 10 jaar gelukkig over. Als ik van te voren wist dat ik hem geen zien had ik dagen van te voren al buikpijn. Het verschil met jouw verhaal is dat mijn moeder geen struisvogel speelde en op vele manieren hulp heeft gezocht maar deze werd door hem nooit geaccepteerd. To, studeer je nog of werk je ? Misschien een idee om toch te verhuizen en contact te houden met je moeder. Haar laten langs komen bij jou en dat je niet naar je moeders huis gaat. Ik neem aan dat je je broer niet op sociale media hebt?
Mijn ouders zijn er inmiddels niet meer, nu heeft mijn broer niemand meer om op terug te vallen. De rest van de familie wil ook geen contact onderhouden met hem. Hij probeert regelmatig om contact met mij op te nemen, maar ik verander regelmatig van telefoonnr en email.
Jouw broer lijkt nogal op die van mij, met het verschil dat de mijne mij nooit lastig heeft gevallen op seksueel gebied. Ik werd 'slechts' uitgescholden voor k*nkerk*t en k*nkerhoer en geregeld in elkaar gemept door hem. En de rol van mijn moeder hier in ? Die stond erbij en keek er naar. Nu dat ik al jaren het huis uit ben, heb ik afstand genomen van zowel mijn broer als mijn moeder. En dat is ook het enige dat je kunt doen. Wat niet weg neemt dat vooral je moeder hier fout is. Het is ook de verantwoordelijkheid van een moeder om kinderen tegen elkaar in bescherming te nemen, maar hierin is jouw moeder (en die van mij ook) tekort geschoten. Mijn broer heeft nu overigens ook een zoon bij wie autisme officieel is vastgesteld, maar het kwartje is nog steeds niet bij mijn moeder gevallen en ze struisvogelt 'dapper' verder. Echt, beide personen op afstand houden is je enige optie vrees ik en gelukkig woon je al op jezelf.
Jouw verhaal lijkt precies op mijn verhaal. Ik ben toen ik volwassen was gelijk het huis uit gevlucht en heb sindsdien geen contact met broer. Soms heb ik hem nog wel gezien op familieetentjes en dergelijke maar deze slaat hij de laatste 10 jaar gelukkig over. Als ik van te voren wist dat ik hem geen zien had ik dagen van te voren al buikpijn. Het verschil met jouw verhaal is dat mijn moeder geen struisvogel speelde en op vele manieren hulp heeft gezocht maar deze werd door hem nooit geaccepteerd. To, studeer je nog of werk je ? Misschien een idee om toch te verhuizen en contact te houden met je moeder. Haar laten langs komen bij jou en dat je niet naar je moeders huis gaat. Ik neem aan dat je je broer niet op sociale media hebt?
Mijn ouders zijn er inmiddels niet meer, nu heeft mijn broer niemand meer om op terug te vallen. De rest van de familie wil ook geen contact onderhouden met hem. Hij probeert regelmatig om contact met mij op te nemen, maar ik verander regelmatig van telefoonnr en email.
Je hoeft niet bang te zijn voor de dood. Als jij er bent is de dood er niet, ben jij er niet dan is de dood er.
woensdag 28 december 2016 om 17:03
Lopen er geen agenten/BOA's rond in het centrum? Die zou ik aanspreken als hij je weer lastig valt op straat. Wat ontzettend rot. Ik denk wel dat een aangifte zou helpen, je zou met de politie kunnen overleggen hoe je dat aanpakt. Bv eerst meldingen doen, als hij weer iets doet en dossier opbouwen zodat je meer kans maakt dat hij veroordeeld wordt. Ik vind, waarom moet jij eigenlijk verhuizen?
Je moeder, ik denk dat je teveel van haar verwacht. Sommige mensen komen niet voor anderen op, vaak doen ze dat ook niet voor zichzelf. Je moeder kan dat dus niet, helaas, en dat kun je liefdeloos noemen maar ik denk niet dat ze het fijn vindt dat hij je lastig valt en heeft misbruikt. Ze weet er gewoon niet mee om te gaan.
Denk er wel goed over na. Is de band tussen jou en je moeder nog te redden? Of is hij heel vaak bij je moeder thuis? Ik zou overwegen om haar bij jou thuis uit te nodigen. Geen idee of jullie een band hebben of niet maar ik vind, je broer dwingt je min of meer om het contact met haar ook te verbreken, dat vind ik niet fair. Laat hem niet alles van je afpakken hoor. Mensen met autisme nemen dingen erg letterlijk, dus wees extreem duidelijk tegen hem, vertel hem letterlijk wat je niet wil. Dus niet: niet doen, maar, ik wil niet hebben dat je mijn vriendinnen aanspreekt.
Wat je zou kunnen proberen, voor nu, is een lijstje maken en aan hem geven, met alles wat je vervelend gedrag van hem vindt, wat je voortaan niet meer wilt hebben. Hij weet dat er zoiets bestaat als de wet, toch? Nou, dat is de wet, voor hem, voor wat het contact met jou betreft. Soms helpt het om dingen helemaal letterlijk uit te kauwen iig. Sterkte.
Je moeder, ik denk dat je teveel van haar verwacht. Sommige mensen komen niet voor anderen op, vaak doen ze dat ook niet voor zichzelf. Je moeder kan dat dus niet, helaas, en dat kun je liefdeloos noemen maar ik denk niet dat ze het fijn vindt dat hij je lastig valt en heeft misbruikt. Ze weet er gewoon niet mee om te gaan.
Denk er wel goed over na. Is de band tussen jou en je moeder nog te redden? Of is hij heel vaak bij je moeder thuis? Ik zou overwegen om haar bij jou thuis uit te nodigen. Geen idee of jullie een band hebben of niet maar ik vind, je broer dwingt je min of meer om het contact met haar ook te verbreken, dat vind ik niet fair. Laat hem niet alles van je afpakken hoor. Mensen met autisme nemen dingen erg letterlijk, dus wees extreem duidelijk tegen hem, vertel hem letterlijk wat je niet wil. Dus niet: niet doen, maar, ik wil niet hebben dat je mijn vriendinnen aanspreekt.
Wat je zou kunnen proberen, voor nu, is een lijstje maken en aan hem geven, met alles wat je vervelend gedrag van hem vindt, wat je voortaan niet meer wilt hebben. Hij weet dat er zoiets bestaat als de wet, toch? Nou, dat is de wet, voor hem, voor wat het contact met jou betreft. Soms helpt het om dingen helemaal letterlijk uit te kauwen iig. Sterkte.
woensdag 28 december 2016 om 17:03
quote:evelien2010 schreef op 28 december 2016 @ 16:51:
TO zoals anderen al aangeven moet je beter voor jezelf opkomen en afstand nemen! Je bent nu volwassen en hebt je eigen leven.
Erken dat je moeder fout is geweest en dat jij zowel haar als je broer niet kunt veranderen. Ze wil of kan zijn verkeerde gedrag niet zien, wil hem beschermen of schaamt zich voor hem (en doet daarom of zijn gedrag er niet is). In werkelijkheid heeft ze door haar gedrag en gebrek aan actie zijn gedrag zelfs erger gemaakt! Ze had hier in zijn jeugd al professionele hulp voor in moeten roepen. Nu is het daarvoor te laat.
Het enige dat jij kunt doen is het contact met je broer verbreken. Deel dit ook kort en bondig aan beiden mee. Zonder verder in discussie te gaan (dat is toch zinloos). Ook zou ik niet meer daar thuis komen als hij er is. Als jij nog geen afstand van je moeder kunt nemen (je kunt ook afstand nemen zonder het contact totaal te verbreken!) kan je haar ook alleen bij jouw thuis uitnodigen.
Verder zou ik aanraden om zelf ook professionele hulp te zoeken. Om je jeugd te verwerken. Maar ook om te leren omgaan met je huidige situatie. Dit lijkt mij namelijk heel erg zwaar. Als er echt geen andere mogelijkheid is zou ik in jouw geval zelfs een verhuizing overwegen. Op die manier kom je pas echt los van je broer. Of (als je in een grote stad woont) verhuizen naar een totaal andere wijk van de stad (grotere steden hebben vaak meerdere stadscentra).
ja ik kom mijn hele leven al voor mezelf op niemand anders die het voor mij doet
ik weet alleen niet hoe ik van hem af kan komen want hij gaat door met zijn gedrag wat ik ook onderneem
verhuizen is nu geen optie ivm met mijn werk,het is ook lastig om hem te ontlopen omdat hij de hele dag op straat rondhangt en ik dus niet vrij ben om te gaan en staan waar ik wil
aangifte doen van stalking een goede tip die ik heb gehad en wat ik ook wil gaan doen en hopen dat hij contactverbod krijgt verder weet ik niet hoe ik nog voor mezelf op kan komen
TO zoals anderen al aangeven moet je beter voor jezelf opkomen en afstand nemen! Je bent nu volwassen en hebt je eigen leven.
Erken dat je moeder fout is geweest en dat jij zowel haar als je broer niet kunt veranderen. Ze wil of kan zijn verkeerde gedrag niet zien, wil hem beschermen of schaamt zich voor hem (en doet daarom of zijn gedrag er niet is). In werkelijkheid heeft ze door haar gedrag en gebrek aan actie zijn gedrag zelfs erger gemaakt! Ze had hier in zijn jeugd al professionele hulp voor in moeten roepen. Nu is het daarvoor te laat.
Het enige dat jij kunt doen is het contact met je broer verbreken. Deel dit ook kort en bondig aan beiden mee. Zonder verder in discussie te gaan (dat is toch zinloos). Ook zou ik niet meer daar thuis komen als hij er is. Als jij nog geen afstand van je moeder kunt nemen (je kunt ook afstand nemen zonder het contact totaal te verbreken!) kan je haar ook alleen bij jouw thuis uitnodigen.
Verder zou ik aanraden om zelf ook professionele hulp te zoeken. Om je jeugd te verwerken. Maar ook om te leren omgaan met je huidige situatie. Dit lijkt mij namelijk heel erg zwaar. Als er echt geen andere mogelijkheid is zou ik in jouw geval zelfs een verhuizing overwegen. Op die manier kom je pas echt los van je broer. Of (als je in een grote stad woont) verhuizen naar een totaal andere wijk van de stad (grotere steden hebben vaak meerdere stadscentra).
ja ik kom mijn hele leven al voor mezelf op niemand anders die het voor mij doet
ik weet alleen niet hoe ik van hem af kan komen want hij gaat door met zijn gedrag wat ik ook onderneem
verhuizen is nu geen optie ivm met mijn werk,het is ook lastig om hem te ontlopen omdat hij de hele dag op straat rondhangt en ik dus niet vrij ben om te gaan en staan waar ik wil
aangifte doen van stalking een goede tip die ik heb gehad en wat ik ook wil gaan doen en hopen dat hij contactverbod krijgt verder weet ik niet hoe ik nog voor mezelf op kan komen
woensdag 28 december 2016 om 17:07
quote:pechvogeltjezoektgeluk schreef op 28 december 2016 @ 17:03:
[...]
verder weet ik niet hoe ik nog voor mezelf op kan komen
1. Jezelf niet langer verplichten om contact te houden met je moeder. Je wilt een goede dochter zijn, maar zij is nooit een goede ouder geweest. Jij hoeft dus geen goede dochter te zijn. Je mag het contact verbreken.
2. In therapie gaan om je verleden goed te verwerken en handvatten te krijgen om met het heden om te gaan.
[...]
verder weet ik niet hoe ik nog voor mezelf op kan komen
1. Jezelf niet langer verplichten om contact te houden met je moeder. Je wilt een goede dochter zijn, maar zij is nooit een goede ouder geweest. Jij hoeft dus geen goede dochter te zijn. Je mag het contact verbreken.
2. In therapie gaan om je verleden goed te verwerken en handvatten te krijgen om met het heden om te gaan.
woensdag 28 december 2016 om 17:09
quote:pechvogeltjezoektgeluk schreef op 28 december 2016 @ 17:03:
[...]
ja ik kom mijn hele leven al voor mezelf op niemand anders die het voor mij doet
ik weet alleen niet hoe ik van hem af kan komen want hij gaat door met zijn gedrag wat ik ook onderneem
verhuizen is nu geen optie ivm met mijn werk,het is ook lastig om hem te ontlopen omdat hij de hele dag op straat rondhangt en ik dus niet vrij ben om te gaan en staan waar ik wil
aangifte doen van stalking een goede tip die ik heb gehad en wat ik ook wil gaan doen en hopen dat hij contactverbod krijgt verder weet ik niet hoe ik nog voor mezelf op kan komen
Doe aangifte, houd precies bij waar/wanneer hij je lastigvalt.
Ben jij de enige die hij lastigvalt of vertoont hij dergelijk wangedrag ook bij anderen?
[...]
ja ik kom mijn hele leven al voor mezelf op niemand anders die het voor mij doet
ik weet alleen niet hoe ik van hem af kan komen want hij gaat door met zijn gedrag wat ik ook onderneem
verhuizen is nu geen optie ivm met mijn werk,het is ook lastig om hem te ontlopen omdat hij de hele dag op straat rondhangt en ik dus niet vrij ben om te gaan en staan waar ik wil
aangifte doen van stalking een goede tip die ik heb gehad en wat ik ook wil gaan doen en hopen dat hij contactverbod krijgt verder weet ik niet hoe ik nog voor mezelf op kan komen
Doe aangifte, houd precies bij waar/wanneer hij je lastigvalt.
Ben jij de enige die hij lastigvalt of vertoont hij dergelijk wangedrag ook bij anderen?
Morrigan Crow, net zo leuk als Harry Potter.
woensdag 28 december 2016 om 17:12
quote:Lavendel_Madelief schreef op 28 december 2016 @ 17:07:
[...]
1. Jezelf niet langer verplichten om contact te houden met je moeder. Je wilt een goede dochter zijn, maar zij is nooit een goede ouder geweest. Jij hoeft dus geen goede dochter te zijn. Je mag het contact verbreken.
2. In therapie gaan om je verleden goed te verwerken en handvatten te krijgen om met het heden om te gaan.ik heb meerdere malen al therapie gehad maar dat heeft helaas niet veel uitgehaald omdat het probleem nu nog steeds speelt en ik nog met veel frustratie daarover zit
[...]
1. Jezelf niet langer verplichten om contact te houden met je moeder. Je wilt een goede dochter zijn, maar zij is nooit een goede ouder geweest. Jij hoeft dus geen goede dochter te zijn. Je mag het contact verbreken.
2. In therapie gaan om je verleden goed te verwerken en handvatten te krijgen om met het heden om te gaan.ik heb meerdere malen al therapie gehad maar dat heeft helaas niet veel uitgehaald omdat het probleem nu nog steeds speelt en ik nog met veel frustratie daarover zit
woensdag 28 december 2016 om 17:14
quote:pechvogeltjezoektgeluk schreef op 28 december 2016 @ 17:12:
[...]
ik heb meerdere malen al therapie gehad maar dat heeft helaas niet veel uitgehaald omdat het probleem nu nog steeds speelt en ik nog met veel frustratie daarover zitDan zit er niets anders op dan steeds aangifte te doen als dit gebeurt. Ik hoop dat je contactverbod kunt regelen.
[...]
ik heb meerdere malen al therapie gehad maar dat heeft helaas niet veel uitgehaald omdat het probleem nu nog steeds speelt en ik nog met veel frustratie daarover zitDan zit er niets anders op dan steeds aangifte te doen als dit gebeurt. Ik hoop dat je contactverbod kunt regelen.
woensdag 28 december 2016 om 17:17
quote:Ameliaaa schreef op 28 december 2016 @ 17:03:
Lopen er geen agenten/BOA's rond in het centrum? Die zou ik aanspreken als hij je weer lastig valt op straat. Wat ontzettend rot. Ik denk wel dat een aangifte zou helpen, je zou met de politie kunnen overleggen hoe je dat aanpakt. Bv eerst meldingen doen, als hij weer iets doet en dossier opbouwen zodat je meer kans maakt dat hij veroordeeld wordt. Ik vind, waarom moet jij eigenlijk verhuizen?
Je moeder, ik denk dat je teveel van haar verwacht. Sommige mensen komen niet voor anderen op, vaak doen ze dat ook niet voor zichzelf. Je moeder kan dat dus niet, helaas, en dat kun je liefdeloos noemen maar ik denk niet dat ze het fijn vindt dat hij je lastig valt en heeft misbruikt. Ze weet er gewoon niet mee om te gaan.
Denk er wel goed over na. Is de band tussen jou en je moeder nog te redden? Of is hij heel vaak bij je moeder thuis? Ik zou overwegen om haar bij jou thuis uit te nodigen. Geen idee of jullie een band hebben of niet maar ik vind, je broer dwingt je min of meer om het contact met haar ook te verbreken, dat vind ik niet fair. Laat hem niet alles van je afpakken hoor. Mensen met autisme nemen dingen erg letterlijk, dus wees extreem duidelijk tegen hem, vertel hem letterlijk wat je niet wil. Dus niet: niet doen, maar, ik wil niet hebben dat je mijn vriendinnen aanspreekt.
Wat je zou kunnen proberen, voor nu, is een lijstje maken en aan hem geven, met alles wat je vervelend gedrag van hem vindt, wat je voortaan niet meer wilt hebben. Hij weet dat er zoiets bestaat als de wet, toch? Nou, dat is de wet, voor hem, voor wat het contact met jou betreft. Soms helpt het om dingen helemaal letterlijk uit te kauwen iig. Sterkte.
bedankt dat is iets wat ik zeker ga doen een dossier opbouwen ik zie dat nu ook als mijn enige hoop
ik heb al heel vaak de politie gebeld als hij mij weer eens lastig viel en hij is ookal bekend bij de politie voor het aanranden en lastig vallen van meiden op straat dus ik hoop dat ik het zo voor elkaar kan krijgen dat hij gedwongen opgenomen word
Lopen er geen agenten/BOA's rond in het centrum? Die zou ik aanspreken als hij je weer lastig valt op straat. Wat ontzettend rot. Ik denk wel dat een aangifte zou helpen, je zou met de politie kunnen overleggen hoe je dat aanpakt. Bv eerst meldingen doen, als hij weer iets doet en dossier opbouwen zodat je meer kans maakt dat hij veroordeeld wordt. Ik vind, waarom moet jij eigenlijk verhuizen?
Je moeder, ik denk dat je teveel van haar verwacht. Sommige mensen komen niet voor anderen op, vaak doen ze dat ook niet voor zichzelf. Je moeder kan dat dus niet, helaas, en dat kun je liefdeloos noemen maar ik denk niet dat ze het fijn vindt dat hij je lastig valt en heeft misbruikt. Ze weet er gewoon niet mee om te gaan.
Denk er wel goed over na. Is de band tussen jou en je moeder nog te redden? Of is hij heel vaak bij je moeder thuis? Ik zou overwegen om haar bij jou thuis uit te nodigen. Geen idee of jullie een band hebben of niet maar ik vind, je broer dwingt je min of meer om het contact met haar ook te verbreken, dat vind ik niet fair. Laat hem niet alles van je afpakken hoor. Mensen met autisme nemen dingen erg letterlijk, dus wees extreem duidelijk tegen hem, vertel hem letterlijk wat je niet wil. Dus niet: niet doen, maar, ik wil niet hebben dat je mijn vriendinnen aanspreekt.
Wat je zou kunnen proberen, voor nu, is een lijstje maken en aan hem geven, met alles wat je vervelend gedrag van hem vindt, wat je voortaan niet meer wilt hebben. Hij weet dat er zoiets bestaat als de wet, toch? Nou, dat is de wet, voor hem, voor wat het contact met jou betreft. Soms helpt het om dingen helemaal letterlijk uit te kauwen iig. Sterkte.
bedankt dat is iets wat ik zeker ga doen een dossier opbouwen ik zie dat nu ook als mijn enige hoop
ik heb al heel vaak de politie gebeld als hij mij weer eens lastig viel en hij is ookal bekend bij de politie voor het aanranden en lastig vallen van meiden op straat dus ik hoop dat ik het zo voor elkaar kan krijgen dat hij gedwongen opgenomen word
woensdag 28 december 2016 om 17:19
quote:tonkje schreef op 28 december 2016 @ 17:11:
En zou je bij je moeder kunnen langsgaan als je broer er niet is? Je zegt dat ie op straat rondhangt, dus dat klinkt alsof hij niet continu thuis is.
ik weet nooit wanneer hij daar precies is dus dat is lastig hij geeft het ook nooit van tevoren aan
hij gaat wel elke dag bij mijn moeder langs om te eten en verder hangt hij de hele dag in de stad waar hij regelmatig in de problemen raakt en ook al vaak in elkaar is geslagen door mensen
En zou je bij je moeder kunnen langsgaan als je broer er niet is? Je zegt dat ie op straat rondhangt, dus dat klinkt alsof hij niet continu thuis is.
ik weet nooit wanneer hij daar precies is dus dat is lastig hij geeft het ook nooit van tevoren aan
hij gaat wel elke dag bij mijn moeder langs om te eten en verder hangt hij de hele dag in de stad waar hij regelmatig in de problemen raakt en ook al vaak in elkaar is geslagen door mensen
woensdag 28 december 2016 om 17:20
Nou een gedwongen opname, ik weet niet of je dat geregeld krijgt hoor. Je zou ook de GGD kunnen bellen/mailen, afdeling overlast & bemoeizorg. Wat mogelijk is, is dat je dan meldingen doet online bij de politie en dat de politie die mails allemaal naar de GGD doorstuurt. Als ik het zo lees, denk ik dat de GGD sowieso in beeld moet komen. Zeker bij iemand die nooit een behandeling heeft ondergaan en autisme heeft.
woensdag 28 december 2016 om 19:23
Dus je broer is al eens in elkaar geslagen op straat en ook daaruit trekt hij dan geen enkele les ? Dan vrees ik dat je ook geen normaal gesprek met hem kunt voeren over wat hij wel of niet kan maken bij jou. Afstand nemen is nu je enkele optie en dat hoeft niet te betekenen dat je helemaal geen contact meer hebt met je familie. Je kunt inderdaad met je moeder afspreken bij jou thuis bijvoorbeeld en het haar heel duidelijk maken dat je broer de giftige factor in je leven is. Je kunt haar zelfs de vraag stellen 'zeg Ma, hoe zou jij het vinden als je eigen broer je seksueel lastigvalt ?' Misschien schuiven haar oogklepjes hierdoor wat opzij.
Zolang er wijn is, is er hoop. Nondikass !
woensdag 28 december 2016 om 19:41
quote:Marilia007 schreef op 28 december 2016 @ 19:23:
Dus je broer is al eens in elkaar geslagen op straat en ook daaruit trekt hij dan geen enkele les ? Dan vrees ik dat je ook geen normaal gesprek met hem kunt voeren over wat hij wel of niet kan maken bij jou. Afstand nemen is nu je enkele optie en dat hoeft niet te betekenen dat je helemaal geen contact meer hebt met je familie. Je kunt inderdaad met je moeder afspreken bij jou thuis bijvoorbeeld en het haar heel duidelijk maken dat je broer de giftige factor in je leven is. Je kunt haar zelfs de vraag stellen 'zeg Ma, hoe zou jij het vinden als je eigen broer je seksueel lastigvalt ?' Misschien schuiven haar oogklepjes hierdoor wat opzij.
precies.. een normaal gesprek met hem aangaan,hem verrot uitschelden ik heb het allemaal gedaan en het heeft geen zin hij is niet voor reden vatbaar en heeft teveel rare kronkels in zijn hoofd dus daar verspil ik mijn energie niet meer aan
in zijn hoofd hebben mijn vriendinnen mij tegen hem opgestoken en wil ik daarom geen contact met hem dat heeft hij ook aan de politie verklaard hij is echt gestoord
bij mijn moeder over de vloer ga ik zeker niet meer doen want er komt alleen maar meer ellende van dat heb ik net ook aan haar gemeld en ze deed weer eens verontwaardig alsof ze niet snapt waar het vandaan komt pf
Dus je broer is al eens in elkaar geslagen op straat en ook daaruit trekt hij dan geen enkele les ? Dan vrees ik dat je ook geen normaal gesprek met hem kunt voeren over wat hij wel of niet kan maken bij jou. Afstand nemen is nu je enkele optie en dat hoeft niet te betekenen dat je helemaal geen contact meer hebt met je familie. Je kunt inderdaad met je moeder afspreken bij jou thuis bijvoorbeeld en het haar heel duidelijk maken dat je broer de giftige factor in je leven is. Je kunt haar zelfs de vraag stellen 'zeg Ma, hoe zou jij het vinden als je eigen broer je seksueel lastigvalt ?' Misschien schuiven haar oogklepjes hierdoor wat opzij.
precies.. een normaal gesprek met hem aangaan,hem verrot uitschelden ik heb het allemaal gedaan en het heeft geen zin hij is niet voor reden vatbaar en heeft teveel rare kronkels in zijn hoofd dus daar verspil ik mijn energie niet meer aan
in zijn hoofd hebben mijn vriendinnen mij tegen hem opgestoken en wil ik daarom geen contact met hem dat heeft hij ook aan de politie verklaard hij is echt gestoord
bij mijn moeder over de vloer ga ik zeker niet meer doen want er komt alleen maar meer ellende van dat heb ik net ook aan haar gemeld en ze deed weer eens verontwaardig alsof ze niet snapt waar het vandaan komt pf
woensdag 28 december 2016 om 20:04
Herkenbaar verhaal. Ik heb ook zo'n broer, hij valt me alleen niet lastig. Hij vertoont ook seksueel onaangepast gedrag. Mijn moeder weet pas sinds een aantal jaar dat hij niet met zijn klauwen van me af kon blijven en was heel boos.
Zijn autisme is pas een paar jaar geleden gediagnosticeerd, dit is echter een vermoeden omdat hij niet meewerkt aan hulp. Hij ging zich de afgelopen jaren steeds idioter gedragen en heeft ook waanideeen en rare kronkels in zijn hoofd. GGZ is via bemoeizorg ingeschakeld inclusief een gedwongen opname van 2 nachten na een geweldadig incident. De officier van justitie wilde dit niet verlengen, omdat er geen reden voor was. Hij wil zelf geen hulp. Er wordt hier een aantal keer GGD geadviseerd, door middel van bemoeizorg. Verwacht daar niet te veel van. Het GGZ kon uiteindelijk helemaal niks, omdat mijn broer niet wil.
Ik schrijf niet zo aardig over mijn broer. Ik heb me jarenlang ontzettend zorgen gemaakt om hem, maar heb er nu afstand van kunnen nemen. Ik heb nog wel moeizaam contact met hem. Hij vind het allemaal maar grappig dat wij ons zo zorgen maken, dus toen was ik er gelijk klaar mee. Hij is inmiddels niet meer voor rede vatbaar en gaat zich steeds idioter gedragen. Afgelopen jaar is mijn vermoeden bevestigd dat hij zelfmoord zal plegen als mijn ouders niet meer leven. Geen idee hoe ik daar dan mee om zal gaan.
Sorry, ik wil je topic niet kapen. Ik vind het ontzettend rot voor je en maak me boos om je verhaal. Je zult moeten loslaten om verder te kunnen. Misschien is professionele hulp een idee om eea te verwerken. Ik zou geen energie in je broer steken.
Zijn autisme is pas een paar jaar geleden gediagnosticeerd, dit is echter een vermoeden omdat hij niet meewerkt aan hulp. Hij ging zich de afgelopen jaren steeds idioter gedragen en heeft ook waanideeen en rare kronkels in zijn hoofd. GGZ is via bemoeizorg ingeschakeld inclusief een gedwongen opname van 2 nachten na een geweldadig incident. De officier van justitie wilde dit niet verlengen, omdat er geen reden voor was. Hij wil zelf geen hulp. Er wordt hier een aantal keer GGD geadviseerd, door middel van bemoeizorg. Verwacht daar niet te veel van. Het GGZ kon uiteindelijk helemaal niks, omdat mijn broer niet wil.
Ik schrijf niet zo aardig over mijn broer. Ik heb me jarenlang ontzettend zorgen gemaakt om hem, maar heb er nu afstand van kunnen nemen. Ik heb nog wel moeizaam contact met hem. Hij vind het allemaal maar grappig dat wij ons zo zorgen maken, dus toen was ik er gelijk klaar mee. Hij is inmiddels niet meer voor rede vatbaar en gaat zich steeds idioter gedragen. Afgelopen jaar is mijn vermoeden bevestigd dat hij zelfmoord zal plegen als mijn ouders niet meer leven. Geen idee hoe ik daar dan mee om zal gaan.
Sorry, ik wil je topic niet kapen. Ik vind het ontzettend rot voor je en maak me boos om je verhaal. Je zult moeten loslaten om verder te kunnen. Misschien is professionele hulp een idee om eea te verwerken. Ik zou geen energie in je broer steken.
woensdag 28 december 2016 om 20:04
Wat akelig voor je. Hou je jezelf wel goed voor dat je niks van je broer hoeft te accepteren omdat het nu eenmaal je broer Is? Of omdat hij nu eenmaal niet beter weet?
Kijk naar hem als een vreemde die je lastig zou vallen en ga meldingen maken.
Een keer contact met de politie opnemen en eens doorspreken wat er nodig is voordat hun actie gaan ondernemen. Geloof ook dat het helpt om telkens weer een melding bij de politie te maken. Hoe groter het dossier hoe meer bewijsmateriaal er later bij de rechter ligt. Dit kan natuurlijk niet eeuwig zo doorgaan, op een keer komt je broer in aanraking met politie of GGZ.
En verder zoek een coach, iemand die je hierbij kan steunen, dit is werkelijk te moeilijk om in je eentje te doen.
Een therapeut, iemand van maatschappelijk werk bij je in de stad, vrijwilligers (ook via maatschappelijk werk), lotgenoten groepen op internet of in het echt, maakt niet uit wie, maar iemand die jou buddy wil zijn.
Probeer je eigen leven op te bouwen. Nodig vriendinnen thuis uit, op jouw plek waar je niet lastig gevallen kan worden en je creëer je veilige haven, zonder dat je hoeft te verhuizen. Hou je moeder daar buiten, spreek met haar af op neutraal terrein.
Kijk naar hem als een vreemde die je lastig zou vallen en ga meldingen maken.
Een keer contact met de politie opnemen en eens doorspreken wat er nodig is voordat hun actie gaan ondernemen. Geloof ook dat het helpt om telkens weer een melding bij de politie te maken. Hoe groter het dossier hoe meer bewijsmateriaal er later bij de rechter ligt. Dit kan natuurlijk niet eeuwig zo doorgaan, op een keer komt je broer in aanraking met politie of GGZ.
En verder zoek een coach, iemand die je hierbij kan steunen, dit is werkelijk te moeilijk om in je eentje te doen.
Een therapeut, iemand van maatschappelijk werk bij je in de stad, vrijwilligers (ook via maatschappelijk werk), lotgenoten groepen op internet of in het echt, maakt niet uit wie, maar iemand die jou buddy wil zijn.
Probeer je eigen leven op te bouwen. Nodig vriendinnen thuis uit, op jouw plek waar je niet lastig gevallen kan worden en je creëer je veilige haven, zonder dat je hoeft te verhuizen. Hou je moeder daar buiten, spreek met haar af op neutraal terrein.
woensdag 28 december 2016 om 21:36
Ik lees veel frustratie. Bij mij heeft het echt enorm geholpen tegen al die frustratie om te gaan kickboksen. Daardoor kon er een laag frustratie weg, waardoor ik in therapie weer een stap verder kon zetten.
Verder zou ik eens de wijkagent bellen, zeker als hij steeds bij jou in de buurt rondhangt. Leg de situatie uit en vraag wat je het beste kunt doen. Ik heb zelf in een dergelijke situatie (iemand viel mij stelselmatig lastig) samen met de wijkagent de eerste stappen richting een aangifte van stalking in gang gezet. Ik zou dus de wijkagent bellen.
Verder zou ik eens de wijkagent bellen, zeker als hij steeds bij jou in de buurt rondhangt. Leg de situatie uit en vraag wat je het beste kunt doen. Ik heb zelf in een dergelijke situatie (iemand viel mij stelselmatig lastig) samen met de wijkagent de eerste stappen richting een aangifte van stalking in gang gezet. Ik zou dus de wijkagent bellen.
