Psyche
alle pijlers
belachelijk gewoon
zaterdag 19 maart 2016 om 13:09
Rare titel misschien, maar als ik hier ga vertellen wat me bezig houdt ben ik bijna zeker dat de meerderheid van jullie dit zal denken.
Het zit zo, ik heb een vrij grote spaarpot, deels komt dit doordat ik nooit een big spender geweest ben en deels doordat ik een erfenis gekregen heb wegens het overlijden van een van mijn ouders. Ik zeg liever niet wie.
Ik ga het proberen bondig uit te leggen. Omdat mensen in mijn directe omgeving minder 'bedeeld' zijn heb ik moeite of schaamte om eens zotte uitgaven te doen. Ik heb schrik dat ze gaan zeggen van 'ja, die heeft het makkelijk' . Ik had vorige week in een gekke bui een jasje in leer gekocht 200 euro. Ik had er lang over nagedacht. Maar toch gekocht en kei blij mee. Het is iets dat nog jaren zal meegaan. Maar je ziet wel dat het 'duur' is. Al zeker omdat ik altijd meer gewone kledij draag. Nu was ik gisteren bij nfamilie. Ik had het jasje aan, maar was de eerste binnen. Ik heb het in een kast gelegd. Niemand heeft het gezien. En ik besef dat het zo idioot is hè. Nu ga ik in april een weekendje weg met een vriendin en ik ben nu al aan het denken van het zeker niet te melden aan die personen. Tis nochtans gewoon een stom weekendje id aanbieding. En zo gaat het met alles een beetje. Het verhaal is niet volledig. Ik ben bezig op mijn gsm. Maar zo hebben jullie al een idee. Ik ben benieuwd naar de reacties. Ik vrees dat ik hier een shot onder mijn gat ga krijgen
Het zit zo, ik heb een vrij grote spaarpot, deels komt dit doordat ik nooit een big spender geweest ben en deels doordat ik een erfenis gekregen heb wegens het overlijden van een van mijn ouders. Ik zeg liever niet wie.
Ik ga het proberen bondig uit te leggen. Omdat mensen in mijn directe omgeving minder 'bedeeld' zijn heb ik moeite of schaamte om eens zotte uitgaven te doen. Ik heb schrik dat ze gaan zeggen van 'ja, die heeft het makkelijk' . Ik had vorige week in een gekke bui een jasje in leer gekocht 200 euro. Ik had er lang over nagedacht. Maar toch gekocht en kei blij mee. Het is iets dat nog jaren zal meegaan. Maar je ziet wel dat het 'duur' is. Al zeker omdat ik altijd meer gewone kledij draag. Nu was ik gisteren bij nfamilie. Ik had het jasje aan, maar was de eerste binnen. Ik heb het in een kast gelegd. Niemand heeft het gezien. En ik besef dat het zo idioot is hè. Nu ga ik in april een weekendje weg met een vriendin en ik ben nu al aan het denken van het zeker niet te melden aan die personen. Tis nochtans gewoon een stom weekendje id aanbieding. En zo gaat het met alles een beetje. Het verhaal is niet volledig. Ik ben bezig op mijn gsm. Maar zo hebben jullie al een idee. Ik ben benieuwd naar de reacties. Ik vrees dat ik hier een shot onder mijn gat ga krijgen
maandag 21 maart 2016 om 08:27
Ik begrijp wel dat je het moeilijk vindt om aan je familie te tonen dat je meer geld hebt, al is het maar in de vorm van een jasje, je bent bang dat je familie je dan gaat zien als die rijke stinkerd die maar kan doen wat ie wil en het tot een afstand leidt. En toch, zoals je zelf zegt doe je geen buitensporige uitgaven dus je kan het best enthousiast aan je familie vertellen. De manier waarop je iets verteld kan er voor zorgen dat ze met je meeleven en het je gunnen i.p.v. er over gaan katten. Daarnaast klinkt het ook alsof je familie het ook gewoon heerlijk vinden om te roddelen over alles en iedereen maar dat er weinig kwaad in steekt dus roddelen doen ze sowieso en waarschijnlijk ook over jou maar dan over iets anders.
Dat je het andere geld vuil vind is veel zorgelijker. Je krijgt iemand niet terug als je niets met het geld doet of je schuldig daar over zou voelen. Ouders of geliefden vinden het fijn om geld na te laten om je goed verzorgd achter te zien blijven en dromen te verwezenlijken die anders niet zouden kunnen. De erfenis en schuldgevoel hebben niets met elkaar te maken. Het geld is er om je leven te verlichten en niet om het te verzwaren, ik kan me niet voorstellen dat het de wens is van de overledene dat je dat gevoel er aan over houdt.
Dat je het andere geld vuil vind is veel zorgelijker. Je krijgt iemand niet terug als je niets met het geld doet of je schuldig daar over zou voelen. Ouders of geliefden vinden het fijn om geld na te laten om je goed verzorgd achter te zien blijven en dromen te verwezenlijken die anders niet zouden kunnen. De erfenis en schuldgevoel hebben niets met elkaar te maken. Het geld is er om je leven te verlichten en niet om het te verzwaren, ik kan me niet voorstellen dat het de wens is van de overledene dat je dat gevoel er aan over houdt.
maandag 21 maart 2016 om 08:51
Als het geld je zo enorm in de weg zit en het 'vies' voelt vanwege de afkomst: Dan zou je kunnen bedenken hoe je dit om kunt draaien naar iets positiefs. Zo heb ik eens, vanuit datzelfde 'vieze' gevoel, het geld besteedt aan een prachtig, symbolisch kunst object voor een heel dierbaar persoon. Diegene was er ontroerend gelukkig mee en zo werd het geld toch nog iets positiefs. Ideetje misschien?
zondag 24 april 2016 om 16:13
wow jij houdt continue rekening wat anderen wel niet zouden kunnen denken over jou: newsflash de wereld draait om zijn as en niet om jou. Ten tweede zou ik gewoon eens lekker genieten wat je hebt. Jij bent de enige blokkade voor jezelf. En stel nou dat ze er wat van vinden: dikke NOU EN?
Meis je maakt het te moeilijk voor jezelf en ik zou gewoon genieten en niet moeilijk doen!!
Meis je maakt het te moeilijk voor jezelf en ik zou gewoon genieten en niet moeilijk doen!!
zondag 24 april 2016 om 16:43
Ik zit in een vriendenkring die het grotendeels nogal breed heeft. Ik al een tijdje niet niet meer. En ik gun ze een jasje van 200 euro en tig vakanties en een gave auto en een mooi huis. En ik ga mee met proefritjes in de nieuwe cabrio en vind het allemaal geweldig voor ze.
Geen moment dat ik het ze niet gun, echt geen moment! Wel es een momentje dat ik denk, oh was het voor mij maar iets makkelijker maar thats it.
En mocht het zover komen dat ik wel afgunstig word dan is er blijkbaar onvoldoende vriendschap over.
Geen moment dat ik het ze niet gun, echt geen moment! Wel es een momentje dat ik denk, oh was het voor mij maar iets makkelijker maar thats it.
En mocht het zover komen dat ik wel afgunstig word dan is er blijkbaar onvoldoende vriendschap over.
zondag 24 april 2016 om 17:14
quote:Nicotientje schreef op 24 april 2016 @ 16:43:
Ik zit in een vriendenkring die het grotendeels nogal breed heeft. Ik al een tijdje niet niet meer. En ik gun ze een jasje van 200 euro en tig vakanties en een gave auto en een mooi huis. En ik ga mee met proefritjes in de nieuwe cabrio en vind het allemaal geweldig voor ze.
Geen moment dat ik het ze niet gun, echt geen moment! Wel es een momentje dat ik denk, oh was het voor mij maar iets makkelijker maar thats it.
En mocht het zover komen dat ik wel afgunstig word dan is er blijkbaar onvoldoende vriendschap over.
Ik snap hoe je er tegenover staat, dat zou ik zelf ook doen maar als ik de rijkere vriendin zou zijn, zou ik wel vaker tracteren aan een vriendin die het niet zo breed heeft. En af en toe wat leuks kado doen, een verwenmandje ofzo.
Maar goed, ik ga ook nooit rijk worden hoor. Niet dat ik vind dat ik veel geld uitgeven niet waard ben maar ik vind dingen/geld weggeven nu eenmaal leuker dan dingen krijgen. En ik denk dat als ik de loterij win, als ik er ooit aan 1 mee ga doen , dat ik het grootste deel weggeef. Als het om miljoenen gaat. Aan een bedrijf of stichting ofzo die heel goed werk doen.
Veel mensen denken dat je gelukkig wordt van tien miljoen, eh.. nou nee. Er zijn veel verhalen van loterijwinaars die alles kwijtraakten, in de goot terecht kwamen, psychisch ziek werden of zelfs vermoord voor hun geld. Veel geld hebben, is niet moeilijk, veel geld houden wel. En je komt in een ander milieu terecht, waar je je niet thuis voelt. Ik ben een simpel mens, ik hoef echt geen rijkdom. Innerlijke rijkdom wel maar doe verder maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Ik wel.
Ik zit in een vriendenkring die het grotendeels nogal breed heeft. Ik al een tijdje niet niet meer. En ik gun ze een jasje van 200 euro en tig vakanties en een gave auto en een mooi huis. En ik ga mee met proefritjes in de nieuwe cabrio en vind het allemaal geweldig voor ze.
Geen moment dat ik het ze niet gun, echt geen moment! Wel es een momentje dat ik denk, oh was het voor mij maar iets makkelijker maar thats it.
En mocht het zover komen dat ik wel afgunstig word dan is er blijkbaar onvoldoende vriendschap over.
Ik snap hoe je er tegenover staat, dat zou ik zelf ook doen maar als ik de rijkere vriendin zou zijn, zou ik wel vaker tracteren aan een vriendin die het niet zo breed heeft. En af en toe wat leuks kado doen, een verwenmandje ofzo.
Maar goed, ik ga ook nooit rijk worden hoor. Niet dat ik vind dat ik veel geld uitgeven niet waard ben maar ik vind dingen/geld weggeven nu eenmaal leuker dan dingen krijgen. En ik denk dat als ik de loterij win, als ik er ooit aan 1 mee ga doen , dat ik het grootste deel weggeef. Als het om miljoenen gaat. Aan een bedrijf of stichting ofzo die heel goed werk doen.
Veel mensen denken dat je gelukkig wordt van tien miljoen, eh.. nou nee. Er zijn veel verhalen van loterijwinaars die alles kwijtraakten, in de goot terecht kwamen, psychisch ziek werden of zelfs vermoord voor hun geld. Veel geld hebben, is niet moeilijk, veel geld houden wel. En je komt in een ander milieu terecht, waar je je niet thuis voelt. Ik ben een simpel mens, ik hoef echt geen rijkdom. Innerlijke rijkdom wel maar doe verder maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Ik wel.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
zondag 24 april 2016 om 17:54
200 euro is juist heel goedkoop voor een leren jas, en een leren jas gaat heel wat meet seizoenen mee dan een willekeurige jas van een andere stof.
Wat mij betreft heb je een familie vol afgunstige zottekoppen en ben je knettergek dat je daar je koopgedrag door laat bepalen.
Die lui die het hardst afgunstig reageren op een ander die geld heeft, dat zijn meestal de grootste asocialen die er bestaan. Die zouden echt zelf hun geld niet aan goede doelen geven als ze het wel hadden hoor, wat ik je brom. Die zouden klagen over hoeveel belasting ze moesten betalen over hun zuur-gewonnen geld als ze de loterij wonnen.
Wat mij betreft heb je een familie vol afgunstige zottekoppen en ben je knettergek dat je daar je koopgedrag door laat bepalen.
Die lui die het hardst afgunstig reageren op een ander die geld heeft, dat zijn meestal de grootste asocialen die er bestaan. Die zouden echt zelf hun geld niet aan goede doelen geven als ze het wel hadden hoor, wat ik je brom. Die zouden klagen over hoeveel belasting ze moesten betalen over hun zuur-gewonnen geld als ze de loterij wonnen.
