bemiddeling dader/slachtoffer

05-02-2014 18:40 95 berichten
Hoi,



Een x aantal jaren geleden heb ik iemand aangereden waarbij die persoon ernstig en blijvend letsel er aan over gehouden heeft. Toendertijd heb ik wel contact gehad met zijn familie maar ik heb hem nog nooit ontmoet. Hij had mijn telefoonnummer maar heeft nooit contact opgenomen.

Nu jaren later denk ik hier nog wekelijks aan. Ik weet niet hoe die persoon eruit ziet maar weet wel dat hij toen in dezelfde stad woonde.

Ik zit er over te denken om slachtoffer/dader bemiddeling in te schakelen om een ontmoeting te regelen. Om het af te sluiten, om te weten hoe het met hem gaat, om??? Mijn beweegredenen zijn me nog niet helemaal duidelijk maar het houdt me de laatste weken behoorlijk bezig. Mijn grootste weerstand is dat deze persoon zelf geen contact met mij heeft opgenomen en ik daarom niet weet in hoeverre dit een negatieve uitwerking voor hem heeft.

Het bureau wat de bemiddeling kan doen is bereidt om het te doen. Ik weet het alleen niet.

Iemand een zelfde situatie ervaren en hoe ben je daar mee omgegaan, wat heeft het met je gedaan?
Alle reacties Link kopieren
quote:lizzx schreef op 05 februari 2014 @ 20:04:

Om de situatie iets te verduidelijken. Ik had niet gedronken. Het was een stom ongeluk met ernstig letsel. Ik ben er jaren later nog steeds heel veel mee bezig maar het beperkt mijn leven op een paar dingen na weinig. Vandaar ook mijn twijfel. De consequenties van het ongeluk voor mij zijn weinig, de consequenties voor hem zijn waarschijnlijk groot.

Ik vraag me ook af of het een egoïstisch gevoel is of dat het daadwerkelijk van betekenis kan zijn. Die bureaus zijn ook niet voor niks in het leven geroepen. Maar om als 'dader' die stap te zetten kan meer negatieve impact hebben.

Dus eigenlijk is het eigen belang?

En begrijp me niet verkeerd, dat bedoel ik niet lullig hoor.

Soms is handelen uit eigen belang goed.

Ik denk in dit geval....als er zoveel gevoelens van een ander op het spel staan.

Zou het een idee zijn om zelf eens met iemand te praten?

Zodat het jouw leven ook niet meer zo beinvloed?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
quote:Summerdance schreef op 05 februari 2014 @ 20:06:

[...]



Ik vind niet dat je dat zo kunt zeggen

Het zou zo maar kunnen dat je het hele leven van het slachtoffer weer overhoop haalt...Maar ja, het zou ook zomaar kunnen dat het slachtoffer juist iets ontleent aan het contact.
De familie van het slachtoffer kent jouw gegevens en ze weten dat je - desgewenst - open staat voor contact. Dat lijkt mij voldoende. Als het slachtoffer die behoefte deelt, dan kan hij jou vinden. En aangezien hij dat niet doet, mag je aannemen dat het slachtoffer geen contact wil.



Echt, zoek hulp voor jezelf. Zoiets ingrijpend is ook moeilijk te verwerken. Je hebt dat gewoon nog niet gedaan en daar hulp bij zoeken is heel gezond.
Alle reacties Link kopieren
quote:Frizz schreef op 05 februari 2014 @ 20:08:

[...]

Maar ja, het zou ook zomaar kunnen dat het slachtoffer juist iets ontleent aan het contact.Hij had zelf contact op kunnen nemen. Dat heeft hij niet gedaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:Frizz schreef op 05 februari 2014 @ 20:08:

[...]





Maar ja, het zou ook zomaar kunnen dat het slachtoffer juist iets ontleent aan het contact.

Zou jij dat risico willen lopen?

het risico dat je wellicht voor de tweede keer het leven van iemand ondersteboven gooit?
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
quote:Summerdance schreef op 05 februari 2014 @ 20:08:

[...]



Dus eigenlijk is het eigen belang?

En begrijp me niet verkeerd, dat bedoel ik niet lullig hoor.

Soms is handelen uit eigen belang goed.

Ik denk in dit geval....als er zoveel gevoelens van een ander op het spel staan.

Zou het een idee zijn om zelf eens met iemand te praten?

Zodat het jouw leven ook niet meer zo beinvloed?



Ja, inderdaad speelt er ergens eigen belang in. Maar ik weet niet of dat negatief is. Toen het gebeurde had ik psychische hulp. Ik heb het ongeluk voor mezelf grotendeels verwerkt. Ik heb er ook geen ernstige schuldgevoelens naar mezelf toe. Ik kan door met mijn leven, het heeft weinig consequenties voor mij op angst in het verkeer en de herinnering/schuldgevoelens naar het slachtoffer.

De belangrijkste redenen vanuit mij is dat ik wil weten hoe het met hem gaat, wat het voor zijn leven heeft betekend en ik heb nooit sorry kunnen zeggen. Ik heb niet kunnen zeggen hoe naar ik het vind voor hem dat dit gebeurd is. Ook heb ik voor mijn gevoel toen te weinig ondernomen hierin (was jong en had psychische problemen).

Maar ik wil absoluut niet alles weer oprakelen, hem schade berokkenen en vanuit eigenbelang handelen. Vandaar mijn grote twijfel hierin.
Heb je het over slachtoffer in beeld?



Doen. Slachtoffer kan altijd nee zeggen. Jouw argumenten vullen dingen in voor een ander. Je weet niet of die ander er zo over denkt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Aureel schreef op 05 februari 2014 @ 20:10:

[...]





Hij had zelf contact op kunnen nemen. Dat heeft hij niet gedaan.



Wie weet heeft de familie dat nummer nooit aan het slachtoffer gegeven? Is het briefje kwijt? Vind het slachtoffer het een te grote drempel?



Je weet het gewoon niet. Ik zou hierover trouwens advies vragen aan dat bureau TO. Wat zijn hun ervaringen met dit soort situaties?
Het ongeluk is ruim 7 jaar geleden. Ik weet niet of zij mijn gegevens nog hebben. Heb zelfs hun gegevens niet meer, dus zal die via politie oid op moeten sporen als ik het bureau in wil schakelen.



Ik snap de beweegredenen om het niet te doen maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik mezelf er wel heel makkelijk vanaf maak om hier niks mee te doen. Om het hierbij te laten.
ja, het gaat over slachtoffer in beeld.
Alle reacties Link kopieren
Lastige situatie hè Lizzx?



Maar als jij zelf de gegevens niet hebt, denk ik niet dat je ze zomaar van de politie gaat krijgen hoor
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
quote:Frizz schreef op 05 februari 2014 @ 20:16:

[...]

Wie weet heeft de familie dat nummer nooit aan het slachtoffer gegeven? Is het briefje kwijt? Vind het slachtoffer het een te grote drempel?



Je weet het gewoon niet. Ik zou hierover trouwens advies vragen aan dat bureau TO. Wat zijn hun ervaringen met dit soort situaties?



Zoals ik het lees, heeft TO zelfs contact gehad met de familie en heeft hij zelf het nummer van TO.



Advies vragen aan dat bureau vind ik op zich wel een goed idee.



Maar ik blijf erbij dat dit niet de juiste manier is om e.e.a. te verwerken. Je wilt het inderdaad voor jezelf, en daar is helemaal niets mis mee. Maar dit gaat om jouw gevoelens en staat los van het slachtoffer. Het is niet in zijn belang en wellicht pakt het ook voor jouw belang niet gunstig uit.



TO, wat vind je van de suggesties om (weer) psychische hulp te zoeken?
Ik heb geen psychische hulp nodig. Ik wil het ook niet doen om mijn gevoelens te verwerken. Die kan ik zelf wel aan. De belangrijkste redenen waarvoor ik het zou doen is om de mogelijkheid tot contact open te breken omdat ik niet weet of dat hij mijn gegevens heeft en of hij het wil. Ik heb de gegevens ook niet meer, dus kan me voorstellen dat hij de gegevens ook niet meer heeft.

Wat ik er mee wil is een opening brengen. Wil hij dat niet, is het voor mij (psychisch en emotioneel) oke. Natuurlijk wil ik het afsluiten maar zoals ik al zei, is dat voor mij een makkelijke redenen en is het ook goed als ik dit niet af kan sluiten en er de rest van m'n leven mee moet dealen dat ik hier de veroorzaker in ben. Ik vraag mezelf alleen af of het nuttig kan zijn. Niet voor mezelf maar voor hem.
Als je mij (hoe per ongeluk dan ook) voor de rest van m'n leven kreupel had gereden en ik zie jou gezond en wel aan komen stappen zou ik je alleen ook kreupel willen slaan met 'n honkbalknuppel. Als je er niet voor open staat dat het slachtoffer zijn frustraties van zijn levenslange handicap op jou persoonlijk kan willen afreageren, zou ik de doos van pandorra maar lekker gesloten houden.
elninjoo als dat zo zou moeten zijn dan is het zo.
Ik denk niet dat het op dit moment nuttig kan zijn voor hem, om de simpele reden dat jouw motieven niet zuiver zijn. Hij zal daar doorheen prikken en grote kans dat hij jou dat kwalijk zal nemen. Pas als je er zelf klaar mee bent, wordt het tijd om dit nog eens te overwegen.
Alle reacties Link kopieren
Sorry, maar ik vind je helemaal niet klinken alsof je het voor hem doet. Jij wil het afsluiten, jij wilt weten hoe het met hem gaat, jij wil een opening. Natuurlijk kán het voor hem nuttig zijn, maar je moet niet voor een ander (willen) denken. Zeker niet een ander die je, hoe onbedoeld ook, zoveel leed heb berokkend.



Als je dit al verwerkt hebt of zelf kunt verwerken - prima. Stop dan gewoon met dit hele onderwerp en ga verder met je leven. Maar het heeft iets... ongepasts, arrogants bijna, om jou op te dringen aan de ander 'omdat dat misschien goed voor hem zou zijn'. Ik zelf zou je in elk geval zien áánkomen. Je weet bij god niet wat je allemaal overhoop haalt, bij die man en bij je zelf. En echt, als die man dat wil had ie je allang achterhaald.



Maar je klinkt ook alsof je al weet wat je gaat doen, want je wilt niet echt van tegenargumenten horen. Ik begrijp niet zo goed waarom je dan advies vraagt.
@ nummerzoveel waarom denk je dat mijn motieven niet zuiver zijn? oprechte vraag. Ik ben ontzettend in twijfel en door dit topic te openen neemt mijn twijfel alleen maar toe naar de richting van het niet te doen. Toch is de andere kant van de twijfel dat het ook helpend kan zijn voor de ander. Nogmaals ik doe dit voornamelijk niet voor mezelf. Ik kan dit afsluiten en doorgaan. Maar ik heb iets veroorzaakt en wil daar mijn verantwoordelijkheid voor nemen. En qua gevoel overheerst het wel aangaan van dit. Qua verstand gaat al wat hier gezegd wordt door me heen.
Weet je wat ik zou doen? Gewoon een gesprek aanvragen met slachtoffer in beeld. Zij leggen je precies uit wat ze kunnen doen en wat je van ze kunt verwachten. Iedereen heeft er een mening over, je moet doen wat voor jou goed voelt.



Je kunt je niet opdringen aan de ander want als de ander nee zegt gaat het allemaal niet door. Er wordt door slachtoffer in beeld contact gelegd met het slachtoffer. Dat gebeurd op een integere manier.
Als ik door jou gehandicapt zou zijn geraakt en daardoor dus ook financieel en sociaal naar de klote zou zijn, dan zou ik jou niet willen zien als jij gezond en wel uit je kekke wagentje stapt. Jij zou er zichtbaar slechter aan toe moeten zijn dan ik, wil je geen extra zout in mijn wonden wrijven met je actie. Want de wetenschap dat jij daarna weer terug gaat naar je gezonde en luxe leventje zou mijn wrok (die ik wellicht al grotendeels had verwerkt) weer volledig doen oplaaien. Dus laat het rusten.
quote:elninjoo schreef op 05 februari 2014 @ 20:51:

Als je mij (hoe per ongeluk dan ook) voor de rest van m'n leven kreupel had gereden en ik zie jou gezond en wel aan komen stappen zou ik je alleen ook kreupel willen slaan met 'n honkbalknuppel. Als je er niet voor open staat dat het slachtoffer zijn frustraties van zijn levenslange handicap op jou persoonlijk kan willen afreageren, zou ik de doos van pandorra maar lekker gesloten houden.Tja Ninja, niet iedereen is zo hard als jij.
Als ik jouw posts lees, dan lees ik heel veel "ik" en "mijn gevoel" en meer van dergelijke. Daaruit maak ik op dat dit veel meer over jou gaat dan over het slachtoffer. En vanuit die houding zou jij als "dader" op mij als slachtoffer heel verkeerd overkomen. En dan bereik je mi precies wat je niet wilt, namelijk een slachtoffer met een vervelend gevoel.



Ik snap dat jij dit niet zo bedoelt en ik begrijp ook heel goed dat jij met het slachtoffer ook het beste voor hebt. Maar ik denk dat je er nog niet klaar voor bent.
Alle reacties Link kopieren
quote:lizzx schreef op 05 februari 2014 @ 21:00:[ . Maar ik heb iets veroorzaakt en wil daar mijn verantwoordelijkheid voor nemen. .





En wat is die verantwoordelijkheid volgens jou ; dat je slachtoffers verhaal aanhoort en spijt betuigt?



Stel dat slachtoffer vindt dat jouw verantwoordelijk wel verder gaat dan dat, dan denk ik niet dat jij een bevredigend ( weet even geen beter woord ) gevoel overhoudt na de confrontatie.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:lizzx schreef op 05 februari 2014 @ 21:00:

@ nummerzoveel waarom denk je dat mijn motieven niet zuiver zijn? oprechte vraag. Ik ben ontzettend in twijfel en door dit topic te openen neemt mijn twijfel alleen maar toe naar de richting van het niet te doen. Toch is de andere kant van de twijfel dat het ook helpend kan zijn voor de ander. Nogmaals ik doe dit voornamelijk niet voor mezelf. Ik kan dit afsluiten en doorgaan. Maar ik heb iets veroorzaakt en wil daar mijn verantwoordelijkheid voor nemen. En qua gevoel overheerst het wel aangaan van dit. Qua verstand gaat al wat hier gezegd wordt door me heen.Weet je, dat is heel mooi van je maar dat gáát gewoon niet. Er valt helemaal geen verantwoordelijkheid ergens voor te nemen. Er is iets gebeurd dat je niet kunt terugdraaien. Je kunt dit op geen enkele manier goedmaken. En let wel, verantwoordelijkheid willen nemen is juist puur jouw behoefte. Dat heeft niet met die ander te maken. Hij vraagt immers helemaal nergens om.
welke motieven zouden zuiver zijn dan hierin? Het is toch altijd dubbel? Ik neem mee wat hier gezegd wordt maar ga daarnaast inderdaad intensiever contact opnemen met slachtoffer in beeld. Als het alleen ter verwerking van mijn eigen schuldgevoel zou zijn, zou ik het niet doen. Maar ik weet niet hoe hij zich voelt, ik weet niet wat het met hem zou doen en ik weet niet of hij contact met mij wil.

Wat er gaat gebeuren als ik het traject in ga is dat er een brief gestuurd wordt naar hem met de vraag of hij contact wil met de dader of niet. Hij kan daar met ja of nee op reageren.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven