Psyche
alle pijlers
Ben ik raar?
maandag 29 augustus 2016 om 23:00
Hallo.
Zoals mijn naam al doet vermoeden ben ik een jongen van 19 jaar. Het volgende punt zit mij soms behoorlijk dwars. Veel mensen van mij leeftijd genieten van het leven door dingen als: veel met vrienden afspreken, uitgaan( naar disco en dergelijke), te drinken, te "chillen" met vrienden etc. Zelf geniet ik ook van het leven op mijn manier. Ik heb namelijk een hekel aan de boven genoemde dingen. Ik ga nooit naar discotheken of cafés, drink geen alcohol, en moet er niet aan denken meer vrienden te hebben dan de twee die ik nu heb. Liever lees ik een boek, ga fietsen, musea bezoeken, uit eten met mijn ouders en familie, kijk ik documentaires. Dat zijn de dingen waar ik gelukkig van word. Maar heb het idee dat ik daardoor zo raar ben. Soms denk ik weleens als ik in een museum loop of ik doe iets anders wat ik leuk vind, waarom ben ik de enige van mijn leeftijd die dit leuk vind? Zelfs de twee mensen die ik als vriend zie begrijpen het soms niet. Ik ben gewoon liever alleen of met mijn ouders of met volwassenen. Want dat valt me erg op. Ik kan veel beter praten en overweg met volwassenen. Met volwassenen bedoel ik dan niet meteen iedereen boven de 18 maar vooral mensen van boven de 30. Ik voel een hele grote afstand tussen mij en de rest van mijn generatie. Heb op school eigenlijk altijd het idee gehad: doe nou eens serieus. Praat eens echt ergens over.
Zou het liefste zelf nu ook 30 willen zijn, met een leuke vrouw samenzijn en een goede baan hebben. Echt huisje boompje beestje. Dat heb ik nu eigenlijk ook, maar dan nog in de rol van het kind. Daar ben ik overigens heel gelukkig mee, alleen maakt het mij soms onzeker dat ik de enige lijk. Misschien zijn er hier wel lotgenoten, hoewel lotgenoten ook wat te overdreven klinkt misschien.
Zoals mijn naam al doet vermoeden ben ik een jongen van 19 jaar. Het volgende punt zit mij soms behoorlijk dwars. Veel mensen van mij leeftijd genieten van het leven door dingen als: veel met vrienden afspreken, uitgaan( naar disco en dergelijke), te drinken, te "chillen" met vrienden etc. Zelf geniet ik ook van het leven op mijn manier. Ik heb namelijk een hekel aan de boven genoemde dingen. Ik ga nooit naar discotheken of cafés, drink geen alcohol, en moet er niet aan denken meer vrienden te hebben dan de twee die ik nu heb. Liever lees ik een boek, ga fietsen, musea bezoeken, uit eten met mijn ouders en familie, kijk ik documentaires. Dat zijn de dingen waar ik gelukkig van word. Maar heb het idee dat ik daardoor zo raar ben. Soms denk ik weleens als ik in een museum loop of ik doe iets anders wat ik leuk vind, waarom ben ik de enige van mijn leeftijd die dit leuk vind? Zelfs de twee mensen die ik als vriend zie begrijpen het soms niet. Ik ben gewoon liever alleen of met mijn ouders of met volwassenen. Want dat valt me erg op. Ik kan veel beter praten en overweg met volwassenen. Met volwassenen bedoel ik dan niet meteen iedereen boven de 18 maar vooral mensen van boven de 30. Ik voel een hele grote afstand tussen mij en de rest van mijn generatie. Heb op school eigenlijk altijd het idee gehad: doe nou eens serieus. Praat eens echt ergens over.
Zou het liefste zelf nu ook 30 willen zijn, met een leuke vrouw samenzijn en een goede baan hebben. Echt huisje boompje beestje. Dat heb ik nu eigenlijk ook, maar dan nog in de rol van het kind. Daar ben ik overigens heel gelukkig mee, alleen maakt het mij soms onzeker dat ik de enige lijk. Misschien zijn er hier wel lotgenoten, hoewel lotgenoten ook wat te overdreven klinkt misschien.
woensdag 31 augustus 2016 om 07:46
Je hebt ook een topic open over een opleinding via het NCOI. Als ik jou was, zou ik toch proberen om naar een reguliere opleiding te gaan. Door maar eens in de 2 weken een paar uurtjes klassiekaal les te hebben en verder aan thuis studie te doen, zal je jezelf alleen maar meer isoleren. Waarschijnlijk zitten er ook weinig mensen van jouw leeftijd in die lessen. Juist tijdens je studie kun je vrienden voor het leven maken.
Dat jouw interesses niet bij uit gaan liggen, is helemaal niks mis mee. Ik heb alleen wel het gevoel dat je graag met je ouders optrekt omdat nieuwe mensen een beetje eng zijn. En dat snap ik wel, maar het is zo zonde, want dan mis je toch ook wel hele leuke dingen hoor.
Dat jouw interesses niet bij uit gaan liggen, is helemaal niks mis mee. Ik heb alleen wel het gevoel dat je graag met je ouders optrekt omdat nieuwe mensen een beetje eng zijn. En dat snap ik wel, maar het is zo zonde, want dan mis je toch ook wel hele leuke dingen hoor.
woensdag 31 augustus 2016 om 10:57
Ik hield ook niet van uitgaan, drinken, harde muziek, chillen (lees: hele avonden buiten alleen maar staan te kletsen). Op jouw leeftijd was het contact met de meeste vriendinnen al aan het verwateren. Twee keer ben ik mee geweest met een vriendin naar een discotheek, want ze vond dat ik het toch maar eens moest proberen. Tegen mijn zin toch maar mee gegaan. En ik had gelijk, het was niks voor mij. Te druk, te lawaaierig, mensen die tegen je botsten. Die vriendinnen die ik nog sprak zeiden dat ik niet wist wat feesten was. Inderdaad, ik noemde dat feesten gewoon herrie.
Toen ik 19 was had ik ook van die interesses die leeftijdsgenoten niet leuk vonden. Ik hield van fietsen, wandelen, zwemmen, tennissen, internetten. Maar dat was blijkbaar niet stoer genoeg. Nu heb ik een paar vriendinnen met wie ik mijn interesses wel kan delen. Het heeft alleen jaren geduurd om ze te vinden.
Je moet gewoon jezelf blijven. Dan ben je misschien wat anders dan de doorsnee-jongere. Als je je beter voelt bij 30ers, prima toch?
Twee van mijn vriendinnen zijn 41 en 62. En het is nooit saai. We spreken soms met zijn drieën of vieren af, maar ook 1 op 1. We gaan dan shoppen, een dagje weg, zwemmen, naar een braderie of gewoon een bakkie doen bij elkaar. Er wordt flink wat afgelachen. Maar inderdaad over andere dingen dan waar de meeste jonge mensen over praten.
Toen ik 19 was had ik ook van die interesses die leeftijdsgenoten niet leuk vonden. Ik hield van fietsen, wandelen, zwemmen, tennissen, internetten. Maar dat was blijkbaar niet stoer genoeg. Nu heb ik een paar vriendinnen met wie ik mijn interesses wel kan delen. Het heeft alleen jaren geduurd om ze te vinden.
Je moet gewoon jezelf blijven. Dan ben je misschien wat anders dan de doorsnee-jongere. Als je je beter voelt bij 30ers, prima toch?
Twee van mijn vriendinnen zijn 41 en 62. En het is nooit saai. We spreken soms met zijn drieën of vieren af, maar ook 1 op 1. We gaan dan shoppen, een dagje weg, zwemmen, naar een braderie of gewoon een bakkie doen bij elkaar. Er wordt flink wat afgelachen. Maar inderdaad over andere dingen dan waar de meeste jonge mensen over praten.
woensdag 31 augustus 2016 om 12:10
[quote]Tiswa schreef op 31 augustus 2016 @ 07:46:
Je hebt ook een topic open over een opleinding via het NCOI. Als ik jou was, zou ik toch proberen om naar een reguliere opleiding te gaan. Door maar eens in de 2 weken een paar uurtjes klassiekaal les te hebben en verder aan thuis studie te doen, zal je jezelf alleen maar meer isoleren. Waarschijnlijk zitten er ook weinig mensen van jouw leeftijd in die lessen. Juist tijdens je studie kun je vrienden voor het leven maken.
Dat jouw interesses niet bij uit gaan liggen, is helemaal niks mis mee. Ik heb alleen wel het gevoel dat je graag met je ouders optrekt omdat nieuwe mensen een beetje eng zijn. En dat snap ik wel
Vind nieuwe mensen niet eng. Maar ik heb gewoon simpelweg niet de behoefte aan meer contact. Als straks weer begin met werk en studie ben im 40+ uur in de week bezig. Dan heb ik daarnaast gewoon geen behoefte aan meer mensen behalve mijn ouders, familie en heel af en toe een leuke middag met een vriend. 1x in de maand vind ik dan vaak al meer dan genoeg
Je hebt ook een topic open over een opleinding via het NCOI. Als ik jou was, zou ik toch proberen om naar een reguliere opleiding te gaan. Door maar eens in de 2 weken een paar uurtjes klassiekaal les te hebben en verder aan thuis studie te doen, zal je jezelf alleen maar meer isoleren. Waarschijnlijk zitten er ook weinig mensen van jouw leeftijd in die lessen. Juist tijdens je studie kun je vrienden voor het leven maken.
Dat jouw interesses niet bij uit gaan liggen, is helemaal niks mis mee. Ik heb alleen wel het gevoel dat je graag met je ouders optrekt omdat nieuwe mensen een beetje eng zijn. En dat snap ik wel
Vind nieuwe mensen niet eng. Maar ik heb gewoon simpelweg niet de behoefte aan meer contact. Als straks weer begin met werk en studie ben im 40+ uur in de week bezig. Dan heb ik daarnaast gewoon geen behoefte aan meer mensen behalve mijn ouders, familie en heel af en toe een leuke middag met een vriend. 1x in de maand vind ik dan vaak al meer dan genoeg
woensdag 31 augustus 2016 om 12:48
woensdag 31 augustus 2016 om 13:06
Ik herken me helemaal in je verhaal!
Ik heb een paar jaar, op de universiteit, de bloemetjes buitengezet. Gewoon meegegaan in de flow van feesten & beesten. Dat was toen prima, en daarna was ik er ook echt helemaal klaar mee. Ik ben nu 30 en het heeft me best een paar jaar gekost om te accepteren (en ook naar anderen te kunnen uitleggen) dat mijn hel op aarde een club/danstent/discotheek is. Echt waar je me voor geen miljoen en geen pistool tegen m'n slaap mee naar binnen krijgt. De eerste paar jaar vond iedereen mij saai en raar (soit), nu is iedereen zo'n beetje 30 en hoor ik af en toe ook wel eens jaloerse reacties als ik - vanzelfsprekend - afhaak terwijl de rest naar de club 'moet'.
Maar zoek iets op waar echt je interesse ligt, en probeer daar gelijkgestemden in te vinden. Of het nou larpen, gamen, musea, lezen of een of ander tech-forum is. Geef het niet zomaar op met je leeftijdsgenoten, bedoel ik maar. Want dit topic laat wel zien dat er echt meerderen zoals jij zijn, toch?
Ik heb een paar jaar, op de universiteit, de bloemetjes buitengezet. Gewoon meegegaan in de flow van feesten & beesten. Dat was toen prima, en daarna was ik er ook echt helemaal klaar mee. Ik ben nu 30 en het heeft me best een paar jaar gekost om te accepteren (en ook naar anderen te kunnen uitleggen) dat mijn hel op aarde een club/danstent/discotheek is. Echt waar je me voor geen miljoen en geen pistool tegen m'n slaap mee naar binnen krijgt. De eerste paar jaar vond iedereen mij saai en raar (soit), nu is iedereen zo'n beetje 30 en hoor ik af en toe ook wel eens jaloerse reacties als ik - vanzelfsprekend - afhaak terwijl de rest naar de club 'moet'.
Maar zoek iets op waar echt je interesse ligt, en probeer daar gelijkgestemden in te vinden. Of het nou larpen, gamen, musea, lezen of een of ander tech-forum is. Geef het niet zomaar op met je leeftijdsgenoten, bedoel ik maar. Want dit topic laat wel zien dat er echt meerderen zoals jij zijn, toch?
woensdag 31 augustus 2016 om 16:26
quote:MissFields schreef op 31 augustus 2016 @ 13:06:
Ik herken me helemaal in je verhaal!
Ik heb een paar jaar, op de universiteit, de bloemetjes buitengezet. Gewoon meegegaan in de flow van feesten & beesten. Dat was toen prima, en daarna was ik er ook echt helemaal klaar mee. Ik ben nu 30 en het heeft me best een paar jaar gekost om te accepteren (en ook naar anderen te kunnen uitleggen) dat mijn hel op aarde een club/danstent/discotheek is. Echt waar je me voor geen miljoen en geen pistool tegen m'n slaap mee naar binnen krijgt. De eerste paar jaar vond iedereen mij saai en raar (soit), nu is iedereen zo'n beetje 30 en hoor ik af en toe ook wel eens jaloerse reacties als ik - vanzelfsprekend - afhaak terwijl de rest naar de club 'moet'.
Maar zoek iets op waar echt je interesse ligt, en probeer daar gelijkgestemden in te vinden. Of het nou larpen, gamen, musea, lezen of een of ander tech-forum is. Geef het niet zomaar op met je leeftijdsgenoten, bedoel ik maar. Want dit topic laat wel zien dat er echt meerderen zoals jij zijn, toch?Zeker. Heb ook wel twee mensen waarmee ik interesses deel (buiten ouders en familie om). Die zie ik gewoon 1-2x in de maand. Heb gewoon niet de behoefte aan meer. Een daarvan is wel van mijn leeftijd (4 jaar ouder).
Ik herken me helemaal in je verhaal!
Ik heb een paar jaar, op de universiteit, de bloemetjes buitengezet. Gewoon meegegaan in de flow van feesten & beesten. Dat was toen prima, en daarna was ik er ook echt helemaal klaar mee. Ik ben nu 30 en het heeft me best een paar jaar gekost om te accepteren (en ook naar anderen te kunnen uitleggen) dat mijn hel op aarde een club/danstent/discotheek is. Echt waar je me voor geen miljoen en geen pistool tegen m'n slaap mee naar binnen krijgt. De eerste paar jaar vond iedereen mij saai en raar (soit), nu is iedereen zo'n beetje 30 en hoor ik af en toe ook wel eens jaloerse reacties als ik - vanzelfsprekend - afhaak terwijl de rest naar de club 'moet'.
Maar zoek iets op waar echt je interesse ligt, en probeer daar gelijkgestemden in te vinden. Of het nou larpen, gamen, musea, lezen of een of ander tech-forum is. Geef het niet zomaar op met je leeftijdsgenoten, bedoel ik maar. Want dit topic laat wel zien dat er echt meerderen zoals jij zijn, toch?Zeker. Heb ook wel twee mensen waarmee ik interesses deel (buiten ouders en familie om). Die zie ik gewoon 1-2x in de maand. Heb gewoon niet de behoefte aan meer. Een daarvan is wel van mijn leeftijd (4 jaar ouder).
woensdag 31 augustus 2016 om 17:49
