Psyche
alle pijlers
ben ik te direct?
donderdag 29 augustus 2013 om 19:43
Weet niet waar ik moet beginnen... werkend leven, kinderen en getrouwd. Een gewoon type. Alles middelmatig. Niks te klagen. Behalve mijn sociale leven...
Ik heb nooit veel vrienden gehad maar de laatste jaren verdwijnen er steeds meer mensen uit mijn leven.
Ik heb nooit goed aansluiting kunnen vinden bij anderen. Wel het eerste moment van kennismaken maar daarna gaat het fout.
Ik weet dat het aan mij ligt, ik ben te direct. Zeg blijkbaar de verkeerde dingen en geef te snel mijn mening. Mijn vader doet dat ook en wat kan dat me irriteren (!). Maar blijkbaar valt de appel niet ver van de boom. En ik vind dat zo erg!! Zoals mijn vader ongezouten zijn mening geeft over alles, zo ben ik niet. Maar blijkbaar zeg ik dus nog steeds de foute dingen.
En wat blijft er over? 3 of 4 vriendinnen die of net zo zijn of het niet erg vinden dat ik zo ben. Die het zelf wel prettig vinden om te weten waar ze aan toe zijn zeggen ze.
Maar ik wil helemaal niet direct zijn!! Maar als ik er op probeer te letten, niet ongevraagd mijn mening geven dan duurt dat maar even voordat ik weer terugval.
Als ik met een vriendin afspreek dan luister ik maar veel. Dat kan ik wel. Maar het gevolg is dat het eigenlijk alleen maar over de ander gaat.
Ook in groepsverband wil het niet echt. Ik merk vaak dat ik er maar een beetje bij hang om redenen die ik niet begrijp. Vervolgens ben ik vaak ook nog eens het mikpunt als het om 'afzeik' opmerkingen gaat.
Ik heb geprobeerd er vat op te krijgen, op internet lees ik verhalen dat het vaak een kwestie is van gevoel waarom iemand een ander niet mag. Een blik, een (negatieve) herkenning, een houding. Maar waarom roep ik dat bij anderen op?? En hoe kom ik daar vanaf?? Is het alleen mijn directheid, is het meer?
Jeetje, wat een zelfbeklag... ik wil absoluut niet zo gezien worden maar ik voel me op dit moment zo labiel omdat ik dit niet zo niet wil…
Ik heb nooit veel vrienden gehad maar de laatste jaren verdwijnen er steeds meer mensen uit mijn leven.
Ik heb nooit goed aansluiting kunnen vinden bij anderen. Wel het eerste moment van kennismaken maar daarna gaat het fout.
Ik weet dat het aan mij ligt, ik ben te direct. Zeg blijkbaar de verkeerde dingen en geef te snel mijn mening. Mijn vader doet dat ook en wat kan dat me irriteren (!). Maar blijkbaar valt de appel niet ver van de boom. En ik vind dat zo erg!! Zoals mijn vader ongezouten zijn mening geeft over alles, zo ben ik niet. Maar blijkbaar zeg ik dus nog steeds de foute dingen.
En wat blijft er over? 3 of 4 vriendinnen die of net zo zijn of het niet erg vinden dat ik zo ben. Die het zelf wel prettig vinden om te weten waar ze aan toe zijn zeggen ze.
Maar ik wil helemaal niet direct zijn!! Maar als ik er op probeer te letten, niet ongevraagd mijn mening geven dan duurt dat maar even voordat ik weer terugval.
Als ik met een vriendin afspreek dan luister ik maar veel. Dat kan ik wel. Maar het gevolg is dat het eigenlijk alleen maar over de ander gaat.
Ook in groepsverband wil het niet echt. Ik merk vaak dat ik er maar een beetje bij hang om redenen die ik niet begrijp. Vervolgens ben ik vaak ook nog eens het mikpunt als het om 'afzeik' opmerkingen gaat.
Ik heb geprobeerd er vat op te krijgen, op internet lees ik verhalen dat het vaak een kwestie is van gevoel waarom iemand een ander niet mag. Een blik, een (negatieve) herkenning, een houding. Maar waarom roep ik dat bij anderen op?? En hoe kom ik daar vanaf?? Is het alleen mijn directheid, is het meer?
Jeetje, wat een zelfbeklag... ik wil absoluut niet zo gezien worden maar ik voel me op dit moment zo labiel omdat ik dit niet zo niet wil…
donderdag 29 augustus 2013 om 20:02
Je moet dan wel in ernstige mate direct zijn lijkt me.
Ik ben zelf ook wel direct (en soms zelf lomp), en vaak ook zonder dat ik het zelf door heb of zo rot bedoel als het eruit komt.
Maar.... mijn vrienden weten dat ik zo ben en het niet verkeerd bedoel.
Ik kan zelf trouwens ook erg veel hebben, misschien scheelt dat ook wel.
Verder ken ik je niet, dus ik kan verder niet beoordelen waarom je leven zo loopt.
Ik ben zelf ook wel direct (en soms zelf lomp), en vaak ook zonder dat ik het zelf door heb of zo rot bedoel als het eruit komt.
Maar.... mijn vrienden weten dat ik zo ben en het niet verkeerd bedoel.
Ik kan zelf trouwens ook erg veel hebben, misschien scheelt dat ook wel.
Verder ken ik je niet, dus ik kan verder niet beoordelen waarom je leven zo loopt.
.
donderdag 29 augustus 2013 om 20:06
donderdag 29 augustus 2013 om 20:50
Mijn kinderen zijn tieners dus wat dat betreft begint het juist een beetje stabiel te worden
Ik snap dat het voor buitenstaanders lastig is.
Ik besef ook dat een karakter niet zo snel te veranderen is.
Het rare is dat ik zelf niet vind dat ik direct ben. Als ik terugkijk naar pakweg 10 jaar geleden was ik veel erger. Terwijl ik toen meer vrienden had!
Misschien ben ik er wel teveel mee bezig en stel ik me daardoor te afhankelijk op of zo.
Ik snap dat het voor buitenstaanders lastig is.
Ik besef ook dat een karakter niet zo snel te veranderen is.
Het rare is dat ik zelf niet vind dat ik direct ben. Als ik terugkijk naar pakweg 10 jaar geleden was ik veel erger. Terwijl ik toen meer vrienden had!
Misschien ben ik er wel teveel mee bezig en stel ik me daardoor te afhankelijk op of zo.
donderdag 29 augustus 2013 om 21:20
donderdag 29 augustus 2013 om 22:48
quote:dymmy schreef op 29 augustus 2013 @ 19:43:
En wat blijft er over? 3 of 4 vriendinnen die of net zo zijn of het niet erg vinden dat ik zo ben.Dat zijn er toch genoeg? Ik lees namelijk dat je nadenkt over het feit dat je vroeger veel meer vrienden had. Ik denk dat als je moeder van inmiddels pubers bent (dus in de veertig) en je oprecht kan zeggen dat je vier fijne vriendinnen hebt, je het fijn voor elkaar hebt.
En wat blijft er over? 3 of 4 vriendinnen die of net zo zijn of het niet erg vinden dat ik zo ben.Dat zijn er toch genoeg? Ik lees namelijk dat je nadenkt over het feit dat je vroeger veel meer vrienden had. Ik denk dat als je moeder van inmiddels pubers bent (dus in de veertig) en je oprecht kan zeggen dat je vier fijne vriendinnen hebt, je het fijn voor elkaar hebt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 29 augustus 2013 om 22:49
quote:dymmy schreef op 29 augustus 2013 @ 22:40:
Karakter zeker. En wellicht ooit een keer therapie. Maar ik zou wel eens willen weten wat mensen afschrikt...
Vraag het hen.
Als je inderdaad zo direct bent dan heb je toch geen moeite om te vragen wat anderen van je vinden?
Werk je? Vraag aan de mensen om je heen om feedback en dus duidelijkheid.
Karakter zeker. En wellicht ooit een keer therapie. Maar ik zou wel eens willen weten wat mensen afschrikt...
Vraag het hen.
Als je inderdaad zo direct bent dan heb je toch geen moeite om te vragen wat anderen van je vinden?
Werk je? Vraag aan de mensen om je heen om feedback en dus duidelijkheid.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 29 augustus 2013 om 23:18
quote:Enn schreef op 29 augustus 2013 @ 22:48:
[...]
Dat zijn er toch genoeg? Ik lees namelijk dat je nadenkt over het feit dat je vroeger veel meer vrienden had. Ik denk dat als je moeder van inmiddels pubers bent (dus in de veertig) en je oprecht kan zeggen dat je vier fijne vriendinnen hebt, je het fijn voor elkaar hebt.Ja dat dacht ik ook.
[...]
Dat zijn er toch genoeg? Ik lees namelijk dat je nadenkt over het feit dat je vroeger veel meer vrienden had. Ik denk dat als je moeder van inmiddels pubers bent (dus in de veertig) en je oprecht kan zeggen dat je vier fijne vriendinnen hebt, je het fijn voor elkaar hebt.Ja dat dacht ik ook.
donderdag 29 augustus 2013 om 23:42
Haha ja dat zou je denken maar ik vind het een lastige. Maar ik besef ook dat het de enige manier is omdat zij me kennen.quote:Enn schreef op 29 augustus 2013 @ 22:49:
[...]
Vraag het hen.
Als je inderdaad zo direct bent dan heb je toch geen moeite om te vragen wat anderen van je vinden?
Werk je? Vraag aan de mensen om je heen om feedback en dus duidelijkheid.
[...]
Vraag het hen.
Als je inderdaad zo direct bent dan heb je toch geen moeite om te vragen wat anderen van je vinden?
Werk je? Vraag aan de mensen om je heen om feedback en dus duidelijkheid.
vrijdag 30 augustus 2013 om 08:36
Nee ik vind het absoluut geen probleem dat mensen direct zijn. Maar het is het kwetsbaar opstellen, je onzekerheid op tafel gooien. Heb daar in het verleden wel eens een slechte ervaring mee gehad want jouw onzekerheid geeft de ander een soort 'macht'.
En ja, dan zijn dat geen 'echte' vriendinnen als ze er zo op reageren. Maar ik ben toch ook bang dat het een stukje menselijke interactie is of hoe je het ook wilt noemen.
En ja, dan zijn dat geen 'echte' vriendinnen als ze er zo op reageren. Maar ik ben toch ook bang dat het een stukje menselijke interactie is of hoe je het ook wilt noemen.
