Psyche
alle pijlers
Beroerde berichten
donderdag 16 juli 2015 om 11:43
Partner heeft recent heel erg slecht nieuws gekregen, medisch. Het is nu vooral zoekennaar oorzaken en mogelijkheden van genezing en/of revalidatie. Wat en hoe doet er niet zo toe. Als alles ee valt, komt alles uiteindelijk goed, waarschijnlijker is blijvende ernstige aantasting van kwaliteit van leven en als alles echt tegenzit heb ik binnen een paar jaar geen partner meer. We hebben geen idee. De paniek is groot, de stess ook. Het zet vanalles op zijn kop.
Waarom dit topic? Deels virtueel een schouder om op uit te huilen. Deels interesse in ieder inzicht dat me kan helpen zo goed mogelijk mijn partner en gezin te steunen.
Waarom dit topic? Deels virtueel een schouder om op uit te huilen. Deels interesse in ieder inzicht dat me kan helpen zo goed mogelijk mijn partner en gezin te steunen.
donderdag 16 juli 2015 om 11:48
donderdag 16 juli 2015 om 11:57
Eens met Jeweethetniet. Het is logisch dat je vlak na zo'n diagnose een tijdje blijft malen, maar probeer de draad weer op te pakken. Als je al je kracht nodig hebt, moet je wel op tijd tanken!
In ons gezin zijn we verder groot voorstander van de struisvogelpolitiek. We weten best hoe ernstig ziek onze zoon is, maar beperken de zorgen tot de moeilijke momenten. Pluk de dag en zo.
In ons gezin zijn we verder groot voorstander van de struisvogelpolitiek. We weten best hoe ernstig ziek onze zoon is, maar beperken de zorgen tot de moeilijke momenten. Pluk de dag en zo.
donderdag 16 juli 2015 om 11:58
Heftig Jolly.
Dan krijg je ineens een portie ellende op je bord, waar niemand om gevraagd heeft en waar je geen invloed op hebt. Je kunt hoog of laag springen, maar er helpt geen lieve moeder het op te lossen.
Doorademen en alle stress en spanning zoveel mogelijk accepteren (ipv er tegen te vechten) lijkt me het enige dat mogelijk is.
Time will tell!
Sterkte!!!
Oja: en laat je goed informeren. Ik kom uit een artsengezin en heb altijd meegekregen dat het bij levensveranderende diagnoses heel normaal is om een second opinion (over diagnose en behandeling) te vragen. Zoals ik je op het forum ken ben je intelligent en pragmatisch. Zorg dus dat je alles begrijpt en vraag door als dat niet zo is.
Dan krijg je ineens een portie ellende op je bord, waar niemand om gevraagd heeft en waar je geen invloed op hebt. Je kunt hoog of laag springen, maar er helpt geen lieve moeder het op te lossen.
Doorademen en alle stress en spanning zoveel mogelijk accepteren (ipv er tegen te vechten) lijkt me het enige dat mogelijk is.
Time will tell!
Sterkte!!!
Oja: en laat je goed informeren. Ik kom uit een artsengezin en heb altijd meegekregen dat het bij levensveranderende diagnoses heel normaal is om een second opinion (over diagnose en behandeling) te vragen. Zoals ik je op het forum ken ben je intelligent en pragmatisch. Zorg dus dat je alles begrijpt en vraag door als dat niet zo is.
donderdag 16 juli 2015 om 12:03
Helaas gaat een mens vaak uit van het ergste. En dan kan het meevallen als het toch niet het ergste scenario blijkt
te zijn. Ik hoop dat het voor jullie mee gaat vallen. Uit ervaring weet ik dat het beter is om toch die kop koffie bij dat grote warenhuis te gaan drinken en toch gewoon te koken. Het is gewoon voor je geest beter om je zinnen te verzetten. Echt.
Heel veel sterkte en een dikke knuffel
te zijn. Ik hoop dat het voor jullie mee gaat vallen. Uit ervaring weet ik dat het beter is om toch die kop koffie bij dat grote warenhuis te gaan drinken en toch gewoon te koken. Het is gewoon voor je geest beter om je zinnen te verzetten. Echt.
Heel veel sterkte en een dikke knuffel
donderdag 16 juli 2015 om 12:14
donderdag 16 juli 2015 om 12:14
Bah, wat een naar bericht. Ik denk te weten hoe je je voelt, want hier eenzelfde situatie gehad (beiden eind 40, een voorlopige diagnose bij partner die heel ernstig was). Goddank is het bij ons goed afgelopen, maar ik heb gemerkt hoeveel invloed die angst en onzekerheid op je kan hebben. Het heeft ons uiteindelijk dicht bij elkaar gebracht, maar tijdens het proces dreigden we elkaar kwijt te raken, door de andere manier waarop we reageren (voorbeeld: man wilde alles geheim houden, zelfs voor onze puberkinderen, ik was het daar niet mee eens).
Praat met elkaar, luister ook vooral naar elkaar en zoek eventueel hulp daarbij als dat lastig gaat. Je partner is degene met de ziekte, maar het heeft ook heel veel effect op jou.
Ik hoop dat het voor jullie ook goed af zal lopen, heel veel sterkte.
Praat met elkaar, luister ook vooral naar elkaar en zoek eventueel hulp daarbij als dat lastig gaat. Je partner is degene met de ziekte, maar het heeft ook heel veel effect op jou.
Ik hoop dat het voor jullie ook goed af zal lopen, heel veel sterkte.
donderdag 16 juli 2015 om 12:25
Sterkte paard.
Ik geloof dat een notitieblok voor gedachten/ vragen enz. een hele goede tip is. Omdat je soms overspoeld kunt worden met informatie en baalt als je dan weer die ene belangrijke vraag (of knulligheid zoals "mag aardbeienjam met klontjes nog wel?") vergeten wordt.
Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn, maar ook hun een gekke vragen/gedachtenkladblok geven kan ook slim zijn.
Ik geloof dat een notitieblok voor gedachten/ vragen enz. een hele goede tip is. Omdat je soms overspoeld kunt worden met informatie en baalt als je dan weer die ene belangrijke vraag (of knulligheid zoals "mag aardbeienjam met klontjes nog wel?") vergeten wordt.
Ik weet niet hoe oud je kinderen zijn, maar ook hun een gekke vragen/gedachtenkladblok geven kan ook slim zijn.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
