Psyche
alle pijlers
Bevallingstrauma
zaterdag 12 maart 2016 om 15:39
Ik ben eindelijk zo ver dat ik er over heen ben, en wil mijn verhaal delen. Anderhalf jaar geleden, bij de geboorte van mijn eerste kindje, heb ik een heftige bevalling meegemaakt - ik raakte door complicaties in paniek en er werd vanuit de artsen en verloskundigen niet duidelijk gecommuniceerd over de ingrepen...in de weken en maanden daarna heb ik regelmatig herbelevingen gehad, had last van insomnia, en was vooral erg in de war...hoezo voelde ik me zo leeg en hoezo bleven die beelden maar terugkomen? Ik wilde gewoon rustig tijd doorbrengen met mijn baby en een band opbouwen...maar dat werd lastig, ook omdat niemand mij echt begreep - ik begreep het zelf niet eens! Helaas waren ook de zorgverleners er niet echt over te spreken. "Standaard ingreep, doen we heel vaak", en dergelijke. Je voelt je zo beschaamd en alleen.
Uiteindelijk heb ik via [...] zelf uitgevonden dat ik een bevallingstrauma / PTSS bevalling had opgelopen...bijna alle symptomen had ik wel in meerdere of mindere mate. Na enige aarzeling ben ik toch EMDR gaan uitproberen - het lijkt heel raar maar helpt echt! Ik raad het iedereen aan.
Maar vooral hoop ik dat er meer aandacht en onderzoek voor dit thema komt, daarom ook mijn post. Deel je verhaal...(dat kan ook via stichting bevallingstrauma trouwens, lijkt me handig), don't bottle it up, mama's, maakt het alleen maar erger.
Ik wens iedereen die hiermee worstelt enorm veel sterkte toe, ik weet hoe het is. Maar er is licht aan het eind van de tunnel, ik beloof het jullie <3
Liefs,
Mirjam
Uiteindelijk heb ik via [...] zelf uitgevonden dat ik een bevallingstrauma / PTSS bevalling had opgelopen...bijna alle symptomen had ik wel in meerdere of mindere mate. Na enige aarzeling ben ik toch EMDR gaan uitproberen - het lijkt heel raar maar helpt echt! Ik raad het iedereen aan.
Maar vooral hoop ik dat er meer aandacht en onderzoek voor dit thema komt, daarom ook mijn post. Deel je verhaal...(dat kan ook via stichting bevallingstrauma trouwens, lijkt me handig), don't bottle it up, mama's, maakt het alleen maar erger.
Ik wens iedereen die hiermee worstelt enorm veel sterkte toe, ik weet hoe het is. Maar er is licht aan het eind van de tunnel, ik beloof het jullie <3
Liefs,
Mirjam
moderatorviva wijzigde dit bericht op 12-03-2016 16:09
Reden: Spam verwijderd
Reden: Spam verwijderd
% gewijzigd
zaterdag 12 maart 2016 om 15:58
Hej Mirjam,
Ik heb net m'n eerste emdr erop zitten. Heb vooral na de bevalling (gecompliceerde keizersnede) nog een lange nasleep gehad (nabloeding waarbij ik al m'n bloed verloor en een hele grote bloedtransfusie kreeg incl ic-opname).
Bij mij hebben ze heel erg aangedrongen op psychologische behandeling. Dus daar nu mee bezig, vond de emdr nog wel wat lastig. Om me eraan over te geven. Maar ga er wel mee verder. Hoeveel sessies heb je gehad?
Ik heb net m'n eerste emdr erop zitten. Heb vooral na de bevalling (gecompliceerde keizersnede) nog een lange nasleep gehad (nabloeding waarbij ik al m'n bloed verloor en een hele grote bloedtransfusie kreeg incl ic-opname).
Bij mij hebben ze heel erg aangedrongen op psychologische behandeling. Dus daar nu mee bezig, vond de emdr nog wel wat lastig. Om me eraan over te geven. Maar ga er wel mee verder. Hoeveel sessies heb je gehad?
zaterdag 12 maart 2016 om 15:59
Mooi dat je dit hier deelt, ik heb een traumatische zwangerschap en bevalling gehad, ik liep bij diverse specialisten die allemaal wat anders zeiden en niemand nam mijn klachten (lichamelijk en psychisch) serieus. Het eerste jaar was ik zo ziek, dat mijn moeder vooral voor mijn zoontje heeft gezorgd.
De huisarts zei dat ik me aanstelde en dat ik moest gaan sporten en leuke dingen moest gaan doen. De eerste 6 jaar heb ik geen moedergevoelens gehad en vind ik het moederschap loeizwaar.. Wilde zoon eigenlijk voor pleegzorg opgeven, maar dat vond de huisarts onzin.
Na 10 jaar ploeteren en mezelf de grond in boren (waarom kon ik er niet van genieten, wat deed ik fout) ben ik eindelijk hiermee aan de slag gegaan, met EFT. En wat helpt dit enorm, ik doorleef de momenten weer en zorg dan dat de llading van de emotie minder wordt, ik ben echt rustiger en ook de band met mijn zoon zoveel verbeterd..
De huisarts zei dat ik me aanstelde en dat ik moest gaan sporten en leuke dingen moest gaan doen. De eerste 6 jaar heb ik geen moedergevoelens gehad en vind ik het moederschap loeizwaar.. Wilde zoon eigenlijk voor pleegzorg opgeven, maar dat vond de huisarts onzin.
Na 10 jaar ploeteren en mezelf de grond in boren (waarom kon ik er niet van genieten, wat deed ik fout) ben ik eindelijk hiermee aan de slag gegaan, met EFT. En wat helpt dit enorm, ik doorleef de momenten weer en zorg dan dat de llading van de emotie minder wordt, ik ben echt rustiger en ook de band met mijn zoon zoveel verbeterd..
zaterdag 12 maart 2016 om 16:21
Tip: de boeken van diana koster, perfecte moeders bestaan niet en perfecte bevallingen bestaan niet. Ik heb een traumatische bevalling en 1e 2 jaar met mijn kleine meid met het 1e boek kunnen verwerken. Fijn dat er ook methoden zijn voor de gevolgen van heftigere bevallingen, dit wordt veel te weinig herkend en erkend, laat staan dat er adequate hulp wordt geboden
