Psyche
alle pijlers
bezoek
vrijdag 25 januari 2013 om 21:05
Mijn moeder is boos op mij. ik woon sinds 5 weken op mezelf. alles is nieuw voor me. ik kreeg net te horen via msn dat ze boos op mij is en zij vind dat ik zannik dat ik bang ben dat ze aan de deur staat. ik vind het juist leuk dat zij komt maar alleen ik wil het van te voren weten en hou niet van onverwachts bezoek zeg maar. nu zegt ze ook dat ik al 3 weken niet meer bij haar ben geweest. nu ik ook deze week griep heb gehad. ik zei dan kom ik zondag wel..toen zei ze. hoeft niet..dan ben ik er niet. het zit me zo dwars. wat kan ik het beste doen? en wat vinden jullie?
vrijdag 25 januari 2013 om 21:11
vrijdag 25 januari 2013 om 21:12
Lieve Anoniem. Je moeder vindt het moeilijk dat ze je los moet laten. En dat ze je niet meer kan voorschrijven hoe je je moet gedragen. Jij moet er blijkbaar ook aan wennen.
Het heerlijke van op jezelf wonen: Jij mag de regels bepalen. Als jij wil dat je moeder aankondigt als ze langs komt, dan heeft ze dat te respecteren.
De komende tijd gaat dat wat strijd geven: Jullie moeten een nieuwe omgang vinden. Maar hou vast aan wat jij wil, met alle liefde voor je moeder. Zij moet leren dat jij je eigen grenzen hebt, die anders zijn dan die van haar. Maar ze went er wel aan. sterkte er mee.
Het heerlijke van op jezelf wonen: Jij mag de regels bepalen. Als jij wil dat je moeder aankondigt als ze langs komt, dan heeft ze dat te respecteren.
De komende tijd gaat dat wat strijd geven: Jullie moeten een nieuwe omgang vinden. Maar hou vast aan wat jij wil, met alle liefde voor je moeder. Zij moet leren dat jij je eigen grenzen hebt, die anders zijn dan die van haar. Maar ze went er wel aan. sterkte er mee.
vrijdag 25 januari 2013 om 21:12
Je moeder vind het moeilijk om je los te laten en nog moeilijker dat je het gewoon lijkt te redden zonder haar. Je hebt de deur dichtgetrokken en haar vergeten, zo voelt het voor haar.
Pak af en toe de telefoon om bij te kletsen. Maak haar duidelijk wanneer je weer van plan bent langs te komen. Regie in jouw handen houden.
Verder jouw huis, jouw regels. De tijd zal het leren.
Pak af en toe de telefoon om bij te kletsen. Maak haar duidelijk wanneer je weer van plan bent langs te komen. Regie in jouw handen houden.
Verder jouw huis, jouw regels. De tijd zal het leren.
vrijdag 25 januari 2013 om 21:13
Ach, je moeder moet er aan wennen dat je nu het huis uit bent. Een bord minder op tafel en een kopje minder rijst in de pan gooien.
Over een tijdje went het vanzelf, dan is het weer super gezellig als ze weer voor je mag koken, en als jij haar een kopje thee met een koekje aan kunt bieden.
Dat komt goed! Op het begin genoot ik van de 'vrijheid' van mijn eigen huis, nu gaat het allemaal zo automatisch en kom ik wekelijks naar mijn moeder en bellen we iedere dag.
Over een tijdje went het vanzelf, dan is het weer super gezellig als ze weer voor je mag koken, en als jij haar een kopje thee met een koekje aan kunt bieden.
Dat komt goed! Op het begin genoot ik van de 'vrijheid' van mijn eigen huis, nu gaat het allemaal zo automatisch en kom ik wekelijks naar mijn moeder en bellen we iedere dag.
vrijdag 25 januari 2013 om 21:13
Ik denk dat je moede het vooral moeilijk heeft met het feit dat je niet meer thuis woont. Ze moet er nog aan wennen dat ze je niet meer constant ziet. Ik zou me er niet al te druk over maken. Gewoon af en toe bellen en langsgaan als het jouw uit komt. En het is je goed recht, dat je wilt dat ze bellen voor ze langskomen, misschien heb je andere afspraken.
vrijdag 25 januari 2013 om 21:14
Je moeder is er duidelijk nog niet helemaal aan toe om jou los te laten en reageert dit op een kleutermanier af.
Misschien werkt negeren het beste. Haar wel bellen maar elke keer als ze negatief begint te doen, over iets anders beginnen en anders zeggen dat er iemand voor de deur staat en je op moet hangen.
Misschien werkt negeren het beste. Haar wel bellen maar elke keer als ze negatief begint te doen, over iets anders beginnen en anders zeggen dat er iemand voor de deur staat en je op moet hangen.
vrijdag 25 januari 2013 om 21:14
quote:anoniem001 schreef op 25 januari 2013 @ 21:13:
en dan wil ze nog een sleutel van mij hebben
Niet doen!!
Eerst zorgen voor genoeg emotionele afstand voordat je dan (misschien) een sleutel geeft!
Mijn moeder heeft pas sinds een jaar of 3 een sleutel, voor die tijd was er ook absoluut geen noodzaak.
en dan wil ze nog een sleutel van mij hebben
Niet doen!!
Eerst zorgen voor genoeg emotionele afstand voordat je dan (misschien) een sleutel geeft!
Mijn moeder heeft pas sinds een jaar of 3 een sleutel, voor die tijd was er ook absoluut geen noodzaak.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
vrijdag 25 januari 2013 om 21:16
quote:anoniem001 schreef op 25 januari 2013 @ 21:13:
en dan wil ze nog een sleutel van mij hebben
Hi Smurf, ik had ergens denk ik gemist dat je op jezelf bent gaan wonen. Gefeliciteerd. Woon je wel een soort van begeleid? Vraag eens aan zo'n begeleider of hij aan je moeder uit kan leggen (of jij zelf) dat jij het gewn prettiger vind dat je weet wanneer ze komt, dat je dan zorgt dat je thuis bent, en dat je dat gewoon handig vind.
En je moeder hoeft helemaal geen sleutel te hebben. Heeft mijn moeder ook niet. NErgens voor nodig. Je moeder moet nu leren dat ze je los moet laten. Jij bent een grote meid, maar waarschijnlijk in haar ogen nog niet.
en dan wil ze nog een sleutel van mij hebben
Hi Smurf, ik had ergens denk ik gemist dat je op jezelf bent gaan wonen. Gefeliciteerd. Woon je wel een soort van begeleid? Vraag eens aan zo'n begeleider of hij aan je moeder uit kan leggen (of jij zelf) dat jij het gewn prettiger vind dat je weet wanneer ze komt, dat je dan zorgt dat je thuis bent, en dat je dat gewoon handig vind.
En je moeder hoeft helemaal geen sleutel te hebben. Heeft mijn moeder ook niet. NErgens voor nodig. Je moeder moet nu leren dat ze je los moet laten. Jij bent een grote meid, maar waarschijnlijk in haar ogen nog niet.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
vrijdag 25 januari 2013 om 21:16
quote:baan68 schreef op 25 januari 2013 @ 21:12:
Ik vind: komma's en hoofdletters! Niet te lezen die tekst. Brrrr.
Verder geen commentaar, want ik heb geen idee waar het over gaat. Iets met je moeder?Dan ben jij toch echt een beetje simpel, het is prima te lezen.
Ik vind: komma's en hoofdletters! Niet te lezen die tekst. Brrrr.
Verder geen commentaar, want ik heb geen idee waar het over gaat. Iets met je moeder?Dan ben jij toch echt een beetje simpel, het is prima te lezen.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
vrijdag 25 januari 2013 om 21:19
quote:baan68 schreef op 25 januari 2013 @ 21:12:
Ik vind: komma's en hoofdletters! Niet te lezen die tekst. Brrrr.
Verder geen commentaar, want ik heb geen idee waar het over gaat. Iets met je moeder?
Stel je niet aan zeg.
Het is een tekstje van 8 regels.
Ik vind: komma's en hoofdletters! Niet te lezen die tekst. Brrrr.
Verder geen commentaar, want ik heb geen idee waar het over gaat. Iets met je moeder?
Stel je niet aan zeg.
Het is een tekstje van 8 regels.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 25 januari 2013 om 21:20
quote:anoniem001 schreef op 25 januari 2013 @ 21:18:
oke ja ik heb zelfstandig een woning maar wel van de stichting zelf en die hebben wel een sleutel voor noodNou prima, ook in geval van nood kun je altijd je huis inkomen. Nergens voor nodig dat zij ook nog een sleutel krijgt.
oke ja ik heb zelfstandig een woning maar wel van de stichting zelf en die hebben wel een sleutel voor noodNou prima, ook in geval van nood kun je altijd je huis inkomen. Nergens voor nodig dat zij ook nog een sleutel krijgt.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
vrijdag 25 januari 2013 om 21:23
Ontzettend herkenbaar.
Bedenk dat het ook lastig is voor jouw moeder... Ze houdt duidelijk heel veel van jou en mist jou , dat is toch eigenlijk stiekem wel een compliment?
Ga het gesprek met haar aan.. Geef aan dat je snapt dat het moeilijk voor haar is, maar dat jullie samen een weg hierin moeten vinden.. of zoiets..
Bedenk dat het ook lastig is voor jouw moeder... Ze houdt duidelijk heel veel van jou en mist jou , dat is toch eigenlijk stiekem wel een compliment?
Ga het gesprek met haar aan.. Geef aan dat je snapt dat het moeilijk voor haar is, maar dat jullie samen een weg hierin moeten vinden.. of zoiets..
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
