Boos zijn

Dit heet in psychologische termen het 'boemerang-effect'. Na veel opkroppen komt het tot een explosie. Dit verhelp je door je emoties eerder te uiten. Je hoeft niet meteen boos te worden maar kleine irritaties luchtig te zeggen kan al veel schelen!

En don't worry: iedereen heeft hier wel eens last van

hoe kan ik op een relaxte manier mijn boosheid over iets uiten tegen iemand die zelf heetgebakerd is en alles als commentaar of aanval ziet?

Door het gewoon te doen, boos zijn gaat nou eenmaal niet gepaard met relax zijn. Die combinatie moet je dus ook niet willen maken.

Oo ik dacht dat allalone de to was. Voor TO, je gevoelens uitspreken en hierdoor tastbaar maken helpt vaak al. Door het binnen te houden druk je het weg. Maar dit helpt alleen op korte termijn. Denk na als je iets voelt, ben je boos, verdrietig, gekwetst etc en dit benoemen... soms is het moeilijk bij je gevoelens te komen maar door het niet steeds weg te drukken zal het je steeds makkelijker afgaan.

Ik denk dat je je booszijn als zodoende moet zien en beoordelen, volgens mij vind jij namelijk dat je daar recht op hebt omdat je je ' normaal gesproken' niet zo gedraagt.

En als je dan echt boos wordt, dan zul jij dat zien als uitzondering, maar de mensen om je heen niet. Die weten immers dat dat altijd kan gebeuren, en dat alles leuk en aardig is..,totdat jij weer boos wordt. Een gevolg kan zijn dat anderen constant op tenen lopen om jouw uitbarstingen maar te voorkomen.

Nou..denk toch echt dat het wel wat anders ligt. Je boosheid/frustraties/whatever opkroppen betekent niet meteen dat je een soort tikkende tijdbom bent waar anderen maar rekening mee moeten houden hoor. Het kan ook zo zijn dat je van huis uit die ruimte niet kreeg en dat nooit geleerd hebt. Ik herken dat wel.



In mijn puberteit kwam het er bij mij opeens allemaal uit. Ik heb toen met mezelf afgesproken dat ik het nooit meer zover wilde laten komen en houd me daar redelijk aan. Juist als je af en toe je gevoelens en frustraties laat zien zonder daar direct een andere persoon aan te verbinden of te gaan wijzen leren mensen ook die kant van je kennen en kunnen ze juist meer begrip voor je opbrengen.



Heel veel mensen doen dit van nature al maar als het voor jou niet zo makkelijk gaat is het goed om dit een beetje te leren kanaliseren. Houd het zoveel mogelijk bij jezelf, jij hebt die gevoelens. Maar wil je dat een ander daar rekening mee houdt of op anticipeert dan kun je ze best delen. Je kunt bijvoorbeeld best zeggen: Ik was echt zo boos hé gister, toen ******* niet gelukt was.

En op het moment zelf, als het je niet lukt om het rustig te zeggen kun je ook even weglopen en uitrazen of iets heel anders gaan doen waar je dingen in kwijt kunt.



Ik heb zelf bijvoorbeeld een tijd gesquasht en als er íets was waar ik het goed in kwijt kon was het dat wel.



Probeer ook eens te kijken naar de oorzaken. Bij mij is het bijvoorbeeld dat ik mijn grenzen niet goed stel en slecht nee kan zeggen. Daar probeer ik nu aan te werken. Dan krop je ook minder op.

Ligt er aan of je boos wordt op een persoon of een groep. Ik zou me zo snel mogeljk proberen in te leven in zijn/hun motieven. Wat niet betekent dat je over je heen moet laten lopen.

.