bordeline

Hallo,



ik heb sinds eind maart de diagnose Bordeline gekregen.

we zijn toen vrij vlot begonnen met behandelingen, het aller eerst wat belangrijk was, was rust in mijn hoofd en lijf.

slapen deed ik al jaren slecht, ik kreeg dus iets om te slapen en diazapam voor overdag. ook zijn toen de behandelingen gestart bij het yulius. daar ga ik 1 x om de 2 weken naar toe om te praten.

1 x in de week komt er een verpleegster thuis om structuur in mijn dagen te krijgen. ik kreeg toen een schema, met daarop tijden en taken incl opstaan, ontbijten , douche enz, heel precies dus,

daar had ik heel veel moeite mee in het begin.

ontbijten deed ik nooit en soms wilde ik helemaal niet uit bed en als ik dan eenmaal onder de douche stond, dan ging er van alles door mijn hoofd heen wat ik nog moest doen die dag, begon daar dan als een kip zonder kop aan en vergat voor mezelf te zorgen.



de structuur gaat nu redelijk, het schema een beetje aan de kant geschoven ( daar werd ik heel zenuwachtig van ) hangt nu aan de koelkast.



opstaan gaat redelijk, tussen 09:00-10:00 ( zou vroeger kunnen )

ben vaak moe.

ik neem nu eerst de tijd om te eten, gaat niet elke dag goed.

douche en mezelf eerst verzorgen en dan begin ik pas aan huishoudelijke taken. dat gaat dus goed!



met de diazapam ben ik gestopt, 7 kilo afgevallen in 3 weken en soms leekt het wel of ik aan de speed zat, zoveel energie en verbouwde gerust heel het huis en ik ging maar door, dat hield ik natuurlijk niet lang vol.

Bij het yulius ga ik ook naar een arts die over mijn medicijnen gaat, we zijn gestopt met de medicijnen overdag, daar is nu de verpleegster voor en die helpt me goed op weg. heb dus alleen nog maar medicijnen voor de nacht, die perfect zijn werk doen, wat is het heerlijk om gewoon in slaap te vallen savonds en niet hele nachten wakker te liggen en te piekeren of te denken aan het feit dat je niet kan slapen. soms speelde de hele dag snachts nog een keer af in mijn hoofd. soms werd ik zo gek dat ik allemaal gekke dingen ging horen en nachtmerries kreeg, dit jaren lang. jullie kunnen je zelf dan wel voorstellen hoe blij ik ben met deze medicatie, ik slaap heerlijk haha.



ok, we zijn nu 3 maanden verder en hebben veel ups en downs gehad.

ik woon samen met mijn vriend en 3 katten + 2 konijnen.

mijn vriend heeft het ook erg moeilijk gehad, hij begrijpt en accepteert mijn ziekte nog steeds niet maar steunt mij nu wel, terwijl we ook echt 2 weken alleen maar woorden hebben gehad erover en bijna uit elkaar zijn gegaan, gelukkig hebben we nu een tussenweg gevonden en houden we rekening met elkaar. zou hem niet willen missen.



nu sta ik op een wachtlijst bij het yulius voor het bordeline team, alleen duurt dat langer dan verwacht en ik verveel me behoorlijk overdag, waardoor ik toch ook weer somber word. nu moet ik afleiding gaan zoeken, hobb''s.....pfff die zoek ik volgens mij heel me leven al, niks vind ik leuk of geef ik snel op, vaak lukken dingen niet in 1 x en dan vind ik het moeilijk om door te zetten.



vandaag met de verpleegster besloten colsjaals te gaan breien, gelukkig heb ik een hele lieve zus die mij gaat helpen en mijn doel is, niet opgeven. nieuwe uitdaging dus. voor de een zo makkelijk en voor de ander heel moeilijk.



ik zie niet veel mensen meer, ik heb wel vriendinnen maar zie ze niet veel om dat ik al snel niet tegen de drukte kan, winkels ontwijk ik ( meestal durf ik niet echt naar buiten, enige waar ik veel naar toe gaat is mijn zus ) ik durf niet mezelf te zijn, ik weet nog geen eens wie mezelf is en ben vaak bang wat andere van me vinden of dat ik voor aap sta enz enz.....



het wachten gaat verder en ik hoop hier wat afleiding te vinden, misschien mensen met het zelfde of tips of een praatje voor de lol.



helaas weet ik ook nog niet veel over bordeline maar dat komt wel



dit was mijn verhaal, sorry ik ben niet zo heel goed in schrijven maar hoop dat sommige het toch leuk of interessant vinden om te lezen en te reageren.

ik heb dit nog nooit eerder gedaan, dus ben heel benieuwd.