Psyche
alle pijlers
Borderline Nieuw Topic
zondag 15 maart 2009 om 23:44
Het oude topic over Borderline heeft mij behoorlijk aan het denken gezet.
ik vind het erg jammer dat er veel vooroordelen bestaan over BPS, dit maakt me ook onzeker. ik krijg het gevoel dat ik als persoon helemaal niet meer besta, maar men alleen maar Borderline ziet.
Dat ik bang ben om uberhaupt nog boos te reageren, want nee dit is mijn Borderline *zucht*
en dat het lijkt alsof er niks kán veranderen, oftewel eens een Borderliner, altijd een Borderliner. ik krijg voor mijn gevoel geen eerlijke kans.
ik vind het erg jammer dat er veel vooroordelen bestaan over BPS, dit maakt me ook onzeker. ik krijg het gevoel dat ik als persoon helemaal niet meer besta, maar men alleen maar Borderline ziet.
Dat ik bang ben om uberhaupt nog boos te reageren, want nee dit is mijn Borderline *zucht*
en dat het lijkt alsof er niks kán veranderen, oftewel eens een Borderliner, altijd een Borderliner. ik krijg voor mijn gevoel geen eerlijke kans.
maandag 16 maart 2009 om 22:54
Hij had me ook het gevoel gegeven dat ik zijn redding was. Eindelijk een gezin met meerdere kinderen, eindelijk voor zijn doen rust.
Moeilijk om er dan tussenuit te stappen hoor. Wie ben ik om een mens zijn rust niet te gunnen?
Er is dan ook heel veel gebeurd voordat ik eindelijk toch de stekker eruit trok. Belangrijkste dat hij niet wilde erkennen dat er iets goed loos was met hem.
Moeilijk om er dan tussenuit te stappen hoor. Wie ben ik om een mens zijn rust niet te gunnen?
Er is dan ook heel veel gebeurd voordat ik eindelijk toch de stekker eruit trok. Belangrijkste dat hij niet wilde erkennen dat er iets goed loos was met hem.
dinsdag 17 maart 2009 om 10:36
quote:newstylista schreef op 16 maart 2009 @ 01:01:
[...]
nou hoe moet ik dat uitleggen, de vriendschappen die ik nu heb bestaan nu zo'n 5 jaar, met de één wat korter, met de ander wat langer, maar er blijvensoms moeilijkheden terug komen.
het is inmiddels al heel wat verbeterd hoor, eerder kon ik nog wel eens heel snel roepen, van ik wil je nooit meer zien, dat heb ik nu niet meer gelukkig.
maar wat ik lastig vind is het volgende: als ik dus ik zo'n stille bui zit hefft de ander het gevoel dat ik hem/haar negeer. ik snap dat dit erg vervelend voelt voor de ander, zeker als die persoon zich dan ook waardeloos voelt op dat moment
achteraf voel ik me dan altijd schuldig en bied ik mijn excuses aan.
nou wil dat dit een aantal weken geleden ook gebeurde, per sms mijn excuus aangeboden en toen werd er gezegd dat het niet uitmaakte.
een week daarna kregen we wat ruzie op msn (we zouden de volgende dag trouwens wat afspreken) en toen werd er gezegd ik weet niet of we morgen wel moeten afspreken want ik weet niet of het gezellig gaat worden.quote:newstylista schreef op 16 maart 2009 @ 22:30:
[...]
ik heb dit argument erg vaak naak naar mijn hoofd gekregen en word er ook verdrietig van. ik heb het gevoel dat ik op mijn tenen moet lopen, want straks gebeurd het weer en word de afspraak wederom afgezegd (of in ieder geval daarmee gedreigd)
ook kaarte ze het gebeuren van die week ervoor aan. ik heb toen wel gezegd dat ik dat liever eerder hoor. maar volgens haar was het maar een "voorbeeld" mij doet dit wel pijn. ook hier ben ik bang voor om constant dingen uit het verleden naar mijn hoofd te krijgen.
ik blijf zo hangen in een cirkel, ik heb zo'n bui gehad, voel me schuldig, ga extra hard me best doen om aardig te zijn, vervolgens gaat het weer mis.
wat denken jullie over bovenstaand bericht, ik weet namelijk niet goed wat ik er mee aan moet.Weet die vriendin dat je bps hebt? Als ze het weet: hoe denkt ze over bps? Reageert ze daarom misschien heftiger? Als ze het niet weet: misschien is het voor haar gewoon erg lastig te begrijpen dat je het echt niet persoonlijk bedoelt als je je een tijd terugtrekt? Ik zou in zo'n geval een vriendin iig bellen (niet sms-en) en niet alleen excuses aanbieden maar ook vertellen hoe het met je ging en gaat en duidelijk maken dat het niks met haar te maken heeft. Evt ook aan haar uitleggen hoe ze jou juist zou kunnen steunen als je in zo'n teruggetrokken stemming terecht bent gekomen; als jullie vriendschap daar hecht genoeg voor is tenminste.
En hoe oud ben je als ik vragen mag? En zij?
De reden dat ik die twee dingen vraag is omdat hoe jonger mensen zijn, hoe lastiger het vaak nog is om begrip op te brengen voor andermans narigheid, zeker als het om een psychische stoornis gaat, en daar ook rekening mee te houden.
Het lijkt me hoe dan ook een lastig ding als je van dit soort interacties zo onzeker kunt worden en dan steeds in zo'n soort vicieuze cirkel terecht komt. Heb je dit wel eens besproken met een psych of ander soort behandelaar? Heb je ook op dit moment nog hulp? Dit soort patronen lijken me nl bij uitstek lastig te doorbreken zonder professionele hulp
[...]
nou hoe moet ik dat uitleggen, de vriendschappen die ik nu heb bestaan nu zo'n 5 jaar, met de één wat korter, met de ander wat langer, maar er blijvensoms moeilijkheden terug komen.
het is inmiddels al heel wat verbeterd hoor, eerder kon ik nog wel eens heel snel roepen, van ik wil je nooit meer zien, dat heb ik nu niet meer gelukkig.
maar wat ik lastig vind is het volgende: als ik dus ik zo'n stille bui zit hefft de ander het gevoel dat ik hem/haar negeer. ik snap dat dit erg vervelend voelt voor de ander, zeker als die persoon zich dan ook waardeloos voelt op dat moment
achteraf voel ik me dan altijd schuldig en bied ik mijn excuses aan.
nou wil dat dit een aantal weken geleden ook gebeurde, per sms mijn excuus aangeboden en toen werd er gezegd dat het niet uitmaakte.
een week daarna kregen we wat ruzie op msn (we zouden de volgende dag trouwens wat afspreken) en toen werd er gezegd ik weet niet of we morgen wel moeten afspreken want ik weet niet of het gezellig gaat worden.quote:newstylista schreef op 16 maart 2009 @ 22:30:
[...]
ik heb dit argument erg vaak naak naar mijn hoofd gekregen en word er ook verdrietig van. ik heb het gevoel dat ik op mijn tenen moet lopen, want straks gebeurd het weer en word de afspraak wederom afgezegd (of in ieder geval daarmee gedreigd)
ook kaarte ze het gebeuren van die week ervoor aan. ik heb toen wel gezegd dat ik dat liever eerder hoor. maar volgens haar was het maar een "voorbeeld" mij doet dit wel pijn. ook hier ben ik bang voor om constant dingen uit het verleden naar mijn hoofd te krijgen.
ik blijf zo hangen in een cirkel, ik heb zo'n bui gehad, voel me schuldig, ga extra hard me best doen om aardig te zijn, vervolgens gaat het weer mis.
wat denken jullie over bovenstaand bericht, ik weet namelijk niet goed wat ik er mee aan moet.Weet die vriendin dat je bps hebt? Als ze het weet: hoe denkt ze over bps? Reageert ze daarom misschien heftiger? Als ze het niet weet: misschien is het voor haar gewoon erg lastig te begrijpen dat je het echt niet persoonlijk bedoelt als je je een tijd terugtrekt? Ik zou in zo'n geval een vriendin iig bellen (niet sms-en) en niet alleen excuses aanbieden maar ook vertellen hoe het met je ging en gaat en duidelijk maken dat het niks met haar te maken heeft. Evt ook aan haar uitleggen hoe ze jou juist zou kunnen steunen als je in zo'n teruggetrokken stemming terecht bent gekomen; als jullie vriendschap daar hecht genoeg voor is tenminste.
En hoe oud ben je als ik vragen mag? En zij?
De reden dat ik die twee dingen vraag is omdat hoe jonger mensen zijn, hoe lastiger het vaak nog is om begrip op te brengen voor andermans narigheid, zeker als het om een psychische stoornis gaat, en daar ook rekening mee te houden.
Het lijkt me hoe dan ook een lastig ding als je van dit soort interacties zo onzeker kunt worden en dan steeds in zo'n soort vicieuze cirkel terecht komt. Heb je dit wel eens besproken met een psych of ander soort behandelaar? Heb je ook op dit moment nog hulp? Dit soort patronen lijken me nl bij uitstek lastig te doorbreken zonder professionele hulp
dinsdag 17 maart 2009 om 12:38
quote:Phien schreef op 17 maart 2009 @ 10:36:
[...]
[...]
Weet die vriendin dat je bps hebt? Als ze het weet: hoe denkt ze over bps? Reageert ze daarom misschien heftiger? Als ze het niet weet: misschien is het voor haar gewoon erg lastig te begrijpen dat je het echt niet persoonlijk bedoelt als je je een tijd terugtrekt? Ik zou in zo'n geval een vriendin iig bellen (niet sms-en) en niet alleen excuses aanbieden maar ook vertellen hoe het met je ging en gaat en duidelijk maken dat het niks met haar te maken heeft. Evt ook aan haar uitleggen hoe ze jou juist zou kunnen steunen als je in zo'n teruggetrokken stemming terecht bent gekomen; als jullie vriendschap daar hecht genoeg voor is tenminste.
En hoe oud ben je als ik vragen mag? En zij?
De reden dat ik die twee dingen vraag is omdat hoe jonger mensen zijn, hoe lastiger het vaak nog is om begrip op te brengen voor andermans narigheid, zeker als het om een psychische stoornis gaat, en daar ook rekening mee te houden.
Het lijkt me hoe dan ook een lastig ding als je van dit soort interacties zo onzeker kunt worden en dan steeds in zo'n soort vicieuze cirkel terecht komt. Heb je dit wel eens besproken met een psych of ander soort behandelaar? Heb je ook op dit moment nog hulp? Dit soort patronen lijken me nl bij uitstek lastig te doorbreken zonder professionele hulp
@phien: dank je wel voor je reactie ze weet dat ik bps heb, ik heb geen idee hoe ze denkt over bps. ze weet de standaard dingen, geen idee of ze zich er verder in verdiept heeft.
bellen is inderdaad een goede tip. ik heb overigens wel uitgelegd over het hoe en wat.
we zijn allebei 25. zo specifiek niet. ik heb langdurig hulp gehad. ik heb veel dingen geleerd, maar heb altijd het idee gehad dat ik dit nog niet kan vertalen naar mijn privé leven.
ik ben op dit moment in afwachting van verdere hulp.
[...]
[...]
Weet die vriendin dat je bps hebt? Als ze het weet: hoe denkt ze over bps? Reageert ze daarom misschien heftiger? Als ze het niet weet: misschien is het voor haar gewoon erg lastig te begrijpen dat je het echt niet persoonlijk bedoelt als je je een tijd terugtrekt? Ik zou in zo'n geval een vriendin iig bellen (niet sms-en) en niet alleen excuses aanbieden maar ook vertellen hoe het met je ging en gaat en duidelijk maken dat het niks met haar te maken heeft. Evt ook aan haar uitleggen hoe ze jou juist zou kunnen steunen als je in zo'n teruggetrokken stemming terecht bent gekomen; als jullie vriendschap daar hecht genoeg voor is tenminste.
En hoe oud ben je als ik vragen mag? En zij?
De reden dat ik die twee dingen vraag is omdat hoe jonger mensen zijn, hoe lastiger het vaak nog is om begrip op te brengen voor andermans narigheid, zeker als het om een psychische stoornis gaat, en daar ook rekening mee te houden.
Het lijkt me hoe dan ook een lastig ding als je van dit soort interacties zo onzeker kunt worden en dan steeds in zo'n soort vicieuze cirkel terecht komt. Heb je dit wel eens besproken met een psych of ander soort behandelaar? Heb je ook op dit moment nog hulp? Dit soort patronen lijken me nl bij uitstek lastig te doorbreken zonder professionele hulp
@phien: dank je wel voor je reactie ze weet dat ik bps heb, ik heb geen idee hoe ze denkt over bps. ze weet de standaard dingen, geen idee of ze zich er verder in verdiept heeft.
bellen is inderdaad een goede tip. ik heb overigens wel uitgelegd over het hoe en wat.
we zijn allebei 25. zo specifiek niet. ik heb langdurig hulp gehad. ik heb veel dingen geleerd, maar heb altijd het idee gehad dat ik dit nog niet kan vertalen naar mijn privé leven.
ik ben op dit moment in afwachting van verdere hulp.
dinsdag 17 maart 2009 om 18:25
quote:tiswah schreef op 17 maart 2009 @ 17:15:
ENNUHHH als zij niet weet of ze het gezellig vidn om met jou af te spreken, dan rot ze maar op hoor! graag of niet, thats the spirit!!!!! En dan zou jij nog een extra hard je best moeten doen om voor haar de perfecte entertainer te zijn? Is zij altijd perfect? kom nou!
(ik geef toe: ik heb makkelijk praten want ik heb bijna geen goeie vrienden meer over haha)
Nou vond ik alles wat je zei echt heel zinnig Tiswah, tot aan dit punt. Alsjeblieft zeg! Dat is helemaal niet de spirit, verre van. Het woord 'oprotten' alleen al, terwijl je het hele meisje niet eens kent en het verhaal alleen maar sumier en van horen zeggen hebt.
Misschien uit ze haar kritiek op Newstylista's gedrag niet handig, maar zoals je zelf ook zegt, niemand is perfect. En misschien wil die vriendin idd niet verder met de vriendschap, maar dat leidde ik uit het bericht van newstylista nou niet af. Ik leidde er wel uit af dat die vriendin kritisch was over dat terugtrekken én dat ze dat zelf ook misschien niet zo adequaat uitte (via msn en dan ook nog dagen later en met woorden als 'het was maar een voorbeeld'), maar om daarom nou die hele vriendin maar bij het grofvuil te zetten?
Volkomen nederig en onzeker worden daar heb je niks aan maar dit is net zo min zinvol. Newstylista wide dacht ik juist graag nog wat vrienden overhouden. Gouden middenweg enzo.
Ik begin de nadelen van lotgenotenfora steeds beter te begrijpen geloof ik.
ENNUHHH als zij niet weet of ze het gezellig vidn om met jou af te spreken, dan rot ze maar op hoor! graag of niet, thats the spirit!!!!! En dan zou jij nog een extra hard je best moeten doen om voor haar de perfecte entertainer te zijn? Is zij altijd perfect? kom nou!
(ik geef toe: ik heb makkelijk praten want ik heb bijna geen goeie vrienden meer over haha)
Nou vond ik alles wat je zei echt heel zinnig Tiswah, tot aan dit punt. Alsjeblieft zeg! Dat is helemaal niet de spirit, verre van. Het woord 'oprotten' alleen al, terwijl je het hele meisje niet eens kent en het verhaal alleen maar sumier en van horen zeggen hebt.
Misschien uit ze haar kritiek op Newstylista's gedrag niet handig, maar zoals je zelf ook zegt, niemand is perfect. En misschien wil die vriendin idd niet verder met de vriendschap, maar dat leidde ik uit het bericht van newstylista nou niet af. Ik leidde er wel uit af dat die vriendin kritisch was over dat terugtrekken én dat ze dat zelf ook misschien niet zo adequaat uitte (via msn en dan ook nog dagen later en met woorden als 'het was maar een voorbeeld'), maar om daarom nou die hele vriendin maar bij het grofvuil te zetten?
Volkomen nederig en onzeker worden daar heb je niks aan maar dit is net zo min zinvol. Newstylista wide dacht ik juist graag nog wat vrienden overhouden. Gouden middenweg enzo.
Ik begin de nadelen van lotgenotenfora steeds beter te begrijpen geloof ik.
dinsdag 17 maart 2009 om 20:13
@tiswah & phien,
dank je wel voor jullie reacties, op zich kan ik me in een deel van je post vinden tiswah, maar om inderdaad te zeggen dan maar oprotten, gaat me echt te ver, ze heeft namelijk alle recht om te zeggen dat ze het niet fijn vind hoe ik me op zo'n moment gedraag.
wat ik alleen jammer vind is dat dit niet uitgebreid word besproken, ze zegt zelf dat ze het namelijk snel weer vergeten is, maar daarna het wel noemen als voorbeeld en vervolgens te zeggen dat we misschien een volgende keer niet moeten afspreken steekt me veel meer.
ik biedt mijn excuses wel aan, het is namelijk niet okë om iemand te negeren, de oorzaak is misschien te begrijpen, maar dan nog, ik wil niet bij alles denken/zeggen het is mijn bps, dus is het geoorloofd, snap je?
klopt inderdaad phien ik wil inderdaad nog wat vrienden overhouden en gaan voor een gouden middenweg, maar wat is die gouden middenweg, hoe zien jullie dit?
dank je wel voor jullie reacties, op zich kan ik me in een deel van je post vinden tiswah, maar om inderdaad te zeggen dan maar oprotten, gaat me echt te ver, ze heeft namelijk alle recht om te zeggen dat ze het niet fijn vind hoe ik me op zo'n moment gedraag.
wat ik alleen jammer vind is dat dit niet uitgebreid word besproken, ze zegt zelf dat ze het namelijk snel weer vergeten is, maar daarna het wel noemen als voorbeeld en vervolgens te zeggen dat we misschien een volgende keer niet moeten afspreken steekt me veel meer.
ik biedt mijn excuses wel aan, het is namelijk niet okë om iemand te negeren, de oorzaak is misschien te begrijpen, maar dan nog, ik wil niet bij alles denken/zeggen het is mijn bps, dus is het geoorloofd, snap je?
klopt inderdaad phien ik wil inderdaad nog wat vrienden overhouden en gaan voor een gouden middenweg, maar wat is die gouden middenweg, hoe zien jullie dit?
dinsdag 17 maart 2009 om 20:34
dinsdag 17 maart 2009 om 21:01
quote:Phien schreef op 17 maart 2009 @ 20:16:
Misschien nog eens, op een rustig moment en irl, met haar gaan praten en uitleggen wat je in je laatste post schreef? En vragen hoe zij erover denkt? Of heb je dat al geprobeerd?ik wil haar een mail sturen en het haar uitleggen, persoonlijk zou natuurlijk beter zijn, maar doorgaans gaan die dingen bij ons via mail/sms/msn omdat we het beiden moelijk vinden om onze gevoelens te uiten, en het zo makkelijker is. wil daar trouwens wel van af, want wil het ook persoonlijk kunnen zeggen.
Misschien nog eens, op een rustig moment en irl, met haar gaan praten en uitleggen wat je in je laatste post schreef? En vragen hoe zij erover denkt? Of heb je dat al geprobeerd?ik wil haar een mail sturen en het haar uitleggen, persoonlijk zou natuurlijk beter zijn, maar doorgaans gaan die dingen bij ons via mail/sms/msn omdat we het beiden moelijk vinden om onze gevoelens te uiten, en het zo makkelijker is. wil daar trouwens wel van af, want wil het ook persoonlijk kunnen zeggen.
dinsdag 17 maart 2009 om 21:36
Ik had die buien nooit bij anderen gelukkig, ook niet op mn werk ofzo. Niemand had uberhaupt door dat ik 'iets' had, omdat aan de 'buitenkant' alles ok ging, qua studie, werk, vrije tijd e.d.quote:newstylista schreef op 17
maart 2009 @ 21:04:
[...]
het lijkt me een teleurstelling voor je dat je voor de 10 keer gaat afbouwen met je medicatie heb je in die 8 jaren continue therapie gehad? heb je nooit eens genoeg is genoeg en ik moet het er mee doen?
maart 2009 @ 21:04:
[...]
het lijkt me een teleurstelling voor je dat je voor de 10 keer gaat afbouwen met je medicatie heb je in die 8 jaren continue therapie gehad? heb je nooit eens genoeg is genoeg en ik moet het er mee doen?
woensdag 18 maart 2009 om 15:00
Zoals je het nu schrijft is het ook wel anders dan wat je eerst schreef. Kijk als een vriendin blijft zeggen dat ze niet weet of ze wel met je door wil, dan komt er natuurlijk een moment om een knoop door te hakken. Dat is dan gewoon voor allebei beter.
Maar de woorden 'oprotten' lijken met dan nog steeds totaal niet op z'n plek; ik hoop iig niet dat je dat zelf in zo'n geval gebruikt en ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat een psycholoog je aan zal moedigen om dat te doen. Wat vindt je behandelaar er sowieso van dat je langzaamaan nog maar weinig vrienden over hebt?
Ik snap dat je je niet volkomen onzeker en zwak op wilt stellen, ik wil dat zelf ook niet en ik doe het dus ook niet. Enn reken maar dat ik van vrienden en kennissen geregeld behoorlijk kritiek te verduren krijg als ik bv weer eens een afspraak vergeet, veel te laat kom, niks van me laat horen op momenten die voor hen belangrijk zijn, belangrijke dingen die ze me verteld hebben blijf vergeten, etc.
Maar als je in reactie op die kritiek 'dan mag ze gewoon oprotten' zegt, plaats je je van de weeromstuit juist weer bóven die ander en gooi je ook gelijk de deur dicht. Meer begrip voor elkaar krijgen is dan ook niet meer mogelijk. Kun je niet beter de irritatie of het onbegrip vd ander serieus nemen en proberen het uit te praten of in overleg een oplossing te vinden? Dan geef je de vriendschap ook nog een kans zich juist verder te ontwikkelen. Als de oplossing uiteindelijk is dat de vriendschap geen toekomst heeft, kun je dat gewoon samen vaststellen, zonder je frustratie daarover op de ander af te reageren met termen zoals 'oprotten'.
En idd, áls je echt woorden zoals 'oprotten' gebruikt dan hou je op den duur heel weinig vrienden over. En ik weet niet of je dat moet willen, zeker niet als je sowieso al kwetsbaarder bent door bps, adhd of wat voor andere stoornis dan ook. Juist in die situatie heb je (ik ook) volgens mij een sociaal vangnet hard nodig; niet alleen een schouder om op te huilen maar ook juist de lol en ontspanning die een vriendin of vriend je kan bieden.
Maar de woorden 'oprotten' lijken met dan nog steeds totaal niet op z'n plek; ik hoop iig niet dat je dat zelf in zo'n geval gebruikt en ik kan me eigenlijk ook niet voorstellen dat een psycholoog je aan zal moedigen om dat te doen. Wat vindt je behandelaar er sowieso van dat je langzaamaan nog maar weinig vrienden over hebt?
Ik snap dat je je niet volkomen onzeker en zwak op wilt stellen, ik wil dat zelf ook niet en ik doe het dus ook niet. Enn reken maar dat ik van vrienden en kennissen geregeld behoorlijk kritiek te verduren krijg als ik bv weer eens een afspraak vergeet, veel te laat kom, niks van me laat horen op momenten die voor hen belangrijk zijn, belangrijke dingen die ze me verteld hebben blijf vergeten, etc.
Maar als je in reactie op die kritiek 'dan mag ze gewoon oprotten' zegt, plaats je je van de weeromstuit juist weer bóven die ander en gooi je ook gelijk de deur dicht. Meer begrip voor elkaar krijgen is dan ook niet meer mogelijk. Kun je niet beter de irritatie of het onbegrip vd ander serieus nemen en proberen het uit te praten of in overleg een oplossing te vinden? Dan geef je de vriendschap ook nog een kans zich juist verder te ontwikkelen. Als de oplossing uiteindelijk is dat de vriendschap geen toekomst heeft, kun je dat gewoon samen vaststellen, zonder je frustratie daarover op de ander af te reageren met termen zoals 'oprotten'.
En idd, áls je echt woorden zoals 'oprotten' gebruikt dan hou je op den duur heel weinig vrienden over. En ik weet niet of je dat moet willen, zeker niet als je sowieso al kwetsbaarder bent door bps, adhd of wat voor andere stoornis dan ook. Juist in die situatie heb je (ik ook) volgens mij een sociaal vangnet hard nodig; niet alleen een schouder om op te huilen maar ook juist de lol en ontspanning die een vriendin of vriend je kan bieden.
woensdag 18 maart 2009 om 15:03
quote:tiswah schreef op 18 maart 2009 @ 10:02:Als iemand zou zeggen dat ze niet weet of t nog gezellig met mij kan zijn, wat moet ik dan doen? onzeker daarvan worden? op m'n knieen gaan?Nee dus. Uitpraten. Bespreken. Een middenweg vinden die voor jullie alletwee werkt. Heb je dat serieus geprobeerd bij die vrienden die je eerder kwijt bent geraakt/aan de kant hebt gezet?
donderdag 19 maart 2009 om 06:37
ik denk dat phien stuikelde over de woorden "rot op" klopt dat phien? bps & adhd komen beidenm tot uiting in je gedrag, dus zijn naar mijn mening allebei gedragsstoornissen.
@tiswah: wat naar dat je dat hebt moeten mee maken, verdrietig gevoel lijkt me dat je door je depressie zoveel vrienden bent kwijt geraakt
@tiswah: wat naar dat je dat hebt moeten mee maken, verdrietig gevoel lijkt me dat je door je depressie zoveel vrienden bent kwijt geraakt
donderdag 19 maart 2009 om 12:13
Tiswah, het spijt me. Als ik mijn post nu doorlees snap ik dat hij nogal hard over kon komen. Ik kan soms doordraven en dan de context uit het oog verliezen en dat gebeurde gister absoluut bij dat bericht. Het spijt me echt.
De reden dat ik 'rot op' zeggen en 'geen vrienden meer over hebben' met elkaar in verband bracht was vanwege dit stukje uit je post aan Newstylista: quote:tiswah schreef op 17 maart 2009 @ 17:15:
ENNUHHH als zij niet weet of ze het gezellig vidn om met jou af te spreken, dan rot ze maar op hoor! graag of niet, thats the spirit!!!!! En dan zou jij nog een extra hard je best moeten doen om voor haar de perfecte entertainer te zijn? Is zij altijd perfect? kom nou!
(ik geef toe: ik heb makkelijk praten want ik heb bijna geen goeie vrienden meer over haha)Daaruit leidde ik af dat je zelf vaak 'rot op' zegt en om die reden niet veel vrienden meer over hebt. Verkeerd begrepen dus. Ik heb het idd niet goed in de context gezet van wat je verder had gepost. Ik heb er sowieso al moeite mee om te onthouden welk verhaal bij wie hoort, irl al maar op een forum nog meer, dat speelde hier dus ook weer op. Meestal ben ik hard bezig daar rekening mee te houden (edit posts ook vaak, of haal ze weg als ik later zie dat het te impulsief was wat ik schreef of niet goed gelezen had) maar gister was ik daar duidelijk niet genoeg mee bezig. Mijn hoofd zat bij andere zaken. Dan zou ik bij dit soort topics gewoon niet moeten posten, heb ik nu maar bedacht.
Want het was niet de bedoeling om je te kwetsen of ook maar iets te zeggen over jou als persoon. Ik wilde puur wat zeggen over idd het gebruik van de woorden 'rot op', daar struikelde ik idd over, maar mijn verhaal waaierde te ver uit en ik snap dat het je gekwetst kan hebben.
De reden dat ik 'rot op' zeggen en 'geen vrienden meer over hebben' met elkaar in verband bracht was vanwege dit stukje uit je post aan Newstylista: quote:tiswah schreef op 17 maart 2009 @ 17:15:
ENNUHHH als zij niet weet of ze het gezellig vidn om met jou af te spreken, dan rot ze maar op hoor! graag of niet, thats the spirit!!!!! En dan zou jij nog een extra hard je best moeten doen om voor haar de perfecte entertainer te zijn? Is zij altijd perfect? kom nou!
(ik geef toe: ik heb makkelijk praten want ik heb bijna geen goeie vrienden meer over haha)Daaruit leidde ik af dat je zelf vaak 'rot op' zegt en om die reden niet veel vrienden meer over hebt. Verkeerd begrepen dus. Ik heb het idd niet goed in de context gezet van wat je verder had gepost. Ik heb er sowieso al moeite mee om te onthouden welk verhaal bij wie hoort, irl al maar op een forum nog meer, dat speelde hier dus ook weer op. Meestal ben ik hard bezig daar rekening mee te houden (edit posts ook vaak, of haal ze weg als ik later zie dat het te impulsief was wat ik schreef of niet goed gelezen had) maar gister was ik daar duidelijk niet genoeg mee bezig. Mijn hoofd zat bij andere zaken. Dan zou ik bij dit soort topics gewoon niet moeten posten, heb ik nu maar bedacht.
Want het was niet de bedoeling om je te kwetsen of ook maar iets te zeggen over jou als persoon. Ik wilde puur wat zeggen over idd het gebruik van de woorden 'rot op', daar struikelde ik idd over, maar mijn verhaal waaierde te ver uit en ik snap dat het je gekwetst kan hebben.
donderdag 19 maart 2009 om 12:27
Kritiek die ik krijg voelt voor mij trouwens ook als kritiek op mijn persoon. Uit mijn gedrag (vergeetachtig, doordraven, impulsiviteit, maar ook bv mezelf onaangekondigd langdurig afsluiten; oftewel ook wat Newstylista juist noemde als probleem met die vriendin) concluderen mensen geregeld, niet dat ik gewoon dat gedrag teveel vertoon, maar dat ik egoistisch ben, ongeinteresseerd, lui, asociaal etc.
Uitleggen wat werkelijk de oorzaak is dat ik bv niet goed naar mensen luister, lukt vaak niet goed. Heel lang heb ik niet geweten dat die problemen uberhaupt met adhd te maken konden hadden. Op een zeker moment begon ik ook zelf te geloven dat ik gewoon een slecht, laks, waardeloos mens was dat niet genoeg haar best deed. En ook nu ik wel weet dat de oorzaak waarschijnlijjk in een andere-dan-standaard hersenbedrading ligt, ontbreekt bij mensen vaak de kennis en het inzicht om het te begrijpen. Bovendien wil ik ook niet met het labeltje adhd zwaaien als excuus. (Dat wil ik hier ook niet; mijn excuses aan jou Tiswah zijn volkomen terecht en oprecht).
Feitelijke kritiek 'praat niet zo snel' of 'ik vind het vervelend dat je me in de rede valt' kan ik op zich goed hebben. Hoe ik constructief om kan gaan met meer generaliserende, op mijn hele persoon gerichtte kritiek in de trant van 'jij bent gewoon egoistisch en ongeinteresseerd', heeft me dan weer heel veel meer hoofdbrekers gekost.
Dus nee, ik heb idd geen persoonlijkheidsstoornis, maar kritiek op mijn persoonlijkheid is ook bij mij aan de orde vd dag. En ja daar kun je goed onzeker van worden. Ik ben er om die reden erg veel mee bezig geweest hoe ik met dit soort kritiek om kan gaan op zo'n manier dat ik mezelf niet tekort doe, maar de ander ook niet. En woorden zoals 'rot op' zou ik daarbij nooit gebruiken. Wel 'deze vriendschap werkt voor mij niet' trouwens. Grenzen aangeven over hoe je wel/niet behandeld wil worden ís heel belangrijk, dat ben ik helemaal met je eens.
Maar ieder heeft zijn eigen proces te doorlopen, dan klopt. En wat voor mij werkt hoeft niet voor jou te werken en omgekeerd.
Vrede?
Uitleggen wat werkelijk de oorzaak is dat ik bv niet goed naar mensen luister, lukt vaak niet goed. Heel lang heb ik niet geweten dat die problemen uberhaupt met adhd te maken konden hadden. Op een zeker moment begon ik ook zelf te geloven dat ik gewoon een slecht, laks, waardeloos mens was dat niet genoeg haar best deed. En ook nu ik wel weet dat de oorzaak waarschijnlijjk in een andere-dan-standaard hersenbedrading ligt, ontbreekt bij mensen vaak de kennis en het inzicht om het te begrijpen. Bovendien wil ik ook niet met het labeltje adhd zwaaien als excuus. (Dat wil ik hier ook niet; mijn excuses aan jou Tiswah zijn volkomen terecht en oprecht).
Feitelijke kritiek 'praat niet zo snel' of 'ik vind het vervelend dat je me in de rede valt' kan ik op zich goed hebben. Hoe ik constructief om kan gaan met meer generaliserende, op mijn hele persoon gerichtte kritiek in de trant van 'jij bent gewoon egoistisch en ongeinteresseerd', heeft me dan weer heel veel meer hoofdbrekers gekost.
Dus nee, ik heb idd geen persoonlijkheidsstoornis, maar kritiek op mijn persoonlijkheid is ook bij mij aan de orde vd dag. En ja daar kun je goed onzeker van worden. Ik ben er om die reden erg veel mee bezig geweest hoe ik met dit soort kritiek om kan gaan op zo'n manier dat ik mezelf niet tekort doe, maar de ander ook niet. En woorden zoals 'rot op' zou ik daarbij nooit gebruiken. Wel 'deze vriendschap werkt voor mij niet' trouwens. Grenzen aangeven over hoe je wel/niet behandeld wil worden ís heel belangrijk, dat ben ik helemaal met je eens.
Maar ieder heeft zijn eigen proces te doorlopen, dan klopt. En wat voor mij werkt hoeft niet voor jou te werken en omgekeerd.
Vrede?
