Psyche
alle pijlers
Borderline
vrijdag 7 december 2012 om 17:00
Hallo,
ik weet dat er al onderwerpen over borderline(rs) zijn. Maar die zijn dood gevallen en er worden geen nieuwe reacties meer geplaatst.
Ben de laatste tijd best veel met borderline bezig zoals informatie er over zoeken op internet en ervaringen van andere mensen lezen die bevriend zijn geweest of een relatie hebben gehad met een borderliner.
Ik ben twee jaar lang bevriend geweest met een borderliner we zagen elkaar dag en nacht.
Dat is over gegaan omdat ik erachter kwam dat ze lieg, snel boos en ze kon niet tegen kritiek.
Ook was ze niet vriendelijk naar mijn andere vriendinnen, en dat vind ik respectloos je kunt je minstens netjes voor stellen.
Ook was haar gedrag van heel blij naar in eens boos als je bijvoorbeeld iets deed waar zij geen zin in heeft of wat tegen haar mening in was.
Alle slechte kanten...
Ook hebben we hele leuke gekke dingen mee gemaakt. Het kon gezellig zijn en kan maar met weinig mensen zo hard lachen.
Toch koste het mij te veel energie om deze vriendschap tot stand te houden. Ze was te veel met haar eigen problemen bezig terwijl ik het ook niet makkelijk had maar daar werd niet naar gekeken.
Hebben jullie ervaringen met borderliners?
Wat vinden jullie van de ziekte borderline?
xxx
ik weet dat er al onderwerpen over borderline(rs) zijn. Maar die zijn dood gevallen en er worden geen nieuwe reacties meer geplaatst.
Ben de laatste tijd best veel met borderline bezig zoals informatie er over zoeken op internet en ervaringen van andere mensen lezen die bevriend zijn geweest of een relatie hebben gehad met een borderliner.
Ik ben twee jaar lang bevriend geweest met een borderliner we zagen elkaar dag en nacht.
Dat is over gegaan omdat ik erachter kwam dat ze lieg, snel boos en ze kon niet tegen kritiek.
Ook was ze niet vriendelijk naar mijn andere vriendinnen, en dat vind ik respectloos je kunt je minstens netjes voor stellen.
Ook was haar gedrag van heel blij naar in eens boos als je bijvoorbeeld iets deed waar zij geen zin in heeft of wat tegen haar mening in was.
Alle slechte kanten...
Ook hebben we hele leuke gekke dingen mee gemaakt. Het kon gezellig zijn en kan maar met weinig mensen zo hard lachen.
Toch koste het mij te veel energie om deze vriendschap tot stand te houden. Ze was te veel met haar eigen problemen bezig terwijl ik het ook niet makkelijk had maar daar werd niet naar gekeken.
Hebben jullie ervaringen met borderliners?
Wat vinden jullie van de ziekte borderline?
xxx
vrijdag 7 december 2012 om 18:10
Mijn moeder en zus hebben borderline. Het is heel moeilijk om er mee om te gaan. Er zijn een aantal kenmerken, maar het is per persoon verschillend hoe ze met hun ziekte omgaan en de heftigheid verschild ook per persoon.
Kenmerken zijn:
Impulsiviteit
Stemmingswisselingen
Zwart-wit denken
Angst voor verlating
Psychotische verschijnselen
Woedend worden om niks
Zelfverwonding
Chronisch gevoel van leegte
Manipulatief
Wat mij in de jaren ook opvalt is hoe vatbaar ze zijn voor de donkere koude wintermaanden.
Relaties onderhouden is voor hun erg moeilijk. En geloof me voor de familie is het soms nog moeilijker....Het is een vreselijke ziekte, die door omstanders niet altijd herkend worden. Wat dat betreft kan je beter een gebroken been hebben, dat zien mensen tenminste..
Voor mij, als zusje en als dochter van de ziekte borderline houd het in dat zo lang je contact houd, je hele leven draait om het ziektebeeld. Er zijn maanden dat het goed gaat, maar wanneer het fout gaat, gaat het goed fout. In plaats van kind of jong volwassenen ben je een hulpverlener die stevig in zijn/haar schoenen moet staan en er wordt verwacht dat je heel flexibel bent. Door het zwart-wit denken ben ik de ene dag helemaal geweldig en de andere dag hebben ze totaal geen gevoel meer bij mij. Dan ben ik niks of ik ben afschuwelijk. Hun hebben grenzen nodig, duidelijkheid en soms medeleven. Maar doordat hun het manipuleren hebben uitgevonden en ik dan ook dagelijks emotioneel gechanteerd wordt is het moeilijk om zo sterk te blijven.
Wat betreft de hulpverlening in Nederland, die ik vind met de dag slechter worden. Ze hebben totaal geen medeleven voor familie. Bij de laatste zelfmoordpoging, 2 weken geleden heb ik 6 uur aan de telefoon gezeten voor een plek in de crisisopvang. Na die 6 uur kreeg ik te horen om 18.30 uur dat ze toch niks voor me konden doen omdat ze uitgeschreven was (i.v.m. een verhuizing) en of ik met haar naar de dokterspost kon zo dat ze haar daar een verwijzing konden geven. Er werd natuurlijk totaal geen rekening gehouden met het feit dat mijn zuslief in een uur 20x van gedachte veranderd en hystirisch is of het feit dat ik 1 dag vrij was en de volgende dag ook gewoon weer om 5.30 uur mijn bed uit moest om te gaan werken.
Plus als ik kijk naar de opname van mijn moeder. Het geweldige concept ''bed op recept''. Wat een onzin is dat! Wanneer je het echt niet meer ziet zitten dan word je opgenomen voor ÉÉN NACHT. Maar houd er rekening mee dat je in een dagopname geen hulp krijgt, een intake gesprek maar daar is dan ook alles mee gezegd.
Wat ik ook bezopen vind is dat je een keuze krijgt tussen een ''vrijwillige'' of een ''gedwongen'' opname. Ze kiezen daarom altijd voor een vrijwillige opname en vertrekken dan na 3 á 4 dagen met de belofte dat ze het nooit meer zullen doen. Waardoor de eerst volgende poging weer neerkomt op de schouders van de familie.
Kenmerken zijn:
Impulsiviteit
Stemmingswisselingen
Zwart-wit denken
Angst voor verlating
Psychotische verschijnselen
Woedend worden om niks
Zelfverwonding
Chronisch gevoel van leegte
Manipulatief
Wat mij in de jaren ook opvalt is hoe vatbaar ze zijn voor de donkere koude wintermaanden.
Relaties onderhouden is voor hun erg moeilijk. En geloof me voor de familie is het soms nog moeilijker....Het is een vreselijke ziekte, die door omstanders niet altijd herkend worden. Wat dat betreft kan je beter een gebroken been hebben, dat zien mensen tenminste..
Voor mij, als zusje en als dochter van de ziekte borderline houd het in dat zo lang je contact houd, je hele leven draait om het ziektebeeld. Er zijn maanden dat het goed gaat, maar wanneer het fout gaat, gaat het goed fout. In plaats van kind of jong volwassenen ben je een hulpverlener die stevig in zijn/haar schoenen moet staan en er wordt verwacht dat je heel flexibel bent. Door het zwart-wit denken ben ik de ene dag helemaal geweldig en de andere dag hebben ze totaal geen gevoel meer bij mij. Dan ben ik niks of ik ben afschuwelijk. Hun hebben grenzen nodig, duidelijkheid en soms medeleven. Maar doordat hun het manipuleren hebben uitgevonden en ik dan ook dagelijks emotioneel gechanteerd wordt is het moeilijk om zo sterk te blijven.
Wat betreft de hulpverlening in Nederland, die ik vind met de dag slechter worden. Ze hebben totaal geen medeleven voor familie. Bij de laatste zelfmoordpoging, 2 weken geleden heb ik 6 uur aan de telefoon gezeten voor een plek in de crisisopvang. Na die 6 uur kreeg ik te horen om 18.30 uur dat ze toch niks voor me konden doen omdat ze uitgeschreven was (i.v.m. een verhuizing) en of ik met haar naar de dokterspost kon zo dat ze haar daar een verwijzing konden geven. Er werd natuurlijk totaal geen rekening gehouden met het feit dat mijn zuslief in een uur 20x van gedachte veranderd en hystirisch is of het feit dat ik 1 dag vrij was en de volgende dag ook gewoon weer om 5.30 uur mijn bed uit moest om te gaan werken.
Plus als ik kijk naar de opname van mijn moeder. Het geweldige concept ''bed op recept''. Wat een onzin is dat! Wanneer je het echt niet meer ziet zitten dan word je opgenomen voor ÉÉN NACHT. Maar houd er rekening mee dat je in een dagopname geen hulp krijgt, een intake gesprek maar daar is dan ook alles mee gezegd.
Wat ik ook bezopen vind is dat je een keuze krijgt tussen een ''vrijwillige'' of een ''gedwongen'' opname. Ze kiezen daarom altijd voor een vrijwillige opname en vertrekken dan na 3 á 4 dagen met de belofte dat ze het nooit meer zullen doen. Waardoor de eerst volgende poging weer neerkomt op de schouders van de familie.
Dream it, Wish it, Do it!
vrijdag 7 december 2012 om 18:47
quote:Truffelmaffia schreef op 07 december 2012 @ 17:23:
[...]
Hoe uit de borderline bij jou?Truffel, ik wil best hier eens met je over in gesprek gaan maar niet nu (het gaat nu niet lekker met me vandaar ook mijn eerste wat zure reactie in dit topic) en ook niet in dit topic want ik vind het hier de plek niet naar voor . Ik ga eens kijken of er een ander topic te vinden is en daar op een ander moment eens op reageren als je dat wilt.
[...]
Hoe uit de borderline bij jou?Truffel, ik wil best hier eens met je over in gesprek gaan maar niet nu (het gaat nu niet lekker met me vandaar ook mijn eerste wat zure reactie in dit topic) en ook niet in dit topic want ik vind het hier de plek niet naar voor . Ik ga eens kijken of er een ander topic te vinden is en daar op een ander moment eens op reageren als je dat wilt.
vrijdag 7 december 2012 om 19:12
vrijdag 7 december 2012 om 20:23
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 07 december 2012 @ 18:47:
[...]
Truffel, ik wil best hier eens met je over in gesprek gaan maar niet nu (het gaat nu niet lekker met me vandaar ook mijn eerste wat zure reactie in dit topic) en ook niet in dit topic want ik vind het hier de plek niet naar voor . Ik ga eens kijken of er een ander topic te vinden is en daar op een ander moment eens op reageren als je dat wilt.
Geloof het of niet, maar ik had ooit eens jouw email in notities (iPad) gezet, maar laatst weer verwijderd, omdat ik dacht dat ik je toch nooit zou mailen...
Als je zou willen mailen, mijn email is mijn oude nickname (B) at live punt nl
[...]
Truffel, ik wil best hier eens met je over in gesprek gaan maar niet nu (het gaat nu niet lekker met me vandaar ook mijn eerste wat zure reactie in dit topic) en ook niet in dit topic want ik vind het hier de plek niet naar voor . Ik ga eens kijken of er een ander topic te vinden is en daar op een ander moment eens op reageren als je dat wilt.
Geloof het of niet, maar ik had ooit eens jouw email in notities (iPad) gezet, maar laatst weer verwijderd, omdat ik dacht dat ik je toch nooit zou mailen...
Als je zou willen mailen, mijn email is mijn oude nickname (B) at live punt nl
vrijdag 7 december 2012 om 20:24
Waarom wil je het allemaal analyseren en uitzoeken?
Die vriendin is heel ver gegaan en heeft jouw grenzen overschreden, borderline of niet daar ben je ook zelf bij. Dus grenzen aan iemand stellen of afscheid nemen.
Ik heb ook een vriendin met deze aandoening zij is nu stabiel. Zij is avontuurlijker en grappig dan mijn andere vrienden. Als het niet goed met haar zou gaan dan zou ik daarover met haar praten en wellicht wat afstand nemen indien zij over mijn grenzen heen zou gaan. Ik zou haar denk ik stimuleren om met haar ouders, huisarts of behandelaar te praten.
Er zijn trouwen ook mensen zonder psychische aandoening die rond uit vervelend zijn, dus ik zou zeggen stop met analyseren en besteed je tijd aan leuke of nuttige zaken.
Die vriendin is heel ver gegaan en heeft jouw grenzen overschreden, borderline of niet daar ben je ook zelf bij. Dus grenzen aan iemand stellen of afscheid nemen.
Ik heb ook een vriendin met deze aandoening zij is nu stabiel. Zij is avontuurlijker en grappig dan mijn andere vrienden. Als het niet goed met haar zou gaan dan zou ik daarover met haar praten en wellicht wat afstand nemen indien zij over mijn grenzen heen zou gaan. Ik zou haar denk ik stimuleren om met haar ouders, huisarts of behandelaar te praten.
Er zijn trouwen ook mensen zonder psychische aandoening die rond uit vervelend zijn, dus ik zou zeggen stop met analyseren en besteed je tijd aan leuke of nuttige zaken.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 7 december 2012 om 20:43
Ik snap het wel dat mensen het advies geven om verder te gaan en ook de vraag stellen waarom je niet afstand hebt genomen in de relatie/vriendschap.
Maar het nadeel is dat bij mensen met borderline het alles of niet is. Wanneer je met hun een vriendschap aan gaat claimen ze je vaak. Ze zetten je op een voetstuk omdat ze zelf vaak een heel laag zelfbeeld hebben. Echter als ze er achter komen dat je menselijk bent en dus ook fouten maakt, moeten ze hun beeld bij schrapen. Maar dat kunnen ze niet vanwege de zwart-wit gedachtes. Ze missen het grijze gebied, het stukje relativeren wat wij wel kunnen.
De kleinste irritatie kan dus al een aanleiding zijn voor een gigantische ruzie. Ook zijn mensen met borderline vaak eenzaam, zelfs wanneer ze onder andere mensen zijn. Hun grootste angst is dan ook om alleen achter te blijven. Zo maar contact verbreken, zal niet zo gemakkelijk gaan. Ze proberen krampachtig vast te houden, aan iets wat er soms helemaal niet meer is.
Mensen met borderline hebben een hele andere gedachtegang dan mensen zonder deze ziekte. Ze proberen dingen voor elkaar te krijgen, in stand te houden niet zo zeer met leugens, want vaak geloven ze zelf hun leugens ook. Ze doen veel dingen om aandacht te krijgen. Want ze onderscheiden positieve aandacht en negatieve aandacht niet van elkaar. Aandacht is aandacht. Ze willen hun doel bereiken en hoe dat maakt hun niet uit. Als ze maar bij dat doel komen. Dat maakt het ook lastig. Zelfmoordpogingen zijn afschuwelijke traumatische gebeurtenissen. Sommige pogingen zijn voor aandacht, maar sommige zijn ook serieus. Om deze van elkaar te scheiden als familielid of hulpverlener is ontzettend moeilijk. Maar als je hier niet goed op inspeelt hou je het in stand of ben je te laat. Hiermee bedoel ik, als het een aandachtspoging is en je staat direct klaar en ze krijgen alle aandacht hebben ze hun doel bereikt en hebben ze dus een middel om je emotioneel te chanteren. Echter worden de aandachtspogingen steeds heftiger omdat ze het zelfde effect willen behouden. Waarmee ze zichzelf dus steeds meer in gevaar gaan brengen. De pogingen worden onbewust heftiger en serieuzer.
Aan de andere kant heb je ook nog te maken met het lage zelfbeeld en soms ook nog depressies of andere psychiatrische ziektebeelden te maken. Als je dan niet komt opdagen denken ze dat ze alleen zijn, een bevestiging voor hun grootste angst. Wat de gevolgen daarvan zijn, kun je zelf wel bedenken.
Op een gegeven moment kom je dus als familie lid voor een keuze te staan. Ga je hiermee door? ten kosten van jezelf , je relatie, je werk? Of doe je een stap terug met alle risico's van dien?
Ik schrijf dit vanuit mijn ervaring, nogmaals alle mensen zijn anders, dus ook alle mensen met borderline. Ik wil niet zeggen dat iedereen met een borderline persoonlijkheidsstoornis hetzelfde reageert. Het heeft ook te maken met de ernst van de ziekte en hoe zij ermee om gaan.
Maar het nadeel is dat bij mensen met borderline het alles of niet is. Wanneer je met hun een vriendschap aan gaat claimen ze je vaak. Ze zetten je op een voetstuk omdat ze zelf vaak een heel laag zelfbeeld hebben. Echter als ze er achter komen dat je menselijk bent en dus ook fouten maakt, moeten ze hun beeld bij schrapen. Maar dat kunnen ze niet vanwege de zwart-wit gedachtes. Ze missen het grijze gebied, het stukje relativeren wat wij wel kunnen.
De kleinste irritatie kan dus al een aanleiding zijn voor een gigantische ruzie. Ook zijn mensen met borderline vaak eenzaam, zelfs wanneer ze onder andere mensen zijn. Hun grootste angst is dan ook om alleen achter te blijven. Zo maar contact verbreken, zal niet zo gemakkelijk gaan. Ze proberen krampachtig vast te houden, aan iets wat er soms helemaal niet meer is.
Mensen met borderline hebben een hele andere gedachtegang dan mensen zonder deze ziekte. Ze proberen dingen voor elkaar te krijgen, in stand te houden niet zo zeer met leugens, want vaak geloven ze zelf hun leugens ook. Ze doen veel dingen om aandacht te krijgen. Want ze onderscheiden positieve aandacht en negatieve aandacht niet van elkaar. Aandacht is aandacht. Ze willen hun doel bereiken en hoe dat maakt hun niet uit. Als ze maar bij dat doel komen. Dat maakt het ook lastig. Zelfmoordpogingen zijn afschuwelijke traumatische gebeurtenissen. Sommige pogingen zijn voor aandacht, maar sommige zijn ook serieus. Om deze van elkaar te scheiden als familielid of hulpverlener is ontzettend moeilijk. Maar als je hier niet goed op inspeelt hou je het in stand of ben je te laat. Hiermee bedoel ik, als het een aandachtspoging is en je staat direct klaar en ze krijgen alle aandacht hebben ze hun doel bereikt en hebben ze dus een middel om je emotioneel te chanteren. Echter worden de aandachtspogingen steeds heftiger omdat ze het zelfde effect willen behouden. Waarmee ze zichzelf dus steeds meer in gevaar gaan brengen. De pogingen worden onbewust heftiger en serieuzer.
Aan de andere kant heb je ook nog te maken met het lage zelfbeeld en soms ook nog depressies of andere psychiatrische ziektebeelden te maken. Als je dan niet komt opdagen denken ze dat ze alleen zijn, een bevestiging voor hun grootste angst. Wat de gevolgen daarvan zijn, kun je zelf wel bedenken.
Op een gegeven moment kom je dus als familie lid voor een keuze te staan. Ga je hiermee door? ten kosten van jezelf , je relatie, je werk? Of doe je een stap terug met alle risico's van dien?
Ik schrijf dit vanuit mijn ervaring, nogmaals alle mensen zijn anders, dus ook alle mensen met borderline. Ik wil niet zeggen dat iedereen met een borderline persoonlijkheidsstoornis hetzelfde reageert. Het heeft ook te maken met de ernst van de ziekte en hoe zij ermee om gaan.
Dream it, Wish it, Do it!
vrijdag 7 december 2012 om 20:47
vrijdag 7 december 2012 om 23:26
quote:viva-amber schreef op 07 december 2012 @ 20:24:
Waarom wil je het allemaal analyseren en uitzoeken?
Die vriendin is heel ver gegaan en heeft jouw grenzen overschreden, borderline of niet daar ben je ook zelf bij. Dus grenzen aan iemand stellen of afscheid nemen.
Ik heb ook een vriendin met deze aandoening zij is nu stabiel. Zij is avontuurlijker en grappig dan mijn andere vrienden. Als het niet goed met haar zou gaan dan zou ik daarover met haar praten en wellicht wat afstand nemen indien zij over mijn grenzen heen zou gaan. Ik zou haar denk ik stimuleren om met haar ouders, huisarts of behandelaar te praten.
Er zijn trouwen ook mensen zonder psychische aandoening die rond uit vervelend zijn, dus ik zou zeggen stop met analyseren en besteed je tijd aan leuke of nuttige zaken.
heb nu ook afscheid genomen een 2e kans nog gegeven verpest en nu klaar tot nooit meer ziens dus wat is je probleem?
Vind Borderline een interessant onderwerp mag dat niet?
Waarom wil je het allemaal analyseren en uitzoeken?
Die vriendin is heel ver gegaan en heeft jouw grenzen overschreden, borderline of niet daar ben je ook zelf bij. Dus grenzen aan iemand stellen of afscheid nemen.
Ik heb ook een vriendin met deze aandoening zij is nu stabiel. Zij is avontuurlijker en grappig dan mijn andere vrienden. Als het niet goed met haar zou gaan dan zou ik daarover met haar praten en wellicht wat afstand nemen indien zij over mijn grenzen heen zou gaan. Ik zou haar denk ik stimuleren om met haar ouders, huisarts of behandelaar te praten.
Er zijn trouwen ook mensen zonder psychische aandoening die rond uit vervelend zijn, dus ik zou zeggen stop met analyseren en besteed je tijd aan leuke of nuttige zaken.
heb nu ook afscheid genomen een 2e kans nog gegeven verpest en nu klaar tot nooit meer ziens dus wat is je probleem?
Vind Borderline een interessant onderwerp mag dat niet?
zaterdag 8 december 2012 om 10:47
quote:lena91 schreef op 07 december 2012 @ 21:10:
Ongeveer 10 tot 15 procent van de mensen heeft wel op zijn minst één symptoom van ten minste één persoonlijkheidsstoornis. De dwangmatige en antisociale persoonlijkheidsstoornis komen het meest voor.Hoe kom je aan die wijsheid?
Ongeveer 10 tot 15 procent van de mensen heeft wel op zijn minst één symptoom van ten minste één persoonlijkheidsstoornis. De dwangmatige en antisociale persoonlijkheidsstoornis komen het meest voor.Hoe kom je aan die wijsheid?
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
zaterdag 8 december 2012 om 10:49
quote:Truffelmaffia schreef op 08 december 2012 @ 10:01:
Van mij mag het Divadevil. Het zijn nml ook interessante mensen. Let gewoon niet op de zeurders in je topic.Oh ja...mensen die een andere mening hebben zijn stom en zeuren, dat is waar. Was ik even he-le-maal vergeten.
Van mij mag het Divadevil. Het zijn nml ook interessante mensen. Let gewoon niet op de zeurders in je topic.Oh ja...mensen die een andere mening hebben zijn stom en zeuren, dat is waar. Was ik even he-le-maal vergeten.
De beste stuurlui, zitten op het Viva forum.
zaterdag 8 december 2012 om 11:16
Ik heb nergens gezegd dat mensen, die een andere mening hebben, zeuren! Leg mij dan ook niet die woorden in de mond!! En doe daar dan ook niet zo sarcastisch over!
Dank je!
Viva-Amber en Wished zeuren m.i. over waarom Divadevil dit topic geopend heeft. Dát wilde ik zeggen, dat ze niks van hun aan moet trekken.
Dank je!
Viva-Amber en Wished zeuren m.i. over waarom Divadevil dit topic geopend heeft. Dát wilde ik zeggen, dat ze niks van hun aan moet trekken.
zaterdag 8 december 2012 om 11:29
Genoeg ervaringen gehad met borderline. Het is niet makkelijk. Maar ik vind er niet zoveel van.
Wat me opvalt is dat je met een dubbele maat meet. Want je bent ervan overtuigd dat die vriendin borderline heeft. Tegelijkertijd zeg je als aanvulling op dat ze veel met zichzelf bezig is dat jij "het ook niet makkelijk had".
Ja, dat is wel zo, maar besef je je dat zij een persoonlijkheidstoornis heeft en jij niet? Dat jij er meer voor haar zal zijn dan omgekeerd snap ik wel, maar je kunt gewoon niet verwachten dat je hierin 'eerlijk behandeld' wordt.
Wat me opvalt is dat je met een dubbele maat meet. Want je bent ervan overtuigd dat die vriendin borderline heeft. Tegelijkertijd zeg je als aanvulling op dat ze veel met zichzelf bezig is dat jij "het ook niet makkelijk had".
Ja, dat is wel zo, maar besef je je dat zij een persoonlijkheidstoornis heeft en jij niet? Dat jij er meer voor haar zal zijn dan omgekeerd snap ik wel, maar je kunt gewoon niet verwachten dat je hierin 'eerlijk behandeld' wordt.
zaterdag 8 december 2012 om 21:06
Mensen met borderline. Die kunnen sympathiek zijn, en erg leuk, en praten alsof ze het hart op de goede plaats hebben; maar ze kunnen ook enorm kwetsend zijn, enorm egoïstisch; en dat op momenten dat je het niet aan ziet komen, en dan is het al te laat.
Als je weet dat iemand borderline heeft, en je hebt al eens echt gedeald met iemand met borderline (en weet dus je grenzen goed te stellen en bewust te zijn van de omslagen), dan kan het te doen zijn, maar verschilt van persoon tot persoon. Ik zou het niet snel aanraden. Ik heb al een aantal keren gedeald met iemand met borderline, maar ik begrijp ze nog steeds niet echt.
Als je weet dat iemand borderline heeft, en je hebt al eens echt gedeald met iemand met borderline (en weet dus je grenzen goed te stellen en bewust te zijn van de omslagen), dan kan het te doen zijn, maar verschilt van persoon tot persoon. Ik zou het niet snel aanraden. Ik heb al een aantal keren gedeald met iemand met borderline, maar ik begrijp ze nog steeds niet echt.
