Borderline ?

Ik zou eerst eens even afwachten wat er uit het gesprek met de psychiater komt. En laat je dan ook niet zomaar labelen, maar doe een test. Ik vind chronische (al dan niet psychosomatische) pijn, stemmingswisselingen en paniekaanvallen persoonlijk niet meteen als borderline klinken, maar ik ben dan ook geen expert.

Probeer het zo te zien; als je bij de psychiater komt en er wordt de juiste diagnose gesteld, weet je in ieder geval het 'waarom' achter je klachten en kun je er beter mee om leren gaan.

Wat betreft de woedeaanvallen; paniek en verdriet kunnen ook geuit worden in woede/agressief gedrag. Misschien dat je het daarom zelf niet herkent, maar je arts wel?

In ieder geval veel succes!

Laat de testen op je afkomen.
Voorlopig is er geen diagnose.

Wees blij dat ze verder willen gaan uitzoeken waarom je klachten hebt. Het lijkt me niet fijn chronische pijn, paniek- en woedeaanvallen te hebben.

Laat het diagnosticeren over aan de psychiater. En hopelijk kunnen ze snel achterhalen waar je klachten vandaan komen zodat het juiste behandeltraject ingezet kan worden.

Maar ga zelf alsjeblieft niet googlen en een diagnose stellen. Niet iedereen voldoet aan alle lijstje en er zijn altijd atypische vormen van een bepaalde ziekte of aandoening.

Eens met bovenstaande dames.
En er zijn ook gradaties. Op internet lees je extremen. Als, als het al BPS is dan kam dat prima een lichtere variant zijn. En je krijgt sowieso hulp, wat het ook is? Goed van je! Sterkte!

Het kan ook een andere stoornis zijn.

Inderdaad, het kan zo veel zijn.
Sommige mensen uiten ook boosheid door lichamelijke pijn.

Daarom vind ik het altijd wel een beetje dom van behandelaars om al vast met een halve diagnose te gaan strooien.
Het is toch heel wat om te horen van jezelf dat je misschien een persoonlijkheidsstoornis hebt en al helemaal eentje die zo negatief wordt bekeken op het internet als borderline, helaas en als het dan ook nog eens niet zeker is allemaal dan wordt je dus extra onzeker gemaakt.

Volgens mij zouden behandelaars geen termen mogen gebruiken als borderline voordat ze absoluut zeker zijn van hun diagnose.
Zeg dan hooguit tegen je client dat je het vermoeden hebt van een persoonlijkheidsstoornis en dat verder wilt onderzoeken, maar ga niet al vast maar een beetje zitten invullen van tevoren.

Want het kan erg veel impact hebben op mensen en als die mensen toch al onzeker zijn is die impact altijd negatief.

Stel dat to een depressie zou hebben (waarbij je je sowieso mislukt en schuldig voelt) of een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis (waarbij je dus altijd erg onzeker bent en bang om iets verkeerd te doen of te zeggen en een heel negatief zelfbeeld hebt) en de behandelaar zegt dat ze mogelijk een borderline persoonlijkheidsstoornis heeft...dan kan to alleen nog maar denken: ze je wel, ik doe het allemaal fout, ik ben een slecht mens enz.
En zo doet de behandelaar in eerste instantie misschien juist meer kwaad dan goed.

Ik vind het dus kwalijk dat de behandelaars dit zo gesteld hebben, hadden ze niet op deze manier mogen doen vind ik.

Sowieso kan zoals ik in het begin ook al zei het best zijn dat stemmingswisselingen en iets wat lijkt op boosheid ontstaan zijn door lichamelijke pijn en druk vanuit de werksituatie en dan is dat dus heel wat anders dan een persoonlijkheidsstoornis.
Want op dit moment ben je in een kwetsbare positie en daar mag geen misbruik van worden gemaakt door je al direct een bepaalde hoek in te duwen door een diagnose te gaan noemen voordat het onderzoek goed is uitgevoerd.

Laat je niet meteen iets aanpraten to.
Laat ze je eerst maar eens goed onderzoeken.

Een vermoeden delen vind ik dus juist niet slim van ze.

Deden ze bij mij ook, maar uiteindelijk was het dat toch niet en je gaat er in de tussentijd toch over nadenken...bijna iedereen zoekt dan dingen op op internet, zo werkt dat tegenwoordig gewoon.

Maar goed...hoe ging het bij de bedrijfsarts?

Ik snap dat vermoeden uitspreken wel van de psych. Je moet als patiënt toch weten waar ze naar zoeken? Want anders zouden ze je met een smoesje naar een onderzoek moeten ‘lokken’. Ik vind het juist wel getuigen van openheid en eerlijkheid dat ze zeggen waaraan ze denken. Dan weet je waar je aan toe bent, al is dat niet leuk. Ze hebben ook niet al gezegd dat je BPS hebt toch?
Misschien moet jij dan zelf verder niet Googlen. Word je alleen maar onrustig van. Als de diagnose bekend is dan kan je daarna internet gaan plat lezen