burn out?

05-11-2013 16:06 5 berichten
Alle reacties Link kopieren
Dag iedereen,



Heb me vandaag ziek gemeld en ineens al verteld dat het waarschijnlijk wat langer zal duren. Ik ga morgen naar de dokter.



Laatste maanden heb ik zo zitten piekeren, kreeg ik paniekaanvallen en had ik een enorme druk op mijn borst. Daar kwam dan ook nog bij dat ik moe ben, geen zin / energie in dingen, vaak hoofdpijn en geen eetlust.



Ik ga naar de acupuncturist voor mijn rug, ga naar therapeut om te praten over mezelf, ga elke dag stukje wandelen met mijn hond, maar voel me nog niet beter.



Dit is nu bezig vanaf half september en wil zooi graag dat het beter gaat



Ik kreeg van de dokter Prozac maar was te sceptisch en ben aan het sint janskruid gegaan (in mij ogen minder chemisch dan andere ad) ik neem dit nu 1,5 week in maar voel nog geen verschil....



Iemand tips? Ervaringen? ...
Je kan altijd leuke mensen ontmoeten, zolang je er maar voor open staat.
Alle reacties Link kopieren
Misschien zit het dieper? Wat voor therapie doe je?
Alle reacties Link kopieren
Ik zit mogelijk ook in een burn out. Ik wordt van alles ontzettend moe, paniek aanvallen, tanden knarsen snachts, slecht kunnen relativeren, geen rust kunnen nemen etc. Ik loop ook bij de psycholoog, bedrijfsmaatschappelijk werker etc. Ik ben nu 4 weken geleden begonnen met 50% werken op eigen verzoeken ik wil er per se niet thuis zitten full time i.c.m. Neerslachtigheids klachten.



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
@swa: bij therapeut doe ik gesprekstherapie. Er zijn inderdaad al wel enkele wonden weer open gegaan van vroeger. Maakt het niet gemakkelijk maar moet het allemaal plekje geven...



Dan maak ik me soms ook gek over toekomst. Mijn vriend wil (ondanks zijn eigen zaak 100 km verderop) toch naar hier verhuizen omdat ik het daar niet trok. Prachtig en superlief dat hij dat wil doen. Maar ik zie het allemaal te negatief. Wat als het niet wil lukken dat pendelen? Wat als hi het hier ook niet trekt? ...

Volgens mijn therapeut heb ik van vroeger uit een angst ontwikkeld om iets of iemand te verliezen. Daar zijn we aan aan het werken.



De angst is zelfs ook al overgegaan in controlefreak gedrag. Dus ook daar moet ik leren dingen los te laten.



Ik hoop binnenkort toch ergens een lichtje te zien.



Nu ga ik even op de rem staan op mijn werk. Ik werk in het onderwijs dus een klas vol pubers in de hand houden als je zelf niet lekker in je vel zit is erg moeilijk.
Je kan altijd leuke mensen ontmoeten, zolang je er maar voor open staat.
Alle reacties Link kopieren
Hoi,



Ik heb een paar jaar geleden een burnout gehad en heb nu weer een terugval. De angst, het gepieker, controle gedrag, ik herken het allemaal. Volgens mij is het genzingsproces heel traag en moet je daaraan toegeven, maar dat vind ik heel moeilijk.



Goed dat je het rustiger aan doet en aan jezelf werkt. Dat zijn de eerste stapjes. Wandelen doet mij ook vaak goed (niet met dit weer )



De 'wat als' gedachten heb ik ook. Je schiet er niets mee op. Wat ik op dat moment doe is een mantra opzeggen. Dus bijvoorbeeld: 'mijn vriend houdt van me en blijft bij me'. Het maakt niet uit of het op dat moment voor jou zo voelt, je programmeert positieve gedachten om de negatieve kwijt te raken.



Wat betreft de anti depressiva, wees niet te streng voor jezelf. Zolang je de voorgeschreven dosis niet overschrijdt is het niet slecht voor je lijf. En zeker niet zo slecht als stress is voor je. Zelf gebruik ik geen anti depressiva, maar oxazepam. Er zijn verschillende oplossingen.



Een paar dagen geleden heb ik een topic geopend over mijn burnout, daar staan veel tips in van een stel lieve dames.



Veel sterkte!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven