Psyche
alle pijlers
Burnout?
zondag 22 augustus 2010 om 00:39
Hallo allemaal,
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
Ik heb altijd gedacht hoe kan je nou overspannen raken/burnout raken als je in een winkel werkt.Stress kende ik niet, tuurlijk hard werken en deadlines halen wel, maar dat vond ik heerlijk,maar ook maakte ik me nooit zo druk, wat vandaag niet afkwam kwam morgen wel, maar eigenlijk kwam alles ( meestal) wel vandaag af.
En nu u ben ik op, gewoon helemaal kapot, slaap slecht , kan me niet concentreren en ben gewoon volledig de draad kwijt.
Ik weet nu niet zo goed wat ik hier mee aan moet.
Even een mijn verhaal in het kort, met niet al te veel details ivm herkenning.
werk al ruim 13 jaar bij dezelfde werkgever, prima naar mijn zin, af en toe wel eens minder leuke tijden, maar toch altijd met veel plezier naar het werk gegaan,
Ik ben heel trouw aan mijn werkgever en wil me eigenlijk niet ziek melden, maar hoe hou ik dit vol? ik ga dinsdag weer een gesprek met mijn leidinggevende aanvragen om dit te vertellen. Ik hoop dat we dan samen een oplossing kunnen vinden en daar ga ik eigenlijk van uit.
Verder zit ik een beetje te dubben of ik naar de huisarts moet gaan. Ik weet het antwoord eigenlijk wel, gewoon gaan dus, maar wat ga ik zeggen? ik moet altijd als ik bel voor een afspraak doorgeven wat er aan de hand is, moet ik dan gewoon zeggen dat ik denk dat ik ee burnout heb? ik ben altijd bang dat mensen dan denken, oh daar heb je er weer een die al weet wat ze heeft.
Sorry dat het misschien een warrig en lang verhaal is, maar ik ben gewoon zo van de kaart ik kan het ook niet helemaal helder deken en formuleren allemaal.
Wie heeft er ook een burnout( gehad) en hoe is het gegaan. En dan bedoel ik voornamelijk hoe is je ziekmelding gegaan en wat heb je gezegd, zowel tegen je leidinggevende als tegen de huisarts?
Als het niet helemaal duidelijk is,laat het maar weten, dan zal ik het proberen duidelijker te maken
groetjes
Ik heb even een deel van mijn post weggehaald, ben bang toch herkend te worden
zondag 9 januari 2011 om 21:29
quote:annemie800 schreef op 09 januari 2011 @ 21:23:
...
Abc; Wat goed van je dat je voor jezelf durft te kiezen. Wijs dat je morgen niet gaat werken. Dus ook niet stiekum even inloggen he?
Ik geef geen garanties .
Ik moet wel voor mezelf kiezen, als ik dat nu niet doe dan gaat het weer helemaal fout en dan is de stijgende lijn van de afgelopen tijd weer helemaal teniet gedaan.
...
Abc; Wat goed van je dat je voor jezelf durft te kiezen. Wijs dat je morgen niet gaat werken. Dus ook niet stiekum even inloggen he?
Ik geef geen garanties .
Ik moet wel voor mezelf kiezen, als ik dat nu niet doe dan gaat het weer helemaal fout en dan is de stijgende lijn van de afgelopen tijd weer helemaal teniet gedaan.
zondag 9 januari 2011 om 21:30
5x5: Wat fijn dat je de dingen inderdaad nog positief kan zien. Wel wil ik je meegeven, dat je hier eerlijk mag zijn. We weten allemaal waar het over gaat, dus als het even wat minder is mag je dat ook vertellen.
Maak je je erg veel zorgen over het holter onderzoek? Kan ik me heel goed voorstellen hoor, het is heel ingrijpend als er iets mis gaat met je hart. Het drukt je enorm met je neus op de feiten, dat het zomaar over kan zijn. Helaas weet ik uit ervaring wat het met je doet.
Hoe oud zijn je kinderen? Als ze iets ouder zijn begrijpen ze vaak al heel veel hoor. Een bo is een ziekte, probeer het ook zo te zien. Als je een flinke griep hebt kan je daar toch ook niks aan doen?
Maak je je erg veel zorgen over het holter onderzoek? Kan ik me heel goed voorstellen hoor, het is heel ingrijpend als er iets mis gaat met je hart. Het drukt je enorm met je neus op de feiten, dat het zomaar over kan zijn. Helaas weet ik uit ervaring wat het met je doet.
Hoe oud zijn je kinderen? Als ze iets ouder zijn begrijpen ze vaak al heel veel hoor. Een bo is een ziekte, probeer het ook zo te zien. Als je een flinke griep hebt kan je daar toch ook niks aan doen?
zondag 9 januari 2011 om 21:38
quote:5x5 schreef op 09 januari 2011 @ 21:26:
Sorry ik kwak alles neer wat in me opkomt, maar ik moet het kwijt, vind het heel fijn om even van me af te praten en te schrijven!
Daar hoef je geen sorry voor te zeggen hoor. Je bent welkom om jouw ervaringen en gevoelens hier neer te zetten.
Wat fijn dat je leidinggevende gebeld heeft en dat ze je de tijd geeft. Hoe reageren je kinderen, snappen ze dat je ziek bent?
Sorry ik kwak alles neer wat in me opkomt, maar ik moet het kwijt, vind het heel fijn om even van me af te praten en te schrijven!
Daar hoef je geen sorry voor te zeggen hoor. Je bent welkom om jouw ervaringen en gevoelens hier neer te zetten.
Wat fijn dat je leidinggevende gebeld heeft en dat ze je de tijd geeft. Hoe reageren je kinderen, snappen ze dat je ziek bent?
zondag 9 januari 2011 om 21:38
Heb net het verhaal van de lepels gelezen.
En ik besef nu wel dat ik toch veel meer doe, dan dat ik denk.
Terwijl ik voor vandaag nog steeds het gevoel heb, dat het zo weinig is geweest.
Is het dan echt teveel: hond uitlaten, wasmachine aangezet, was opgehangen, eten opgewarmd in magnetron (heb dus niet hoeven te koken), surfen op het internet, tv gekeken, verhuisdozen uitspitten en verder hang ik nog steeds in mijn lekkere luie kleren....
Of heb ik misschien gisteren al teveel gedaan, even denken nu:
hond uitgelaten, boodschappen gedaan, even naar mijn ouders geweest met de auto en daar ook iets gegeten, interview aangepast, email gelezen waarvoor ik dus nu alle papieren moet zoeken, planning gemaakt voor maandag, tv gekeken, internetten en nu komt het: weer teveel aan het analyseren geweest, ging weer te laat slapen op de bank.
En ik besef nu wel dat ik toch veel meer doe, dan dat ik denk.
Terwijl ik voor vandaag nog steeds het gevoel heb, dat het zo weinig is geweest.
Is het dan echt teveel: hond uitlaten, wasmachine aangezet, was opgehangen, eten opgewarmd in magnetron (heb dus niet hoeven te koken), surfen op het internet, tv gekeken, verhuisdozen uitspitten en verder hang ik nog steeds in mijn lekkere luie kleren....
Of heb ik misschien gisteren al teveel gedaan, even denken nu:
hond uitgelaten, boodschappen gedaan, even naar mijn ouders geweest met de auto en daar ook iets gegeten, interview aangepast, email gelezen waarvoor ik dus nu alle papieren moet zoeken, planning gemaakt voor maandag, tv gekeken, internetten en nu komt het: weer teveel aan het analyseren geweest, ging weer te laat slapen op de bank.
zondag 9 januari 2011 om 21:46
zondag 9 januari 2011 om 21:49
quote:abc schreef op 09 januari 2011 @ 21:29:
[...]
Ik moet wel voor mezelf kiezen, als ik dat nu niet doe dan gaat het weer helemaal fout en dan is de stijgende lijn van de afgelopen tijd weer helemaal teniet gedaan.
Moeilijk hè, gewoon een compliment nemen zoals het is en Dankjewel zeggen.
Niet rot bedoeld hoor, maar het viel me op. En ik meen het, ik zwak complimenten ook altijd af, dus herken het.
[...]
Ik moet wel voor mezelf kiezen, als ik dat nu niet doe dan gaat het weer helemaal fout en dan is de stijgende lijn van de afgelopen tijd weer helemaal teniet gedaan.
Moeilijk hè, gewoon een compliment nemen zoals het is en Dankjewel zeggen.
Niet rot bedoeld hoor, maar het viel me op. En ik meen het, ik zwak complimenten ook altijd af, dus herken het.
zondag 9 januari 2011 om 21:50
Veel is een relatief begrip. Voor een gezond mens is het niet te veel wat je gedaan hebt, voor jou nu nog wel omdat je nu eenmaal nog niet zoveel energie hebt en ook kleine dingen kosten energie. En juist het analyseren, piekeren en te laat gaan slapen kosten veel (emotionele) energie.
Even voor de vergelijking ik heb gister schaatsen gekeken, drie manden was opgevouwen, twee manden was opgeruimd, twee nieuwe wassen in de wasmachine gedaan, één in de droger en boodschappen gedaan. Allemaal makkelijke dingen, die emotioneel geen energie kosten, alleen lichamelijk en ik was kapot aan het einde van de dag. Vandaag heb ik schaatsen gekeken, één was opgevouwen, één was opgeruimd, één was in de machine en in de droger gedaan, een rekening betaald, heel veel geforumd, eten gekookt en de keuken opgeruimd. Weer allemaal makkelijke dingen en weer ben ik nu moe.
Wat heb ik eigenlijk veel was.
Even voor de vergelijking ik heb gister schaatsen gekeken, drie manden was opgevouwen, twee manden was opgeruimd, twee nieuwe wassen in de wasmachine gedaan, één in de droger en boodschappen gedaan. Allemaal makkelijke dingen, die emotioneel geen energie kosten, alleen lichamelijk en ik was kapot aan het einde van de dag. Vandaag heb ik schaatsen gekeken, één was opgevouwen, één was opgeruimd, één was in de machine en in de droger gedaan, een rekening betaald, heel veel geforumd, eten gekookt en de keuken opgeruimd. Weer allemaal makkelijke dingen en weer ben ik nu moe.
Wat heb ik eigenlijk veel was.
zondag 9 januari 2011 om 21:51
Zou dat het zijn, denk je? Ik probeer er wel bewust niet teveel aan te denken. Ook wel omdat er verwacht word, dat ik emotioneel zal zijn. Terwijl ik dat helemaal niet wil zijn dan.
Wil deze dag als een mooie dag zien omdat het toen ook een mooie dag was.
Nu ik dit zo schrijf, stromen opeens de tranen over mijn ogen.
Ben ik dan toch zo tegen mijn verdriet aan het vechten?
Wil deze dag als een mooie dag zien omdat het toen ook een mooie dag was.
Nu ik dit zo schrijf, stromen opeens de tranen over mijn ogen.
Ben ik dan toch zo tegen mijn verdriet aan het vechten?
zondag 9 januari 2011 om 21:52
quote:lief_29 schreef op 09 januari 2011 @ 21:49:
[...]
Moeilijk hè, gewoon een compliment nemen zoals het is en Dankjewel zeggen.
Niet rot bedoeld hoor, maar het viel me op. En ik meen het, ik zwak complimenten ook altijd af, dus herken het.Je hebt helemaal gelijk. Ik kan niet goed een compliment in ontvangst nemen. Goed dat je me daar op wijst.
[...]
Moeilijk hè, gewoon een compliment nemen zoals het is en Dankjewel zeggen.
Niet rot bedoeld hoor, maar het viel me op. En ik meen het, ik zwak complimenten ook altijd af, dus herken het.Je hebt helemaal gelijk. Ik kan niet goed een compliment in ontvangst nemen. Goed dat je me daar op wijst.
zondag 9 januari 2011 om 21:52
quote:annemie800 schreef op 09 januari 2011 @ 21:30:
5x5: Wat fijn dat je de dingen inderdaad nog positief kan zien. Wel wil ik je meegeven, dat je hier eerlijk mag zijn. We weten allemaal waar het over gaat, dus als het even wat minder is mag je dat ook vertellen.
Maak je je erg veel zorgen over het holter onderzoek? Kan ik me heel goed voorstellen hoor, het is heel ingrijpend als er iets mis gaat met je hart. Het drukt je enorm met je neus op de feiten, dat het zomaar over kan zijn. Helaas weet ik uit ervaring wat het met je doet.
Hoe oud zijn je kinderen? Als ze iets ouder zijn begrijpen ze vaak al heel veel hoor. Een bo is een ziekte, probeer het ook zo te zien. Als je een flinke griep hebt kan je daar toch ook niks aan doen?
Over het onderzoek heb ik nog niet zoveel nagedacht, ik laat het maar op me afkomen. Ik maakte me de afgelopen dagen wel zorgen over m'n klachten, het is inderdaad enorm beangstigend als je last van hartkloppingen en een beklemmend gevoel op je borst krijgt.
De kinderen zijn nog jong, de oudste (meisje) is bijna 4,5 en de jongste is bijna 2,5. De oudste begrijpt wel wat meer, beseft heel goed dat mama nu niet zoveel kan hebben en wil voor me zorgen op haar manier (maar ze vraagt ook wel veel aandacht) de jongste (jongen) is er helemaal niet mee bezig. Begrijpt het nog helemaal niet. Ook als ik vraag of hij rustig wil doen is dat gewoon heel moeilijk voor hem. En ze waren superblij om me weer te zien (m'n man heeft ze vandaag meegenomen naar een indoorspeeltuin). Ik knuffel veel met ze en doe de rustige dingen met ze. Dat kan ik nog net hebben (vandaag iig, gisteren niet). Ik ben heel blij dat m'n man ze de komende week wegbrengt naar de creche en de bso/school. Normaal doe ik dat altijd maar ik voel me daar niet toe in staat.
Verder heb ik nog het overlijden van mijn oma waar ik deze week ook veel mee bezig zal zijn, het wordt een moeilijke week en daarmee zal het nog niet klaar zijn.
5x5: Wat fijn dat je de dingen inderdaad nog positief kan zien. Wel wil ik je meegeven, dat je hier eerlijk mag zijn. We weten allemaal waar het over gaat, dus als het even wat minder is mag je dat ook vertellen.
Maak je je erg veel zorgen over het holter onderzoek? Kan ik me heel goed voorstellen hoor, het is heel ingrijpend als er iets mis gaat met je hart. Het drukt je enorm met je neus op de feiten, dat het zomaar over kan zijn. Helaas weet ik uit ervaring wat het met je doet.
Hoe oud zijn je kinderen? Als ze iets ouder zijn begrijpen ze vaak al heel veel hoor. Een bo is een ziekte, probeer het ook zo te zien. Als je een flinke griep hebt kan je daar toch ook niks aan doen?
Over het onderzoek heb ik nog niet zoveel nagedacht, ik laat het maar op me afkomen. Ik maakte me de afgelopen dagen wel zorgen over m'n klachten, het is inderdaad enorm beangstigend als je last van hartkloppingen en een beklemmend gevoel op je borst krijgt.
De kinderen zijn nog jong, de oudste (meisje) is bijna 4,5 en de jongste is bijna 2,5. De oudste begrijpt wel wat meer, beseft heel goed dat mama nu niet zoveel kan hebben en wil voor me zorgen op haar manier (maar ze vraagt ook wel veel aandacht) de jongste (jongen) is er helemaal niet mee bezig. Begrijpt het nog helemaal niet. Ook als ik vraag of hij rustig wil doen is dat gewoon heel moeilijk voor hem. En ze waren superblij om me weer te zien (m'n man heeft ze vandaag meegenomen naar een indoorspeeltuin). Ik knuffel veel met ze en doe de rustige dingen met ze. Dat kan ik nog net hebben (vandaag iig, gisteren niet). Ik ben heel blij dat m'n man ze de komende week wegbrengt naar de creche en de bso/school. Normaal doe ik dat altijd maar ik voel me daar niet toe in staat.
Verder heb ik nog het overlijden van mijn oma waar ik deze week ook veel mee bezig zal zijn, het wordt een moeilijke week en daarmee zal het nog niet klaar zijn.
zondag 9 januari 2011 om 22:04
Ja, afgelopen week (donderdagochtend). Einde van de middag hoorde ik het, het was best wel onverwacht. Ze lag al in een verpleeghuis door een beroerte, begon een beetje op te knappen en nu is een zware griep haar fataal geworden.
Zelf was ik voor die tijd al niet lekker, want de hartkloppingen kwamen weer terug de dag voor ik het hoorde. Heb me nog een paar dagen voortgesleept, vrijdag m'n eigen moeder getroost, en zaterdag morgen klapte ik zelf in.
Zelf was ik voor die tijd al niet lekker, want de hartkloppingen kwamen weer terug de dag voor ik het hoorde. Heb me nog een paar dagen voortgesleept, vrijdag m'n eigen moeder getroost, en zaterdag morgen klapte ik zelf in.
zondag 9 januari 2011 om 22:08
Zonnestraaltje: Ik denk het niet alleen, ik weet het heel zeker. Je zegt ik probeer er niet aan te denken.
Zoals je weet heb ik in december dezelfde periode gehad, en het vreet vreselijk veel energie, maar het koste me nog meer als ik constant maar bezig was om het weg te stoppen. Probeer het er maar te laten zijn. Hoe moeilijk dat ook is.
5x5: gecondoleerd met het verlies van je oma, ook dat is natuurlijk iets wat heel veel emotioneele energie van je vraagt.
Als jij bent zoals wij allemaal, zal het je heel veel moeite gaan kosten om niet heel veel met anderen bezig te zijn, door dit gebeuren. Probeer echt aan jezelf te denken hoor.
Zoals je weet heb ik in december dezelfde periode gehad, en het vreet vreselijk veel energie, maar het koste me nog meer als ik constant maar bezig was om het weg te stoppen. Probeer het er maar te laten zijn. Hoe moeilijk dat ook is.
5x5: gecondoleerd met het verlies van je oma, ook dat is natuurlijk iets wat heel veel emotioneele energie van je vraagt.
Als jij bent zoals wij allemaal, zal het je heel veel moeite gaan kosten om niet heel veel met anderen bezig te zijn, door dit gebeuren. Probeer echt aan jezelf te denken hoor.
zondag 9 januari 2011 om 22:16
zondag 9 januari 2011 om 22:38
Waarschijnlijk heb je ook wel gelijk, Annemie.
Wil alleen zo graag weer genieten en niet steeds maar verdrietig zijn. De laatste tijd lukt me dat ook wel en ben b.v. weer oprecht aan het genieten tijdens het zingen of gek doen met de hond.
Voel me nu echt emotioneel uitgeput. Had dat niet verwacht.
Ga zo mijn bed maar eens opzoeken. Dat is ook alweer lang geleden, dat ik daarin geslapen heb....
5x5, ook van mijn kant uit gecondoleerd. Heel veel sterkte!
Fijn ook, dat je zo'n lieve vriendin hebt, die je helpt en steunt.
Wil alleen zo graag weer genieten en niet steeds maar verdrietig zijn. De laatste tijd lukt me dat ook wel en ben b.v. weer oprecht aan het genieten tijdens het zingen of gek doen met de hond.
Voel me nu echt emotioneel uitgeput. Had dat niet verwacht.
Ga zo mijn bed maar eens opzoeken. Dat is ook alweer lang geleden, dat ik daarin geslapen heb....
5x5, ook van mijn kant uit gecondoleerd. Heel veel sterkte!
Fijn ook, dat je zo'n lieve vriendin hebt, die je helpt en steunt.
zondag 9 januari 2011 om 22:46
Zonnestraaltje: Ik mis mijn meisje ook nog steeds, en ik heb nog steeds verdriet omdat alles zo gelopen is. En toch kan ik ondanks dat ook genieten van de dingen die er nog wel zijn.
Gek genoeg kan het dus tegelijkertijd aanwezig zijn.
Alleen denk ik wel dat het vallen en opstaan blijft. Onze meiden zijn en blijven een deel van ons leven, en we zullen ze nooit vergeten, en ja bij tijd en wijle zullen we ze enorm blijven missen. En als ik het verdriet daarover wegstop voelt het voor mij als of ik haar tekort doe.
Ik ga ook mijn bed opzoeken, weltrusten allemaal.
Gek genoeg kan het dus tegelijkertijd aanwezig zijn.
Alleen denk ik wel dat het vallen en opstaan blijft. Onze meiden zijn en blijven een deel van ons leven, en we zullen ze nooit vergeten, en ja bij tijd en wijle zullen we ze enorm blijven missen. En als ik het verdriet daarover wegstop voelt het voor mij als of ik haar tekort doe.
Ik ga ook mijn bed opzoeken, weltrusten allemaal.
zondag 9 januari 2011 om 23:02
zondag 9 januari 2011 om 23:24
Ik heb net een lange mail naar mijn psych gestuurd over alles wat er gebeurd is afgelopen week, ik hoop dat ze een dezer dagen terugbelt (heb ik gevraagd in de mail). Ik heb vrijdag weer een afspraak maar vind het wel fijn om voor die tijd nog even met haar te praten.
Ik ga zo ook slapen, welterusten!
Ik ga zo ook slapen, welterusten!
maandag 10 januari 2011 om 07:48
Vanochtend voelde ik me zo gejaagd weer toen ik wakker werd. Manlief had zich een beetje verslapen en zijn stress brengt hij op mij over dan. Mijn hart gaat dan weer helemaal te keer. Ik moet dat leren los te laten maar dat is zo moeilijk!
Ik krijg gelukkig veel steun in mijn omgeving, ook van mensen waar ik het helemaal niet van verwacht. Heb net even met m'n vader gebeld toen ik het moeilijk had en vroeg of hij nog een tip had om mezelf weer rustig te krijgen. Hij noemde toen dat ik moest proberen om heel ontspannen te liggen en op m'n buikademhaling te letten. Dat ga ik zo maar proberen want nu ik de kinderen en manlief beneden nog hoor is dat nog lastig.
Ik krijg gelukkig veel steun in mijn omgeving, ook van mensen waar ik het helemaal niet van verwacht. Heb net even met m'n vader gebeld toen ik het moeilijk had en vroeg of hij nog een tip had om mezelf weer rustig te krijgen. Hij noemde toen dat ik moest proberen om heel ontspannen te liggen en op m'n buikademhaling te letten. Dat ga ik zo maar proberen want nu ik de kinderen en manlief beneden nog hoor is dat nog lastig.
maandag 10 januari 2011 om 11:12
5X5, is het nog gelukt om een beetje te ontspannen. Ik ga sinds een paar maanden geleden naar yoga, daar heb ik geleerd om te ontspannen en om te accepteren wat ik voel. Het blijft moeilijk, maar het heeft me wel geholpen. Volgende week begint de nieuwe cursus en ik heb er nu al weer zin in, ik heb de ontspanning best gemist de afgelopen weken. Misschien voor jou ook een idee om zoiets te zoeken?
Marriss, balen dat je je 's avonds toch weer beroerd voelt. Waarschijnlijk 's middags toch teveel gedaan, ik vond het ook al best dapper van je dat je na zo'n nacht toch 's middags nog naar vrienden gaat.
Zonnestraaltje, dingen wegstoppen kost misschien nog wel meer energie dan het echt voelen en het gevoel accepteren. Sterkte deze week.
Ik voel me niet echt fijn vandaag. Ik heb overal spierpijn, heb hoofdpijn, last van mijn gewrichten en ben heel erg moe. Ik heb wel gesport vanmorgen en ondanks pijn toch best fanatiek geweest (misschien niet heel verstandig, maar op halve kracht sporten vind ik moeilijk). Ik heb nog pijnstillers over van mijn oorontsteking en ik heb af en toe echt de neiging om daar één van te nemen om een keer weer een dag (een paar uur) pijnvrij te zijn. Ben zo zat van constant pijn hebben, het is niet eens zo erg dat het me echt heel erg beperkt, maar alles bij elkaar en overal pijntjes kost toch best veel energie.
Marriss, balen dat je je 's avonds toch weer beroerd voelt. Waarschijnlijk 's middags toch teveel gedaan, ik vond het ook al best dapper van je dat je na zo'n nacht toch 's middags nog naar vrienden gaat.
Zonnestraaltje, dingen wegstoppen kost misschien nog wel meer energie dan het echt voelen en het gevoel accepteren. Sterkte deze week.
Ik voel me niet echt fijn vandaag. Ik heb overal spierpijn, heb hoofdpijn, last van mijn gewrichten en ben heel erg moe. Ik heb wel gesport vanmorgen en ondanks pijn toch best fanatiek geweest (misschien niet heel verstandig, maar op halve kracht sporten vind ik moeilijk). Ik heb nog pijnstillers over van mijn oorontsteking en ik heb af en toe echt de neiging om daar één van te nemen om een keer weer een dag (een paar uur) pijnvrij te zijn. Ben zo zat van constant pijn hebben, het is niet eens zo erg dat het me echt heel erg beperkt, maar alles bij elkaar en overal pijntjes kost toch best veel energie.
