Psyche
alle pijlers
chagerijnig
vrijdag 9 augustus 2013 om 00:26
Hoi hoi,
Ik wil even mijn verhaal doen: ik heb er al jaren last van dat als ik met mijn ouders een dagje ergens heen ga, ik chagrijnig word. Ik dacht er nooit zo over na, het was gewoon zo, maar ik begin me steeds schuldiger te voelen. Waarom doe ik zo? Is het de leeftijd (ik ben 17)? Ik weet het niet, ik houd zielsveel van mijn ouders. Als ik chagrijnig wordt, heb ik het soms ook echt niet leuk, maar vaak ook wel.
Ik dacht misschien dat het eraan lag dat ik vrij onzeker ben en me gewoon in het algemeen vervelend buiten voel (dit klinkt misschien heel raar, maar ik maak me vaak niet op als ik niet naar school ga omdat ik mijn wimpers wil 'sparen' en ook mijn huid, ik maak me namelijk best zwaar op naar school. Misschien ligt het hieraan?)
Als ik met vriendinnen ben doe ik niet zo, omdat ik dat voor mijn gevoel niet kan maken...
Dit klinkt misschien allemaal heel gemeen en raar, maar ik weet gewoon niet waarom ik het doe. Heeft iemand ervaring of ervaring met zijn of haar kind? Of weet iemand waarom ik misschien zo doe??
Ik wil even mijn verhaal doen: ik heb er al jaren last van dat als ik met mijn ouders een dagje ergens heen ga, ik chagrijnig word. Ik dacht er nooit zo over na, het was gewoon zo, maar ik begin me steeds schuldiger te voelen. Waarom doe ik zo? Is het de leeftijd (ik ben 17)? Ik weet het niet, ik houd zielsveel van mijn ouders. Als ik chagrijnig wordt, heb ik het soms ook echt niet leuk, maar vaak ook wel.
Ik dacht misschien dat het eraan lag dat ik vrij onzeker ben en me gewoon in het algemeen vervelend buiten voel (dit klinkt misschien heel raar, maar ik maak me vaak niet op als ik niet naar school ga omdat ik mijn wimpers wil 'sparen' en ook mijn huid, ik maak me namelijk best zwaar op naar school. Misschien ligt het hieraan?)
Als ik met vriendinnen ben doe ik niet zo, omdat ik dat voor mijn gevoel niet kan maken...
Dit klinkt misschien allemaal heel gemeen en raar, maar ik weet gewoon niet waarom ik het doe. Heeft iemand ervaring of ervaring met zijn of haar kind? Of weet iemand waarom ik misschien zo doe??
vrijdag 9 augustus 2013 om 03:56
Klinkt als puberen! Gaat vanzelf over Denk dat je ouders dit ook wel snappen, al zullen ze het vast fijn vinden als jij zo nu & dan je excuses aanbiedt voor je chagrijnige gedrag.
Mijn ervaring is dat je in de loop der jaren (ben 6 jaar ouder dan jij) ook lekkerder in je vel gaan zitten. Dat betekent natuurlijk niet dat je nú niet al aan je zelfvertrouwen kunt werken.
Mijn ervaring is dat je in de loop der jaren (ben 6 jaar ouder dan jij) ook lekkerder in je vel gaan zitten. Dat betekent natuurlijk niet dat je nú niet al aan je zelfvertrouwen kunt werken.
vrijdag 9 augustus 2013 om 09:14
quote:ClaudeFiolle schreef op 09 augustus 2013 @ 00:31:
Puberteit. Komt goed als je volwassen wordt.
kan lang blijven hangen hoor. Veel volwassenen hebben het nog steeds naar hun ouders. Vooral dochters naar hun moeder en zonen naar hun vader
Juist ook als je al tijd op jezelf woont en met je ouders weggaat vervallen je ouders weer in hun ouderrol en word je in een kindrol geduwd. Kan heel lang spanning geven
Puberteit. Komt goed als je volwassen wordt.
kan lang blijven hangen hoor. Veel volwassenen hebben het nog steeds naar hun ouders. Vooral dochters naar hun moeder en zonen naar hun vader
Juist ook als je al tijd op jezelf woont en met je ouders weggaat vervallen je ouders weer in hun ouderrol en word je in een kindrol geduwd. Kan heel lang spanning geven
