Psyche
alle pijlers
Constant bezig in mijn hoofd en lichaam.
zaterdag 14 maart 2015 om 22:04
Hallo iedereen op Viva!
Ik loop al een tijdje mee te lezen en durfde niet echt een eigen forum te openen omdat ik me schaamde voor mijn angsten. Maar nu schaam ik me minder en wil ik het graag met jullie delen.
Ik ben een vrouw van 25 en ik heb vanaf mijn 16e last van angstaanvallen en agorafobie.
Het is een jaartje over geweest en heb het weer gekregen toen ik met een vriendin op vakantie ging.
Ik vond dit zo spannend en heb totaal niet genoten, was constant bezig met 'oh straks ga ik dood'. Dus dat was heel erg zonde. Bij thuiskomst is dit eigenlijk erger geworden en durfde niet meer naar school en stage.
Ik heb direct weer therapie gezocht en heb al vanaf oktober weer hulp. Ook ben ik bezig met medicijnen sinds Januari maar dit is nog geen succes omdat ik nog niet echt verschil voel, dus ben bezig met afbouwen en opbouwen.
Ik ben hier gekomen omdat ik hier misschien wat herkenning kan krijgen, of wat tips om minder te piekeren.
Elke dag word ik wakker en heb ik een enorm gespannen rug, schouders, nek en borst. Ik word hier ontzettend bang van omdat ik telkens denk dat er iets met mijn hart is. Ik heb in begin februari een hartfilmpje laten maken en alles was prima. Hart-en vaatziekten zitten helemaal niet in de familie aan beide kanten niet.. Maar wow wat ben ik er ontzettend bang voor.
Ook omdat ik telkens een 'drukje' op mijn borst voel en in mijn schouders. Ik ben de hele dag aan het letten op mijn borst en schouders en vind dit echt super vermoeiend dat ik ook elke dag ontzettend moe ben. Ik slaap wel beter dan dat ik eerst deed en daar ben ik wel erg blij mee.
Toch kan ik de zin van het leven niet echt vinden. Het is niet zo dat ik dood wil, JUIST NIET! Maar ik word telkens tegen gehouden door de gedachten 'ja maar ik kan elk moment doodgaan'.. En dat vind ik super eng en kan er echt niet mee omgaan.
Iedereen kan zomaar doodgaan en dat vind ik een ontzettend angstige gedachte, het is net alsof ik nergens meer controle over heb, niet dat het hoeft , maar dit gevoel had ik eerder wel dat ik het een beetje kon relativeren.
Maar op dit moment kan ik het niet relativeren. Ik ben zo moe, zo op.. Ik heb geen idee wat ik moet doen om mijn gedachten te overtuigen dat je als gezond mens je niet zomaar doodgaat en al helemaal niet op zo'n jonge leeftijd.
Maargoed, ik ben de hele dag gespannen en super bang en heb geen idee meer hoe ik ermee om moet gaan.
Ik hoop dat mensen dit herkennen of dat sommigen mij kunnen helpen met relativeren en misschien wat leuke ontspanningsoefeningen. Ik hoop dat ik straks weer met beide benen op de grond sta door misschien wat steun van de medemens.
Ik zou hier super veel aan hebben, om minder te piekeren, te ontspannen en wat meer vertrouwen in mij zelf te krijgen.
Ik heb een vrij stressvol verleden, ik ben ook super onzeker door dingen ookal zien mensen dat niet. Ik heb een grote mond en altijd wel lef, maar diep van binnen ben ik doodsbang wat mensen van mij vinden of dat mijn vriend misschien vreemdgaat omdat mijn ex dit geflikt heeft... Ook door de thuissituatie de niet zo'n fijne vriend van mijn moeder die al 8 jaar in mijn leven is heeft dingen gezegd waardoor ik super onzeker werd als klein meisje. Voor de rest is het altijd goed gegaan op school en werk en stage. Dit is een beetje mijn achtergrond, als jullie meer willen weten mogen jullie het zeker vragen.
Liefs T.
Ik loop al een tijdje mee te lezen en durfde niet echt een eigen forum te openen omdat ik me schaamde voor mijn angsten. Maar nu schaam ik me minder en wil ik het graag met jullie delen.
Ik ben een vrouw van 25 en ik heb vanaf mijn 16e last van angstaanvallen en agorafobie.
Het is een jaartje over geweest en heb het weer gekregen toen ik met een vriendin op vakantie ging.
Ik vond dit zo spannend en heb totaal niet genoten, was constant bezig met 'oh straks ga ik dood'. Dus dat was heel erg zonde. Bij thuiskomst is dit eigenlijk erger geworden en durfde niet meer naar school en stage.
Ik heb direct weer therapie gezocht en heb al vanaf oktober weer hulp. Ook ben ik bezig met medicijnen sinds Januari maar dit is nog geen succes omdat ik nog niet echt verschil voel, dus ben bezig met afbouwen en opbouwen.
Ik ben hier gekomen omdat ik hier misschien wat herkenning kan krijgen, of wat tips om minder te piekeren.
Elke dag word ik wakker en heb ik een enorm gespannen rug, schouders, nek en borst. Ik word hier ontzettend bang van omdat ik telkens denk dat er iets met mijn hart is. Ik heb in begin februari een hartfilmpje laten maken en alles was prima. Hart-en vaatziekten zitten helemaal niet in de familie aan beide kanten niet.. Maar wow wat ben ik er ontzettend bang voor.
Ook omdat ik telkens een 'drukje' op mijn borst voel en in mijn schouders. Ik ben de hele dag aan het letten op mijn borst en schouders en vind dit echt super vermoeiend dat ik ook elke dag ontzettend moe ben. Ik slaap wel beter dan dat ik eerst deed en daar ben ik wel erg blij mee.
Toch kan ik de zin van het leven niet echt vinden. Het is niet zo dat ik dood wil, JUIST NIET! Maar ik word telkens tegen gehouden door de gedachten 'ja maar ik kan elk moment doodgaan'.. En dat vind ik super eng en kan er echt niet mee omgaan.
Iedereen kan zomaar doodgaan en dat vind ik een ontzettend angstige gedachte, het is net alsof ik nergens meer controle over heb, niet dat het hoeft , maar dit gevoel had ik eerder wel dat ik het een beetje kon relativeren.
Maar op dit moment kan ik het niet relativeren. Ik ben zo moe, zo op.. Ik heb geen idee wat ik moet doen om mijn gedachten te overtuigen dat je als gezond mens je niet zomaar doodgaat en al helemaal niet op zo'n jonge leeftijd.
Maargoed, ik ben de hele dag gespannen en super bang en heb geen idee meer hoe ik ermee om moet gaan.
Ik hoop dat mensen dit herkennen of dat sommigen mij kunnen helpen met relativeren en misschien wat leuke ontspanningsoefeningen. Ik hoop dat ik straks weer met beide benen op de grond sta door misschien wat steun van de medemens.
Ik zou hier super veel aan hebben, om minder te piekeren, te ontspannen en wat meer vertrouwen in mij zelf te krijgen.
Ik heb een vrij stressvol verleden, ik ben ook super onzeker door dingen ookal zien mensen dat niet. Ik heb een grote mond en altijd wel lef, maar diep van binnen ben ik doodsbang wat mensen van mij vinden of dat mijn vriend misschien vreemdgaat omdat mijn ex dit geflikt heeft... Ook door de thuissituatie de niet zo'n fijne vriend van mijn moeder die al 8 jaar in mijn leven is heeft dingen gezegd waardoor ik super onzeker werd als klein meisje. Voor de rest is het altijd goed gegaan op school en werk en stage. Dit is een beetje mijn achtergrond, als jullie meer willen weten mogen jullie het zeker vragen.
Liefs T.
zaterdag 14 maart 2015 om 23:18
Wat ontzettend vervelend zeg, dat je hier zo mee moet worstelen. Wel heel goed dat je hulp en medicijnen hebt, al zal het tijd kosten voordat je hier positieve veranderingen van gaat merken. Hoe lastig ook; probeer hier wel vertrouwen in te hebben! Je bent in ieder geval al een grote stap verder dan wanneer je helemaal (nog) geen hulp zou hebben.
Zou het helpen om tijdens een paniekaanval een tijdje álles op te schrijven wat je denkt? Dus gewoon maar blijven schrijven tot al je gedachten op papier staan.. Waarschijnlijk komt er in zo'n sessie een punt waarop alles wel geschreven is, waarop je in herhaling valt en de woorden hun lading gaan verliezen, en uiteindelijk de ergste angst afneemt. Uiteraard kun je ook neutrale of zelfs positieve dingen op gaan schrijven als deze in je hoofd komen (Ik voel me rustiger worden/goh, ik heb een beetje dorst/ik krijg een lamme arm/blaadje vol).
Wellicht kan het je helpen om hier achteraf eens op terug te kijken om te zien wat er nou gebeurt tijdens paniek, hoe lang het ongeveer duurt, maar het belangrijkste: dat het weer overgaat.
Wat ademhalingsoefeningen betreft hoor ik wel eens dat dit averechts kan werken om dit 'zomaar' te doen. Tijdens een echte paniekaanval is het goed om je adem rustig te houden, maar om overdag continu op je adem te letten en dus geforceerd te gaan ademen is niet per se heel constructief altijd.
Uiteraard zou ik bij alles in ieder geval goed overleggen met je therapeut. Weet deze dat je niet veel verschil merkt nog tov oktober?
In ieder geval een dikke en schrijf lekker van je af hier!
Zou het helpen om tijdens een paniekaanval een tijdje álles op te schrijven wat je denkt? Dus gewoon maar blijven schrijven tot al je gedachten op papier staan.. Waarschijnlijk komt er in zo'n sessie een punt waarop alles wel geschreven is, waarop je in herhaling valt en de woorden hun lading gaan verliezen, en uiteindelijk de ergste angst afneemt. Uiteraard kun je ook neutrale of zelfs positieve dingen op gaan schrijven als deze in je hoofd komen (Ik voel me rustiger worden/goh, ik heb een beetje dorst/ik krijg een lamme arm/blaadje vol).
Wellicht kan het je helpen om hier achteraf eens op terug te kijken om te zien wat er nou gebeurt tijdens paniek, hoe lang het ongeveer duurt, maar het belangrijkste: dat het weer overgaat.
Wat ademhalingsoefeningen betreft hoor ik wel eens dat dit averechts kan werken om dit 'zomaar' te doen. Tijdens een echte paniekaanval is het goed om je adem rustig te houden, maar om overdag continu op je adem te letten en dus geforceerd te gaan ademen is niet per se heel constructief altijd.
Uiteraard zou ik bij alles in ieder geval goed overleggen met je therapeut. Weet deze dat je niet veel verschil merkt nog tov oktober?
In ieder geval een dikke en schrijf lekker van je af hier!
zaterdag 14 maart 2015 om 23:47
zondag 15 maart 2015 om 00:28
quote:O.L.L.A schreef op 14 maart 2015 @ 22:17:
Liefje, mijn vriend heeft precies dezelfde problemen.
Wat is het moeilijk he mop?
Wat doe je nu op het moment? Therapie en dagelijkse bezigheden?
Heel erg moeilijk indd! Het ging echt super goed, ik ging weer op visite, deed veel meer.
Totdat ik zoveel last in mijn schouders kreeg en dat door trok naar mijn borst werd ik weer bang.
Het hartfilmpje is goed, maar ik kan 'de dood' geen plekje geven.
Als ik te ver vooruit kijk zakt de moed mij in de schoenen want als ik dan denk dat ik weer naar school of zo moet dan denk ik: 'straks ga ik daar dood' of 'daar kan ik ook doodgaan'
Het verlamt je
Liefje, mijn vriend heeft precies dezelfde problemen.
Wat is het moeilijk he mop?
Wat doe je nu op het moment? Therapie en dagelijkse bezigheden?
Heel erg moeilijk indd! Het ging echt super goed, ik ging weer op visite, deed veel meer.
Totdat ik zoveel last in mijn schouders kreeg en dat door trok naar mijn borst werd ik weer bang.
Het hartfilmpje is goed, maar ik kan 'de dood' geen plekje geven.
Als ik te ver vooruit kijk zakt de moed mij in de schoenen want als ik dan denk dat ik weer naar school of zo moet dan denk ik: 'straks ga ik daar dood' of 'daar kan ik ook doodgaan'
Het verlamt je
zondag 15 maart 2015 om 00:44
quote:Maar op dit moment kan ik het niet relativeren. Ik ben zo moe, zo op.. Ik heb geen idee wat ik moet doen om mijn gedachten te overtuigen dat je als gezond mens je niet zomaar doodgaat en al helemaal niet op zo'n jonge leeftijd.Ik weet ook niet waarom je niet kan waarderen wat je hebt maar méér moet, namelijk oneindige zekerheid, iets wat niemand heeft. Ga eens kijken wat je lichaam al allemaal doet voor je, behalve die paar te strak aangespannen spiertjes (die je nota bene zelf die opdracht hebt gegeven).
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 15 maart 2015 om 00:47
quote:retrostar schreef op 15 maart 2015 @ 00:44:
[...]
Ik weet ook niet waarom je niet kan waarderen wat je hebt maar méér moet, namelijk oneindige zekerheid, iets wat niemand heeft. Ga eens kijken wat je lichaam al allemaal doet voor je, behalve die paar te strak aangespannen spiertjes (die je nota bene zelf die opdracht hebt gegeven).
Ik probeer dat elke dag te waarderen, geloof me.
Mijn angst zit echt heel diep en ik zie door de bomen het bos even niet meer..
[...]
Ik weet ook niet waarom je niet kan waarderen wat je hebt maar méér moet, namelijk oneindige zekerheid, iets wat niemand heeft. Ga eens kijken wat je lichaam al allemaal doet voor je, behalve die paar te strak aangespannen spiertjes (die je nota bene zelf die opdracht hebt gegeven).
Ik probeer dat elke dag te waarderen, geloof me.
Mijn angst zit echt heel diep en ik zie door de bomen het bos even niet meer..
zondag 15 maart 2015 om 01:00
zondag 15 maart 2015 om 01:24
quote:vlindertje1991 schreef op 15 maart 2015 @ 01:00:
Meid ik kan je de hand schudden!
Heb hier ook dagelijks mee te maken helaas. Ben sinds een aantal maanden elke dag hartstikke duizelig en denk precies hetzelfde! Ik kan niet geloven dat het paniekaanvallen zijn en ben ook telkens bang om flauw te vallen of dood te gaan.
Ben je ook constant moe? Gewoon echt een dof gevoel zeg maar..
En, durf jij ook niet overal heen?
Meid ik kan je de hand schudden!
Heb hier ook dagelijks mee te maken helaas. Ben sinds een aantal maanden elke dag hartstikke duizelig en denk precies hetzelfde! Ik kan niet geloven dat het paniekaanvallen zijn en ben ook telkens bang om flauw te vallen of dood te gaan.
Ben je ook constant moe? Gewoon echt een dof gevoel zeg maar..
En, durf jij ook niet overal heen?
zondag 15 maart 2015 om 14:34
Mindfulness is ook lastig hoor, je moet er misschien een type voor zijn ook. In ieder geval goed dat je dingen uitprobeert denk ik, uiteindelijk vind je iets wat bij je past.
Zeg het gerust als het niet zo is, maar om de een of andere reden lijken voor mij school en stage er een beetje uit te springen in je verhaal.. Tussen de regels door eigenlijk. Is dit iets dat je veel spanning bezorgt?
Zeg het gerust als het niet zo is, maar om de een of andere reden lijken voor mij school en stage er een beetje uit te springen in je verhaal.. Tussen de regels door eigenlijk. Is dit iets dat je veel spanning bezorgt?
zondag 15 maart 2015 om 14:47
quote:tryinggg schreef op 15 maart 2015 @ 01:24:
[...]
Ben je ook constant moe? Gewoon echt een dof gevoel zeg maar..
En, durf jij ook niet overal heen?
Jep, ik ben nu alweer moe! Heb ook erg last van spanningshoofdpijn.. Ik durf ook bijna nergens heen. Als ik weg ga word ik duizelig en daarom durf ik bijna niet meer auto rijden.
[...]
Ben je ook constant moe? Gewoon echt een dof gevoel zeg maar..
En, durf jij ook niet overal heen?
Jep, ik ben nu alweer moe! Heb ook erg last van spanningshoofdpijn.. Ik durf ook bijna nergens heen. Als ik weg ga word ik duizelig en daarom durf ik bijna niet meer auto rijden.
zondag 15 maart 2015 om 15:23
quote:jen16 schreef op 15 maart 2015 @ 14:34:
Mindfulness is ook lastig hoor, je moet er misschien een type voor zijn ook. In ieder geval goed dat je dingen uitprobeert denk ik, uiteindelijk vind je iets wat bij je past.
Zeg het gerust als het niet zo is, maar om de een of andere reden lijken voor mij school en stage er een beetje uit te springen in je verhaal.. Tussen de regels door eigenlijk. Is dit iets dat je veel spanning bezorgt?
Persoonlijk denk ik dat mindfullness bij iedereen past, maar dan wel op je eigen manier. Het is een perfecte manier om je gevoel te erkennen en je gedachten en alles wat eraan vast zit. Bij mij helpt het opzich wel, maar heb moeite om het in te zetten in moeilijke tijden. (Bijvoorbeeld, als ik me goed voel en doe een ontspanningsoefening kan ik makkelijk me aandacht richten op me ademhaling, en als ik wat drukker ben lukt dat niet zo)
Ja, ik vind het doodeng om met de trein te reizen en een hele dag op school te zitten. En stage vond ik niet heel eng, maar daar moet ik ook met de bus naartoe dus ja ik vind dat indd nog een hele grote stap!
Mindfulness is ook lastig hoor, je moet er misschien een type voor zijn ook. In ieder geval goed dat je dingen uitprobeert denk ik, uiteindelijk vind je iets wat bij je past.
Zeg het gerust als het niet zo is, maar om de een of andere reden lijken voor mij school en stage er een beetje uit te springen in je verhaal.. Tussen de regels door eigenlijk. Is dit iets dat je veel spanning bezorgt?
Persoonlijk denk ik dat mindfullness bij iedereen past, maar dan wel op je eigen manier. Het is een perfecte manier om je gevoel te erkennen en je gedachten en alles wat eraan vast zit. Bij mij helpt het opzich wel, maar heb moeite om het in te zetten in moeilijke tijden. (Bijvoorbeeld, als ik me goed voel en doe een ontspanningsoefening kan ik makkelijk me aandacht richten op me ademhaling, en als ik wat drukker ben lukt dat niet zo)
Ja, ik vind het doodeng om met de trein te reizen en een hele dag op school te zitten. En stage vond ik niet heel eng, maar daar moet ik ook met de bus naartoe dus ja ik vind dat indd nog een hele grote stap!
zondag 15 maart 2015 om 15:25
quote:viva-amber schreef op 15 maart 2015 @ 06:58:
We gaan allemaal dood.
Dat weet ik, maar in mijn hoofd is het een eigen verhaal geworden.
'ik kan elk moment neervallen, of doodgaan' en dat belemmerd mij in alles wat ik doe en durf daarom ook niet meer zoveel.
Ook word ik er super down van, en met alles wat ik doe denk ik 'ik ga toch dood'.
Ik probeer te genieten, maar zit er nu doorheen en heb geen idee wat ik anders kan denken en weer kan genieten van kleine dingen en hoe ik weer dingen kan ondernemen.
We gaan allemaal dood.
Dat weet ik, maar in mijn hoofd is het een eigen verhaal geworden.
'ik kan elk moment neervallen, of doodgaan' en dat belemmerd mij in alles wat ik doe en durf daarom ook niet meer zoveel.
Ook word ik er super down van, en met alles wat ik doe denk ik 'ik ga toch dood'.
Ik probeer te genieten, maar zit er nu doorheen en heb geen idee wat ik anders kan denken en weer kan genieten van kleine dingen en hoe ik weer dingen kan ondernemen.
zondag 15 maart 2015 om 15:26
quote:vlindertje1991 schreef op 15 maart 2015 @ 14:47:
[...]
Jep, ik ben nu alweer moe! Heb ook erg last van spanningshoofdpijn.. Ik durf ook bijna nergens heen. Als ik weg ga word ik duizelig en daarom durf ik bijna niet meer auto rijden.
Duizeligheid is inderdaad super vervelend. Ik zou nog wel even naar de dokter gaan voor je bloeddruk, of misschien even bloedprikken.
Het kan zo zijn dat je vitamine te kort hebt en als je dit weet kan je daar meer aan doen waardoor je minder duizelig bent.
Gewoon even voor de zekerheid gaan, en als alles goed is dan kan je het misschien makkelijk loslaten!
[...]
Jep, ik ben nu alweer moe! Heb ook erg last van spanningshoofdpijn.. Ik durf ook bijna nergens heen. Als ik weg ga word ik duizelig en daarom durf ik bijna niet meer auto rijden.
Duizeligheid is inderdaad super vervelend. Ik zou nog wel even naar de dokter gaan voor je bloeddruk, of misschien even bloedprikken.
Het kan zo zijn dat je vitamine te kort hebt en als je dit weet kan je daar meer aan doen waardoor je minder duizelig bent.
Gewoon even voor de zekerheid gaan, en als alles goed is dan kan je het misschien makkelijk loslaten!
zondag 15 maart 2015 om 15:59
Wat vervelend dat je hier zo'n last van hebt. Goed dat je hulp zoekt in de vorm van therapie en medicatie.
Wellicht is het een idee om ook eens haptonomie te proberen? Dan leer je bewust met je lichaam en spanningen om gaan. Google maar eens. Mij heeft het iig geholpen (naast medicatie en therapie)
En sterkte!
Wellicht is het een idee om ook eens haptonomie te proberen? Dan leer je bewust met je lichaam en spanningen om gaan. Google maar eens. Mij heeft het iig geholpen (naast medicatie en therapie)
En sterkte!
zondag 15 maart 2015 om 16:04
Acceptatie. http://www.psychologiemag ... appen-naar-acceptatie.htm
http://www.leren.nl/cursu ... ss/wat-is-acceptatie.html
http://www.leren.nl/cursu ... ss/wat-is-acceptatie.html
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 15 maart 2015 om 16:54
quote:waxinelichtje1975 schreef op 15 maart 2015 @ 15:59:
Wat vervelend dat je hier zo'n last van hebt. Goed dat je hulp zoekt in de vorm van therapie en medicatie.
Wellicht is het een idee om ook eens haptonomie te proberen? Dan leer je bewust met je lichaam en spanningen om gaan. Google maar eens. Mij heeft het iig geholpen (naast medicatie en therapie)
En sterkte! Heel erg bedankt! Ga er zeker naar zoeken
Wat vervelend dat je hier zo'n last van hebt. Goed dat je hulp zoekt in de vorm van therapie en medicatie.
Wellicht is het een idee om ook eens haptonomie te proberen? Dan leer je bewust met je lichaam en spanningen om gaan. Google maar eens. Mij heeft het iig geholpen (naast medicatie en therapie)
En sterkte! Heel erg bedankt! Ga er zeker naar zoeken
