Psyche
alle pijlers
Constant ondergeschikt voelen
dinsdag 11 december 2012 om 20:40
Waar denk je dat het gevoel vandaan komt?
Ik herken het wel, niet bij mezelf maar iemand in mijn omgeving. Deze persoon kan daardoor soms in mijn ogen weleens vreemd reageren (niet afspreken, weinig van zich laten horen, afzeggen, of uitspraken als jij zal wel denken dat, iets op zichzelf betrekken dat niet over haar gaat, ...etc). Kortom ik krijg weleens het gevoel dat zij invult over hoe een andere over haar denkt of hoe een andere denkt over iets dat zij gedaan heeft.
Ik vind het zelf niet prettig omdat je toch het gevoel krijgt dat je jezelf moet verdedigen waardoor weer misverstanden ontstaan.
Ik zie het ook erg in je topic in de eerste zin al; ´er zullen wel nare...´ Dat roept een reactie op, alsof de wat meer kritische en cynische forummer zich al bij voorbaat moet verdedigen.
Ik herken het wel, niet bij mezelf maar iemand in mijn omgeving. Deze persoon kan daardoor soms in mijn ogen weleens vreemd reageren (niet afspreken, weinig van zich laten horen, afzeggen, of uitspraken als jij zal wel denken dat, iets op zichzelf betrekken dat niet over haar gaat, ...etc). Kortom ik krijg weleens het gevoel dat zij invult over hoe een andere over haar denkt of hoe een andere denkt over iets dat zij gedaan heeft.
Ik vind het zelf niet prettig omdat je toch het gevoel krijgt dat je jezelf moet verdedigen waardoor weer misverstanden ontstaan.
Ik zie het ook erg in je topic in de eerste zin al; ´er zullen wel nare...´ Dat roept een reactie op, alsof de wat meer kritische en cynische forummer zich al bij voorbaat moet verdedigen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 11 december 2012 om 20:47
quote:gekgezichtje schreef op 11 december 2012 @ 20:18:Vanaf het moment dat ik het sociale pad bewandel heb ik me altijd ondergeschikt gevoeld aan de mensen met wie ik omga. [...] Zodra ik de moed bij elkaar raap om te vragen aan iemand of we iets leuks kunnen doen, zegt mijn hoofd: nee dat wil hij/zij toch niet. waarom zou hij/zij met jóu om willen gaan. [....] Ik voel me dus altijd ondergeschikt, en heb meteen het gevoel dat mensen me niet mogen omdat ik raar ben. Vreemd. Onsociaal. Terwijl ik mezelf helemáál niet zo profileer. Ik wordt door anderen juist omschreven als spontaan, gezellig en begaan met mensen.Zo te lezen heb jij een negatief zelfbeeld. Lees het boek van Manja de Neef eens. Wellicht heb je daar wat aan.
dinsdag 11 december 2012 om 20:51
Ja klopt ze gaat snel in de verdediging en gaat ook uit beeld, letterlijk. Ik weet ook dat zij het goed bedoelt, alleen het is lastig.
Misschien is het bij jou wel even erger omdat je minder zelfvertrouwen hebt door dat het uit is met je vriend en/of door hoe hij met je om is gegaan.
De persoon die ik ken is wel in therapie.
Je zou ook eens met een goede vriend of vriendin er over kunnen praten en bijv. kijken of je kunt oefenen met assertiviteit of mindfullness.
Misschien is het bij jou wel even erger omdat je minder zelfvertrouwen hebt door dat het uit is met je vriend en/of door hoe hij met je om is gegaan.
De persoon die ik ken is wel in therapie.
Je zou ook eens met een goede vriend of vriendin er over kunnen praten en bijv. kijken of je kunt oefenen met assertiviteit of mindfullness.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 12 december 2012 om 15:44
quote:gekgezichtje schreef op 11 december 2012 @ 20:18:
Ik wil dezelfde fout niet nog een keer maken. Maar om nou voor zoiets meteen psychische hulp te zoeken..dat vind ik wat ver gaan.
Dit vind ik zo'n onzin! Net of psychische hulp iets negatiefs is.. wanneer is psychische hulp dan wel reeël? Al heb je last van je kleine teen, als jij ermee zit dan kunnen gesprekken met iemand toch altijd helpen?!
Ik denk dat t goed is om te gaan onderzoeken (ja, met hulp) waar je onzekerheid en lage zelfbeeld vandaan komt en jezelf te gaan waarderen. Je vind jezelf niet belangrijk genoeg, je laat anderen bepalen hoe jij over jezelf denkt. Ik herken t wel (in mindere mate dan jij omschrijft) en heb hiervoor therapie en coaching gevolgd (en nog steeds), veel boeken gelezen, yoga/meditatie enz gedaan, en dat helpt veel!
Ik wil dezelfde fout niet nog een keer maken. Maar om nou voor zoiets meteen psychische hulp te zoeken..dat vind ik wat ver gaan.
Dit vind ik zo'n onzin! Net of psychische hulp iets negatiefs is.. wanneer is psychische hulp dan wel reeël? Al heb je last van je kleine teen, als jij ermee zit dan kunnen gesprekken met iemand toch altijd helpen?!
Ik denk dat t goed is om te gaan onderzoeken (ja, met hulp) waar je onzekerheid en lage zelfbeeld vandaan komt en jezelf te gaan waarderen. Je vind jezelf niet belangrijk genoeg, je laat anderen bepalen hoe jij over jezelf denkt. Ik herken t wel (in mindere mate dan jij omschrijft) en heb hiervoor therapie en coaching gevolgd (en nog steeds), veel boeken gelezen, yoga/meditatie enz gedaan, en dat helpt veel!
