Psyche
alle pijlers
control freak moe
vrijdag 10 januari 2014 om 12:26
Ik heb behoefte om een keer uit mijn 'comfort-zone' te komen. (niet alleen qua kleding, topic gister)
Ik ben nogal perfectionistisch en nogal een controlfreak.
Ik ben ook nogal een planner, dit heb ik mezelf zo aangeleerd de afgelopen jaren. Dit is ook wel nodig aangezien ik chronisch vemoeid ben zoals sommige mensen hier al weten.
Echter ik ben daar denk ik te veel in doorgeslagen en dat begin ik behoorlijk irritant te vinden.
Nou ja ik heb geen idee hoe ik dit aan moet pakken, het enige wat ik kan verzinnen is 'mijn hoofd uitzetten' . (dan bedoel ik dus niet luisteren naar wat ik moet van mezelf maar vooral naar mijn gevoel luisteren en dus doen wat ik wil ipv wat ik moet van mezelf)
Heeft iemand tips hoe ik dit aan kan pakken?
DIt is overigens meteen mijn doel voor 2014 .
Ik ben nogal perfectionistisch en nogal een controlfreak.
Ik ben ook nogal een planner, dit heb ik mezelf zo aangeleerd de afgelopen jaren. Dit is ook wel nodig aangezien ik chronisch vemoeid ben zoals sommige mensen hier al weten.
Echter ik ben daar denk ik te veel in doorgeslagen en dat begin ik behoorlijk irritant te vinden.
Nou ja ik heb geen idee hoe ik dit aan moet pakken, het enige wat ik kan verzinnen is 'mijn hoofd uitzetten' . (dan bedoel ik dus niet luisteren naar wat ik moet van mezelf maar vooral naar mijn gevoel luisteren en dus doen wat ik wil ipv wat ik moet van mezelf)
Heeft iemand tips hoe ik dit aan kan pakken?
DIt is overigens meteen mijn doel voor 2014 .
vrijdag 10 januari 2014 om 12:29
Ik heb tips gekregen van een ontspanningscoach (ja echt ) om beter naar mijn lijf/gevoel te luisteren ipv naar mijn hoofd. Meerdere keren per dag moet ik er even bij stil staan wat ik voel. Gewoon wat mijn lijf me vertelt (ook hoofdgevoelens zoals verdriet of onrust vind je vaak terug in je lijf). Niet analyseren, niet veroordelen, gewoon even opmerken.
Misschien is dat ook een goed opstapje voor jou?
Misschien is dat ook een goed opstapje voor jou?
vrijdag 10 januari 2014 om 12:53
Ephina dat klopt, emoties en nare gevoelens komen altijd na gedachtes. (automatische gedachten noemen ze dit in de psychologie)
Ja inderdaad, een tip die ik laatst al kreeg, als je wat moet van jezelf dan 'parkeer' je het even.
Maar goed, dan moet ik er wel de hele tijd aan denken aangezien ik heel veel moet.
Vooral het hele erge plannen vind ik erg lastig, ik ben heel erg van de structuur. Nogmaals een beetje plannen moet ook wel maar ik overdrijf er best wel in vind ik.
Voorbeeld: ik ben niet zo'n avondmens dus meestal ben ik thuis, maar gister had ik iets leuks.
Ik heb geen auto, maar OV was daar voor de deur.
Ik had me de hele middag al druk gemaakt over als ik de bus van zo laat zou missen zou ik later thuis zijn, dus later naar bed en ik moest werken dus was bang dat ik moe zou zijn enz.
Het geen waar ik bang voor was gebeurde, ik was later thuis dan ik wilde. Echter: de wereld is er niet van vergaan en ik leef nog steeds .
Echter ik zit me de hele avond op te fokken en heb dus totaal geen lol in hetgeen ik aan het doen ben .
Daarom ben ik boos op mij... (dat heeft geen zin, dat weet ik, maar er moet wel wat veranderen denk ik)
Ja inderdaad, een tip die ik laatst al kreeg, als je wat moet van jezelf dan 'parkeer' je het even.
Maar goed, dan moet ik er wel de hele tijd aan denken aangezien ik heel veel moet.
Vooral het hele erge plannen vind ik erg lastig, ik ben heel erg van de structuur. Nogmaals een beetje plannen moet ook wel maar ik overdrijf er best wel in vind ik.
Voorbeeld: ik ben niet zo'n avondmens dus meestal ben ik thuis, maar gister had ik iets leuks.
Ik heb geen auto, maar OV was daar voor de deur.
Ik had me de hele middag al druk gemaakt over als ik de bus van zo laat zou missen zou ik later thuis zijn, dus later naar bed en ik moest werken dus was bang dat ik moe zou zijn enz.
Het geen waar ik bang voor was gebeurde, ik was later thuis dan ik wilde. Echter: de wereld is er niet van vergaan en ik leef nog steeds .
Echter ik zit me de hele avond op te fokken en heb dus totaal geen lol in hetgeen ik aan het doen ben .
Daarom ben ik boos op mij... (dat heeft geen zin, dat weet ik, maar er moet wel wat veranderen denk ik)
vrijdag 10 januari 2014 om 13:07
Ik herken het wel enigszins. Bij mij komt die drang tot controle houden voort uit angst of soms stress. Vooral angst dat ik "het" niet meer aan zou kunnen. Maar die angst is irreëel want er gebeuren geen vervelende dingen als ik de controle een keer loslaat.
Dus probeer ik mezelf bewust te zijn van momenten waarop ik weer star word en dan bewust te relativeren. Dat gaat overigens wel makkelijker op momenten dat ik toch al beter in mijn vel zit. Vooral als ik het heel druk heb vind ik het moeilijk om relaxed te blijven.
Een trucje dat ik soms toepas is als het ware boven mezelf te gaan hangen met mijn perspectief en aan mezelf te vragen "wat ben je nu aan het doen", het antwoord is dan meestal iets in de trant van "ik maak me druk om iets waar ik nu niets aan kan doen". Ik ga dat antwoord verder niet analyseren of proberen een oplossing te zoeken. Maar me alleen al bewust zijn van waar ik mee bezig ben en hoe futiel dat is helpt.
Dus probeer ik mezelf bewust te zijn van momenten waarop ik weer star word en dan bewust te relativeren. Dat gaat overigens wel makkelijker op momenten dat ik toch al beter in mijn vel zit. Vooral als ik het heel druk heb vind ik het moeilijk om relaxed te blijven.
Een trucje dat ik soms toepas is als het ware boven mezelf te gaan hangen met mijn perspectief en aan mezelf te vragen "wat ben je nu aan het doen", het antwoord is dan meestal iets in de trant van "ik maak me druk om iets waar ik nu niets aan kan doen". Ik ga dat antwoord verder niet analyseren of proberen een oplossing te zoeken. Maar me alleen al bewust zijn van waar ik mee bezig ben en hoe futiel dat is helpt.
vrijdag 10 januari 2014 om 13:07
Hier ook een control freak. Heb in mijn geboorteplan ALLE scenario's uitgeschreven in elk denkbare mogelijkheid en mijn man dit uit het hoofd laten leren.
Wat mij heel goed helpt is yoga. In het moment zitten. En accepteren dat andere mensen dingen anders doen dan ik.
Vast dat je ook niet kunt delegeren, want zelf kun je het toch beter/snelle/efficienter/makkelijker? Ga eens een dagje taken delegeren dan en het belangrijkste: geen commentaar en geen stiekem overdoen!
Wat mij heel goed helpt is yoga. In het moment zitten. En accepteren dat andere mensen dingen anders doen dan ik.
Vast dat je ook niet kunt delegeren, want zelf kun je het toch beter/snelle/efficienter/makkelijker? Ga eens een dagje taken delegeren dan en het belangrijkste: geen commentaar en geen stiekem overdoen!
vrijdag 10 januari 2014 om 13:25
quote:Wollenstonecraft schreef op 10 januari 2014 @ 13:07:
Ik herken het wel enigszins. Bij mij komt die drang tot controle houden voort uit angst of soms stress. Vooral angst dat ik "het" niet meer aan zou kunnen. Maar die angst is irreëel want er gebeuren geen vervelende dingen als ik de controle een keer loslaat.
Dus probeer ik mezelf bewust te zijn van momenten waarop ik weer star word en dan bewust te relativeren. Dat gaat overigens wel makkelijker op momenten dat ik toch al beter in mijn vel zit. Vooral als ik het heel druk heb vind ik het moeilijk om relaxed te blijven.
Een trucje dat ik soms toepas is als het ware boven mezelf te gaan hangen met mijn perspectief en aan mezelf te vragen "wat ben je nu aan het doen", het antwoord is dan meestal iets in de trant van "ik maak me druk om iets waar ik nu niets aan kan doen". Ik ga dat antwoord verder niet analyseren of proberen een oplossing te zoeken. Maar me alleen al bewust zijn van waar ik mee bezig ben en hoe futiel dat is helpt.Heel herkenbaar. Het lijkt mij ook heel prettig als je de dingen los kan laten> Waar men geen controle over heeft. Lijkt mij zo heerlijk omdat te kunnen.
Ik herken het wel enigszins. Bij mij komt die drang tot controle houden voort uit angst of soms stress. Vooral angst dat ik "het" niet meer aan zou kunnen. Maar die angst is irreëel want er gebeuren geen vervelende dingen als ik de controle een keer loslaat.
Dus probeer ik mezelf bewust te zijn van momenten waarop ik weer star word en dan bewust te relativeren. Dat gaat overigens wel makkelijker op momenten dat ik toch al beter in mijn vel zit. Vooral als ik het heel druk heb vind ik het moeilijk om relaxed te blijven.
Een trucje dat ik soms toepas is als het ware boven mezelf te gaan hangen met mijn perspectief en aan mezelf te vragen "wat ben je nu aan het doen", het antwoord is dan meestal iets in de trant van "ik maak me druk om iets waar ik nu niets aan kan doen". Ik ga dat antwoord verder niet analyseren of proberen een oplossing te zoeken. Maar me alleen al bewust zijn van waar ik mee bezig ben en hoe futiel dat is helpt.Heel herkenbaar. Het lijkt mij ook heel prettig als je de dingen los kan laten> Waar men geen controle over heeft. Lijkt mij zo heerlijk omdat te kunnen.
vrijdag 10 januari 2014 om 13:36
Hier nog één! Volgens mijn vriend ben ik van de afdeling 'planning en control'. Ik herken ook heel veel in het stuk waar Sole-mare naar verwees: zeer moeilijk kunnen delegeren en loslaten, alles op orde willen hebben, extreem perfectionistisch en veeleisend, dus ook niet altijd even makkelijk voor mijn omgeving. Vind het zelf ook niet leuk om zo te zijn. Dus TO, tips kan ik je niet geven, wel herkenbaarheid en ik lees graag mee voor tips van anderen.
TO, krijg je 'klachten' van anderen, d.w.z. hebben mensen in jouw omgeving moeite met die eigenschappen, of zit je vooral jezelf in de weg?
TO, krijg je 'klachten' van anderen, d.w.z. hebben mensen in jouw omgeving moeite met die eigenschappen, of zit je vooral jezelf in de weg?
vrijdag 10 januari 2014 om 14:08
Tip uit eigen ervaring: begin met koken zonder recepten.
Dus pannenkoeken maken zonder de melk af te meten. Zelfrijzend bakmeel in de kom, scheutje melk erbij, roeren, nog een scheutje melk erbij, totdat je ziet dat het beslag een goede dikte heeft.
Je kan ook eens gaan meekoken met een Aziatische vriendin. Die heeft waarschijnlijk niet eens een keukenweegschaal.
En kook met liefde hè.
Succes en knuffel
Dus pannenkoeken maken zonder de melk af te meten. Zelfrijzend bakmeel in de kom, scheutje melk erbij, roeren, nog een scheutje melk erbij, totdat je ziet dat het beslag een goede dikte heeft.
Je kan ook eens gaan meekoken met een Aziatische vriendin. Die heeft waarschijnlijk niet eens een keukenweegschaal.
En kook met liefde hè.
Succes en knuffel
vrijdag 10 januari 2014 om 14:51
Controlezucht heeft niets met perfectionisme te maken, maar alles met de onzekerheid het niet goed genoeg te doen en dat is iets heel anders. Misschien is het zaak om wat eerder tevreden te zijn met de resultaten die je boekt en wat minder moeilijk te doen over het idee dat alles weleens anders zou kunnen eindigen dan gepland, dan wordt het al snel perfecter dan je had gehoopt in je controlemodus.
De mooiste resultaten behaal je sowieso als je ontspant en met warme ogen en een warm hart naar de situatie kijkt.
De mooiste resultaten behaal je sowieso als je ontspant en met warme ogen en een warm hart naar de situatie kijkt.
vrijdag 10 januari 2014 om 15:38
quote:LillyFeeee schreef op 10 januari 2014 @ 13:05:
Heb je al eens cognitieve gedragstherapie geprobeerd?
Bij mij heel erg goed geholpen, ik leefde van een vast programma en todo lijstjes met pagina's vol met dingen die nog gedaan moesten worden.
Ik ben manisch depressief en moet ook wel echt een vast ritme hebben en veel dingen plannen en rust inplannen, maar schoot helemaal door.
Nu heb ik wel een todo lijst en agenda, maar ben echt geholpen door cogn gedrags therapie.
Heb je al eens cognitieve gedragstherapie geprobeerd?
Bij mij heel erg goed geholpen, ik leefde van een vast programma en todo lijstjes met pagina's vol met dingen die nog gedaan moesten worden.
Ik ben manisch depressief en moet ook wel echt een vast ritme hebben en veel dingen plannen en rust inplannen, maar schoot helemaal door.
Nu heb ik wel een todo lijst en agenda, maar ben echt geholpen door cogn gedrags therapie.
vrijdag 10 januari 2014 om 15:40
quote:Cateautje schreef op 10 januari 2014 @ 14:51:
Controlezucht heeft niets met perfectionisme te maken, maar alles met de onzekerheid het niet goed genoeg te doen en dat is iets heel anders. Misschien is het zaak om wat eerder tevreden te zijn met de resultaten die je boekt en wat minder moeilijk te doen over het idee dat alles weleens anders zou kunnen eindigen dan gepland, dan wordt het al snel perfecter dan je had gehoopt in je controlemodus.
De mooiste resultaten behaal je sowieso als je ontspant en met warme ogen en een warm hart naar de situatie kijkt.
Bij mij zat perfectionisme er zeker wel aan te grond slag, en de onzekerheid eigenlijk ook.
Soort rare combi, alles moet perfect maar doe ik het eigenlijk wel goed genoeg dan?
Controlezucht heeft niets met perfectionisme te maken, maar alles met de onzekerheid het niet goed genoeg te doen en dat is iets heel anders. Misschien is het zaak om wat eerder tevreden te zijn met de resultaten die je boekt en wat minder moeilijk te doen over het idee dat alles weleens anders zou kunnen eindigen dan gepland, dan wordt het al snel perfecter dan je had gehoopt in je controlemodus.
De mooiste resultaten behaal je sowieso als je ontspant en met warme ogen en een warm hart naar de situatie kijkt.
Bij mij zat perfectionisme er zeker wel aan te grond slag, en de onzekerheid eigenlijk ook.
Soort rare combi, alles moet perfect maar doe ik het eigenlijk wel goed genoeg dan?
vrijdag 10 januari 2014 om 15:47
quote:mariekekol schreef op 10 januari 2014 @ 13:36:
Hier nog één! Volgens mijn vriend ben ik van de afdeling 'planning en control'. Ik herken ook heel veel in het stuk waar Sole-mare naar verwees: zeer moeilijk kunnen delegeren en loslaten, alles op orde willen hebben, extreem perfectionistisch en veeleisend, dus ook niet altijd even makkelijk voor mijn omgeving. Vind het zelf ook niet leuk om zo te zijn. Dus TO, tips kan ik je niet geven, wel herkenbaarheid en ik lees graag mee voor tips van anderen.
TO, krijg je 'klachten' van anderen, d.w.z. hebben mensen in jouw omgeving moeite met die eigenschappen, of zit je vooral jezelf in de weg?
Dit is trouwens ook een heel interessante link
klik
Hier nog één! Volgens mijn vriend ben ik van de afdeling 'planning en control'. Ik herken ook heel veel in het stuk waar Sole-mare naar verwees: zeer moeilijk kunnen delegeren en loslaten, alles op orde willen hebben, extreem perfectionistisch en veeleisend, dus ook niet altijd even makkelijk voor mijn omgeving. Vind het zelf ook niet leuk om zo te zijn. Dus TO, tips kan ik je niet geven, wel herkenbaarheid en ik lees graag mee voor tips van anderen.
TO, krijg je 'klachten' van anderen, d.w.z. hebben mensen in jouw omgeving moeite met die eigenschappen, of zit je vooral jezelf in de weg?
Dit is trouwens ook een heel interessante link
klik
vrijdag 10 januari 2014 om 15:54
quote:Cateautje schreef op 10 januari 2014 @ 14:51:
Controlezucht heeft niets met perfectionisme te maken, maar alles met de onzekerheid het niet goed genoeg te doen en dat is iets heel anders. Misschien is het zaak om wat eerder tevreden te zijn met de resultaten die je boekt en wat minder moeilijk te doen over het idee dat alles weleens anders zou kunnen eindigen dan gepland, dan wordt het al snel perfecter dan je had gehoopt in je controlemodus.
De mooiste resultaten behaal je sowieso als je ontspant en met warme ogen en een warm hart naar de situatie kijkt.
Klopt dat staat ook in het artikel wat ik net plaatste.:
Ofschoon hun dagelijkse ervaring "niets is in orde" is, neigen zij stevig vast te houden aan hun eigen meningen en patronen. Hun mening dat "mijn manier is de correcte manier" maakt hun weerbaar tegen de veronderstelling dat het in hun eigen bestwil is dat zij "de waarheid in pacht hebben" los moeten laten. Juist het loslaten van de waarheid is de kern van hun herstel. In dit artikel wordt "de waarheid" gedefinieerd als iemands starre mening die hij/zij universeel toepasbaar acht. Vaak wordt de schuld van iemands interne conflict gelegd in externe omstandigheden of omgeving.
Controlezucht heeft niets met perfectionisme te maken, maar alles met de onzekerheid het niet goed genoeg te doen en dat is iets heel anders. Misschien is het zaak om wat eerder tevreden te zijn met de resultaten die je boekt en wat minder moeilijk te doen over het idee dat alles weleens anders zou kunnen eindigen dan gepland, dan wordt het al snel perfecter dan je had gehoopt in je controlemodus.
De mooiste resultaten behaal je sowieso als je ontspant en met warme ogen en een warm hart naar de situatie kijkt.
Klopt dat staat ook in het artikel wat ik net plaatste.:
Ofschoon hun dagelijkse ervaring "niets is in orde" is, neigen zij stevig vast te houden aan hun eigen meningen en patronen. Hun mening dat "mijn manier is de correcte manier" maakt hun weerbaar tegen de veronderstelling dat het in hun eigen bestwil is dat zij "de waarheid in pacht hebben" los moeten laten. Juist het loslaten van de waarheid is de kern van hun herstel. In dit artikel wordt "de waarheid" gedefinieerd als iemands starre mening die hij/zij universeel toepasbaar acht. Vaak wordt de schuld van iemands interne conflict gelegd in externe omstandigheden of omgeving.
vrijdag 10 januari 2014 om 15:58
Nog een stukje:
In het algemeen zijn twee kenmerkende gedachten van belang voor mensen die aan deze conditie lijden. De eerste uiting van OCPD omvatten of wel een neiging tot perfectionistische standaarden dan wel gerechtvaardigde verontwaardiging. Het perfectionisme gaat gepaard met een ongenadige angst voor iets niet perfect gedaan te hebben. Het goed doen en het vermijden, ten koste van alles, van mogelijke fouten is een kernpunt. Dit perspectief heeft uitstel en besluiteloosheid tot gevolg. De tweede factor bevat een star vasthouden aan hun eigen waarheid. Dit kenmerk produceert boosheid en conflicten. Bij mensen met OCPD hebben een van de twee kenmerken de overhand. In een enkel geval zijn beide perspectieven aanwezig en gelijkwaardig. Rituelen, daarentegen, spelen vaak een relatief ondergeschikte rol in dit complexe syndroom van perfectionistische gedragingen, intense boosheid en strikte standaarden. Hun manier is de enige manier en alle andere opties zijn "FOUT". Boosheid en minachting worden zelden binnenboord gehouden voor diegenen die een andere mening toegedaan zijn.
In het algemeen zijn twee kenmerkende gedachten van belang voor mensen die aan deze conditie lijden. De eerste uiting van OCPD omvatten of wel een neiging tot perfectionistische standaarden dan wel gerechtvaardigde verontwaardiging. Het perfectionisme gaat gepaard met een ongenadige angst voor iets niet perfect gedaan te hebben. Het goed doen en het vermijden, ten koste van alles, van mogelijke fouten is een kernpunt. Dit perspectief heeft uitstel en besluiteloosheid tot gevolg. De tweede factor bevat een star vasthouden aan hun eigen waarheid. Dit kenmerk produceert boosheid en conflicten. Bij mensen met OCPD hebben een van de twee kenmerken de overhand. In een enkel geval zijn beide perspectieven aanwezig en gelijkwaardig. Rituelen, daarentegen, spelen vaak een relatief ondergeschikte rol in dit complexe syndroom van perfectionistische gedragingen, intense boosheid en strikte standaarden. Hun manier is de enige manier en alle andere opties zijn "FOUT". Boosheid en minachting worden zelden binnenboord gehouden voor diegenen die een andere mening toegedaan zijn.
vrijdag 10 januari 2014 om 17:03
quote:sole-mare schreef op 10 januari 2014 @ 13:03:
Herken je hier iets in?
klik
Das wel een beetje overdreven.
Is op TLC ook zo'n programma over, zo erg ben ik echt niet hoor...
(14 x per week mn ramen lappen, kom nou....)
Als ik qua schoonmaken en huishouden de richting van mijn moeder op zou gaan (die sorteert haar kleding op kleur ) dan zou ik me echt druk moeten maken.
Nee even zonder dollen: dat COhuppeldep is een stuk extremer dan wat ik heb.
Ja cognitieve gedragstherapie ken ik, heb ik een paar jaar geleden gehad voor iets anders.
Ik ben overigens sinds kort weer in gesprek met iemand omdat ik zoveel moet van mezelf en zo.
Er wordt dus aan gewerkt, maar ik wil in de tussentijd ook zelf er aan werken.
Het lukt me af en toe trouwens al wel om iets te laten liggen als ik het moet van mezelf. Lang niet altijd, maar af en toe wel.
Maar goed, mijn vraag ging dus meer over mijn uuhhhm strakke planning zeg maar... (ook dat kan ik soms al wel wat loslaten, maar zoals het voorbeeld van gisteravond dus ook lang niet altijd)
Ik denk overigens dat gisteravond juist heel goed was omdat ik ineens doorkreeg wat ik aan het doen was en dat ik daardoor zo'n avond best wel verpest voor mezelf.
Ik heb het toen met die cognitieve therapie ook wel over gehad hoor, ik zal het nog eens terug gaan zoeken.
Heel erg bedankt voor jullie reacties trouwens. Ik weet ook wel dat ik niet de enige ben.
Herken je hier iets in?
klik
Das wel een beetje overdreven.
Is op TLC ook zo'n programma over, zo erg ben ik echt niet hoor...
(14 x per week mn ramen lappen, kom nou....)
Als ik qua schoonmaken en huishouden de richting van mijn moeder op zou gaan (die sorteert haar kleding op kleur ) dan zou ik me echt druk moeten maken.
Nee even zonder dollen: dat COhuppeldep is een stuk extremer dan wat ik heb.
Ja cognitieve gedragstherapie ken ik, heb ik een paar jaar geleden gehad voor iets anders.
Ik ben overigens sinds kort weer in gesprek met iemand omdat ik zoveel moet van mezelf en zo.
Er wordt dus aan gewerkt, maar ik wil in de tussentijd ook zelf er aan werken.
Het lukt me af en toe trouwens al wel om iets te laten liggen als ik het moet van mezelf. Lang niet altijd, maar af en toe wel.
Maar goed, mijn vraag ging dus meer over mijn uuhhhm strakke planning zeg maar... (ook dat kan ik soms al wel wat loslaten, maar zoals het voorbeeld van gisteravond dus ook lang niet altijd)
Ik denk overigens dat gisteravond juist heel goed was omdat ik ineens doorkreeg wat ik aan het doen was en dat ik daardoor zo'n avond best wel verpest voor mezelf.
Ik heb het toen met die cognitieve therapie ook wel over gehad hoor, ik zal het nog eens terug gaan zoeken.
Heel erg bedankt voor jullie reacties trouwens. Ik weet ook wel dat ik niet de enige ben.
