Psyche
alle pijlers
De weg kwijt?
dinsdag 6 september 2016 om 23:50
Beste viva-lezers,
Ik denk dat dit een ingewikkeld verhaal gaat worden ik zal proberen het zo duidelijk mogelijk op te schrijven.
Vier maanden geleden is mijn relatie overgegaan ik was bijna vier jaar samen met hem en het was echt de belangrijkste persoon in mijn leven en tevens mijn beste vriend. Ik ben hier heel lang erg kapot van geweest het ergste liefdesverdriet is nu dan wel voorbij , maar ik voel me verloren. Ik ben tevens mijn baan kwijt geraakt en ik woon nog thuis bij mijn ouders waar ik het ook niet heel erg fijn heb. Ik doe een studie en volgende week heb ik hier mijn laatste toets voor als ik die voldoende afrond zal ik mijn diploma behaald hebben. Ik ervaar hier erg veel druk van en ik heb last van faalangst wat het allemaal nog net even wat moeilijker maakt. Ik voel me erg verloren en ik weet niet waar ik moet beginnen , ik ben dood ongelukkig en ik loop sinds twee maanden bij een psycholoog ik ben doorverwezen naar de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis , de wachttijd is echter nog anderhalve maand. Ik ervaar een hoge druk om mijn studie te behalen en ik heb heel erg last van stemmingswisselingen waarbij ik het ene moment nog redelijk positief tegen de zaken aan kijk en het volgende moment bewijs van spreken niet meer wil leven. Ik heb moeite met in slaap komen en mijn hele dag-nacht ritme is verstoord ik heb slaapmedicatie en rustgevende medicatie voor mijn paniekaanvallen en faalangst.
Eigenlijk weet ik ook niet wat ik wil bereiken met deze post maar ik denk dat het al even fijn voelt om het ergens kwijt te kunnen. Misschien dat iemand tips heeft met betrekking tot paniekaanvallen en faalangst of stemmingswisselingen?
Met vriendelijke groetjes ,
Elisa
Ik denk dat dit een ingewikkeld verhaal gaat worden ik zal proberen het zo duidelijk mogelijk op te schrijven.
Vier maanden geleden is mijn relatie overgegaan ik was bijna vier jaar samen met hem en het was echt de belangrijkste persoon in mijn leven en tevens mijn beste vriend. Ik ben hier heel lang erg kapot van geweest het ergste liefdesverdriet is nu dan wel voorbij , maar ik voel me verloren. Ik ben tevens mijn baan kwijt geraakt en ik woon nog thuis bij mijn ouders waar ik het ook niet heel erg fijn heb. Ik doe een studie en volgende week heb ik hier mijn laatste toets voor als ik die voldoende afrond zal ik mijn diploma behaald hebben. Ik ervaar hier erg veel druk van en ik heb last van faalangst wat het allemaal nog net even wat moeilijker maakt. Ik voel me erg verloren en ik weet niet waar ik moet beginnen , ik ben dood ongelukkig en ik loop sinds twee maanden bij een psycholoog ik ben doorverwezen naar de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis , de wachttijd is echter nog anderhalve maand. Ik ervaar een hoge druk om mijn studie te behalen en ik heb heel erg last van stemmingswisselingen waarbij ik het ene moment nog redelijk positief tegen de zaken aan kijk en het volgende moment bewijs van spreken niet meer wil leven. Ik heb moeite met in slaap komen en mijn hele dag-nacht ritme is verstoord ik heb slaapmedicatie en rustgevende medicatie voor mijn paniekaanvallen en faalangst.
Eigenlijk weet ik ook niet wat ik wil bereiken met deze post maar ik denk dat het al even fijn voelt om het ergens kwijt te kunnen. Misschien dat iemand tips heeft met betrekking tot paniekaanvallen en faalangst of stemmingswisselingen?
Met vriendelijke groetjes ,
Elisa
woensdag 7 september 2016 om 00:36
Probeer alles rustig aan te doen.
Alles waarvan je ontspannen raakt is goed, zoals fijne muziek, geurige thee, mooie film, goed boek, warm bad of douche...dat soort dingen. Even gaan liggen als je rust nodig hebt en niet schuldig voelen als je even niet zo veel aan kan of er voor anderen niet kan zijn.
Alles 1 voor 1 doen, lieve mensen om je heen, of niemand als je daar geen zin in hebt.
En lichaamsbeweging, liefst in de natuur, dat helpt het beste om te slapen.
Succes en sterkte
Alles waarvan je ontspannen raakt is goed, zoals fijne muziek, geurige thee, mooie film, goed boek, warm bad of douche...dat soort dingen. Even gaan liggen als je rust nodig hebt en niet schuldig voelen als je even niet zo veel aan kan of er voor anderen niet kan zijn.
Alles 1 voor 1 doen, lieve mensen om je heen, of niemand als je daar geen zin in hebt.
En lichaamsbeweging, liefst in de natuur, dat helpt het beste om te slapen.
Succes en sterkte
woensdag 7 september 2016 om 07:25
Lieve TO,
Wat goed dat je die stappen hebt gezet en ook nog even afstudeert!
Liefdesverdriet is echter ontzettend pijnlijk en vermoeiend.
Dat is niet van de ene op de andere dag weg en in jouw geval denk ik dat je een soort van nasleep hebt ervan. (Klinkt misschien beetje raar maar hoop dat je snapt wat ik bedoel)
Zet er geen druk op maar neem de tijd die je nodig hebt om er helemaal bovenop te komen. (4 maanden is errug snel... zeker na een lange relatie)
Het duurt simpelweg zolang als het duurt.
En als je je soms nog vervelend voelt, laat het er gewoon zijn. Is helemaal niet erg en ook normaal imo. Als dat wat op en neer gaat. (Althans dat was bij mij zo, dan voelde ik me een tijdje goed en dan ineens zat ik in een dip...)
Hou je taai
Wat goed dat je die stappen hebt gezet en ook nog even afstudeert!
Liefdesverdriet is echter ontzettend pijnlijk en vermoeiend.
Dat is niet van de ene op de andere dag weg en in jouw geval denk ik dat je een soort van nasleep hebt ervan. (Klinkt misschien beetje raar maar hoop dat je snapt wat ik bedoel)
Zet er geen druk op maar neem de tijd die je nodig hebt om er helemaal bovenop te komen. (4 maanden is errug snel... zeker na een lange relatie)
Het duurt simpelweg zolang als het duurt.
En als je je soms nog vervelend voelt, laat het er gewoon zijn. Is helemaal niet erg en ook normaal imo. Als dat wat op en neer gaat. (Althans dat was bij mij zo, dan voelde ik me een tijdje goed en dan ineens zat ik in een dip...)
Hou je taai
woensdag 7 september 2016 om 15:31
Shisha je hebt helemaal gelijk het vervelende is gewoon dat ik ook weer gelukkig wil zijn en me zo helemaal niet wil voelen en dan baal ik daar heel erg van ik ben echt teleurgesteld in mezelf.
En vooral die stemmingswisselingen ervaar ik als heel erg storend mijn eigen gedachten en buien weerhouden me ervan om gelukkig te zijn en stappen te maken.
En vooral die stemmingswisselingen ervaar ik als heel erg storend mijn eigen gedachten en buien weerhouden me ervan om gelukkig te zijn en stappen te maken.
woensdag 7 september 2016 om 18:00
quote:Elisa2015 schreef op 07 september 2016 @ 12:45:
dankjewel alicemorgan82! ik hoop dat het inderdaad vanzelf steeds wat minder zal worden
Dat zal het zeker, mits je het een kans geeft om te slijten. Dat heeft echt tijd nodig, imo. kun je beter even die tijd nemen die je nodig hebt ipv te gaan rebounden. (Maar dat moet je natuurlijk zelf weten)
Een heel groot voordeel van een tijd even alleen zijn en tot jezelf komen vond ik de vele inzichten die ik kreeg. (En ik voelde me vooral de 1e tijd alleen maar ik had ook gelijk een gevoel van enorme opluchting dat ik bij mn ex weg was. Hij was geen slecht mens maar eigenlijk achteraf was hij niet meer de juiste man voor mij)
dankjewel alicemorgan82! ik hoop dat het inderdaad vanzelf steeds wat minder zal worden
Dat zal het zeker, mits je het een kans geeft om te slijten. Dat heeft echt tijd nodig, imo. kun je beter even die tijd nemen die je nodig hebt ipv te gaan rebounden. (Maar dat moet je natuurlijk zelf weten)
Een heel groot voordeel van een tijd even alleen zijn en tot jezelf komen vond ik de vele inzichten die ik kreeg. (En ik voelde me vooral de 1e tijd alleen maar ik had ook gelijk een gevoel van enorme opluchting dat ik bij mn ex weg was. Hij was geen slecht mens maar eigenlijk achteraf was hij niet meer de juiste man voor mij)
woensdag 7 september 2016 om 18:02
woensdag 7 september 2016 om 20:50
alicemorgan82 ik snap wel wat je bedoeld en het zal ook moeten slijten , het ergste liefdesverdriet is nu ook wel voorbij gelukkig maar voor mij was het geen opluchting dat we uit elkaar gingen.Het was zijn keuze die nogal onverwachts kwam en ik had totaal geen idee dat dat ging gebeuren ook hebben we er nooit over gepraat dus weet ik eigenlijk niet wat er mis is gegaan of wat ik verkeerd heb gedaan. Maar ik zit nu ook bij een psycholoog voor andere problemen die niet alleen gaan om het liefdesverdriet wat ik had/heb , er word gedacht aan onder andere autisme en een borderline persoonlijkheidsstoornis.
Zelf heb ik geen idee wat ik mankeer al weet ik wel dat er iets niet helemaal goed zit , vandaar ook mijn doorverwijzing.
Zelf heb ik geen idee wat ik mankeer al weet ik wel dat er iets niet helemaal goed zit , vandaar ook mijn doorverwijzing.
