Psyche
alle pijlers
Deeltijdbehandeling GGZ
zaterdag 18 augustus 2012 om 14:23
Hallo allemaal,
In het verleden heb ik wel vaker een topic aangemaakt op dit forum, maar eigenlijk ben ik verder helemaal niet actief hier. Dus excuus dat ik jullie alleen "gebruik" voor mijn problemen haha
Ik zit al een hele tijd niet goed in m'n vel. Ik heb een paar maanden gesprekken gehad bij een (eerstelijns-) psycholoog. Dat heeft toen weinig uitgehaald, ik voel me niet snel op m'n gemak bij mensen en vond het dan ook moeilijk om te laten zien wat ik echt voelde. Daar ben ik toen mee gestopt, heb een tijd bij een oefentherapeut gelopen om wat beter om te kunnen gaan met stress. Daar heb ik op zich wel aardig wat aan gehad, in de zin dat ik nu beter kan verwoorden hoe ik mij voel.
Omdat m'n klachten eigenlijk niet verminderden ben ik toen terug gegaan naar de huisarts en die heeft mij doorverwezen naar een psychiater. Er is toen een (zware) depressie vastgesteld. Ik ben daar ook begonnen met medicatie en daar ben ik nu nog steeds onder behandeling. Inmiddels ben ik een jaar verder, maar nog steeds vind ik het leven gewoon te zwaar. Heb veel last van zelfmoordgedachtes, ik automutileer en vind het ontzettend moeilijk om de dagen door te komen. Om deze redenen liet m'n psych onlangs vallen dat het misschien een beter idee zou zijn om bij het GGZ na te gaan of ik daar intensievere begeleiding kan krijgen in de vorm van een dagbehandeling. Van dit voorstel ben ik best wel geschrokken eigenlijk. Het lijkt me doodeng om zo intensief met m'n problemen aan de gang te gaan, maar ik weet ook dat het zo niet verder kan.
Eigenlijk ben ik dus op zoek naar ervaringen en tips, voordat ik de (voor mij grote) stap zet om een intakegesprek aan te vragen. Is het aan te raden om zo'n deeltijdbehandeling te gaan volgen en hoe gaat dat precies in zijn werk? Ik werk nu, met moeite, drie dagen in de week. Dat wil ik eigenlijk toch wel graag vol blijven houden omdat ik weet dat ik anders die dagen ook mijn bed niet uit kom. Maar is dit wel te combineren?
In elk geval bedankt voor het lezen!
In het verleden heb ik wel vaker een topic aangemaakt op dit forum, maar eigenlijk ben ik verder helemaal niet actief hier. Dus excuus dat ik jullie alleen "gebruik" voor mijn problemen haha
Ik zit al een hele tijd niet goed in m'n vel. Ik heb een paar maanden gesprekken gehad bij een (eerstelijns-) psycholoog. Dat heeft toen weinig uitgehaald, ik voel me niet snel op m'n gemak bij mensen en vond het dan ook moeilijk om te laten zien wat ik echt voelde. Daar ben ik toen mee gestopt, heb een tijd bij een oefentherapeut gelopen om wat beter om te kunnen gaan met stress. Daar heb ik op zich wel aardig wat aan gehad, in de zin dat ik nu beter kan verwoorden hoe ik mij voel.
Omdat m'n klachten eigenlijk niet verminderden ben ik toen terug gegaan naar de huisarts en die heeft mij doorverwezen naar een psychiater. Er is toen een (zware) depressie vastgesteld. Ik ben daar ook begonnen met medicatie en daar ben ik nu nog steeds onder behandeling. Inmiddels ben ik een jaar verder, maar nog steeds vind ik het leven gewoon te zwaar. Heb veel last van zelfmoordgedachtes, ik automutileer en vind het ontzettend moeilijk om de dagen door te komen. Om deze redenen liet m'n psych onlangs vallen dat het misschien een beter idee zou zijn om bij het GGZ na te gaan of ik daar intensievere begeleiding kan krijgen in de vorm van een dagbehandeling. Van dit voorstel ben ik best wel geschrokken eigenlijk. Het lijkt me doodeng om zo intensief met m'n problemen aan de gang te gaan, maar ik weet ook dat het zo niet verder kan.
Eigenlijk ben ik dus op zoek naar ervaringen en tips, voordat ik de (voor mij grote) stap zet om een intakegesprek aan te vragen. Is het aan te raden om zo'n deeltijdbehandeling te gaan volgen en hoe gaat dat precies in zijn werk? Ik werk nu, met moeite, drie dagen in de week. Dat wil ik eigenlijk toch wel graag vol blijven houden omdat ik weet dat ik anders die dagen ook mijn bed niet uit kom. Maar is dit wel te combineren?
In elk geval bedankt voor het lezen!
zaterdag 18 augustus 2012 om 14:51
Wel vervelend dat het in principe afgeraden wordt om ernaast te werken.
Glasrivella, hoe heb jij dat ervaren? Moet je na zo'n dag echt bijkomen? En op de site staat dat het een aantal dagdelen zijn. Hoe wordt bepaald hoe vaak je moet komen? En na hoe lang merkte jij dat het effect had?
Ik weet eigenlijk niet precies wat ik verder wil vragen, het is voor mij nu heel moeilijk om te beslissen of ik die stap moet nemen.
Glasrivella, hoe heb jij dat ervaren? Moet je na zo'n dag echt bijkomen? En op de site staat dat het een aantal dagdelen zijn. Hoe wordt bepaald hoe vaak je moet komen? En na hoe lang merkte jij dat het effect had?
Ik weet eigenlijk niet precies wat ik verder wil vragen, het is voor mij nu heel moeilijk om te beslissen of ik die stap moet nemen.
zaterdag 18 augustus 2012 om 14:56
Het zal er vanaf hangen in welke groep je terecht komt. De GGZ waar ik behandeld ben kende verschillende groepen voor verschillende klachten. Bijvoorbeeld één groep voor stemmingsproblematiek, één voor autisme, één voor borderline. Die hebben allemaal een eigen programma en meer of minder dagdelen/dagen.
Heeft je behandelaar al aangegeven in welke groep je terecht zou kunnen en hoeveel dagdelen je moet komen?
Houdt er rekening mee dat je altijd aanwezig moet zijn!
Heeft je behandelaar al aangegeven in welke groep je terecht zou kunnen en hoeveel dagdelen je moet komen?
Houdt er rekening mee dat je altijd aanwezig moet zijn!
zaterdag 18 augustus 2012 om 15:06
Het is echt heel zwaar, zeker in het begin. Ernaast werken gaat (meestal) niet. Tenminste door de weeks niet. De een vind het zwaarder als een ander, en ik had groepsgenoten die in het weekend wel werkten. Overigens wel maar een uurtje of 4. (ik werkte om andere redenen niet).
Bij ons waren er ook verschillende groepen, en an de hand van een inteake werd geadviseerd welke groep het beste bij mijn problematiek zou aansluiten. Het was heel erg wennen, en het was voor mij vooral in het begin zwaar. Maar na verloop van tijd (6maand) zat ik goed in het ritme, en was het (voor mij) wel goed te doen. Ik begon elke dag om 9uur tot 2 of 3 's middags.Ik had niet de hele dag alleen maar praat-therapie. Ik had ook PMT, drama, muziektherapie, creatievetherapie.
Ik ben blij dat ik het gedaan heb, ik heb er zo veel uitgehaald en geleerd. En nee, hik vond het niet altijd even 'leuk'. Ik heb wel dagen gehad, dat ik echt niet heen wilde. Maar na 1,5 jaar kon ik wel op een mooie periode terugkijken.
Bij ons waren er ook verschillende groepen, en an de hand van een inteake werd geadviseerd welke groep het beste bij mijn problematiek zou aansluiten. Het was heel erg wennen, en het was voor mij vooral in het begin zwaar. Maar na verloop van tijd (6maand) zat ik goed in het ritme, en was het (voor mij) wel goed te doen. Ik begon elke dag om 9uur tot 2 of 3 's middags.Ik had niet de hele dag alleen maar praat-therapie. Ik had ook PMT, drama, muziektherapie, creatievetherapie.
Ik ben blij dat ik het gedaan heb, ik heb er zo veel uitgehaald en geleerd. En nee, hik vond het niet altijd even 'leuk'. Ik heb wel dagen gehad, dat ik echt niet heen wilde. Maar na 1,5 jaar kon ik wel op een mooie periode terugkijken.
zaterdag 18 augustus 2012 om 17:10
Bedankt voor de reacties allemaal. Ik ga er even kort op reageren, kan me even niet genoeg focussen.
Ik ben nu onder behandeling bij een vrijgevestigde therapeut. Ik moet dus dat hele aanmeldproces nog door met wachttijden enzo. Als ik besluit om het te doen kan het denk ik nog wel een tijd duren voor ik echt in behandeling kan. Ik heb ook geen idee in wat voor groep ik terecht zou komen en hoeveel dagen ik heen zou moeten.
Het feit dat het zo zwaar is maakt mij eigenlijk wel een beetje bang. Ik snap wel dat dit niet iets is wat je zomaar even doet, maar ik hoop dat ik dat aankan.. Voor m'n gevoel is het beter om rust te nemen en nergens meer over na te denken, maar met m'n verstand weet ik wel dat m'n klachten daar niet van weg gaan. voor nu heb ik in elk geval wat stof tot nadenken, ik kom er later nog even op terug als dat goed is. i
Ik ben nu onder behandeling bij een vrijgevestigde therapeut. Ik moet dus dat hele aanmeldproces nog door met wachttijden enzo. Als ik besluit om het te doen kan het denk ik nog wel een tijd duren voor ik echt in behandeling kan. Ik heb ook geen idee in wat voor groep ik terecht zou komen en hoeveel dagen ik heen zou moeten.
Het feit dat het zo zwaar is maakt mij eigenlijk wel een beetje bang. Ik snap wel dat dit niet iets is wat je zomaar even doet, maar ik hoop dat ik dat aankan.. Voor m'n gevoel is het beter om rust te nemen en nergens meer over na te denken, maar met m'n verstand weet ik wel dat m'n klachten daar niet van weg gaan. voor nu heb ik in elk geval wat stof tot nadenken, ik kom er later nog even op terug als dat goed is. i
maandag 20 augustus 2012 om 10:37
Beste hypnotized,
Jou vrijgevestigde psych denkt dat dagbehandeling goed is en dat zou ook zeker zo kunnen zijn, maar het is mijn ervaring (heb in tweedelijns ggz instelling gewerkt) dat het dan nog niet altijd op een dagbehandeling uitloopt als iemand zich aanmeldt bij een tweedelijns instantie. Als je daar een intake hebt gehad gaan de behandelaren daar hun eigen indicatiestelling doen. Het kan zijn dat ze het met je psych en jou eens zijn, kan ook van niet. Dat is dan toch een beetje afwachten. Soms zijn er ook nog tussenoplossingen van bijvoorbeeld wekelijks gesprekken met een vaktherapie (zoals muziektherapie, drama, etc.) erbij. Dat is dan ook intensief, maar minder dan dagbehandeling.
Je hebt al van veel mensen gehoord dat de combi dagbehandeling en werk erg zwaar is, maar ik denk niet onmogelijk. In Amsterdam is er bijvoorbeeld zelfs een avond deeltijdbehandeling, juist om het makkelijker te maken voor mensen om intensieve behandeling met werk te combineren.
Succes met het nemen van deze lastige beslissing!
Jou vrijgevestigde psych denkt dat dagbehandeling goed is en dat zou ook zeker zo kunnen zijn, maar het is mijn ervaring (heb in tweedelijns ggz instelling gewerkt) dat het dan nog niet altijd op een dagbehandeling uitloopt als iemand zich aanmeldt bij een tweedelijns instantie. Als je daar een intake hebt gehad gaan de behandelaren daar hun eigen indicatiestelling doen. Het kan zijn dat ze het met je psych en jou eens zijn, kan ook van niet. Dat is dan toch een beetje afwachten. Soms zijn er ook nog tussenoplossingen van bijvoorbeeld wekelijks gesprekken met een vaktherapie (zoals muziektherapie, drama, etc.) erbij. Dat is dan ook intensief, maar minder dan dagbehandeling.
Je hebt al van veel mensen gehoord dat de combi dagbehandeling en werk erg zwaar is, maar ik denk niet onmogelijk. In Amsterdam is er bijvoorbeeld zelfs een avond deeltijdbehandeling, juist om het makkelijker te maken voor mensen om intensieve behandeling met werk te combineren.
Succes met het nemen van deze lastige beslissing!
maandag 20 augustus 2012 om 22:07
Daar heb ik eigenlijk nog helemaal niet aan gedacht, zo'n tussenoplossing. Als dat zou kunnen zou dat heel fijn zijn, als dat dan nog niet voldoende helpt kan er altijd nog voor een dagbehandeling gekozen worden.
Zou je misschien een omschrijving kunnen geven bij wat voor soort situaties ongeveer het GGZ een dagbehandeling aan- en/of afraad?
En voor degene die zo'n behandeling hebben gehad, hoe zijn jullie er toe gekomen om dit te gaan doen? Ik neem aan dat je hierbij altijd gewoon zelf kan beslissen, je kan hier niet toe gedwongen worden toch? Hoe hebben jullie besloten om deze keuze dan te maken?
Misschien dat ik, als het zover komt, kan proberen een paar halve dagen te gaan werken..
Bedankt allemaal voor de hulp, ik kan een aantal van de vragen misschien ook wel bij m'n behandelaar stellen, maar de meeste vragen komen altijd na het gesprek of de antwoorden blijven niet hangen. Fijn om er rustig over na te kunnen denken.
Zou je misschien een omschrijving kunnen geven bij wat voor soort situaties ongeveer het GGZ een dagbehandeling aan- en/of afraad?
En voor degene die zo'n behandeling hebben gehad, hoe zijn jullie er toe gekomen om dit te gaan doen? Ik neem aan dat je hierbij altijd gewoon zelf kan beslissen, je kan hier niet toe gedwongen worden toch? Hoe hebben jullie besloten om deze keuze dan te maken?
Misschien dat ik, als het zover komt, kan proberen een paar halve dagen te gaan werken..
Bedankt allemaal voor de hulp, ik kan een aantal van de vragen misschien ook wel bij m'n behandelaar stellen, maar de meeste vragen komen altijd na het gesprek of de antwoorden blijven niet hangen. Fijn om er rustig over na te kunnen denken.
dinsdag 21 augustus 2012 om 11:29
Beste hypnotized,
Zolang er geen sprake is van een rechterlijke machtiging of andere juridische maatregel ben jij altijd degene die de beslissing neemt om een behandeling wel of niet te gaan doen.
Voor wat betreft de criteria om al dan niet dagbehandeling te indiceren, tja, daar kan ik wel wat over zeggen, maar het blijft dan toch afwachten hoe het in de praktijk zal gaan. Vaak kijk je naar hoe ernstig de klachten zijn, wat iemand nog aan dagstructuur heeft. Is de inschatting dat een ambulante behandeling voldoende kan zijn? Is dat al eerder geprobeerd? Levert dat wat op en is het dus zinnig om te blijven inzetten op ambulante behandeling of levert het te weinig op en is er dus reden om de zorgvorm te verzwaren? In principe is het adagium in de GGZ zo licht als kan en zo intensief als het moet. Verder speelt ook altijd de praktische kant mee: hoe vol zit de dagbehandeling en hoe lang is de wachtlijst. Ik heb meegemaakt dat er erg streng werd gedaan over instroom in dagbehandeling vanwege volle groep en lange wachtlijst, maar ook het omgekeerde: de groep is te leeg en men is geneigd patiënten makkelijk in te laten stromen.
Het blijft dus een beetje abstract. Hoop dat je er toch wat mee kan.
Zolang er geen sprake is van een rechterlijke machtiging of andere juridische maatregel ben jij altijd degene die de beslissing neemt om een behandeling wel of niet te gaan doen.
Voor wat betreft de criteria om al dan niet dagbehandeling te indiceren, tja, daar kan ik wel wat over zeggen, maar het blijft dan toch afwachten hoe het in de praktijk zal gaan. Vaak kijk je naar hoe ernstig de klachten zijn, wat iemand nog aan dagstructuur heeft. Is de inschatting dat een ambulante behandeling voldoende kan zijn? Is dat al eerder geprobeerd? Levert dat wat op en is het dus zinnig om te blijven inzetten op ambulante behandeling of levert het te weinig op en is er dus reden om de zorgvorm te verzwaren? In principe is het adagium in de GGZ zo licht als kan en zo intensief als het moet. Verder speelt ook altijd de praktische kant mee: hoe vol zit de dagbehandeling en hoe lang is de wachtlijst. Ik heb meegemaakt dat er erg streng werd gedaan over instroom in dagbehandeling vanwege volle groep en lange wachtlijst, maar ook het omgekeerde: de groep is te leeg en men is geneigd patiënten makkelijk in te laten stromen.
Het blijft dus een beetje abstract. Hoop dat je er toch wat mee kan.
dinsdag 21 augustus 2012 om 18:29
quote:hypnotized schreef op 20 augustus 2012 @ 22:07:
En voor degene die zo'n behandeling hebben gehad, hoe zijn jullie er toe gekomen om dit te gaan doen?
Toen de ambulante hulp overduidelijk niet hielp ben ik gaan kijken naar andere soorten therapie. Ik wou absoluut geen klinische behandeling (wat wel het advies was), dus dan is een deeltijdbehandeling een mooie tussenweg. Het voordeel aan de deeltijd is dat je zelf een grote verantwoordelijkheid draagt, en je de overige dagen zelf in kan vullen. Je kan eigenlijk alles wat je leert tijdens de therapie dagen inbrengen/oefenen in de praktijk.
Het is wel zwaar, absoluut, maar het kan je zo veel bieden. In het begin is het wennen en weet je niet goed hoe en wat, maar als je je eraan overgeeft en durft open te staan voor anderen en je kwetsbaar op te stellen, dan kan je in relatief korte tijd heel veel leren.
Het allerbelangrijkste is jouw motivatie en de bereidheid om écht stappen vooruit te maken.
Ben benieuwd naar wat je gaat doen!
En voor degene die zo'n behandeling hebben gehad, hoe zijn jullie er toe gekomen om dit te gaan doen?
Toen de ambulante hulp overduidelijk niet hielp ben ik gaan kijken naar andere soorten therapie. Ik wou absoluut geen klinische behandeling (wat wel het advies was), dus dan is een deeltijdbehandeling een mooie tussenweg. Het voordeel aan de deeltijd is dat je zelf een grote verantwoordelijkheid draagt, en je de overige dagen zelf in kan vullen. Je kan eigenlijk alles wat je leert tijdens de therapie dagen inbrengen/oefenen in de praktijk.
Het is wel zwaar, absoluut, maar het kan je zo veel bieden. In het begin is het wennen en weet je niet goed hoe en wat, maar als je je eraan overgeeft en durft open te staan voor anderen en je kwetsbaar op te stellen, dan kan je in relatief korte tijd heel veel leren.
Het allerbelangrijkste is jouw motivatie en de bereidheid om écht stappen vooruit te maken.
Ben benieuwd naar wat je gaat doen!
woensdag 22 augustus 2012 om 03:18
Je kunt altijd gewoon de intakeprocedure doorlopen, al je vragen daar stellen en afwachten wat er geadviseerd wordt. Daarna kun je nog rustig beslissen of je het wel of niet gaat doen. Dat is heel normaal hoor.
Ik denk ook dat je er het beste aan doet het advies te accepteren. Je hebt al gesprekken met een professional en zoiets word je niet voor niets geadviseerd. Het zou jammer zijn als hè tijd verliest doordat je blijft door modderen en uiteindelijk alsnog op dagbehandeling uit komt..
Succes!!
Ik denk ook dat je er het beste aan doet het advies te accepteren. Je hebt al gesprekken met een professional en zoiets word je niet voor niets geadviseerd. Het zou jammer zijn als hè tijd verliest doordat je blijft door modderen en uiteindelijk alsnog op dagbehandeling uit komt..
Succes!!
woensdag 22 augustus 2012 om 22:12
De afgelopen 2 jaar heb ik het geprobeerd met 1x in de week gesprekken, daartussen ook een paar maanden helemaal niets. Ik denk dus dat m'n psych gelijk heeft dat ik beter een intensievere behandeling kan zoeken.
Ik ben alleen zo bang dat ik dan helemaal instort als ik zo veel op m'n problemen ga focussen zeg maar. Daar zal ik vast niet de enige in zijn, je zal tenslotte niet zo'n behandeling gaan volgen als het redelijk goed met je gaat. Het beangstigd me alleen heel erg. En m'n motivatie.. Op dit moment heb ik eigenlijk nergens echt motivatie voor. Heb het gevoel dat ik beter moet worden voor mijn omgeving, niet echt voor mezelf. Ik weet wel dat het zo niet verder kan, maar het liefst zou ik het hele gevecht opgeven. Dat speelt denk ik ook wel mee in mijn twijfel. Want wat als ik me niet goed genoeg kan inzetten, dan doe ik het allemaal voor niets. Maar wanneer heb ik dan wel de wil om echt beter te worden? Misschien komt dat moment wel nooit. Pff, warboel in mijn hoofd.
Ik denk dat ik inderdaad om te beginnen kijken of ik een intake kan krijgen. Bedankt weer voor het meedenken, heel fijn!
Ik ben alleen zo bang dat ik dan helemaal instort als ik zo veel op m'n problemen ga focussen zeg maar. Daar zal ik vast niet de enige in zijn, je zal tenslotte niet zo'n behandeling gaan volgen als het redelijk goed met je gaat. Het beangstigd me alleen heel erg. En m'n motivatie.. Op dit moment heb ik eigenlijk nergens echt motivatie voor. Heb het gevoel dat ik beter moet worden voor mijn omgeving, niet echt voor mezelf. Ik weet wel dat het zo niet verder kan, maar het liefst zou ik het hele gevecht opgeven. Dat speelt denk ik ook wel mee in mijn twijfel. Want wat als ik me niet goed genoeg kan inzetten, dan doe ik het allemaal voor niets. Maar wanneer heb ik dan wel de wil om echt beter te worden? Misschien komt dat moment wel nooit. Pff, warboel in mijn hoofd.
Ik denk dat ik inderdaad om te beginnen kijken of ik een intake kan krijgen. Bedankt weer voor het meedenken, heel fijn!
maandag 27 augustus 2012 om 09:04
maandag 27 augustus 2012 om 17:03
Tuinierenisfijn, voor mij weegt mijn werk ook heel zwaar mee. Ik werk nu 3 dagen per week. Dat is voor mij eigenlijk al te veel, ik merk dat ik veel vergeet en aardig wat fouten maak. Daarnaast zie ik op m'n vrije dagen zo op tegen mijn werk dat ik nooit tot rust kom. Daarentegen heb ik een goede baan en weet ik dat ik dit leuk zou vinden als ik goed in mijn vel zou zitten. Daarom, en ook omdat het in deze tijd al moeilijk genoeg is om werk te vinden, wil ik er niet mee stoppen of aangeven dat het niet goed gaat. Bang dat mijn contract niet verlengd wordt of dat ze anders naar me gaan kijken.
Ik probeer op m'n werk zo vrolijk mogelijk te doen om maar niks te laten merken. Zet als het ware een masker op, maar zodra ik thuis kom stort ik in.
Zit jij nu helemaal thuis? Dat zou voor mij de keuze wel makkelijker maken denk ik. Als ik al in de ziektewet zou zitten bijvoorbeeld, denk ik dat de andere dingen die mij aan het twijfelen maken minder zwaar zouden wegen.
Vida85, toch wel fijn om te horen dat het wel mogelijk is dus. Het zal wel zwaar zijn. Weten ze op je werk dat je deze behandeling volgt? En zo ja, hoe reageren ze daar op?
Ik probeer op m'n werk zo vrolijk mogelijk te doen om maar niks te laten merken. Zet als het ware een masker op, maar zodra ik thuis kom stort ik in.
Zit jij nu helemaal thuis? Dat zou voor mij de keuze wel makkelijker maken denk ik. Als ik al in de ziektewet zou zitten bijvoorbeeld, denk ik dat de andere dingen die mij aan het twijfelen maken minder zwaar zouden wegen.
Vida85, toch wel fijn om te horen dat het wel mogelijk is dus. Het zal wel zwaar zijn. Weten ze op je werk dat je deze behandeling volgt? En zo ja, hoe reageren ze daar op?
maandag 27 augustus 2012 om 20:03
Ja hypnotized iedereen weet het. Ik wilde geen 'toneelstukje' opvoeren dat het geweldig goed met me gaat. Ik moest ook veel huilen op het werk steeds. Het luchtte op dat iedereen het weet en dat ze weten welke diagnoses ik heb. Je hoeft je dan niet af te vragen of iedereen het begrijpt want dat is natuurlijk niet altijd zo. De ene collega is meer betrokken dan de ander dat blijf je nou eenmaal houden. Maar als ik me rot voel dan kan ik dat tenminste wel uitspreken. Ook ik ervaar me baan ook als ontzettend zwaar en voel me er vaak zo ellendig onder. Als ik vrij ben voel ik me beter, moet ik weer gaan werken dan word ik ook heel onrustig en voel ik ontzettende weerstand! Bij mij op de locatie van de ggz kan je ook de 2 daagse dagbehandeling volgen maar dat gaat dus niet met me werk. Over verdere groepen heb ik geen kennis.
