Psyche
alle pijlers
depersonalisatie
donderdag 6 september 2012 om 08:51
Ik heb sinds een tijdje last van depersonalisatie, met name dat ik me erg licht voel in mijn lichaam, armen enzo... Zelf heb ik ook last van angst, en dit is voor mij wel beangstigend, net alsof mijn handen er anders uit zien.... en vaak denk ik dan, waarom ik? En hoe voel ik me vandaag? gelijk als ik wakkeer wordt sta ik er bij stil hoe ik me voel, en daarna denk ik ben moe maar een tijd zakt het af en dat soort dingen, ik weet uit mijn ervaring dat ik dit gevoel vaker heb gehad, als mijn angst weer erger werd door stress enzo, en het vanzelf ook wel overgaat, maar soms denk ik er teveel bij na.
Wordt ik soms bang van..
Wie van jullie heeft ook last van depersonalisatie? En wat kan ik er zelf aan doen? ik neem aan dat het vanzelf over gaat en me er niet druk om moet maken, want soms lijkt het alsof de vloer onder mijn voeten verdwijtn
Wordt ik soms bang van..
Wie van jullie heeft ook last van depersonalisatie? En wat kan ik er zelf aan doen? ik neem aan dat het vanzelf over gaat en me er niet druk om moet maken, want soms lijkt het alsof de vloer onder mijn voeten verdwijtn
donderdag 6 september 2012 om 09:17
donderdag 6 september 2012 om 22:15
Hoi my little, ja ik heb ook depersonalisatie maar ook dissociaties.
Er zijn geen medicijnen tegen de verschijnselen, wel tegen de oorzaak waardoor ze ontstaan, namelijk angst.
Ik heb het jarenlang heel ernstig gehad, soms na een dag werken had ik het idee dat ik helemaal niet gewerkt had, maar alleen mijn lichaam. Ik zat achter de kassa en verbaastte me erover dat mijn kassa altijd klopte.
Ik verborg heel lang voor mijn omgeving dat ik dit had omdat ik me er voor schaamde en als normaal gezien wilde worden, het stond me in de weg en ik kon het niet accepteren dat ik er last van had.
Maar er werd zo vaak gezegd tegen me: "Waar was je met je hoofd?" "Je bent er niet helemaal bij de laatste tijd he?" "Weet je dat niet meer? Heb ik echt aan je verteld hoor!" "Wat snap je er niet aan dan?"
Ik werd vaak voor "dom" en "afwezig" gezien en uiteindelijk brak dit me op en gleed in een depressie met overspannendheid en burn-out als gevolg.
Ik kreeg medicijnen, waar ik nog suffer van werd dat ik het gevoel had helemaal niet meer te leven en na jaren ziektewet en therapieën er nog steeds last van te hebben, heb ik het maar geaccepteerd en mijn omgeving ingelicht, wat is het en waar komt het door.
Ik kreeg begrip en er werd rekening met me gehouden.
Het is wel wat minder geworden, maar het is er nog wel de oefening waar ik veel aan heb, is focussen op je omgeving en gericht je aandacht ergens op richten bijvoorbeeld een voorwerp, kijk er naar en observeer het net zo lang tot je weer teruggezogen word naar het hier en nu, het voorwerp komt als het ware naar je toe.
Een voetmassageroller van hout voor thuis, prikkelt je zintuigen en je aandacht gaat automatisch weer terug naar je zelf in je zelf, van je hersens naar je voeten.
Dit word bij psychomotorische therapie het meest gebruikt om iemand uit de dissociatie te halen of paniekaanval.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
Er zijn geen medicijnen tegen de verschijnselen, wel tegen de oorzaak waardoor ze ontstaan, namelijk angst.
Ik heb het jarenlang heel ernstig gehad, soms na een dag werken had ik het idee dat ik helemaal niet gewerkt had, maar alleen mijn lichaam. Ik zat achter de kassa en verbaastte me erover dat mijn kassa altijd klopte.
Ik verborg heel lang voor mijn omgeving dat ik dit had omdat ik me er voor schaamde en als normaal gezien wilde worden, het stond me in de weg en ik kon het niet accepteren dat ik er last van had.
Maar er werd zo vaak gezegd tegen me: "Waar was je met je hoofd?" "Je bent er niet helemaal bij de laatste tijd he?" "Weet je dat niet meer? Heb ik echt aan je verteld hoor!" "Wat snap je er niet aan dan?"
Ik werd vaak voor "dom" en "afwezig" gezien en uiteindelijk brak dit me op en gleed in een depressie met overspannendheid en burn-out als gevolg.
Ik kreeg medicijnen, waar ik nog suffer van werd dat ik het gevoel had helemaal niet meer te leven en na jaren ziektewet en therapieën er nog steeds last van te hebben, heb ik het maar geaccepteerd en mijn omgeving ingelicht, wat is het en waar komt het door.
Ik kreeg begrip en er werd rekening met me gehouden.
Het is wel wat minder geworden, maar het is er nog wel de oefening waar ik veel aan heb, is focussen op je omgeving en gericht je aandacht ergens op richten bijvoorbeeld een voorwerp, kijk er naar en observeer het net zo lang tot je weer teruggezogen word naar het hier en nu, het voorwerp komt als het ware naar je toe.
Een voetmassageroller van hout voor thuis, prikkelt je zintuigen en je aandacht gaat automatisch weer terug naar je zelf in je zelf, van je hersens naar je voeten.
Dit word bij psychomotorische therapie het meest gebruikt om iemand uit de dissociatie te halen of paniekaanval.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.
vrijdag 7 september 2012 om 07:50
Dank je:) Hier heb ik zeker wat aan, en ik weet dat het bij mij uit angst voort komt, maar vandaag heb ik er niet echt last van, voel me best goed, ook omdat ik gisteren toch weg ben geweest en dat heeft me goed gedaan, dus vanmiddag met mijn vriendin naar centrum voor de afleiding.... Ik heb gelukkig niet constant alleen in een periode met veel angst en stress en dan weer een tijd niet, maar probeer er niet tegen te vechten
