Depressie
zondag 8 september 2013 om 14:33
Beste forummensen,
ongeveer een jaar geleden ben ik gediagnosticeerd met depressie. Nu gaat met mij wel iets beter dan in het begin, maar na de initiële verbetering kan ik geen verdere vooruitgang bij mezelf ontdekken. Ik ben in behandeling, daarnaast probeer zo veel mogelijk ontspannende dingen te doen, ik probeer zo vaak mogelijk te sporten, ik werk. Ik weet niet meer wat ik er verder aan kan doen. Wat is de beste manier om door zo'n periode heen te komen?
ongeveer een jaar geleden ben ik gediagnosticeerd met depressie. Nu gaat met mij wel iets beter dan in het begin, maar na de initiële verbetering kan ik geen verdere vooruitgang bij mezelf ontdekken. Ik ben in behandeling, daarnaast probeer zo veel mogelijk ontspannende dingen te doen, ik probeer zo vaak mogelijk te sporten, ik werk. Ik weet niet meer wat ik er verder aan kan doen. Wat is de beste manier om door zo'n periode heen te komen?
zondag 8 september 2013 om 15:33
zondag 8 september 2013 om 20:01
le Chou chou......wat een eerlijke reaktie, petje af......
Heel bijzonder zoals jij jezelf kunt accepteren. Want dat kan toch echt niet gemakkelijk zijn.
En dat je niet verwacht dat het leven 'leuk moet zijn'....
Dat je die verwachting niet meer hebt, vind ik aan 1 kant verlies en aan de andere kant winst...gek is dat.
Ik snap trouwens dat werken voor jou de enige manier was om op de been te blijven, maar ook loodzwaar. Gelukkig is die tijd voorbij!
Knuffel voor jou en TO!
Heel bijzonder zoals jij jezelf kunt accepteren. Want dat kan toch echt niet gemakkelijk zijn.
En dat je niet verwacht dat het leven 'leuk moet zijn'....
Dat je die verwachting niet meer hebt, vind ik aan 1 kant verlies en aan de andere kant winst...gek is dat.
Ik snap trouwens dat werken voor jou de enige manier was om op de been te blijven, maar ook loodzwaar. Gelukkig is die tijd voorbij!
Knuffel voor jou en TO!
zondag 8 september 2013 om 20:05
Hey,
Qua behandeling heb ik de "full package"; AD en gesprekstherapie. Een paar maanden geleden werd de dosering opgehoogd en er voorgesteld om van medicatie te veranderen. Dat wil dus echt niet doen; de eerste paar weken dat de medicijnen moesten aanslaan waren echt letterlijk een hel en dat zou ik een tweede ronde niet overleven.
Voor de rest werk ik wel, maar de enige motivatie die ik daarvoor heb is noodzakelijkheid; ik wil niet op straat belanden. En ik ben alles behalve structureel, dat is een verbeterpuntje inderdaad.
@Le-Chouchou; ik herken de dingen die je beschrijft; het leven is voor mij nu ook alleen leefbaar, niet meer dan dat. Ik ben allang blij dat ik niet meer zit in de situatie waarin ik eerst zat. Ik vraag me alleen of slechts leefbaar zijn van mijn leven ook niet op een gegeven moment gaat verstikken en of ik dat wel ga verdragen voor de rest van mijn leven.
Qua behandeling heb ik de "full package"; AD en gesprekstherapie. Een paar maanden geleden werd de dosering opgehoogd en er voorgesteld om van medicatie te veranderen. Dat wil dus echt niet doen; de eerste paar weken dat de medicijnen moesten aanslaan waren echt letterlijk een hel en dat zou ik een tweede ronde niet overleven.
Voor de rest werk ik wel, maar de enige motivatie die ik daarvoor heb is noodzakelijkheid; ik wil niet op straat belanden. En ik ben alles behalve structureel, dat is een verbeterpuntje inderdaad.
@Le-Chouchou; ik herken de dingen die je beschrijft; het leven is voor mij nu ook alleen leefbaar, niet meer dan dat. Ik ben allang blij dat ik niet meer zit in de situatie waarin ik eerst zat. Ik vraag me alleen of slechts leefbaar zijn van mijn leven ook niet op een gegeven moment gaat verstikken en of ik dat wel ga verdragen voor de rest van mijn leven.
zondag 8 september 2013 om 20:14
quote:Le-Chouchou schreef op 08 september 2013 @ 18:21:
Wat een onzin dat als je kunt werken, dat het met die depressie wel mee zal vallen. Toen ik een paar jaar geleden zwaar depressief was moest ik wel blijven werken. Het was het enige houvast wat ik nog had. En ja, ik moest mijzelf daar echt naar toe slepen. Elke dag weer op nieuw en dat was verschrikkelijk moeilijk. Ik functioneerde op mijn werk ook zeker niet optimaal. En ik vond het vreselijk en zou het liefste de hele dag in bed blijven liggen huilen. Maar ik hield vol, omdat ik wist dat zodra ik zou stoppen met werken, het echt einde verhaal zou zijn. Letterlijk. Ik ben toen wel degelijk gediagnosticeerd met een (zeer) zware depressie. Ondanks dat ik 'gewoon' bleef werken.Heel herkenbaar!
Wat een onzin dat als je kunt werken, dat het met die depressie wel mee zal vallen. Toen ik een paar jaar geleden zwaar depressief was moest ik wel blijven werken. Het was het enige houvast wat ik nog had. En ja, ik moest mijzelf daar echt naar toe slepen. Elke dag weer op nieuw en dat was verschrikkelijk moeilijk. Ik functioneerde op mijn werk ook zeker niet optimaal. En ik vond het vreselijk en zou het liefste de hele dag in bed blijven liggen huilen. Maar ik hield vol, omdat ik wist dat zodra ik zou stoppen met werken, het echt einde verhaal zou zijn. Letterlijk. Ik ben toen wel degelijk gediagnosticeerd met een (zeer) zware depressie. Ondanks dat ik 'gewoon' bleef werken.Heel herkenbaar!
maandag 9 september 2013 om 19:24
@Le-Chouchou, ik zal dit de volgende keer nog een keer voorleggen inderdaad. Dat verhogen of veranderen van medicatie zie ik sowieso niet zitten.
Ik snap van andere mensen ook wel dat ze het niet begrijpen dat wij met het leven verdergaan, terwijl we lijden aan die zware depressieve gevoelens. Het is gewoon moeilijk te begrijpen van buitenaf. Ik hoop dat er ook voor jou uiteindelijk een lichtpuntje is, dat is mede wat mij help verder komen. De hoop dat er toch ooit iets beters is.
Ik snap van andere mensen ook wel dat ze het niet begrijpen dat wij met het leven verdergaan, terwijl we lijden aan die zware depressieve gevoelens. Het is gewoon moeilijk te begrijpen van buitenaf. Ik hoop dat er ook voor jou uiteindelijk een lichtpuntje is, dat is mede wat mij help verder komen. De hoop dat er toch ooit iets beters is.
maandag 9 september 2013 om 19:35