Psyche
alle pijlers
Depressie
vrijdag 20 september 2013 om 11:31
vrijdag 20 september 2013 om 12:57
Ik ben vast gelopen omdat ik heel moeilijk over mijn gevoelens kan praten en ik ook een soort sociale angst heb.
Daardoor loop ik vast in gesprekken met 'vreemde' en zeker met hulp verleners en kom ik heel anders over dan dat ik echt ben/me voel helaas. En die hulpverlener kon daar helaas niet doorheen kijken/ me tijd gunnen om aan het praten te wennen.
Ik voel me ook niet op me gemak zo op een ggz kantoor/ruimte.
Het is ook niet zo dat ik mezelf NU wat aandoe mensen
sorry als dat zo overkomt.
Ik weet niet wat ik tegen de huisarts moet zeggen?
hoe kan hij/zij mij nou helpen?
hoe moet ik verwoorden waar ik voor kom.
Daardoor loop ik vast in gesprekken met 'vreemde' en zeker met hulp verleners en kom ik heel anders over dan dat ik echt ben/me voel helaas. En die hulpverlener kon daar helaas niet doorheen kijken/ me tijd gunnen om aan het praten te wennen.
Ik voel me ook niet op me gemak zo op een ggz kantoor/ruimte.
Het is ook niet zo dat ik mezelf NU wat aandoe mensen
sorry als dat zo overkomt.
Ik weet niet wat ik tegen de huisarts moet zeggen?
hoe kan hij/zij mij nou helpen?
hoe moet ik verwoorden waar ik voor kom.
vrijdag 20 september 2013 om 13:01
quote:dame1987 schreef op 20 september 2013 @ 12:57:
Ik weet niet wat ik tegen de huisarts moet zeggen?
hoe kan hij/zij mij nou helpen?
hoe moet ik verwoorden waar ik voor kom.Zeg wat je in dit topic zegt: je bent in de war, je voelt je slecht, je ziet het niet meer zitten en begint te denken dat je leven beeindigen de oplossing is. Je wilt niet dood, dus daar wil je graag hup voor.
Ik weet niet wat ik tegen de huisarts moet zeggen?
hoe kan hij/zij mij nou helpen?
hoe moet ik verwoorden waar ik voor kom.Zeg wat je in dit topic zegt: je bent in de war, je voelt je slecht, je ziet het niet meer zitten en begint te denken dat je leven beeindigen de oplossing is. Je wilt niet dood, dus daar wil je graag hup voor.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
vrijdag 20 september 2013 om 13:03
O, en dit haal ik weer weg (dus liever niet quoten): ik heb meerdere pogingen gedaan en ik leef nog (uiteraard). Hoewel ik het af en toe nog steeds niet zie zitten weet ik inmiddels dat doodgaan geen oplossing is en dat er heel veel dingen zijn die het leven de moeite waard maken. Daarom heb ik inmiddels hulp gezocht, ik wil nooit meer in een situatie terecht komen zoals die waar jij nu inzit. Ik weet hoe uitzichtloos het voelt, maar dat betekent niet dat het ook uitzichtloos IS.
De maatschappij maakt jou echt niet gek, dat doe je zelf veel beter (bootje_op_de_golven)
vrijdag 20 september 2013 om 13:04
Misschien kan je meteen aangeven dat je praten erg moeilijk vind en dat je met sociale angsten, depressie en suicidale gevoelens loopt? Dat is voor de huisarts denk ik al genoeg om een goed beeld te hebben.
Als je dan doorverwezen wordt kan er weer mee beginnen dat te zeggen en hopelijk krijg je dan nu iemand die er wel doorheen kan kijken, vooral als hij/zij er dus al van op de hoogte is dat je jezelf niet makkelijk laat zien. En anders kan je vragen om een andere hulpverlener. Dat gebeurd vaak en is heel normaal want de klik is erg belangrijk voor het slagen van de behandeling.
Als je dan doorverwezen wordt kan er weer mee beginnen dat te zeggen en hopelijk krijg je dan nu iemand die er wel doorheen kan kijken, vooral als hij/zij er dus al van op de hoogte is dat je jezelf niet makkelijk laat zien. En anders kan je vragen om een andere hulpverlener. Dat gebeurd vaak en is heel normaal want de klik is erg belangrijk voor het slagen van de behandeling.
vrijdag 20 september 2013 om 13:05
Ik heb ook er zo voor gestaan. 10 jaar terug is het alweer. Ik had geen werk en geen toekomst. Dus had ik zo'n beetje besloten dat het voor mij dan allemaal niet meer hoefde.
Maar ik ben toch naar therapy gegaan en pillen geslikt. De pillen hielpen in ieder geval om weer te kunnen slapen. Heel langzaam ben ik eruit geklommen en nu vind ik die gevoelens onvoorstelbaar!
Maar ten tijde van was het echt. Niet de therapy opgeven, vraag anders een andere psych, heb ik ook moeten doen, had geen aansluiting bij de eerst.
Geef jezelf die kans. Sterkte
Maar ik ben toch naar therapy gegaan en pillen geslikt. De pillen hielpen in ieder geval om weer te kunnen slapen. Heel langzaam ben ik eruit geklommen en nu vind ik die gevoelens onvoorstelbaar!
Maar ten tijde van was het echt. Niet de therapy opgeven, vraag anders een andere psych, heb ik ook moeten doen, had geen aansluiting bij de eerst.
Geef jezelf die kans. Sterkte
If you say one more time that islam is NOT a believe of peace..I will kill you!
vrijdag 20 september 2013 om 17:14
Ja dit soort gedachten/gevoelens ken ik ook helaas. Hoe overtuigend en heftig je gedachten ook kunnen zijn voor je het is een kenmerk van een depressie, een ziekte, niet hoe jij echt bent. Laat je eerdere ervaringen met de ggz je er niet van weerhouden hulp te zoeken want dit heb je nodig. Je bent niet de enige die hiermee worstelt en er is, gelukkig, goed iets aan te doen met therapie en/of medicijnen. Je zult merken dat je later denkt "huh was ik dat?!" over wat je nu allemaal zit te bedenken. Maar dan moet je dus wel hulp zoeken en nu niet in je eentje blijven tobben. Ga naar je huisarts en vertel of schrijf op wat je hier hebt verteld. Voor contact inderdaad 113online bellen wat hier al genoemd is, of iemand in je omgeving, praten helpt! Ik wens je veel sterkte en kracht toe.
vrijdag 20 september 2013 om 22:53
Ik woon zelf in het buitenland en kon daarom niet in Nederland naar de therapeut. Toen heeft mijn (Nederlandse) huisarts me naar Interapy doorverwezen. Als je last hebt van een sociale angst en het moeilijk vind om face-to-face iets te bespreken, is dat misschien iets voor jou? Ik ben er nu net 2 weken aan begonnen en het helpt mij erg goed.
Het is gewone therapie, maar dan online zodat je je verhaal kan typen ipv vertellen en je kunt je eigen tijd indelen.
Ik vind het zelf ook erg moeilijk dingen te bespreken met mensen en op deze manier kan ik rustig mijn verhaal doen in mijn eigen tempo.
Het is gewone therapie, maar dan online zodat je je verhaal kan typen ipv vertellen en je kunt je eigen tijd indelen.
Ik vind het zelf ook erg moeilijk dingen te bespreken met mensen en op deze manier kan ik rustig mijn verhaal doen in mijn eigen tempo.
