Psyche
alle pijlers
Diagnose Asperger; en nu?
vrijdag 17 februari 2012 om 01:22
Hoi.
Sinds een aantal weken ben ik op de hoogte van mijn diagnose; Asperger. Ik ben 23 jaar en de laatste jaren zijn niet bepaald makkelijk geweest. Bij het stellen van de diagnose was ik niet bepaald verrast en van te voren heb ik gezegd "agh het veranderd mij als persoon niet", maar nu het hoge woord eruit is merk ik dat ik toch onzeker ben en mij toch wel een beetje eenzaam voel betreft dit onderwerp en mijn omgeving. Ik open dit topic om over "de invloed van Asperger op het dagelijks leven" te praten. Ik zou graag van mensen met Asperger willen weten hoe zij de voor/nadelen van Asperger merken/toepassen op hun studie, werk, relatie etc.
Alvast bedankt.
P.s. Ik wil graag een HBO studie gaan doen en moet mij gaan voorbereiden op een 21+ toets. Tips en aandachtspunten zijn welkom.
Sinds een aantal weken ben ik op de hoogte van mijn diagnose; Asperger. Ik ben 23 jaar en de laatste jaren zijn niet bepaald makkelijk geweest. Bij het stellen van de diagnose was ik niet bepaald verrast en van te voren heb ik gezegd "agh het veranderd mij als persoon niet", maar nu het hoge woord eruit is merk ik dat ik toch onzeker ben en mij toch wel een beetje eenzaam voel betreft dit onderwerp en mijn omgeving. Ik open dit topic om over "de invloed van Asperger op het dagelijks leven" te praten. Ik zou graag van mensen met Asperger willen weten hoe zij de voor/nadelen van Asperger merken/toepassen op hun studie, werk, relatie etc.
Alvast bedankt.
P.s. Ik wil graag een HBO studie gaan doen en moet mij gaan voorbereiden op een 21+ toets. Tips en aandachtspunten zijn welkom.
vrijdag 17 februari 2012 om 09:02
oei ik heb pas (in het AD geloof ik) een stuk gelezen over succesvolle mensen met een diagnose in het autistisch spectrum. Die man werkt bij een grote international en heeft daar een netwerk opgezet voor collega's met een diagnose. Ook had hij er geloof ik een boek over geschreven.
Misschien weet iemand wat ik bedoel en kan iemand het terug vinden op internet.
Ik kan je alleen adviseren om een coach te zoeken waar je je goed bij voelt en er tijdens je opleiding iig tegen een aantal docenten open over te zijn. Vaak zijn er wat extra handvaten te regelen waardoor een studie wat makkelijker wordt.
Heel veel succes!
Misschien weet iemand wat ik bedoel en kan iemand het terug vinden op internet.
Ik kan je alleen adviseren om een coach te zoeken waar je je goed bij voelt en er tijdens je opleiding iig tegen een aantal docenten open over te zijn. Vaak zijn er wat extra handvaten te regelen waardoor een studie wat makkelijker wordt.
Heel veel succes!
vrijdag 17 februari 2012 om 09:23
Lastig, volgens mij is voor mensen met Asperger, nog meer als voor 'gewone' mensen de overstap naar het HBO ontzettend lastig. Ga inderdaad op zoek naar een coach en bij veel scholen krijg je ook extra begeleiding.
In tegenstelling tot cheerlesscard denk ik dat het je leven wel bepaalt. Aan mijn dochter met Asperger zie ik dat zij vaak twee keer zo hard en lang ergens voor moet werken om hetzelfde resultaat te behalen. Prikkelverwerking (dus opnemen van studiestof), faalangst (door eerdere negatieve ervaringen), stress, vaak houterige motoriek en onhandigheid, het speelt bij personen met Asperger vaak allemaal veel meer als bij andere personen.
Zit je al een bepaald hulpverleningscircuit. Ik neem aan dat je na je diagnose wel hulp aangeboden hebt gekregen. Maak daar zeker gebruik van ook al lijkt het in eerste instantie misschien niet nodig.
In tegenstelling tot cheerlesscard denk ik dat het je leven wel bepaalt. Aan mijn dochter met Asperger zie ik dat zij vaak twee keer zo hard en lang ergens voor moet werken om hetzelfde resultaat te behalen. Prikkelverwerking (dus opnemen van studiestof), faalangst (door eerdere negatieve ervaringen), stress, vaak houterige motoriek en onhandigheid, het speelt bij personen met Asperger vaak allemaal veel meer als bij andere personen.
Zit je al een bepaald hulpverleningscircuit. Ik neem aan dat je na je diagnose wel hulp aangeboden hebt gekregen. Maak daar zeker gebruik van ook al lijkt het in eerste instantie misschien niet nodig.
vrijdag 17 februari 2012 om 09:25
vrijdag 17 februari 2012 om 09:30
vrijdag 17 februari 2012 om 19:09
Op mijn 19e kreeg ik de diagnose Asperger (ben nu 25) Ikzelf heb weinig gehad aan lotgenoten. Mijn psychiater zei dat autisten nog minder op elkaar lijken dan niet- autisten en dat is ook uiteindelijk mijn ervaring. Ik heb een tijdje begeleid gewoond met 12 mensen met pdd-nos en Asperger. Ik voelde geen gelijkenis en met de meeste kon ik niets mee. Net als wat hierboven al is beschreven heeft iedereen wel een wat houterige motoriek, maar niet ernstig. Iedereen klaagde wat sneller over vermoeidheid en kon je zien na een lang gesprek dat iedereen "vol" raakte. En wat gevoeliger voor stress en angsten. Veel mensen die daar zaten hadden bijvoorbeeld moeite met plannen en organiseren. En kreeg iedereen hulp bij het schoonmaken van hun kamer. Deze problemen heb ik niet. Ik heb dan ook wat uitzonderingen op mijn diagnose. De problemen zag ik wel die de mensen hadden(de meesten zagen dit zelf niet), maar moest zelf ook in de boeken lezen hoe dat in elkaar zit omdat ik het niet herkende. Ikzelf ben me bewust van wat er mis gaat in het dagelijks leven. Dit heb ik al vanaf mijn 4e levensjaar. Toch vind ik dat moeilijk. Het is niet zo goed voor je zelfvertrouwen, maar leer er steeds beter mee omgaan. Soms was ik wel jaloers op de mensen die veel niet opmerkten aan zichzelf. Dan heb je er ook minder last van.
Dus zo heeft ieder zijn stukje autisme. Ook mijn vriend heeft autisme en ook hij heeft het op een heel ander vlak als ik en daardoor werkt het ook. Dus mijn advies is: Ga kijken waar JIJ moeite mee hebt en zoek gerichte hulp. Misschien goed om dat samen met iemand anders te doen omdat je er zelf midden in zit en dan kan dat soms een wirwar zijn. Helaas heb ik zelf slechte ervaringen met de hulpverlening. Ik heb er vele gezien en maar twee mensen die mij begrepen. Wees kritisch wat betreft de klik. Iedereen dacht dat ze mij begrepen, maar ze projecteerden vaak de theorie uit de boeken op mij. Dat ik een sociaal beroep beoefen vinden mensen onbegrijpelijk bijvoorbeeld en kunnen/willen hun standaard beeld niet bijpassen. Helaas zie ik mijn asperger absoluut als een beperking en heb er geen voordeel bij. Dit heb ik bij anderen ook niet gezien. Dat mensen een bepaalde gave hebben komt toch vaak uit films...
Dus zo heeft ieder zijn stukje autisme. Ook mijn vriend heeft autisme en ook hij heeft het op een heel ander vlak als ik en daardoor werkt het ook. Dus mijn advies is: Ga kijken waar JIJ moeite mee hebt en zoek gerichte hulp. Misschien goed om dat samen met iemand anders te doen omdat je er zelf midden in zit en dan kan dat soms een wirwar zijn. Helaas heb ik zelf slechte ervaringen met de hulpverlening. Ik heb er vele gezien en maar twee mensen die mij begrepen. Wees kritisch wat betreft de klik. Iedereen dacht dat ze mij begrepen, maar ze projecteerden vaak de theorie uit de boeken op mij. Dat ik een sociaal beroep beoefen vinden mensen onbegrijpelijk bijvoorbeeld en kunnen/willen hun standaard beeld niet bijpassen. Helaas zie ik mijn asperger absoluut als een beperking en heb er geen voordeel bij. Dit heb ik bij anderen ook niet gezien. Dat mensen een bepaalde gave hebben komt toch vaak uit films...
vrijdag 17 februari 2012 om 19:36
Ik heb eigenlijk altijd wel begrepen dat er van alles mis ging en ik geef mezelf nog vaak op de kop. Maar hoe ik het anders aan moet pakken vond/ vind ik altijd lastig. Misschien dat jij dat ook bedoelt Waranaka?
Ik heb jarenlang gevraagd om deze handvatten en dan gingen hulpverleners een leuk verhaaltje ophangen waarin ze de vraag eigenlijk ontweken. En dat is wat ik elke keer mis.
Nu huur ik mijn begeleider in dmv PGB en met hem kan ik veel bespreken. Ook heb ik bijna een neurofeedbackbehandeling achter de rug. Ik ben heel prikkelgevoelig en als ik moe wordt krijg ik last van geluiden. Vooral geluiden met hetzelfde zeurende geluid (bv. koelkast, afzuigkap) Dit is zo goed als verholpen. Het geluid gaat niet meer zo diep mijn oren in. Ook ben ik rustiger geworden en minder angstig. Ik kan beter lichaamstaal lezen. Ik dacht altijd dat ik er gewoon niet zo goed in was, maar het kwam omdat er teveel info op me af kwam ik prioriteiten moest stellen.
Ik heb jarenlang gevraagd om deze handvatten en dan gingen hulpverleners een leuk verhaaltje ophangen waarin ze de vraag eigenlijk ontweken. En dat is wat ik elke keer mis.
Nu huur ik mijn begeleider in dmv PGB en met hem kan ik veel bespreken. Ook heb ik bijna een neurofeedbackbehandeling achter de rug. Ik ben heel prikkelgevoelig en als ik moe wordt krijg ik last van geluiden. Vooral geluiden met hetzelfde zeurende geluid (bv. koelkast, afzuigkap) Dit is zo goed als verholpen. Het geluid gaat niet meer zo diep mijn oren in. Ook ben ik rustiger geworden en minder angstig. Ik kan beter lichaamstaal lezen. Ik dacht altijd dat ik er gewoon niet zo goed in was, maar het kwam omdat er teveel info op me af kwam ik prioriteiten moest stellen.
vrijdag 17 februari 2012 om 21:17
hier nog iemand met autisme spectrum stoornis. Ik heb zelf PDD-NOS, en weet dit ook maar 1,5 jaartje.
En zo heel erg veel invloed heeft dit niet, alleen dat ik soms trager van begrip ben en soms iets sneller in de stress schiet doordat ik te weinig duidelijk krijg/heb.
Maar verder valt het wel allemaal mee...
en ik moet zeggen dat ik voor de diagnose ook zoiets had van de diagnose maakt niks uit. Maar nadat je het binnenkrijgt is het toch even wennen...maar daarna is alles weer naar normaliteit, het enige is dat ik nu soms weet waaruit dingen vooruitkomen, en kan er soms ook rekening mee houden
En zo heel erg veel invloed heeft dit niet, alleen dat ik soms trager van begrip ben en soms iets sneller in de stress schiet doordat ik te weinig duidelijk krijg/heb.
Maar verder valt het wel allemaal mee...
en ik moet zeggen dat ik voor de diagnose ook zoiets had van de diagnose maakt niks uit. Maar nadat je het binnenkrijgt is het toch even wennen...maar daarna is alles weer naar normaliteit, het enige is dat ik nu soms weet waaruit dingen vooruitkomen, en kan er soms ook rekening mee houden
vrijdag 17 februari 2012 om 21:38
Even als aanvulling; ik heb 8 maanden in deeltijdtherapie gezeten (3 dagen per week) omdat ik enorm vastliep op veel vlakken waaronder school. Ik ben nu aangemeld voor individuele begeleiding met het zoeken naar een geschikte opleiding. Ook ben ik mij aan het inlezen over de mogelijkheden die worden geboden door hogescholen mbt het begeleiden en invullen van een studie. Toch merk ik dat ik sinds de diagnose gesteld is ik mij onzeker voel. Ik kan er wel over praten met mijn voormalige groepsverpleegkundige, maar echt begrepen voel ik mij niet. Misschien kan ik dat ook niet verwachten van anderen, maar dat geeft mij toch een eenzaam gevoel. Ik bespreek ook veel met mijn zus, die probeert te helpen door allerlei mogelijkheden te zoeken en die naar mij door te spelen, maar hierdoor voel ik mij opgejaagd. Ik heb twee weken geleden ook de deeltijdtherapie afgerond dus de diagnose plus afronding vielen samen en daardoor heb ik het idee dat ik dubbel wordt uitgetest. 1. het op eigen benen staan na therapie 2. het ontdekken van de do en don't met Asperger. Ik woon 2,5 jaar op mezelf en dat gaat naar omstandigheden gelukkig goed. Maar toen ik laatst een kaartje kreeg om mij te feliciteren ben het afronden van de therapie wist ik dat ik dit attent vond, maar voelde het niet. Juist dat gebrek aan voelen verveeld mij soms of maakt dat ik mij ongemakkelijk voel. Vandaar dit topic om misschien niet gevoelsmatig, maar verstandelijk van anderen te horen hoe zij met hun diagnose dealen. Misschien dat het een stuk geruststelling biedt. Ik baal ontzettend van dit opgefokte, onzekere wat ik ervaar en merk dat ik daardoor toch sneller thuis blijf ipv contact zoek. Dit wil ik voorkomen want dat zijn puur valkuilen. Toch is dit puur vanuit een verstandelijk oogpunt, terwijl ik het liefst dichter bij mijn gevoel kom. Is dat een te hoog gegrepen wens? Moet ik accepteren dat er gewoon een beperkter "gevoel" is? Of kun je wel degelijk dichter bij je gevoel komen? En is er iemand die mij het verschil tussen PDD-NOS en Asperger kan uitleggen? Het valt beide onder het Autismespectrum, maar wat zijn de verschillen tussen deze twee vormen?
vrijdag 17 februari 2012 om 22:13
Dichter bij je gevoel komen is nooit te hoog gegrepen in elk geval. Er is heel veel te leren. Hoe ver je precies komt weet je natuurlijk nooit, maar een positieve insteek is van geen diagnose afhankelijk.quote:green_apple schreef op 17 februari 2012 @ 21:38: En is er iemand die mij het verschil tussen PDD-NOS en Asperger kan uitleggen? Het valt beide onder het Autismespectrum, maar wat zijn de verschillen tussen deze twee vormen?
In het 'oude' systeem kan je asperger zeer kort omschrijven als autisme zonder problematiek in een deelgroep die vooral te maken heeft met talige communicatie. PDD-NOS kan je omschrijven als autisme dat net niet geheel aan het totaalpakket aan eisen voldoet (bijvoorbeeld in een groep duidelijke afwijking, maar in de andere net te weinig).
In het nieuwe systeem zal het onderscheid grotendeels vervallen omdat het erg arbitrair is hoe je ingedeeld wordt. Er wordt dan meer gekeken naar hoeveel problemen je in het totaal hebt.
Op individueel niveau is er op dit moment eigenlijk geen verschil. Je kan als aspie veel meer lijken op iemand met pdd-nos dan op een andere aspie.
In het 'oude' systeem kan je asperger zeer kort omschrijven als autisme zonder problematiek in een deelgroep die vooral te maken heeft met talige communicatie. PDD-NOS kan je omschrijven als autisme dat net niet geheel aan het totaalpakket aan eisen voldoet (bijvoorbeeld in een groep duidelijke afwijking, maar in de andere net te weinig).
In het nieuwe systeem zal het onderscheid grotendeels vervallen omdat het erg arbitrair is hoe je ingedeeld wordt. Er wordt dan meer gekeken naar hoeveel problemen je in het totaal hebt.
Op individueel niveau is er op dit moment eigenlijk geen verschil. Je kan als aspie veel meer lijken op iemand met pdd-nos dan op een andere aspie.
zaterdag 18 februari 2012 om 08:19
Het verschil tussen pdd-nos en asperger is vaak heel onduidelijk en snap ik vaak ook niet hoor. Mijn psychiater zei dat hij asperger stelde en niet pdd-nos was omdat ik geen gedragsproblemen heb gehad in mijn kinderjaren en dat ik zelf last heb van mijn stoornis en niet zozeer de omgeving.
Iemand anders die ik kende zei dat ze asperger had omdat dat autisme was met een wat hoger IQ en kenmerken van klassiek autisme, daarin herken ik mij totaal niet.
Ik zou mijn begeleider volgende week het vragen hij vond het wel een groot verschil.
Wat mij goed helpt in het dagelijks leven is veel opschrijven, zodat het overzichtelijker wordt. Maar dat is natuurlijk ook persoonlijk. Na een drukke werkdag de dag even snel herbeleven in mijn dagboek zodat ik rustig alles een plekje kan geven. Ook met studeren deed ik dat zo. Alleen ik heb moeite met hoofd en bijzaken onderscheiden. Ik weet niet of jij dat hebt? Kan je goed samenvattingen maken? Die van mij waren altijd te lang. Eigenlijk heb ik daar iemand anders bij nodig. Helaas heb ik de moed opgegeven om te studeren omdat ik geen goede begeleiding kan vinden. Bovendien heb ik in de middelbare schooltijd hele erge faalangst ontwikkeld waar vele geen raad mee weten. Ach ik heb nu een leuke baan.
Iemand anders die ik kende zei dat ze asperger had omdat dat autisme was met een wat hoger IQ en kenmerken van klassiek autisme, daarin herken ik mij totaal niet.
Ik zou mijn begeleider volgende week het vragen hij vond het wel een groot verschil.
Wat mij goed helpt in het dagelijks leven is veel opschrijven, zodat het overzichtelijker wordt. Maar dat is natuurlijk ook persoonlijk. Na een drukke werkdag de dag even snel herbeleven in mijn dagboek zodat ik rustig alles een plekje kan geven. Ook met studeren deed ik dat zo. Alleen ik heb moeite met hoofd en bijzaken onderscheiden. Ik weet niet of jij dat hebt? Kan je goed samenvattingen maken? Die van mij waren altijd te lang. Eigenlijk heb ik daar iemand anders bij nodig. Helaas heb ik de moed opgegeven om te studeren omdat ik geen goede begeleiding kan vinden. Bovendien heb ik in de middelbare schooltijd hele erge faalangst ontwikkeld waar vele geen raad mee weten. Ach ik heb nu een leuke baan.
zaterdag 18 februari 2012 om 12:57
zondag 19 februari 2012 om 17:15
quote:smile25 schreef op 18 februari 2012 @ 08:19:.
Alleen ik heb moeite met hoofd en bijzaken onderscheiden. Ik weet niet of jij dat hebt? Kan je goed samenvattingen maken? Die van mij waren altijd te lang. Ik heb inderdaad ook moeite hiermee. Ik verzand teveel in details en weet dat inmiddels van mijzelf waardoor ik als ik klaar ben met het schrijven van iets nog een extra check doe waarin ik zinnen korter probeer te formuleren. Moet wel zeggen dat ik o.a. door dat probleem geen diploma heb gehaald en bij mijn allerlaatste examen zakte
Ook in de manier van plannen merk ik het terug, moeite om een logische volgorde te vinden of prioriteiten te stellen.
Alleen ik heb moeite met hoofd en bijzaken onderscheiden. Ik weet niet of jij dat hebt? Kan je goed samenvattingen maken? Die van mij waren altijd te lang. Ik heb inderdaad ook moeite hiermee. Ik verzand teveel in details en weet dat inmiddels van mijzelf waardoor ik als ik klaar ben met het schrijven van iets nog een extra check doe waarin ik zinnen korter probeer te formuleren. Moet wel zeggen dat ik o.a. door dat probleem geen diploma heb gehaald en bij mijn allerlaatste examen zakte
Ook in de manier van plannen merk ik het terug, moeite om een logische volgorde te vinden of prioriteiten te stellen.
zondag 19 februari 2012 om 17:28
quote:waranaka schreef op 18 februari 2012 @ 09:42:
Je hoeft er niets mee te doen, met wat zij brengt. Het is haar manier om te proberen je te steunen. Maar je hoeft er niets mee.
[...]
Pittige tijd dus. Maar waarom zie je het als test nu? Je hebt je diagnose nog niet koud achter de kiezen. Een diagnose krijgen is 1 ding, maar ontdekken hoe jouw autisme in elkaar steekt voor jou, daar heb je nog wel tijd voor nodig. Dat is geen test, maar onderzoek.
[...]
Misschien dat je je ongemakkelijk voelt, omdat je van jezelf vindt dat je er iets bij zou moeten voelen? Je hoeft er niets bij te voelen. (Belangrijk is dat je opmerkt dat het attent is.)
[...]
Waar ben je bang voor, wanneer je geen of minder contact zoekt dan je vindt dan je zou moeten? Waarom vind je dat je (meer) contact zou moeten zoeken?
[...]
Is er minder gevoel? Of verwacht je van jezelf gevoel op punten die jou gewoon niet zo raken? Van welke dingen merk je wel dat je er meer gevoel bij hebt?
Goede punten, thanks.
Ik weet dat mijn zus mij probeert te helpen, misschien moet ik haar uitleggen dat ik ook tijd nodig heb om de informatie die ze geeft te verwerken. Ik vind dat ik vooral de contacten die ik heb moet onderhouden om niet eenzaam te worden. Ik denk wel dat er minder gevoel is, heb eerlijk gezegd ook het idee dat dit naarmate ik ouder werd erger is geworden. Misschien is het een vorm van desinteresse, maar bij zo'n kaartje vind ik het oprecht jammer dat ik er geen blij gevoel van krijg.
Wat ik mij trouwens nog af vroeg...
Er staat beschreven dat de motoriek houterig kan zijn.
Als kind was ik eigenlijk helemaal niet houterig, als puber een beetje onhandig en sinds 2 jaar ben ik echt een stuk houteriger en clumsy. Zijn er mensen die het herkennen dat dingen pas op latere leeftijd heel duidelijk tot uiting kwamen?
Je hoeft er niets mee te doen, met wat zij brengt. Het is haar manier om te proberen je te steunen. Maar je hoeft er niets mee.
[...]
Pittige tijd dus. Maar waarom zie je het als test nu? Je hebt je diagnose nog niet koud achter de kiezen. Een diagnose krijgen is 1 ding, maar ontdekken hoe jouw autisme in elkaar steekt voor jou, daar heb je nog wel tijd voor nodig. Dat is geen test, maar onderzoek.
[...]
Misschien dat je je ongemakkelijk voelt, omdat je van jezelf vindt dat je er iets bij zou moeten voelen? Je hoeft er niets bij te voelen. (Belangrijk is dat je opmerkt dat het attent is.)
[...]
Waar ben je bang voor, wanneer je geen of minder contact zoekt dan je vindt dan je zou moeten? Waarom vind je dat je (meer) contact zou moeten zoeken?
[...]
Is er minder gevoel? Of verwacht je van jezelf gevoel op punten die jou gewoon niet zo raken? Van welke dingen merk je wel dat je er meer gevoel bij hebt?
Goede punten, thanks.
Ik weet dat mijn zus mij probeert te helpen, misschien moet ik haar uitleggen dat ik ook tijd nodig heb om de informatie die ze geeft te verwerken. Ik vind dat ik vooral de contacten die ik heb moet onderhouden om niet eenzaam te worden. Ik denk wel dat er minder gevoel is, heb eerlijk gezegd ook het idee dat dit naarmate ik ouder werd erger is geworden. Misschien is het een vorm van desinteresse, maar bij zo'n kaartje vind ik het oprecht jammer dat ik er geen blij gevoel van krijg.
Wat ik mij trouwens nog af vroeg...
Er staat beschreven dat de motoriek houterig kan zijn.
Als kind was ik eigenlijk helemaal niet houterig, als puber een beetje onhandig en sinds 2 jaar ben ik echt een stuk houteriger en clumsy. Zijn er mensen die het herkennen dat dingen pas op latere leeftijd heel duidelijk tot uiting kwamen?
zondag 19 februari 2012 om 20:44
Ik heb eind vorig jaar de diagnose HFA (Hoog Functionerend Autisme) gekregen. En ook al stel je je in op het horen van dergelijk nieuws, het hakt er toch behoorlijk in...
Ik was al een tijdje bezig met bewustwording. Uit zien te vogelen hoe ik werk, waarom ik dingen doe en waarom andere dingen niet lukken. Wat ik nodig heb om een beetje "normaal" te kunnen functioneren.
Ik ben sociaal niet zo sterk, maar heel veel mensen hebben dat niet echt door. Het kost mij allemaal heel veel energie en het komt niet vanzelf. Ik raak van heel veel dingen die niet gaan zoals "gepland" of "gebruikelijk" gestresst. Zo ben ik net erachter gekomen dat ik een lekkage in de keuken heb en dan ben ik gelijk van slag omdat ik van alles moet gaan oplossen en gaan regeln, dingen anders moet gaan doen dan anders.
Ik probeer nu sneller door te krijgen wanneer ik op m'n werk blijf hangen in "verkeerd" gedrag om te voorkomen dat ik weer doodongelukkig op m'n werk zit.
Verder heb ik problemen met m'n gevoel/emoties. Ik heb ze wel, maar ik kan ze niet/moeilijk benoemen. Ook doe ik veel sociale dingen "omdat het blijkbaar zo hoort" en niet omdat ik het ook zo voel.
Ik moet ook regelmatig echt even tot rust zien te komen door m'n hoofd af te leiden. Lezen, computerspelletjes doen, muziek luisteren... Het wordt me allemaal vrij snel teveel. Dan raak ik gefrustreerd en dan gaat het allemaal helemaal mis. Soms loop ik ook echt rond als in een waas, soort van automatische piloot.
Of ik motorisch minder ontwikkeld ben? Geen idee, vast wel... Ik zit altijd onder de blauwe plekken, neem bochten te kort waardoor ik tegen dingen aan loop. Maar ik vind melf niet houterig.
Naast (of als gevolg van) de HFA heb ik ook een dysthyme stoornis, ben dus meestal wat somber ingesteld. En van mijn perfectionisme en faalangst heb ik ook behoorlijk veel last.
Ik heb op zich niets te klagen. Heb een fijne relatie, schat van een zoontje, huis, baan... Maar het kost me wel allemaal onzettend veel energie en echt genieten van alles wat ik heb zit er gewoon niet in.
Ik was al een tijdje bezig met bewustwording. Uit zien te vogelen hoe ik werk, waarom ik dingen doe en waarom andere dingen niet lukken. Wat ik nodig heb om een beetje "normaal" te kunnen functioneren.
Ik ben sociaal niet zo sterk, maar heel veel mensen hebben dat niet echt door. Het kost mij allemaal heel veel energie en het komt niet vanzelf. Ik raak van heel veel dingen die niet gaan zoals "gepland" of "gebruikelijk" gestresst. Zo ben ik net erachter gekomen dat ik een lekkage in de keuken heb en dan ben ik gelijk van slag omdat ik van alles moet gaan oplossen en gaan regeln, dingen anders moet gaan doen dan anders.
Ik probeer nu sneller door te krijgen wanneer ik op m'n werk blijf hangen in "verkeerd" gedrag om te voorkomen dat ik weer doodongelukkig op m'n werk zit.
Verder heb ik problemen met m'n gevoel/emoties. Ik heb ze wel, maar ik kan ze niet/moeilijk benoemen. Ook doe ik veel sociale dingen "omdat het blijkbaar zo hoort" en niet omdat ik het ook zo voel.
Ik moet ook regelmatig echt even tot rust zien te komen door m'n hoofd af te leiden. Lezen, computerspelletjes doen, muziek luisteren... Het wordt me allemaal vrij snel teveel. Dan raak ik gefrustreerd en dan gaat het allemaal helemaal mis. Soms loop ik ook echt rond als in een waas, soort van automatische piloot.
Of ik motorisch minder ontwikkeld ben? Geen idee, vast wel... Ik zit altijd onder de blauwe plekken, neem bochten te kort waardoor ik tegen dingen aan loop. Maar ik vind melf niet houterig.
Naast (of als gevolg van) de HFA heb ik ook een dysthyme stoornis, ben dus meestal wat somber ingesteld. En van mijn perfectionisme en faalangst heb ik ook behoorlijk veel last.
Ik heb op zich niets te klagen. Heb een fijne relatie, schat van een zoontje, huis, baan... Maar het kost me wel allemaal onzettend veel energie en echt genieten van alles wat ik heb zit er gewoon niet in.
zondag 19 februari 2012 om 22:10
@Biebeltje Ik herken mij inderdaad in het "sociale dingen doen omdat het hoort". Dit is blijkbaar een kenmerk binnen het autismespectrum. Het kopieeren van gedrag om mee te kunnen draaien. Goed om te horen dat je een aantal dingen in je leven op orde hebt zoals een gezin. Jammer dat je er niet het uiterste uit kunt halen qua voldoeningsgevoel. Dat is ook wat ik een beetje bedoel met mijn vorige posts. Ik "weet" dat ik soms leuke dingen doe, een leuke kamer heb etc maar ervaar dat niet zo. Daardoor voel ik mij ook regelmatig leeg en zombie. Heb last gehad van dissocieren en heb twee soorten medicatie (Citalopram en Seroquel) om hierin wat te helpen. Zijn er meer mensen die medicatie gebruiken vanwege hun Asperger ed.?
Ik ben vandaag trouwens begonnen met het maken van een lijst waarin ik beschrijf waar mijn plus en minpunten liggen. Deze lijst wil ik gebruiken op het moment dat ik mij aanmeld voor een studie. Toch vind ik het echt lastig zo'n lijst te maken. Maar ik loop dagelijks wel tegen iets aan en schrijf dat er dan gewoon maar bij
Ik ben vandaag trouwens begonnen met het maken van een lijst waarin ik beschrijf waar mijn plus en minpunten liggen. Deze lijst wil ik gebruiken op het moment dat ik mij aanmeld voor een studie. Toch vind ik het echt lastig zo'n lijst te maken. Maar ik loop dagelijks wel tegen iets aan en schrijf dat er dan gewoon maar bij
maandag 20 februari 2012 om 16:44
"sociale dingen doen omdat het hoort".
Ik ben ruim 40 jaar oud en ik doe dat niet of nauwelijks.
Ik ontmoet mensen door mijn hobby (ik moet alleen wel 40 km reizen voor die hobby).
Maar ik moet zeggen dat ik kletsen ook erg leuk vindt, dus ik vind verjaarden e.d. niet erg.
(ik praat wel vaak door over 1 onderwerp, zonder te letten of het de gesprekspartner interesseert)
Ik ben ruim 40 jaar oud en ik doe dat niet of nauwelijks.
Ik ontmoet mensen door mijn hobby (ik moet alleen wel 40 km reizen voor die hobby).
Maar ik moet zeggen dat ik kletsen ook erg leuk vindt, dus ik vind verjaarden e.d. niet erg.
(ik praat wel vaak door over 1 onderwerp, zonder te letten of het de gesprekspartner interesseert)
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
