Psyche
alle pijlers
Diagnose en hulpvraag
woensdag 10 december 2014 om 15:29
Ik had hier al een topic geopend, maar ik had toen nog niet een diagnose meegekregen van mijn psychiater, Alleen had ik toen de diagnose van mijn huisarts die mede ook was gebaseerd op mijn vorige depressie en waarvoor ik toen al in behandeling was geweest.
Ik ben sinds kort dus weer in behandeling en ik zou hier heel graag van mij af willen schrijven, omdat ik het alleen soms niet meer trek, en ik graag mijn verhaal wil delen.
Ik ben idd meer dan mijn diagnose.
In dit topic wil ik verder gaan schrijven waar ik in mijn leven in het hier en nu tegenaan loop, Mijn bezoekjes nu aan mijn behandelaars en mijn vorderingen daarin.
Waar ik tegen aan loop nu in onze relatie, werk en wie weet wat nog meer.
Mij meer omringen door positiviteit en zelf ook weer veel positiever te gaan worden
In mijn andere topic wil ik iets meer gaan vertellen over mijn levensverhaal, Het daar van mij af te gaan schrijven. Misschien dat ik in mijn beidde topics, doordat er misschien mensen op gaan reageren en ik een reacktie terug wil geven. het verleden of het hier en nu een beetje doorelkaar ga halen maar dat zal de tijd mij uit wijzen.
Ik ben sinds kort dus weer in behandeling en ik zou hier heel graag van mij af willen schrijven, omdat ik het alleen soms niet meer trek, en ik graag mijn verhaal wil delen.
Ik ben idd meer dan mijn diagnose.
In dit topic wil ik verder gaan schrijven waar ik in mijn leven in het hier en nu tegenaan loop, Mijn bezoekjes nu aan mijn behandelaars en mijn vorderingen daarin.
Waar ik tegen aan loop nu in onze relatie, werk en wie weet wat nog meer.
Mij meer omringen door positiviteit en zelf ook weer veel positiever te gaan worden
In mijn andere topic wil ik iets meer gaan vertellen over mijn levensverhaal, Het daar van mij af te gaan schrijven. Misschien dat ik in mijn beidde topics, doordat er misschien mensen op gaan reageren en ik een reacktie terug wil geven. het verleden of het hier en nu een beetje doorelkaar ga halen maar dat zal de tijd mij uit wijzen.
anoniem_64231e3e74882 wijzigde dit bericht op 26-03-2015 21:16
Reden: Ik wil mij meer op positiviteit richten in mijn leven
Reden: Ik wil mij meer op positiviteit richten in mijn leven
% gewijzigd
woensdag 10 december 2014 om 16:30
ik heb geen idee of jullie hier iets mee kunnen. Ik ben momenteel helemaal vast gelopen in mijn gevoel en gedachtengang, en ik dacht door het hier te uiten op het forum waar ik tegen aanloop en wat het met mij doet , Hoe dit mijn hele leven al beheerst ( ook al wil ik dat niet)
Ik hoop op herkenning en advies om hieruit te kunnen komen, verhalen van anderen te lezen zodat ik daar weer zelf van kan leren. Hoe gaan jullie ermee om?
Dit heeft voor mij een enorme impact op mijn relatie en in de omgang met anderen.
Ik wil heel erg graag mijn gedachtenpatroon veranderen, en door verhalen van lotgenoten te lezen, waar zij tegen aanlopen en wat zij ermee doen en ermee omgaan .
Met hulp van mijn behandelteam en jullie verhalen eruit te komen.
En om van mij af te kunnen schrijven nu ik weer aan het begin van mijn behandeling sta, zodat ik het ook zelf terug kan lezen welke stappen ik zet, of al gemaakt heb in mijn proces. En ik dan zelf ook mijn vorderingen kan lezen en bij houden, wat ik anders zou vergeten. En ik het dan in het positieve kan betrekken i.p.v. altijd nu het negatieve.
Ik had hier al een topic geopend, (depressief en ik wil mijn verhaal graag delen. ) Maar mede door dat er voor mij nu meer een diagnose door mijn psychiater is gesteld en ik mijn diagnose dus onvolledig vond in mijn andere topic, en ik dit hier graag meer wil toelichten . En ik hoop op meer herkenning van anderen door aan te geven wat mijn diagnose is heb ik nu dit topic geopend, omdat het anders in mijn andere topic vrees ik niet direct gelezen gaat worden omdat het mij toen nog niet bekend was, Wat er allemaal speelt zodat ik nu ben wie ik ben , en hoe ik kan veranderen.
Ik hoop op herkenning en advies om hieruit te kunnen komen, verhalen van anderen te lezen zodat ik daar weer zelf van kan leren. Hoe gaan jullie ermee om?
Dit heeft voor mij een enorme impact op mijn relatie en in de omgang met anderen.
Ik wil heel erg graag mijn gedachtenpatroon veranderen, en door verhalen van lotgenoten te lezen, waar zij tegen aanlopen en wat zij ermee doen en ermee omgaan .
Met hulp van mijn behandelteam en jullie verhalen eruit te komen.
En om van mij af te kunnen schrijven nu ik weer aan het begin van mijn behandeling sta, zodat ik het ook zelf terug kan lezen welke stappen ik zet, of al gemaakt heb in mijn proces. En ik dan zelf ook mijn vorderingen kan lezen en bij houden, wat ik anders zou vergeten. En ik het dan in het positieve kan betrekken i.p.v. altijd nu het negatieve.
Ik had hier al een topic geopend, (depressief en ik wil mijn verhaal graag delen. ) Maar mede door dat er voor mij nu meer een diagnose door mijn psychiater is gesteld en ik mijn diagnose dus onvolledig vond in mijn andere topic, en ik dit hier graag meer wil toelichten . En ik hoop op meer herkenning van anderen door aan te geven wat mijn diagnose is heb ik nu dit topic geopend, omdat het anders in mijn andere topic vrees ik niet direct gelezen gaat worden omdat het mij toen nog niet bekend was, Wat er allemaal speelt zodat ik nu ben wie ik ben , en hoe ik kan veranderen.
anoniem_64231e3e74882 wijzigde dit bericht op 10-12-2014 17:04
Reden: tekst bijgevoegd
Reden: tekst bijgevoegd
% gewijzigd
woensdag 10 december 2014 om 16:42
Bij mij is er sprake van een persoonsgebonden problematiek die meer van belang is dan de stemmingszinpahologie die ik zelf aangeef. De verminderde stemming, te classificeren als dysthemie is veeleer aan te duiden als het gevolg van de persoonspathologie
is erg moeilijk te begrijpen ??
is erg moeilijk te begrijpen ??
Wees jezelf....
woensdag 10 december 2014 om 17:18
quote:karinr schreef op 10 december 2014 @ 16:40:
en heb je ook een dagboek voor jezelf ?
Ik heb idd een dagboek voor mezelf en daar schrijf ik ook heel veel in.
Ik mis het contact met lotgenoten, en ik lees al heel lang mee op het viva forum.
En ik put kracht uit de verhalen van lotgenoten en de steun, advies, die zij dan krijgen . Dat mis ik dan zelf , en als ik in mijn dagboek schrijf krijg ik geen interactie terwijl ik daar dan wel vaak behoefte aan heb. En ik met een hele lieve man samen ben, maar die het ook niet trekt en ik hem mee sleur in mijn negatieviteit en waar ik tegen aanloop, Kwa mijn gevoelens en denken. Ik hoop ik hier meer mijn verhaal kwijt te kunnen door met lotgenoten erover te kunnen praten, te kunnen delen. En ik ervan kan leren. Zodat ik ook mijn man wat kan ontlasten, want ik ben net een langspeelplaat die telkens hetzelfde dreuntje tegen hem opdreund.
en heb je ook een dagboek voor jezelf ?
Ik heb idd een dagboek voor mezelf en daar schrijf ik ook heel veel in.
Ik mis het contact met lotgenoten, en ik lees al heel lang mee op het viva forum.
En ik put kracht uit de verhalen van lotgenoten en de steun, advies, die zij dan krijgen . Dat mis ik dan zelf , en als ik in mijn dagboek schrijf krijg ik geen interactie terwijl ik daar dan wel vaak behoefte aan heb. En ik met een hele lieve man samen ben, maar die het ook niet trekt en ik hem mee sleur in mijn negatieviteit en waar ik tegen aanloop, Kwa mijn gevoelens en denken. Ik hoop ik hier meer mijn verhaal kwijt te kunnen door met lotgenoten erover te kunnen praten, te kunnen delen. En ik ervan kan leren. Zodat ik ook mijn man wat kan ontlasten, want ik ben net een langspeelplaat die telkens hetzelfde dreuntje tegen hem opdreund.
woensdag 10 december 2014 om 17:25
quote:karinr schreef op 10 december 2014 @ 16:42:
Bij mij is er sprake van een persoonsgebonden problematiek die meer van belang is dan de stemmingszinpahologie die ik zelf aangeef. De verminderde stemming, te classificeren als dysthemie is veeleer aan te duiden als het gevolg van de persoonspathologie
is erg moeilijk te begrijpen ??
Ik wilde het dacht ik makkelijker maken voor anderen om mij te begrijpen door meer aan te geven welke diagnose ik dus heb. door dat toe te voegen op deze manier.
Ik was in mijn andere topic niet volledig daarin. Maar misschien kan ik beter verder gaan met schrijven in mijn andere topic, en kan ik zonder het zo uitgebreid te doen als nu in dit topic toe te voegen wat mijn diagnose is , ( Maar wat voor mij wel erg belangrijk is om dat te doen) zodat lotgenoten zich er beter in kunnen herkennen en hun ervaringen willen vertellen en met mij willen delen.
Bij mij is er sprake van een persoonsgebonden problematiek die meer van belang is dan de stemmingszinpahologie die ik zelf aangeef. De verminderde stemming, te classificeren als dysthemie is veeleer aan te duiden als het gevolg van de persoonspathologie
is erg moeilijk te begrijpen ??
Ik wilde het dacht ik makkelijker maken voor anderen om mij te begrijpen door meer aan te geven welke diagnose ik dus heb. door dat toe te voegen op deze manier.
Ik was in mijn andere topic niet volledig daarin. Maar misschien kan ik beter verder gaan met schrijven in mijn andere topic, en kan ik zonder het zo uitgebreid te doen als nu in dit topic toe te voegen wat mijn diagnose is , ( Maar wat voor mij wel erg belangrijk is om dat te doen) zodat lotgenoten zich er beter in kunnen herkennen en hun ervaringen willen vertellen en met mij willen delen.
woensdag 10 december 2014 om 17:28
Tja, wij zijn geen psychologen of psychiaters, met een opsomming van diagnoses kunnen wij niets.
Als iemand mij met ingewikkelde medische termen vertelt welke ziekte hij/zij heeft, kan ik daar ook niks mee. Als diezelfde persoon mij vertelt welke problemen hij ondervindt, waar het pijn doet, welke situaties lastig zijn, wat hij wel en niet meer kan, dan kan ik proberen mee te denken en mee te leven.
Of je hier veel lotgenoten zult vinden betwijfel ik. Is er niet een lotgenotenforum specifiek gericht op (één van) jouw (diagnose(s)?
Als iemand mij met ingewikkelde medische termen vertelt welke ziekte hij/zij heeft, kan ik daar ook niks mee. Als diezelfde persoon mij vertelt welke problemen hij ondervindt, waar het pijn doet, welke situaties lastig zijn, wat hij wel en niet meer kan, dan kan ik proberen mee te denken en mee te leven.
Of je hier veel lotgenoten zult vinden betwijfel ik. Is er niet een lotgenotenforum specifiek gericht op (één van) jouw (diagnose(s)?
woensdag 10 december 2014 om 17:33
Ik snap je verhaal bijna helemaal dus zo ingewikkeld kan het niet zijn. Ik ken alleen niet alle stoornissen goed. Maar ik heb wel een gevoel van herkenning. Mijn stiefvader kwam ook bij ons wonen toen ik 7 was en toen begon de ellende. Ik heb alleen al ptss sinds mijn jeugd.
Ik heb wel minder persoonlijkheidsproblemen. Die zin die karinr citeert, betekent dat de problemen meer voortkomen uit je persoonlijke ontwikkeling waarin dingen mis zijn gegaan dan dat je klinisch depressief bent. De depressie komt door die problemen die zijn ontstaan omdat je je nooit goed hebt kunnen ontwikkelen. Je hebt niet de juiste handhavingsmechanismes aangeleerd gekregen. Dat betekent dat je niet hebt geleerd jezelf staande te houden in het leven in je jeugd. Daarom wordt je steeds depressief.
Bij mij ligt de nadruk meer op de ptss. Daar kwamen en komen mijn depressies door en angsten uit voort. Persoonlijkheidsproblemen heb ik niet (diagnostisch gezien dan) ik denk omdat ik een aantal geweldige mensen in mijn omgeving had, die me steeds complimenten gaven en waar ik altijd terecht kon voor hulp en steun. Die hebben me zelfvertrouwen meegegeven en ik denk echt dat zij de reden zijn dat ik geen persoonlijkheidsproblemen heb ondanks mijn angstproblemen.
Dat je dingen niet hebt meegekregen in je jeugd, zorgt nu voor problemen. Daarin ben ik hetzelfde, alleen heb ik iets andere problemen. We zijn allemaal anders ook en iedereen reageert op zijn/haar eigen manier op traumatische gebeurtenissen. De een kruipt in zijn schelp, de ander maakt veel bombarie om zijn ellende te verbergen. Er is geen verkeerde manier want jij bent wie je bent. Maar nu je weet waar de problemen vandaan komen, kun je er aan gaan werken.
Goed idee om dit topic te gebruiken om bij te houden hoe het gaat. Ik denk dat je nu grote stappen vooruit gaat maken. Ik kan niet diagnosticeren maar ik denk dat deze psychiater je echt kan helpen, ik denk dat de diagnoses wel kloppen. Je komt op mij zeker over als iemand met een enorm onzekerheidsprobleem. Dat heeft hij/zij goed gezien. Er zit meer achter dan alleen depressief en het is goed om daaraan te gaan werken. De onderste steen moet boven komen. Veel wijsheid en moed toegewenst op je reis naar een gouden toekomst, waar je nu je eerste stappen voor maakt.
Ik heb wel minder persoonlijkheidsproblemen. Die zin die karinr citeert, betekent dat de problemen meer voortkomen uit je persoonlijke ontwikkeling waarin dingen mis zijn gegaan dan dat je klinisch depressief bent. De depressie komt door die problemen die zijn ontstaan omdat je je nooit goed hebt kunnen ontwikkelen. Je hebt niet de juiste handhavingsmechanismes aangeleerd gekregen. Dat betekent dat je niet hebt geleerd jezelf staande te houden in het leven in je jeugd. Daarom wordt je steeds depressief.
Bij mij ligt de nadruk meer op de ptss. Daar kwamen en komen mijn depressies door en angsten uit voort. Persoonlijkheidsproblemen heb ik niet (diagnostisch gezien dan) ik denk omdat ik een aantal geweldige mensen in mijn omgeving had, die me steeds complimenten gaven en waar ik altijd terecht kon voor hulp en steun. Die hebben me zelfvertrouwen meegegeven en ik denk echt dat zij de reden zijn dat ik geen persoonlijkheidsproblemen heb ondanks mijn angstproblemen.
Dat je dingen niet hebt meegekregen in je jeugd, zorgt nu voor problemen. Daarin ben ik hetzelfde, alleen heb ik iets andere problemen. We zijn allemaal anders ook en iedereen reageert op zijn/haar eigen manier op traumatische gebeurtenissen. De een kruipt in zijn schelp, de ander maakt veel bombarie om zijn ellende te verbergen. Er is geen verkeerde manier want jij bent wie je bent. Maar nu je weet waar de problemen vandaan komen, kun je er aan gaan werken.
Goed idee om dit topic te gebruiken om bij te houden hoe het gaat. Ik denk dat je nu grote stappen vooruit gaat maken. Ik kan niet diagnosticeren maar ik denk dat deze psychiater je echt kan helpen, ik denk dat de diagnoses wel kloppen. Je komt op mij zeker over als iemand met een enorm onzekerheidsprobleem. Dat heeft hij/zij goed gezien. Er zit meer achter dan alleen depressief en het is goed om daaraan te gaan werken. De onderste steen moet boven komen. Veel wijsheid en moed toegewenst op je reis naar een gouden toekomst, waar je nu je eerste stappen voor maakt.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 10 december 2014 om 17:34
Gevonden!
Ik ken niet alle termen, wat zegt het? Ik denk oa slechte zorg in je jeugd, problemen met binden. Dystymie ken ik niet, wat is dat?
Nu is het net alsof je die diagnoses bent.
Schrijf je in je dagboek ook wat je mooi/leuk/lekker vindt, of weet je dat al precies? Daarna kun je dan bedenken wat je niet leuk vindt, nog later grenzen aangeven aan anderen.
Ik ken niet alle termen, wat zegt het? Ik denk oa slechte zorg in je jeugd, problemen met binden. Dystymie ken ik niet, wat is dat?
Nu is het net alsof je die diagnoses bent.
Schrijf je in je dagboek ook wat je mooi/leuk/lekker vindt, of weet je dat al precies? Daarna kun je dan bedenken wat je niet leuk vindt, nog later grenzen aangeven aan anderen.
woensdag 10 december 2014 om 17:43
Mensen, goldenwoman vraagt om steun, hulp, advies, ervaringen, omdat ze het heel erg moeilijk heeft. Kan het iets aardiger? Voor mensen zoals ik, is haar verhaal wel te begrijpen en ik vind het een goed idee om dit topic als logboek te gebruiken. Dus misschien dat men iets tegen haar kan zeggen om haar wil om zich beter te gaan voelen, te complimenteren. In plaats van haar belachelijk te maken. Er zullen zat mensen zijn die er wel iets in herkennen. Je kunt het topic ook niet lezen of gewoon je mond houden. Ze wil alleen maar wat steun, is dat te moeilijk? Lijkt me niet zo ingewikkeld om haar gewoon sterkte te wensen, als je dan iets wil zeggen.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 10 december 2014 om 17:51
Dank jullie wel voor de reacties, In mijn andere topic beschrijf ik het meer vanuit mezelf.
Op dit moment kan ik even niet helder denken. En in welk topic ik het beste verder kan gaan met mijn verhaal en om van mij af te schrijven?
Het is wel mijn bedoeling dat mensen mij begrijpen in wat ik probeer te vertellen en duidelijk te maken.
Kan ik beide topics ook samen voegen zodat het lotgenoten , meelezers, dudelijk is, word, hoe ik het bedoel te zeggen?
Welk topic is het duidelijkst en kan ik verder in schrijven, zodat ik ook zelf mijn eigen vorderingen kan zien om hieruit te komen?
Ik ga even mijn katten eten geven en proberen ook voor onszelf iets te eten te maken nu,
Ik loop nu even helemaal vast in mijn eigen denkwijze en gevoelens . moet mij nu even op iets anders concentreren dan om in dit topic te schrijven.
Op dit moment kan ik even niet helder denken. En in welk topic ik het beste verder kan gaan met mijn verhaal en om van mij af te schrijven?
Het is wel mijn bedoeling dat mensen mij begrijpen in wat ik probeer te vertellen en duidelijk te maken.
Kan ik beide topics ook samen voegen zodat het lotgenoten , meelezers, dudelijk is, word, hoe ik het bedoel te zeggen?
Welk topic is het duidelijkst en kan ik verder in schrijven, zodat ik ook zelf mijn eigen vorderingen kan zien om hieruit te komen?
Ik ga even mijn katten eten geven en proberen ook voor onszelf iets te eten te maken nu,
Ik loop nu even helemaal vast in mijn eigen denkwijze en gevoelens . moet mij nu even op iets anders concentreren dan om in dit topic te schrijven.
woensdag 10 december 2014 om 19:53
Je diagnose had mij kunnen beschrijven. Je bent dus niet alleen. Hoewel ik volgens de professionals wel echt een persoonlijkheidsstoornis heb en ze het eigenlijk nooit hebben over hechtingsproblematiek. Ik heb een onderontwikkelde persoonlijkheid ("Ik heb te weinig ervaren wat voor mij zinnig is, in de zin van verlangen naar, intentionaliteit, om mijn eigen waardering te ervaren en deze zelf te bepalen. Ik mis dan ook affectieve autonomie en autotiteit om mijn eigen leven zelf te regisseren"). En verder vind ik het moeilijk om echt contact te maken met mensen en sluit ik mezelf graag af. Ook heb ik de neiging om mezelf van mezelf af te sluiten, als je snapt wat ik bedoel. Denk dat onze jeugd in bepaalde opzichten vergelijkbare effecten heeft gehad.
Ik weet niet wat je hiermee moet en ik kan je ook niet echt helpen denk ik, want ik kan mezelf ook niet zo goed helpen. Ik probeer te mediteren/mindfulness. Ongelofelijk moeilijk maar ik geloof wel dat ik dat nodig heb om contact te maken met mezelf. Misschien is het ook iets voor jou? Met het teruggetrokken leven heb ik vrede gesloten, dat vind ik prima zo. Maar m'n grenzen leren beschermen, dat lijkt me nuttig. Volgens mij is de enige oplossing uitproberen en uitvinden dat de reactie niet zo is als jij denkt.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt of je in ieder geval niet alleen voelt. Mij helpt dat altijd om me minder 'gestoord' te voelen.
Ik weet niet wat je hiermee moet en ik kan je ook niet echt helpen denk ik, want ik kan mezelf ook niet zo goed helpen. Ik probeer te mediteren/mindfulness. Ongelofelijk moeilijk maar ik geloof wel dat ik dat nodig heb om contact te maken met mezelf. Misschien is het ook iets voor jou? Met het teruggetrokken leven heb ik vrede gesloten, dat vind ik prima zo. Maar m'n grenzen leren beschermen, dat lijkt me nuttig. Volgens mij is de enige oplossing uitproberen en uitvinden dat de reactie niet zo is als jij denkt.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt of je in ieder geval niet alleen voelt. Mij helpt dat altijd om me minder 'gestoord' te voelen.
donderdag 11 december 2014 om 11:59
Gisteren opende ik dit topic omdat ik in mijn andere topic toen nog niet de juiste diagnose had, en er ook geen ruimte in mijn openingspost was om de diagnose toe te voegen.
Ik ben idd meer als mijn diagnose zoals Madderijn mij al aangaf, maar ik wilde de juiste diagnose vermelden zodat misschien meer mensen zich herkennen in mijn verhaal en daar misschien dan wel op willen reageren, of om hun eigen verhaal te vertellen.
In mijn andere topic vertel ik over mijn leven met mijn gevoelens en de bijbehorende denkwijze voor mij op dat moment. In dit topic verwoord ik het , mijn diagnose plus bijbehorend verhaal vanuit de positie gezien en verwoord van mijn psychiater inzicht, dat wat ik mee heb gekregen op papier en in Jargon taal waarvan ik zelf ook niet alles begrijp en op google moet gaan opzoeken wat iets betekent.
Gisteren en gezien de reacties op dit topic liep ik helemaal vast in mijn gevoel en gedachten, Ik wilde gewoon duidelijk zijn , zodat lotgenoten, meelezers, zich konden herkennen in bepaalde diagnoses, door het hier duidelijk op te schrijven en te vermelden wat het met mij doet want het zijn er nog niet wat voor mij.
Ik heb lopen piekeren en nog meer piekeren, wat wil ik nu met dit of dat andere topic?
En ik ben er denk ik voor mijzelf uit wat ik ermee wil. Het is idd een zoektocht voor mij en hoe verwerk ik alles en ga ik ermee om, leer ik er weer van, om te kunnen komen waar ik wil zijn.
Ik heb erover na gedacht om in mijn andere topic, het meer over mezelf en mijn verleden te gaan hebben, te beginnen vanaf mijn geboorte en mijn leven en waarover ik de hele dag pieker en wat mij pijn doet, dwars zit, ik met hulp van mijn behandelaars hopelijk snel een plekje kan gaan geven en echt kan gaan genieten en leven in het hier en nu.
Ja misschien ben, of word ik dan wel herkenbaar voor mensen die het gaan leze. Als ik meer over mijzelf ga vertellen. Dan is dat maar zo, ik wil mijn verhaal delen en heel misschien kan ik iemand ermee helpen of steun, troost, kracht, bieden door de herkenning te lezen en te voelen, door mijn verhaal te delen met anderen die er misschien net zoals ikzelf daar wel behoefte aan , steun en begrip nodig hebben van de buiten wereld, En door in dat topic gewoon van mij af te schrijven voor mijzelf, omdat het mijzelf ook helpt om het een plekje te gaan geven en het te verwerken.
Dit topic wil ik verder gaan gebruiken door erin van me af te schrijven, waar ik nu mee bezig ben, Wat mijn behandeling met mij doet of gaat doen.
Welke stappen ik zet of ga zetten, Wat mij bezig houd in het hier en nu.
Hoe ik hopelijk nu met de juiste behandeling uit dit diepe dal ga komen en eruit kan blijven, of de signalen eerder oppik , herken, zodat ik dan eerder in kan grijpen en ik er iets mee kan gaan doen.
Misschien zijn er wel mensen ( lotgenoten) die hier willen meeschrijven, denken, hun verhaal willen delen. wat hun bezig houd, En hoe om te gaan met de situatie, gevoelens , denkwijze. Van Harte Welkom.
Ik zie dat er al een aantal reacties staan, of dat zoals b,v, Gladoortje74 en MountainGoat hun verhaal delen met mij. En dat doet mij goed en daar wil ik later graag nog op reageren. Nu eerst dit maar even verzenden want het koste mij al heel veel moeite om dit zo neer te zetten en het vermoeid mij best wel om dat te doen, door alle emotie en chaos in mijn hoofd nu.
Ik ben idd meer als mijn diagnose zoals Madderijn mij al aangaf, maar ik wilde de juiste diagnose vermelden zodat misschien meer mensen zich herkennen in mijn verhaal en daar misschien dan wel op willen reageren, of om hun eigen verhaal te vertellen.
In mijn andere topic vertel ik over mijn leven met mijn gevoelens en de bijbehorende denkwijze voor mij op dat moment. In dit topic verwoord ik het , mijn diagnose plus bijbehorend verhaal vanuit de positie gezien en verwoord van mijn psychiater inzicht, dat wat ik mee heb gekregen op papier en in Jargon taal waarvan ik zelf ook niet alles begrijp en op google moet gaan opzoeken wat iets betekent.
Gisteren en gezien de reacties op dit topic liep ik helemaal vast in mijn gevoel en gedachten, Ik wilde gewoon duidelijk zijn , zodat lotgenoten, meelezers, zich konden herkennen in bepaalde diagnoses, door het hier duidelijk op te schrijven en te vermelden wat het met mij doet want het zijn er nog niet wat voor mij.
Ik heb lopen piekeren en nog meer piekeren, wat wil ik nu met dit of dat andere topic?
En ik ben er denk ik voor mijzelf uit wat ik ermee wil. Het is idd een zoektocht voor mij en hoe verwerk ik alles en ga ik ermee om, leer ik er weer van, om te kunnen komen waar ik wil zijn.
Ik heb erover na gedacht om in mijn andere topic, het meer over mezelf en mijn verleden te gaan hebben, te beginnen vanaf mijn geboorte en mijn leven en waarover ik de hele dag pieker en wat mij pijn doet, dwars zit, ik met hulp van mijn behandelaars hopelijk snel een plekje kan gaan geven en echt kan gaan genieten en leven in het hier en nu.
Ja misschien ben, of word ik dan wel herkenbaar voor mensen die het gaan leze. Als ik meer over mijzelf ga vertellen. Dan is dat maar zo, ik wil mijn verhaal delen en heel misschien kan ik iemand ermee helpen of steun, troost, kracht, bieden door de herkenning te lezen en te voelen, door mijn verhaal te delen met anderen die er misschien net zoals ikzelf daar wel behoefte aan , steun en begrip nodig hebben van de buiten wereld, En door in dat topic gewoon van mij af te schrijven voor mijzelf, omdat het mijzelf ook helpt om het een plekje te gaan geven en het te verwerken.
Dit topic wil ik verder gaan gebruiken door erin van me af te schrijven, waar ik nu mee bezig ben, Wat mijn behandeling met mij doet of gaat doen.
Welke stappen ik zet of ga zetten, Wat mij bezig houd in het hier en nu.
Hoe ik hopelijk nu met de juiste behandeling uit dit diepe dal ga komen en eruit kan blijven, of de signalen eerder oppik , herken, zodat ik dan eerder in kan grijpen en ik er iets mee kan gaan doen.
Misschien zijn er wel mensen ( lotgenoten) die hier willen meeschrijven, denken, hun verhaal willen delen. wat hun bezig houd, En hoe om te gaan met de situatie, gevoelens , denkwijze. Van Harte Welkom.
Ik zie dat er al een aantal reacties staan, of dat zoals b,v, Gladoortje74 en MountainGoat hun verhaal delen met mij. En dat doet mij goed en daar wil ik later graag nog op reageren. Nu eerst dit maar even verzenden want het koste mij al heel veel moeite om dit zo neer te zetten en het vermoeid mij best wel om dat te doen, door alle emotie en chaos in mijn hoofd nu.
donderdag 11 december 2014 om 18:56
donderdag 11 december 2014 om 22:39
quote:Madderijn schreef op 11 december 2014 @ 18:56:
Wat fijn dat je keuzes hebt gemaakt! Ik lees in je andere topic de eerste zeven jaar van jouw leven. Je hebt hard gewerkt. Ik heb wel eens iets opgeschreven van vroeger, en het opschrijven maakte het belangrijker en echter. Raar maar waar. Had jij dat ook?
En een dikke voor jou.
Hoi Madderijn, dank je wel voor je reactie en knuffel aan mij.
Sorry ik schiet er even vol van, mijn stemming in mijn innerlijke gaat nu even flink op en neer.
Keuzes maken zijn niet mijn sterkste punt er is altijd die twijfel. In het geval van dit topic heb ik er ook al de hele avond en nacht , ochtend over nagedacht en heb ik gelukkig die keus wel gemaakt.
Ik heb dit niet eerder zo opgeschreven vanaf mijn babytijd het beschreven, Tenminste ik kan mij dat voor nu niet herrineren, Wel de periode van mijn scheiding en erna toen heb ik heel veel geschreven .
Er gaan zoveel gedachtes door mij heen nu, gisteren was ik ineens heel erg verdrietig en net toen ik onder de zonnebank lag, waar ik me haast geen tijd voor gun, teveel onrust in mijn hoofd en stress. Maar toch dus even tijd vrij gemaakt om het te gaan doen, ik had een muziekje mee. De muziek maakte mij heel erg verdrietig en tot rust kwam ik niet.
Mijn gepieker hoorde ik nu zelfs boven de zonnebank uit.
Ik zou vandaag mijn eerste werkdag hebben van de 3 weken totaal.
Gisterenavond laat werd ik afgebeld, ik was al zo onrustig en zenuwachtig, bang om daar heen te gaan , zoals ik al in mn andere topic had beschreven.
Werd ik vanmorgen vroeg gebeld door het uitzendbureau. Ik heb niet opgenomen.
Op de dag zelf te horen dat ik moet werken is voor mij teveel stress.
Vannavond werd ik weer gebeld of ik morgenochtend kon werken. Zaterdag ochtend had ik al ingepland staan.
Ik heb gezegd dat het goed was en dat ik morgen ga werken.
pfffffffff vind het zo eng, Het is nu alweer goed 3 weken geleden dat ik op die afdeling een 3 uur ben ingewerkt.
Ik zie er erg tegenop maar ik ga wel. ik verwacht niet dat ik vanavond slaap want ik slaap toch al niet zonder slaaptablet.
Ik heb helemaal nog geen dagritme en ik heb mij dit zelf aangehaald. ik hoop er wel van te leren dat ik nu toch deze big stap neem en genomen heb.
Wat betreft je vraag aan mij of het erover schrijven van mijn babytijd het voor mij nu echter maakt. Op dit moment nu kan ik denk ik niet eens rustig erover na denken.
Ik denk en misschien klinkt dat raar, Ik ben nu met zoveel bezig in mijn hoofd en ook het werken morgen, dat het het ene moment voelt alsof ik al mn gevoelens uitgeschakeld heb. En het andere moment schiet ik vol met van alles. ik zit nu dit als verstijfd te typen
Mijn concentratie lijkt zoek.
Wat fijn dat je keuzes hebt gemaakt! Ik lees in je andere topic de eerste zeven jaar van jouw leven. Je hebt hard gewerkt. Ik heb wel eens iets opgeschreven van vroeger, en het opschrijven maakte het belangrijker en echter. Raar maar waar. Had jij dat ook?
En een dikke voor jou.
Hoi Madderijn, dank je wel voor je reactie en knuffel aan mij.
Sorry ik schiet er even vol van, mijn stemming in mijn innerlijke gaat nu even flink op en neer.
Keuzes maken zijn niet mijn sterkste punt er is altijd die twijfel. In het geval van dit topic heb ik er ook al de hele avond en nacht , ochtend over nagedacht en heb ik gelukkig die keus wel gemaakt.
Ik heb dit niet eerder zo opgeschreven vanaf mijn babytijd het beschreven, Tenminste ik kan mij dat voor nu niet herrineren, Wel de periode van mijn scheiding en erna toen heb ik heel veel geschreven .
Er gaan zoveel gedachtes door mij heen nu, gisteren was ik ineens heel erg verdrietig en net toen ik onder de zonnebank lag, waar ik me haast geen tijd voor gun, teveel onrust in mijn hoofd en stress. Maar toch dus even tijd vrij gemaakt om het te gaan doen, ik had een muziekje mee. De muziek maakte mij heel erg verdrietig en tot rust kwam ik niet.
Mijn gepieker hoorde ik nu zelfs boven de zonnebank uit.
Ik zou vandaag mijn eerste werkdag hebben van de 3 weken totaal.
Gisterenavond laat werd ik afgebeld, ik was al zo onrustig en zenuwachtig, bang om daar heen te gaan , zoals ik al in mn andere topic had beschreven.
Werd ik vanmorgen vroeg gebeld door het uitzendbureau. Ik heb niet opgenomen.
Op de dag zelf te horen dat ik moet werken is voor mij teveel stress.
Vannavond werd ik weer gebeld of ik morgenochtend kon werken. Zaterdag ochtend had ik al ingepland staan.
Ik heb gezegd dat het goed was en dat ik morgen ga werken.
pfffffffff vind het zo eng, Het is nu alweer goed 3 weken geleden dat ik op die afdeling een 3 uur ben ingewerkt.
Ik zie er erg tegenop maar ik ga wel. ik verwacht niet dat ik vanavond slaap want ik slaap toch al niet zonder slaaptablet.
Ik heb helemaal nog geen dagritme en ik heb mij dit zelf aangehaald. ik hoop er wel van te leren dat ik nu toch deze big stap neem en genomen heb.
Wat betreft je vraag aan mij of het erover schrijven van mijn babytijd het voor mij nu echter maakt. Op dit moment nu kan ik denk ik niet eens rustig erover na denken.
Ik denk en misschien klinkt dat raar, Ik ben nu met zoveel bezig in mijn hoofd en ook het werken morgen, dat het het ene moment voelt alsof ik al mn gevoelens uitgeschakeld heb. En het andere moment schiet ik vol met van alles. ik zit nu dit als verstijfd te typen
Mijn concentratie lijkt zoek.
donderdag 11 december 2014 om 22:49
quote:gladoortje74 schreef op 10 december 2014 @ 17:33:
Ik snap je verhaal bijna helemaal dus zo ingewikkeld kan het niet zijn. Ik ken alleen niet alle stoornissen goed. Maar ik heb wel een gevoel van herkenning. Mijn stiefvader kwam ook bij ons wonen toen ik 7 was en toen begon de ellende. Ik heb alleen al ptss sinds mijn jeugd.
Ik heb wel minder persoonlijkheidsproblemen. Die zin die karinr citeert, betekent dat de problemen meer voortkomen uit je persoonlijke ontwikkeling waarin dingen mis zijn gegaan dan dat je klinisch depressief bent. De depressie komt door die problemen die zijn ontstaan omdat je je nooit goed hebt kunnen ontwikkelen. Je hebt niet de juiste handhavingsmechanismes aangeleerd gekregen. Dat betekent dat je niet hebt geleerd jezelf staande te houden in het leven in je jeugd. Daarom wordt je steeds depressief.
Bij mij ligt de nadruk meer op de ptss. Daar kwamen en komen mijn depressies door en angsten uit voort. Persoonlijkheidsproblemen heb ik niet (diagnostisch gezien dan) ik denk omdat ik een aantal geweldige mensen in mijn omgeving had, die me steeds complimenten gaven en waar ik altijd terecht kon voor hulp en steun. Die hebben me zelfvertrouwen meegegeven en ik denk echt dat zij de reden zijn dat ik geen persoonlijkheidsproblemen heb ondanks mijn angstproblemen.
Dat je dingen niet hebt meegekregen in je jeugd, zorgt nu voor problemen. Daarin ben ik hetzelfde, alleen heb ik iets andere problemen. We zijn allemaal anders ook en iedereen reageert op zijn/haar eigen manier op traumatische gebeurtenissen. De een kruipt in zijn schelp, de ander maakt veel bombarie om zijn ellende te verbergen. Er is geen verkeerde manier want jij bent wie je bent. Maar nu je weet waar de problemen vandaan komen, kun je er aan gaan werken.
Goed idee om dit topic te gebruiken om bij te houden hoe het gaat. Ik denk dat je nu grote stappen vooruit gaat maken. Ik kan niet diagnosticeren maar ik denk dat deze psychiater je echt kan helpen, ik denk dat de diagnoses wel kloppen. Je komt op mij zeker over als iemand met een enorm onzekerheidsprobleem. Dat heeft hij/zij goed gezien. Er zit meer achter dan alleen depressief en het is goed om daaraan te gaan werken. De onderste steen moet boven komen. Veel wijsheid en moed toegewenst op je reis naar een gouden toekomst, waar je nu je eerste stappen voor maakt.
Hallo Gladoortje74,
Dank je wel voor je steun aan mij,
Zoals ik je nu lees begrijp jij mij helemaal en je verwoord het heel goed in wat ik probeer te zeggen en aan te geven. Heel fijn om van je te lezen dat jij wel de juiste personen om je heen had in die moeilijke periode voor jou. En ook dat het voor jou herkenbaar is wat ik schrijf, Idd zit er denk ik nu ook veel meer achter mijn depressie.
Sorry maar voor nu op dit moment zou ik je wel meer willen vragenen belangstelling in jou willen tonen, Maar dit hier allemaal nu te typen vergt al veel van mij op dit moment.
Dat is zeker geen des interesse naar jou toe,
Fijn dat je mij begrijpt........dank je wel.
Ik snap je verhaal bijna helemaal dus zo ingewikkeld kan het niet zijn. Ik ken alleen niet alle stoornissen goed. Maar ik heb wel een gevoel van herkenning. Mijn stiefvader kwam ook bij ons wonen toen ik 7 was en toen begon de ellende. Ik heb alleen al ptss sinds mijn jeugd.
Ik heb wel minder persoonlijkheidsproblemen. Die zin die karinr citeert, betekent dat de problemen meer voortkomen uit je persoonlijke ontwikkeling waarin dingen mis zijn gegaan dan dat je klinisch depressief bent. De depressie komt door die problemen die zijn ontstaan omdat je je nooit goed hebt kunnen ontwikkelen. Je hebt niet de juiste handhavingsmechanismes aangeleerd gekregen. Dat betekent dat je niet hebt geleerd jezelf staande te houden in het leven in je jeugd. Daarom wordt je steeds depressief.
Bij mij ligt de nadruk meer op de ptss. Daar kwamen en komen mijn depressies door en angsten uit voort. Persoonlijkheidsproblemen heb ik niet (diagnostisch gezien dan) ik denk omdat ik een aantal geweldige mensen in mijn omgeving had, die me steeds complimenten gaven en waar ik altijd terecht kon voor hulp en steun. Die hebben me zelfvertrouwen meegegeven en ik denk echt dat zij de reden zijn dat ik geen persoonlijkheidsproblemen heb ondanks mijn angstproblemen.
Dat je dingen niet hebt meegekregen in je jeugd, zorgt nu voor problemen. Daarin ben ik hetzelfde, alleen heb ik iets andere problemen. We zijn allemaal anders ook en iedereen reageert op zijn/haar eigen manier op traumatische gebeurtenissen. De een kruipt in zijn schelp, de ander maakt veel bombarie om zijn ellende te verbergen. Er is geen verkeerde manier want jij bent wie je bent. Maar nu je weet waar de problemen vandaan komen, kun je er aan gaan werken.
Goed idee om dit topic te gebruiken om bij te houden hoe het gaat. Ik denk dat je nu grote stappen vooruit gaat maken. Ik kan niet diagnosticeren maar ik denk dat deze psychiater je echt kan helpen, ik denk dat de diagnoses wel kloppen. Je komt op mij zeker over als iemand met een enorm onzekerheidsprobleem. Dat heeft hij/zij goed gezien. Er zit meer achter dan alleen depressief en het is goed om daaraan te gaan werken. De onderste steen moet boven komen. Veel wijsheid en moed toegewenst op je reis naar een gouden toekomst, waar je nu je eerste stappen voor maakt.
Hallo Gladoortje74,
Dank je wel voor je steun aan mij,
Zoals ik je nu lees begrijp jij mij helemaal en je verwoord het heel goed in wat ik probeer te zeggen en aan te geven. Heel fijn om van je te lezen dat jij wel de juiste personen om je heen had in die moeilijke periode voor jou. En ook dat het voor jou herkenbaar is wat ik schrijf, Idd zit er denk ik nu ook veel meer achter mijn depressie.
Sorry maar voor nu op dit moment zou ik je wel meer willen vragenen belangstelling in jou willen tonen, Maar dit hier allemaal nu te typen vergt al veel van mij op dit moment.
Dat is zeker geen des interesse naar jou toe,
Fijn dat je mij begrijpt........dank je wel.
