dipje

16-06-2012 13:16 15 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een dipje van al een paar dagen. Ik ben 24 maar soms heb ik het gevoel alsof ik al 50 ben en mijn leven al op de helft zit. Het komt denk doordat ik niet een hele makkelijke jeugd heb gehad. Best veel zorgen voor en om mijn ouders waar ik constant mee bezig was. Ik heb altijd gewoon leuke dingen gedaan met vriendinnen en dat doe ik nu ook. Heb geen relatie en dat zit mij ook erg dwars soms. Ik heb al een vaste baan en dat betekent dat ik dat nu mijn hele leven moet doen, mooi werk maar al zo bepaald. Ik weet niet of iemand dit ook wel is voelt maar het lijkt alsof ik in een midlife crisis zit, nu al!! Vind het fijn voor vriendinnen dat ze zo vaak iets doen met hun vriend, maar ergens voel ik ook jaloersheid! Ik weet hoe het is om een relatie te hebben en dat mis ik. Moest het even kwijt hier.
Alle reacties Link kopieren
zoek een hobby
Wat rot voor je. Heb je dat vaker, of alleen nu deze paar dagen? En de zorgen om je ouders, zijn die nu afgelopen? Je baan, is dat echt wat je voor altijd wilt doen?



Soms, als je je zo voelt, is het zaak om jezelf af te vragen of de dingen die jij nu doet wel de dingen zijn die je echt wilt doen. Als je niet tevreden bent, verander dan dingen zodat je wel tevreden bent! Je bent het waard hoor.



Is er op relatievlak iemand die je wel ziet zitten?
Je zit aan de computer! Het is zaterdag en heerlijk weer. Ga naar buiten een terrasje opzoeken, maak een praatje, zat leuke mannen in de stad nu.



Wat betreft het dipje. Zucht diep, zing een liedje in je hoofd, tut je op en vat moed. Als je dit niet doet dan is er de kans dat je er veel langer mee rond loopt en dat het dan erger wordt. Laat dat niet gebeuren, vier het leven. Ik ben nu 50 en gisteren was ik nog 20, voor je het weet ben je daar, dat gaat zo verschrikkelijk snel, je hebt geen idee.



Een zware jeugd is niet per definitie een bron voor een slecht volwassen leven, het ligt er maar aan hoe je er mee om gaat en wanneer je besluit om het los te laten, er valt toch niets meer aan te veranderen. Misschien heb je daar hulp, bij nodig van iemand die objectief naar de situatie kan kijken en waar je je verhaal bij kwijt kan.



Laat niet de moed in de schoenen zinken meid, daar is het leven te kort voor.



Ik wens je veel succes en wijsheid.
Alle reacties Link kopieren
De zorgen om mijn ouders heb ik nu soms nog wel. Ik forum mobiel en zit net in de auto om naar een kennis te gaan. Een hobby heb ik niet echt, ik heb ook weinig wat mij interesseert. Het werk wat ik doe is echt leuk en wil ik altijd blijven doen. Maar als ik zie dat andere vriendinnen op vakantie gaan met hun vriend dan wil ik dat ook zo graag. Het lijkt nu ook net alsof ik nooit meer iemand tegenkom in de liefde.
Alle reacties Link kopieren
Misschien heb je behoefte aan een fase waarin je onverstandig mag zijn, uit de band kunt springen, je juist jong kunt voelen? Je post klinkt alsof je die fase hebt gemist, dan is het niet zo raar als je je vroegtijdig al oud voelt.



Heb je dromen, gekke dingen die je wil doen, misschien dingen waarvan je denkt dat je dat nooit zou kunnen doen want onverstandig..? Misschien dat daar iets bij zit wat je opnieuw leven en jeugd inblaast (zonder idiote risico's voor je gezondheid of zo natuurlijk ).
Alle reacties Link kopieren
Ik weet wat je bedoelt pastiche! Ik heb altijd wel leuke dingen gedaan maar heb nooit eigenlijk 100 procent er van genoten.. Omdat ik mij dan schuldig voelde tegenover mijn ouders. Ik heb niet iets wat ik nog zou willen doen. Eigenlijk het liefst huisje boompje beestje, dat lijkt mij het meest veilig.
Alle reacties Link kopieren
Wel erg doom...je moet het werk wat je nu hebt je hele leven blijven doen: hoezo? Je bent 24 en hebt geen vriend......





Ga lekker stappen vanavond!
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Ik ga erg vaak stappen en ben ik jaren niemand tegengekomen. Misschien stel ik ook wel te hoge eisen aan mensen. Ik ben zeker geen type dat snel naar iemand toe stapt, en bij mij komen ook nooit veel mannen aan omdat ik een niet aardige blik heb meestal, maar zo kijk ik al mijn hele leven. Nu lijk ik wel echt een zeikert he haha.
Alle reacties Link kopieren
Wat een goede post Cateautje. Ik sluit me erbij aan, al ben ik "pas" 30. Ik heb ook geen gemakkelijke jeugd gehad, maar ik weiger om mijn huidige leven daar negatief door te laten beïnvloeden. Natuurlijk is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maar alles staat of valt (ook het "vinden" van een partner) met de houding waarmee je in het leven staat. Als je het gevoel hebt dat je daar zelf niets aan kan veranderen, zoek dan professionele hulp. Mens, je bent hartstikke jong. Staar je alsjeblieft niet blind op huisje boompje beestje. Als je nu niet van het leven kan genieten, kun je dat met huisje boompje beestje ook niet, dus eerst daar wat aan gaan doen!
Alle reacties Link kopieren
Je zult het er mee moeten doen.
quote:toiletjuffrouw schreef op 16 juni 2012 @ 14:05:

Je zult het er mee moeten doen.Mooi motto voor op een pleemuur.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het idee dat het hebben van een vriend alles oplost in je leven. Maar ook dat kan een sleur worden hoor. Het ligt een beetje aan jezelf. Ook zelf moet je ondernemend zijn, je kunt niet alles van een ander af laten hangen.



Je hebt geen hobby en er is weinig wat je interesseert. Dus als jij dadelijk een vriend hebt, dan moet hij al zijn vrije tijd aan jou spenderen want zelf kun je je niet vermaken, heb je daar al eens aan gedacht?

Die vriendinnen van jou zullen best dingen samen doen met hun vriend, maar evengoed zonder.



Je zult eerst gelukkig moeten zijn met jezelf, een ander kan dat niet voor je oplossen. Ik denk dat je met een dergelijke insteek een evt. relatie bij voorbaat al verknalt.
Alle reacties Link kopieren
quote:nikkeii schreef op 16 juni 2012 @ 13:56:

Ik ga erg vaak stappen en ben ik jaren niemand tegengekomen. Misschien stel ik ook wel te hoge eisen aan mensen. Ik ben zeker geen type dat snel naar iemand toe stapt, en bij mij komen ook nooit veel mannen aan omdat ik een niet aardige blik heb meestal, maar zo kijk ik al mijn hele leven. Nu lijk ik wel echt een zeikert he haha.

Ik ben in het uitgaansleven ook nog nooit iemand tegengekomen. Wel bijvoorbeeld op het werk, of via sport.

Maar als je niets onderneemt, kom je ook niemand tegen.



Waarom ga je niet tennissen? Als je op een cursus gaat waar nog een 10 andere mensen aan mee doen, daarna nog effe wat drinken in de kantine, gewoon effe andere mensen, ontspannen praatje... Fitness is erg individualistisch.
Alle reacties Link kopieren
quote:nikkeii schreef op 16 juni 2012 @ 13:42: Eigenlijk het liefst huisje boompje beestje, dat lijkt mij het meest veilig.



Waarom wil je veilig? Wat verwacht je ervan?



Niemand kan je dwingen om andere dingen te willen en dat hoeft ook niet. Overdenk en doorvoel wel of de rest van je leven veilig (voor zover dat kan) zal betekenen dat je geleefd hebt. Of dat vol genoeg zal voelen. Of je jezelf genoeg verrast hebt, of je anderen de kans geeft om je te laten verrassen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven