Dissociatie - ervaring?
dinsdag 8 maart 2016 om 21:51
dinsdag 8 maart 2016 om 22:28
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:27:
[...]
ik studeer er al jaren op, specifiek de religieuze kant, en kom nooit tegen dat de ervaring negatief is. Ik vermoed dat een beheerste context (die o.a. door religie wordt geleverd) daar een rol in speelt
Met religie heb ik sowieso al weinig.
Dissociatie koppelt me los van gevoel, waardoor ik geen grenzen meer kan ervaren (mijn eigen grenzen dan) en dat vind ik niet prettig.
[...]
ik studeer er al jaren op, specifiek de religieuze kant, en kom nooit tegen dat de ervaring negatief is. Ik vermoed dat een beheerste context (die o.a. door religie wordt geleverd) daar een rol in speelt
Met religie heb ik sowieso al weinig.
Dissociatie koppelt me los van gevoel, waardoor ik geen grenzen meer kan ervaren (mijn eigen grenzen dan) en dat vind ik niet prettig.
dinsdag 8 maart 2016 om 22:30
quote:Moiren_ schreef op 08 maart 2016 @ 22:23:
[...]
Hij schiet je neer als je er naar vraagt?
Zo nee, waarom zou je het dan niet gewoon vragen.Hehe nee neer schieten denk niet. Je hebt idd gelijk. Ik moet dat toch maar gewoon gaan doen. (Het leek me zoveel makkelijker als iemand hier het even snel kon beantwoorden
)
[...]
Hij schiet je neer als je er naar vraagt?
Zo nee, waarom zou je het dan niet gewoon vragen.Hehe nee neer schieten denk niet. Je hebt idd gelijk. Ik moet dat toch maar gewoon gaan doen. (Het leek me zoveel makkelijker als iemand hier het even snel kon beantwoorden
dinsdag 8 maart 2016 om 22:30
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:09:
Ik denk dat de meeste mensen dit wel kennen. Gek genoeg hoor ik het alleen als ervaring in het verkeer
Ik ben een keer weggedoezeld bij een college, en toen ik weer opkeek had ik gewoon aantekeningen gemaakt en kon ik het hele verhaal alsnog nalezen. Is me helaas maar één keer gelukt.
Ik heb wel dat ik hele stukken vergadering mis soms, maar dat is niet hetzelfde
Ik denk dat de meeste mensen dit wel kennen. Gek genoeg hoor ik het alleen als ervaring in het verkeer
Ik ben een keer weggedoezeld bij een college, en toen ik weer opkeek had ik gewoon aantekeningen gemaakt en kon ik het hele verhaal alsnog nalezen. Is me helaas maar één keer gelukt.
Ik heb wel dat ik hele stukken vergadering mis soms, maar dat is niet hetzelfde
dinsdag 8 maart 2016 om 22:32
dinsdag 8 maart 2016 om 22:36
Het heeft iets te maken misschien met een weggestopt deel van de persoonlijkheid.
Misschien door een trauma, omdat je het op dat moment even niet aankon.
Het is dan een verdedigingsmechanisme van de psyche.
Het kan alleen tegen je gaan werken.
Net weer even wat opgezocht erover, ik heb zelf afgelopen jaar nog zo'n ervaring gehad. Blijkbaar had ik iets weggestopt.
Ineens hoorde ik een stem in mijn hoofd die zei: en nu gaat het allemaal binnenkomen...ga maar even op de bank liggen, want dit ga je niet fijn vinden. (Ik wist dat het mijn eigen stem was, maar van een ander deel van mijzelf)
Ik schrok en ging op de bank liggen.
Toen kwam het meest vreselijke gevoel binnenstromen wat ik ooit heb gehad.
Ik besefte me dat ik het allemaal verkeerd had gezien, dat ik een deel van mezelf had afgesloten. Het was alsof er een muurtje afbrokkelen in mijn hoofd en toen pas weer met mijn hele zelf kon voelen en redeneren.
Ik zou het ook gewoon zeggen tegen je hulpverlener...Waarom niet?
Misschien door een trauma, omdat je het op dat moment even niet aankon.
Het is dan een verdedigingsmechanisme van de psyche.
Het kan alleen tegen je gaan werken.
Net weer even wat opgezocht erover, ik heb zelf afgelopen jaar nog zo'n ervaring gehad. Blijkbaar had ik iets weggestopt.
Ineens hoorde ik een stem in mijn hoofd die zei: en nu gaat het allemaal binnenkomen...ga maar even op de bank liggen, want dit ga je niet fijn vinden. (Ik wist dat het mijn eigen stem was, maar van een ander deel van mijzelf)
Ik schrok en ging op de bank liggen.
Toen kwam het meest vreselijke gevoel binnenstromen wat ik ooit heb gehad.
Ik besefte me dat ik het allemaal verkeerd had gezien, dat ik een deel van mezelf had afgesloten. Het was alsof er een muurtje afbrokkelen in mijn hoofd en toen pas weer met mijn hele zelf kon voelen en redeneren.
Ik zou het ook gewoon zeggen tegen je hulpverlener...Waarom niet?
dinsdag 8 maart 2016 om 22:38
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:36:
[...]
Ja, die reactie zag ik aankomen. Het is een kwetsbaar onderwerp waar ik op dit forum normaliter dan ook niets over zeg
Ik wilde er ook zeker geen discussie over voeren hoor
Ik raak mezelf gewoon kwijt en heb lang nodig om terug te komen. Dat voelt niet prettig en kwetsbaar.
[...]
Ja, die reactie zag ik aankomen. Het is een kwetsbaar onderwerp waar ik op dit forum normaliter dan ook niets over zeg
Ik wilde er ook zeker geen discussie over voeren hoor
Ik raak mezelf gewoon kwijt en heb lang nodig om terug te komen. Dat voelt niet prettig en kwetsbaar.
dinsdag 8 maart 2016 om 22:41
dinsdag 8 maart 2016 om 22:42
Het wegdromen in fantasie, of op een snelweg even niet meer herinneren dat je gereden hebt schijnt niet echt dissociatie te zijn.
Dit wordt alleen gebruikt om aan "gezonde" mensen uit te leggen wat ongeveer het mechanisme is.
Dissociatie is niet fijn, je hebt even geen controle, dat is beangstigend. Het schijnt voor te komen bij heftig trauma, bij schizofrenie en bij borderline. (Even gegoogeld)
Dit wordt alleen gebruikt om aan "gezonde" mensen uit te leggen wat ongeveer het mechanisme is.
Dissociatie is niet fijn, je hebt even geen controle, dat is beangstigend. Het schijnt voor te komen bij heftig trauma, bij schizofrenie en bij borderline. (Even gegoogeld)
dinsdag 8 maart 2016 om 22:43
quote:madame-piek schreef op 08 maart 2016 @ 22:41:
En raken jullie nooit in paniek van zo'n gevoel? Als het tijdens therapie gebeurd praat mn therapeut mij er meestal relatief snel uit, maar daar buiten krijg ik er echt veel angst van.
(En dan bedoel ik dus niet als je het fijn vind of ivm religie oid)Ik heb eerlijk gezegd geen idee of ik er bang van werd. Niet van de dissociatie zelf denk ik. Wel als ik me realiseerde wat er allemaal gebeurd was. Dan was alles ineens zo overweldigend en kon ik er geen kant mee op.
En raken jullie nooit in paniek van zo'n gevoel? Als het tijdens therapie gebeurd praat mn therapeut mij er meestal relatief snel uit, maar daar buiten krijg ik er echt veel angst van.
(En dan bedoel ik dus niet als je het fijn vind of ivm religie oid)Ik heb eerlijk gezegd geen idee of ik er bang van werd. Niet van de dissociatie zelf denk ik. Wel als ik me realiseerde wat er allemaal gebeurd was. Dan was alles ineens zo overweldigend en kon ik er geen kant mee op.
dinsdag 8 maart 2016 om 22:43
quote:JollyJ schreef op 08 maart 2016 @ 22:42:
[...]
Ik bedoel het absoluut niet als verwijt. Ik hoop alleen dat je begrijpt dat het onderwerp erg kwetsbaar isNatuurlijk! En ik vind het echt mooi als mensen het wel fijn vinden. En soms jammer voor mezelf dat ik zo verknipt ben dat ik dat soort dingen niet meer prettig kan vinden.
[...]
Ik bedoel het absoluut niet als verwijt. Ik hoop alleen dat je begrijpt dat het onderwerp erg kwetsbaar isNatuurlijk! En ik vind het echt mooi als mensen het wel fijn vinden. En soms jammer voor mezelf dat ik zo verknipt ben dat ik dat soort dingen niet meer prettig kan vinden.
dinsdag 8 maart 2016 om 22:47
quote:vivajaline schreef op 08 maart 2016 @ 22:46:
wanneer is het dan wel gevaarlijk?
jullie bedoelen zeker als je auto rijdt ofzo en dan in een dissociatie schiet?Ik heb in bepaalde situaties geleerd mezelf te dissociëren. Elke keer als ik weer in zo'n situatie beland(de) deed ik het weer ipv mezelf in veiligheid te brengen. gevolg: lichamelijk en mentaal trauma.
wanneer is het dan wel gevaarlijk?
jullie bedoelen zeker als je auto rijdt ofzo en dan in een dissociatie schiet?Ik heb in bepaalde situaties geleerd mezelf te dissociëren. Elke keer als ik weer in zo'n situatie beland(de) deed ik het weer ipv mezelf in veiligheid te brengen. gevolg: lichamelijk en mentaal trauma.
dinsdag 8 maart 2016 om 22:48
ik heb ook een keer gehad dat ik bij therapie was
in een dissociatie raakte
na hele lange tijd bij kwam maar nog wel weg was maar wel weer kon lopen enzo
ik ben thuis gekomen maar ben mn auto vergeten
ben naar het station gelopen in de trein naar huis gegaan, onderweg mn moeder gebeld om me op te halen van het station
herinner me niks van de looptocht naar het station en herinner vlagen van in de trein zitten
in een dissociatie raakte
na hele lange tijd bij kwam maar nog wel weg was maar wel weer kon lopen enzo
ik ben thuis gekomen maar ben mn auto vergeten
ben naar het station gelopen in de trein naar huis gegaan, onderweg mn moeder gebeld om me op te halen van het station
herinner me niks van de looptocht naar het station en herinner vlagen van in de trein zitten
dinsdag 8 maart 2016 om 22:50
quote:Moiren_ schreef op 08 maart 2016 @ 22:47:
[...]
Ik heb in bepaalde situaties geleerd mezelf te dissociëren. Elke keer als ik weer in zo'n situatie beland(de) deed ik het weer ipv mezelf in veiligheid te brengen. gevolg: lichamelijk en mentaal trauma.
dat herken ik wel maar ik zie dat meer als mn redding
daardoor kreeg ik weinig mee van de situatie waar ik me in bevond en voelde ik geen pijn
[...]
Ik heb in bepaalde situaties geleerd mezelf te dissociëren. Elke keer als ik weer in zo'n situatie beland(de) deed ik het weer ipv mezelf in veiligheid te brengen. gevolg: lichamelijk en mentaal trauma.
dat herken ik wel maar ik zie dat meer als mn redding
daardoor kreeg ik weinig mee van de situatie waar ik me in bevond en voelde ik geen pijn
dinsdag 8 maart 2016 om 22:51
quote:vivajaline schreef op 08 maart 2016 @ 22:46:
wanneer is het dan wel gevaarlijk?
jullie bedoelen zeker als je auto rijdt ofzo en dan in een dissociatie schiet?Grenzen vervagen, je kan een ongeluk krijgen als je buiten rondloopt/fietst/rijdt, er kan misbruik van je gemaakt worden, je kan jezelf pijn doen en ga zo maar door.
wanneer is het dan wel gevaarlijk?
jullie bedoelen zeker als je auto rijdt ofzo en dan in een dissociatie schiet?Grenzen vervagen, je kan een ongeluk krijgen als je buiten rondloopt/fietst/rijdt, er kan misbruik van je gemaakt worden, je kan jezelf pijn doen en ga zo maar door.
Life is short. Eat dessert first.