Door het lint...
zondag 10 april 2011 om 15:54
Het had een middagje uit moeten worden...
Maar zoals de topictitel al aangeeft ben ik door het lint gegaan. Met diverse nietsvermoedende strandgangers als getuige heb ik mijn moeder behoorlijk afgebekt. Ze had een flesje sterke drank in haar tas verstopt en terwijl ze dacht dat ik niet keek heeft ze een slok genomen. Maar ik zag het wel. En alle frustratie van de afgelopen jaren, waarbij ik altijd voorzichtig en met veel ingehouden emotie heb gecommuniceerd, kwamen naar boven borrelen. Onhoudbaar.
Ik heb het flesje met veel drama van haar afgepakt en naar mijn man gebaard dat hij zo snel mogelijk terug moest komen. Ik heb boos geschreeuwd dat het genoeg was geweest. Ik hield me nog in, maar de barman van de strandtent waar we zaten heeft me toch nog vriendelijk verzocht niet meer zo schreeuwen. Mijn man rekende gelijk af. Mijn moeder huilde buiten terwijl ze een sigaret rookte. Ze snapte niet waarom ik zo boos werd. Ze deed toch niemand pijn?
In de auto heb ik het uitgeschreeuwd. Al die jaren heb ik toegekeken hoe mijn ouders zich de vernieling in zuipen. Maar nu is mijn grens bereikt. Ze doet niemand pijn met haar alcoholisme? Mij doet ze pijn! Mij doet ze ongelofelijk veel pijn! Alsof ik van steen ben, alsof het normaal is om je ouders zichzelf kapot te zien drinken. Maar ach, ze heeft het zo moeilijk. Mijn vader ligt in het ziekenhuis (vers van de IC afgekomen) en mijn broertje is net opgepakt vanwege te veel uitstaande boetes. Ze heeft het geld niet om hem vrij te kopen en ik ook niet. Maar ook al had ik het dan had ik het misschien nog niet gedaan. Hij moet maar eens op de blaren zitten. In dit geval waarschijnlijk 3 maanden.
Ik wilde haar uit de ellende halen door er een leuke middag naar het strand van te maken. Gezellig met mijn man en zoontje. Lekker in de zon met een frisse wind door je hoofd . Maar ik ging door het lint...
Zijn er nog meer mensen met ouders met alcoholproblemen? Tips, trucs of ook even stoom afblazen?
Maar zoals de topictitel al aangeeft ben ik door het lint gegaan. Met diverse nietsvermoedende strandgangers als getuige heb ik mijn moeder behoorlijk afgebekt. Ze had een flesje sterke drank in haar tas verstopt en terwijl ze dacht dat ik niet keek heeft ze een slok genomen. Maar ik zag het wel. En alle frustratie van de afgelopen jaren, waarbij ik altijd voorzichtig en met veel ingehouden emotie heb gecommuniceerd, kwamen naar boven borrelen. Onhoudbaar.
Ik heb het flesje met veel drama van haar afgepakt en naar mijn man gebaard dat hij zo snel mogelijk terug moest komen. Ik heb boos geschreeuwd dat het genoeg was geweest. Ik hield me nog in, maar de barman van de strandtent waar we zaten heeft me toch nog vriendelijk verzocht niet meer zo schreeuwen. Mijn man rekende gelijk af. Mijn moeder huilde buiten terwijl ze een sigaret rookte. Ze snapte niet waarom ik zo boos werd. Ze deed toch niemand pijn?
In de auto heb ik het uitgeschreeuwd. Al die jaren heb ik toegekeken hoe mijn ouders zich de vernieling in zuipen. Maar nu is mijn grens bereikt. Ze doet niemand pijn met haar alcoholisme? Mij doet ze pijn! Mij doet ze ongelofelijk veel pijn! Alsof ik van steen ben, alsof het normaal is om je ouders zichzelf kapot te zien drinken. Maar ach, ze heeft het zo moeilijk. Mijn vader ligt in het ziekenhuis (vers van de IC afgekomen) en mijn broertje is net opgepakt vanwege te veel uitstaande boetes. Ze heeft het geld niet om hem vrij te kopen en ik ook niet. Maar ook al had ik het dan had ik het misschien nog niet gedaan. Hij moet maar eens op de blaren zitten. In dit geval waarschijnlijk 3 maanden.
Ik wilde haar uit de ellende halen door er een leuke middag naar het strand van te maken. Gezellig met mijn man en zoontje. Lekker in de zon met een frisse wind door je hoofd . Maar ik ging door het lint...
Zijn er nog meer mensen met ouders met alcoholproblemen? Tips, trucs of ook even stoom afblazen?