Psyche
alle pijlers
dromen over overledene
vrijdag 27 maart 2015 om 06:51
Goeden dag,
Ik ben bijna 10 jaar geleden mijn eerste vriend verloren aan tbc opeens was hij dood.
Ik kan hem niet loslaten en droom de laatste tijd ook veel over hem. En dan vooral dat we samen zijn en lachen.
En dan word ik huilend wakker want ik mis hem zo.
Ik heb veel gesprekken met een psycholoog gehad hierover omdat ik er depressief van wordt maar zelfs 10 jaar later is het gemis niet minder geworden.
Wat zijn jullie ervaringen met het verwerken en loslaten want beïnvloed echt mijn leven.
Ik ben bijna 10 jaar geleden mijn eerste vriend verloren aan tbc opeens was hij dood.
Ik kan hem niet loslaten en droom de laatste tijd ook veel over hem. En dan vooral dat we samen zijn en lachen.
En dan word ik huilend wakker want ik mis hem zo.
Ik heb veel gesprekken met een psycholoog gehad hierover omdat ik er depressief van wordt maar zelfs 10 jaar later is het gemis niet minder geworden.
Wat zijn jullie ervaringen met het verwerken en loslaten want beïnvloed echt mijn leven.
wie goed doet goed ontmoet
vrijdag 27 maart 2015 om 07:06
Ik heb als tiener een ouder verloren.
Ik heb geleerd dat erkennen niet hetzelfde is als accepteren. Jouw vriend is dood. Dat is een feit. En daar doe je niets aan. Helemaal niets.
Het is tijd voor een plan voor de rest van je leven. Ga je de rest van je leven alle dagen verdriet hebben omdat hij dood is? Want zo klinkt het.
Als ik dood zou zijn, hoop ik dat mijn liefde een zo leuk mogelijk leven heeft. Ik vind het zielig voor hem als ik er niet meer zou zijn. En nog zieliger als hij altijd gedoemd was alleen en ongelukkig te zijn. Dat kan niet de zin van het leven zijn.
Ik had na drie jaar en paar keer een droom, ik werd daarna blij wakker, omdat het me herinnerd aan de fijne momenten die we hadden.
Als je iemand vergeet, is hij pas echt verdwenen. Maar iemand die een heel goede herinnering is, reist in gedachten met je mee.
Je hebt lang genoeg gerouwd.
Ik heb geleerd dat erkennen niet hetzelfde is als accepteren. Jouw vriend is dood. Dat is een feit. En daar doe je niets aan. Helemaal niets.
Het is tijd voor een plan voor de rest van je leven. Ga je de rest van je leven alle dagen verdriet hebben omdat hij dood is? Want zo klinkt het.
Als ik dood zou zijn, hoop ik dat mijn liefde een zo leuk mogelijk leven heeft. Ik vind het zielig voor hem als ik er niet meer zou zijn. En nog zieliger als hij altijd gedoemd was alleen en ongelukkig te zijn. Dat kan niet de zin van het leven zijn.
Ik had na drie jaar en paar keer een droom, ik werd daarna blij wakker, omdat het me herinnerd aan de fijne momenten die we hadden.
Als je iemand vergeet, is hij pas echt verdwenen. Maar iemand die een heel goede herinnering is, reist in gedachten met je mee.
Je hebt lang genoeg gerouwd.
vrijdag 27 maart 2015 om 07:07
Heb je wel eens gekeken naar bijv. een coach die gespecialiseerd is in rouwverwerking?
Dit is niet lullig bedoeld, maar ik denk dat het deels ook een bewuste beslissing kan zijn om iemand die overleden is los te laten (en dan ook de gevolgen van die beslissing accepteren, het definitieve, het verdwijnen van jouw connectie met die persoon, dat soort dingen). Het klinkt alsof je die beslissing niet kan of wil nemen. Misschien is het goed om te onderzoeken waarom je na zoveel tijd die beslissing niet kan/wil nemen.
Dit is niet lullig bedoeld, maar ik denk dat het deels ook een bewuste beslissing kan zijn om iemand die overleden is los te laten (en dan ook de gevolgen van die beslissing accepteren, het definitieve, het verdwijnen van jouw connectie met die persoon, dat soort dingen). Het klinkt alsof je die beslissing niet kan of wil nemen. Misschien is het goed om te onderzoeken waarom je na zoveel tijd die beslissing niet kan/wil nemen.
vrijdag 27 maart 2015 om 07:18
quote:Madderijn schreef op 27 maart 2015 @ 07:06:
Ik had na drie jaar en paar keer een droom, ik werd daarna blij wakker, omdat het me herinnerd aan de fijne momenten die we hadden.
Als je iemand vergeet, is hij pas echt verdwenen. Maar iemand die een heel goede herinnering is, reist in gedachten met je mee.
Mijn vader is nu bijna vier jaar dood en ik heb sindsdien ook een paar keer over hem gedroomd. Dat was op een een bepaalde manier heel erg fijn, werd dan ook heel prettig wakker.
Je laatste zin is erg treffend.
Ik had na drie jaar en paar keer een droom, ik werd daarna blij wakker, omdat het me herinnerd aan de fijne momenten die we hadden.
Als je iemand vergeet, is hij pas echt verdwenen. Maar iemand die een heel goede herinnering is, reist in gedachten met je mee.
Mijn vader is nu bijna vier jaar dood en ik heb sindsdien ook een paar keer over hem gedroomd. Dat was op een een bepaalde manier heel erg fijn, werd dan ook heel prettig wakker.
Je laatste zin is erg treffend.
vrijdag 27 maart 2015 om 08:41
Mijn ex is ook overleden en sindsdien heb ik lang voor 2 geleefd. Het is oneerlijk dat hij niet ouder is geworden dus als ik iets moois zag of meemaakte snoof ik het extra op. Klinkt stom maar ik wilde laten zien dat ik het leven des te meer waardeerde omdat hij de kans niet had gekregen.
Je eert iemands dood naar mijn visie het meest door het leven meer te beleven, dan is zijn overlijden tenminste niet voor niets geweest. Het is al zo lang geleden dat dit gebeurd en ik sta er niet altijd meer bij stil maar ik heb er een hele mooie erfenis aan overgehouden en dat is dat ik veel meer geniet.
Het leven is om van te leren en het zit vol met hobbels en diepe kuilen, je toont je verdriet aan hem niet door hem niet los te laten maar om te laten zien dat je het begrepen hebt. Het leven kan onaangenaam kort of zwaar zijn, daar hoef je zelf vaak niets voor te doen omdat het je gewoon overkomt. Bewaar je verdriet en geniet als je de kans krijgt.
Je eert iemands dood naar mijn visie het meest door het leven meer te beleven, dan is zijn overlijden tenminste niet voor niets geweest. Het is al zo lang geleden dat dit gebeurd en ik sta er niet altijd meer bij stil maar ik heb er een hele mooie erfenis aan overgehouden en dat is dat ik veel meer geniet.
Het leven is om van te leren en het zit vol met hobbels en diepe kuilen, je toont je verdriet aan hem niet door hem niet los te laten maar om te laten zien dat je het begrepen hebt. Het leven kan onaangenaam kort of zwaar zijn, daar hoef je zelf vaak niets voor te doen omdat het je gewoon overkomt. Bewaar je verdriet en geniet als je de kans krijgt.
vrijdag 27 maart 2015 om 10:51
vrijdag 27 maart 2015 om 11:16
Mijn zus is in onze pubertijd overleden. Ik droom ook nog vaak over haar. Ik droom dan dat het me niet lukt contact met haar te maken, terwijl ze wel in dezelfde ruimte is.
Mijn exvriend is ook tijdens onze relatie overleden, vermoord. Over hem droom ik soms ook maar dat is minder pijnlijk dan mijn zus.
Mijn exvriend is ook tijdens onze relatie overleden, vermoord. Over hem droom ik soms ook maar dat is minder pijnlijk dan mijn zus.
vrijdag 27 maart 2015 om 12:17
Het is of de tijd stilstaat, vind ik, als er een vriend of familielid sterft. Voor altijd in liefde bevroren. Ik bedenk weleens dat het helemaal niet zeker was geweest dat die vriend, als hij door had geleefd, met mij in contact was gebleven. Misschien had hij allang een andere vriendin gehad of was er een of andere ruzie ontstaan waardoor het contact verbroken was. Of had een van de partijen zijn interesse verloren en was de vriendschap in de vergetelheid geraakt. Uit elkaar gegroeid.
In dat opzicht is de dood milder dan bijvoorbeeld een scheiding of ruzie met definitieve gevolgen. Ik merk van mezelf dat ik dergelijke gedachten mijd, hoewel ze best reëel zijn. Daar heb ik inmiddels lang genoeg voor geleefd.
In dat opzicht is de dood milder dan bijvoorbeeld een scheiding of ruzie met definitieve gevolgen. Ik merk van mezelf dat ik dergelijke gedachten mijd, hoewel ze best reëel zijn. Daar heb ik inmiddels lang genoeg voor geleefd.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 27 maart 2015 om 14:41
Regelmatig is mijn vader er gewoon bij in mijn dromen, ik droom dan niet over hem zelf, maar ik weet wel dat hij er is. Vind ik erg fijne dromen.
En ik heb twee keer gedroomd dat ik op een bepaalde manier afscheid van hem nam. Als ik hem dan niet meer in het echt kan zien, dan maar in mijn dromen
En ik heb twee keer gedroomd dat ik op een bepaalde manier afscheid van hem nam. Als ik hem dan niet meer in het echt kan zien, dan maar in mijn dromen
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
zondag 29 maart 2015 om 11:40
Ik droom vaak over mijn overleden oma. Soms naar, in het ziekenhuis terwijl ze stervende is. Maar ook heel prettig, laatst droomde ik dat ik bij haar op visite was en dat ze me geld gaf: hier meid, ga maar lekker winkelen. Ze was een heel gul mens. En heel wijs, ik laat me nog steeds leiden in het leven door haar wijze woorden. Dus ik zie haar altijd graag verschijnen in mijn dromen, ze is voor mij een symbool geworden van wijsheid.
Vandaag is ze 11 jaar dood en ik mis haar wel maar voel soms bijna haar aanwezigheid in situaties waar ze een mening over had. Dan hoor ik haar weer zeggen wat ze zei toen ze nog leefde. Zo blijft ze altijd bij me. Soms doet het nog wel pijn, maar ik voel me niet meer door haar verlaten nu. Ik draag de ring nu weer die ik van haar kreeg toen ik 15 was, omdat ik nu toch echt een vrouw aan het worden was, en die kus ik als ik haar mis of als haar wijsheid me op het juiste pad houdt.
Dit is mijn ervaring, het klinkt wel of jij het er zwaarder mee hebt. Wees niet beschaamd om er hulp bij te vragen he, dat is echt niet vreemd. Het houdt je zo bezig dat het je leven nog steeds verzwaard en dan vind ik therapie geen gek idee. Veel sterkte iig.
Vandaag is ze 11 jaar dood en ik mis haar wel maar voel soms bijna haar aanwezigheid in situaties waar ze een mening over had. Dan hoor ik haar weer zeggen wat ze zei toen ze nog leefde. Zo blijft ze altijd bij me. Soms doet het nog wel pijn, maar ik voel me niet meer door haar verlaten nu. Ik draag de ring nu weer die ik van haar kreeg toen ik 15 was, omdat ik nu toch echt een vrouw aan het worden was, en die kus ik als ik haar mis of als haar wijsheid me op het juiste pad houdt.
Dit is mijn ervaring, het klinkt wel of jij het er zwaarder mee hebt. Wees niet beschaamd om er hulp bij te vragen he, dat is echt niet vreemd. Het houdt je zo bezig dat het je leven nog steeds verzwaard en dan vind ik therapie geen gek idee. Veel sterkte iig.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 29 maart 2015 om 21:14
Bedankt allemaal voor de lieve en mooie reacties.
Vandaag ben ik naar de kerk geweest een kerk waar ik nog nooit eerder was geweest en die staat gewoon op loopafstand.
Ik loop naar binnen en voel echt dat ik moet huilen.
De pastoor verteld iets aan de zaal en haalt opeens mij eruit en vertelde hoe zwaar het jaar 2010 is geweest (het jaar dat ik mijn moeder heb verloren, mijn vader seksuele gedachten met me deelde via brief, en een kind op de wereld heb gezet )
Ook vertelde hij dat ik te veel heb meegemaakt op zo een jonge leeftijd en ik ondanks alles altijd goede hoop heb gehad ook zei hij dat er een hele goede tijd aan komt (dit gevoel heb ik ook)
Dit zegt iemand die ik nog nooit heb gezien ik hield het niet meer en werd zo goed opgevangen en kijk echt uit naar volgende week.
Ik hoop dat dit een stukje rust kan geven.
Hier kan ik gesprekken aan gaan met de pastoor en iedereen die ik verloren heb bespreken en een plek geven zodat ik rustig verder kan.
Vandaag ben ik naar de kerk geweest een kerk waar ik nog nooit eerder was geweest en die staat gewoon op loopafstand.
Ik loop naar binnen en voel echt dat ik moet huilen.
De pastoor verteld iets aan de zaal en haalt opeens mij eruit en vertelde hoe zwaar het jaar 2010 is geweest (het jaar dat ik mijn moeder heb verloren, mijn vader seksuele gedachten met me deelde via brief, en een kind op de wereld heb gezet )
Ook vertelde hij dat ik te veel heb meegemaakt op zo een jonge leeftijd en ik ondanks alles altijd goede hoop heb gehad ook zei hij dat er een hele goede tijd aan komt (dit gevoel heb ik ook)
Dit zegt iemand die ik nog nooit heb gezien ik hield het niet meer en werd zo goed opgevangen en kijk echt uit naar volgende week.
Ik hoop dat dit een stukje rust kan geven.
Hier kan ik gesprekken aan gaan met de pastoor en iedereen die ik verloren heb bespreken en een plek geven zodat ik rustig verder kan.
wie goed doet goed ontmoet
zondag 29 maart 2015 om 21:44
Je kunt ook met een pastoor praten, waarom niet? Als jij dat prettig vindt. Mijn oma was gelovig, ik niet, maar ik ging vroeger wel eens naar de kerk in het Begijnenhof in Amsterdam en stak daar een kaarsje voor haar en mijn opa aan. En als ik in een kerk ben en er zijn kaarsjes, steek ik er altijd wat op, als dat mag. Ik vind dat iets troostends hebben.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 29 maart 2015 om 22:28
maandag 30 maart 2015 om 08:54
quote:riannerianne schreef op 27 maart 2015 @ 10:51:
[...]
Handig als de persoon in kwestie gecremeerd is.
Hmm ja, dat zal ik eens navragen. Het is natuurlijk een bijgeloof dat van vroeger uit Nederlands Indie stamt en toen werden mensen begraven.
Zo moet je ook altijd je handen en je gezicht wassen als je bij een overledene bent geweest of op een begrafenis.
[...]
Handig als de persoon in kwestie gecremeerd is.
Hmm ja, dat zal ik eens navragen. Het is natuurlijk een bijgeloof dat van vroeger uit Nederlands Indie stamt en toen werden mensen begraven.
Zo moet je ook altijd je handen en je gezicht wassen als je bij een overledene bent geweest of op een begrafenis.
