Dwanggedachten..
dinsdag 11 februari 2014 om 13:24
Hoi meiden,
Na een heftige periode 2 jaar geleden is het alleen maar bergafwaarts gegaan met mij. Van een vrolijk, spontaan, extravert meisje, werd in angstig, onzeker en uiteindelijk dwangstoornis ontwikkeld (alleen dwanggedachten, dus geen handelingen). Nu verwees mijn psycholoog me door voor een diagnosegesprek bij een psychiater en ze was heel stellig over het feit dat alleen medicijnen me kan helpen (Ze schreef prozac voor). Ik heb het recept meegenomen, maar niet opgehaald. Later sprak ik mijn psycholoog en hij zei dat het mijn eigen keus is, dus dat ik geen medicijnen hoef te slikken als ik zelf niet wil, maar dat cognitieve gedragstherapie dan ook niet gaat werken. Volgens de psychiater werkt dat namelijk alleen in combinatie met medicijnen. Dit is inmiddels 2 maanden geleden en mijn dwanggedachten gaan maar niet over. Er zijn dagen dat het minder is, maar vooral met 'stress/drukke' dagen is het heel de dag aanwezig. Het belemmerd mijn dagelijks functioneren niet, maar ik lijd er wel elke dag onder (dat is ook het gekke, want vaak hoor je dat dwanggedachtes het dagelijkse functioneren ernstig belemmerd). Ik heb zometeen weer een gesprek bij mijn psycholoog en ik weet niet wat ik moet doen. Eerst was ik echt fel tegen medicijnen en nu heb ik het idee dat het misschien wel de enige oplossing is.. (Ik wil me er gewoon echt niet aan toegeven)
Ik vroeg me af of er iemand ervaring heeft met dwanggedachtes en/of prozac??
Dankjewel!
Liefs
Na een heftige periode 2 jaar geleden is het alleen maar bergafwaarts gegaan met mij. Van een vrolijk, spontaan, extravert meisje, werd in angstig, onzeker en uiteindelijk dwangstoornis ontwikkeld (alleen dwanggedachten, dus geen handelingen). Nu verwees mijn psycholoog me door voor een diagnosegesprek bij een psychiater en ze was heel stellig over het feit dat alleen medicijnen me kan helpen (Ze schreef prozac voor). Ik heb het recept meegenomen, maar niet opgehaald. Later sprak ik mijn psycholoog en hij zei dat het mijn eigen keus is, dus dat ik geen medicijnen hoef te slikken als ik zelf niet wil, maar dat cognitieve gedragstherapie dan ook niet gaat werken. Volgens de psychiater werkt dat namelijk alleen in combinatie met medicijnen. Dit is inmiddels 2 maanden geleden en mijn dwanggedachten gaan maar niet over. Er zijn dagen dat het minder is, maar vooral met 'stress/drukke' dagen is het heel de dag aanwezig. Het belemmerd mijn dagelijks functioneren niet, maar ik lijd er wel elke dag onder (dat is ook het gekke, want vaak hoor je dat dwanggedachtes het dagelijkse functioneren ernstig belemmerd). Ik heb zometeen weer een gesprek bij mijn psycholoog en ik weet niet wat ik moet doen. Eerst was ik echt fel tegen medicijnen en nu heb ik het idee dat het misschien wel de enige oplossing is.. (Ik wil me er gewoon echt niet aan toegeven)
Ik vroeg me af of er iemand ervaring heeft met dwanggedachtes en/of prozac??
Dankjewel!
Liefs
dinsdag 11 februari 2014 om 21:50
Ik denk dat het inderdaad vaker voorkomt. Belangrijk is dat je ermee leert leven. Waarschijnlijk zit het deels in je aard, dat wil zeggen dat je de gedachten niet per definitie kwijt raakt, maar door ze te accepteren, kun je ermee leren omgaan.
Knap van je dat je het zo goed kunt omschrijven en dat je inziet dat het zo niet langer kan. Vaak denken mensen dat het vanzelf wel weer overwaait, maar dat je over deze zelfkennis beschikt, mag je al blij mee zijn! Het komt wel goed!
Knap van je dat je het zo goed kunt omschrijven en dat je inziet dat het zo niet langer kan. Vaak denken mensen dat het vanzelf wel weer overwaait, maar dat je over deze zelfkennis beschikt, mag je al blij mee zijn! Het komt wel goed!
dinsdag 11 februari 2014 om 22:27
Misschien een rare reactie, maar ik ben trots op jullie!
Ik snap de gedachte die de meeste mensen hebben, dat middelen als Prozac slikken als "zwak" zou kunnen worden gezien, of dat je daardoor minder jezelf zou zijn. Maar (in mijn idee) soms maakt je lichaam bepaalde stoffen minder aan. Stoffen, zoals serotonine, die je nodig hebt om goed, veilig en fijn te kunnen functioneren.
Mijn oma zei vroeger tegen mij dat de medicijnen die ik toen kreeg voor mij op dat moment net als insuline voor iemand met diabetes was. Je kan niet kiezen tussen een lichamelijke of geestelijke kwaal. Als je heel erg last van je rug hebt kies je ook niet tussen therapie en pijnstillers. Waarom dan wel als je geestelijke ondersteuning nodig hebt?
(Wijze vrouw mijn oma!!)
Ik ben sinds afgelopen lente/zomer bezig om minder pijnmedicatie te gaan slikken (zwaar lichamelijk en geestelijk proces). Ik ben al meer dan 15 jaar pijnpatient. Sinds een paar maanden krijg ik als extra ondersteuning amytriptoline. En ik ben er zeer blij mee! Ja, ik heb last (gehad) van bijwerkingen, maar het is het waard. En ik denk dat als je zelf de keuze maakt, dat elke keuze een sterke keuze is. Met of zonder pillen, je doet het helemaal zelf!
*knuff*
Ik snap de gedachte die de meeste mensen hebben, dat middelen als Prozac slikken als "zwak" zou kunnen worden gezien, of dat je daardoor minder jezelf zou zijn. Maar (in mijn idee) soms maakt je lichaam bepaalde stoffen minder aan. Stoffen, zoals serotonine, die je nodig hebt om goed, veilig en fijn te kunnen functioneren.
Mijn oma zei vroeger tegen mij dat de medicijnen die ik toen kreeg voor mij op dat moment net als insuline voor iemand met diabetes was. Je kan niet kiezen tussen een lichamelijke of geestelijke kwaal. Als je heel erg last van je rug hebt kies je ook niet tussen therapie en pijnstillers. Waarom dan wel als je geestelijke ondersteuning nodig hebt?
(Wijze vrouw mijn oma!!)
Ik ben sinds afgelopen lente/zomer bezig om minder pijnmedicatie te gaan slikken (zwaar lichamelijk en geestelijk proces). Ik ben al meer dan 15 jaar pijnpatient. Sinds een paar maanden krijg ik als extra ondersteuning amytriptoline. En ik ben er zeer blij mee! Ja, ik heb last (gehad) van bijwerkingen, maar het is het waard. En ik denk dat als je zelf de keuze maakt, dat elke keuze een sterke keuze is. Met of zonder pillen, je doet het helemaal zelf!
*knuff*
Adem in, adem uit
woensdag 12 februari 2014 om 11:00
Hoi meis, anderhalf jaar geleden kreeg ik hele heftige dwanggedachten. Zo erg dat ik er heftige paniekaanvallen van kreeg. Besloten om (weer) aan de medicatie te gaan. Ik slik momenteel paroxetine 40 mg per dag, en het gaat supergoed met me. Ik ben juist weer de vrolijke, energieke, gezellige meid die ik altijd was. Van die "vlakheid" merk ik helemaal niks. En ik ben zo blij dat de medicatie bestaat. Ik ben ook voor 95% dwangvrij! Heel veel succes met je keuze
woensdag 12 februari 2014 om 11:18
Ik heb trouwens wel omdat het zo slecht met me ging, een lage dosering antipsychoticum geslikt naast de antidepressiva. Dit werkte voor mij erg goed. Ik ben nu bijna van de antipsychoticum af(zit nog op een kwartje van het minste wat je kan slikken). Ik las dat je ervoor gekozen hebt om medicatie te nemen. Heel veel succes! Liefs..
woensdag 12 februari 2014 om 11:25
sunshine.89
Het gaat langzamerhand beter met mij!! Echt, het is het waard.. toen ik die bijwerkingen las en gewaarschuwd werd ervoor schrok ik heel erg, ik dacht bij mezelf; ''ik voel me al zo naar, en die klachten gaan alleen maar erger worden?! hoe kan ik hier nou mee omgaan??'' Doorbijten!! sterk zijn en gewoon doorgaan! Want geloof me, ik voel me stukken beter, nog niet top, maaaar dat zit eraan te komen! En ik was ook te trots op de medicatie in te nemen hoor.. maar uiteindelijk toch gedaan, want zoals de meeste hier al zeggen, sommige mensen hebben het gewoon nodig . Dan maar leven met medicatie en jezelf weer goed voelen dan geen medicatie en leven met dwangstoornissen en allerlei angsten. Vandaag is het dag 29 dat ik het inneem, het kan nog wel een week of 2 duren voor het helemaal werkt maar ik voel me al stukken beter =)
Als je vragen hebt dan kun je mij altijd een bericht sturen!
Sterkte!, Het komt 100% goed
Het gaat langzamerhand beter met mij!! Echt, het is het waard.. toen ik die bijwerkingen las en gewaarschuwd werd ervoor schrok ik heel erg, ik dacht bij mezelf; ''ik voel me al zo naar, en die klachten gaan alleen maar erger worden?! hoe kan ik hier nou mee omgaan??'' Doorbijten!! sterk zijn en gewoon doorgaan! Want geloof me, ik voel me stukken beter, nog niet top, maaaar dat zit eraan te komen! En ik was ook te trots op de medicatie in te nemen hoor.. maar uiteindelijk toch gedaan, want zoals de meeste hier al zeggen, sommige mensen hebben het gewoon nodig . Dan maar leven met medicatie en jezelf weer goed voelen dan geen medicatie en leven met dwangstoornissen en allerlei angsten. Vandaag is het dag 29 dat ik het inneem, het kan nog wel een week of 2 duren voor het helemaal werkt maar ik voel me al stukken beter =)
Als je vragen hebt dan kun je mij altijd een bericht sturen!
Sterkte!, Het komt 100% goed
woensdag 12 februari 2014 om 16:53
Ik ben ook erg opgeknapt met medicijnen; slik 30mg Paroxetine tegen angsten. Een vriendin van me slikt dit middel tegen dwanggedachten. Wij zijn erg positief over deze medicatie. Allebei zijn we wel wat aangekomen maar dat is dan ook het enige nadeel voor ons.
Goed dat je medicatie probeert! Good luck!
Goed dat je medicatie probeert! Good luck!
donderdag 13 februari 2014 om 10:52
Ik blijf maar dankjewel zeggen, maar ik ben ook zo dankbaar voor jullie fijne reacties!! C.eline, Flexheks, Roza1989, emma dankjulliewel:)
Ik was gister heel de dag op pad, dus had besloten om gisteravond te beginnen ipv eergisteravond. Ik vond het echt supereng, maar gelukkig heb ik een lief vriendje die heel begripvol is en echt naast me staat, dus ook tijdens het innemen van de eerste pil.
Roza1989, de psycholoog stelde inderdaad ook voor om er oxazepam bij te nemen, maar we zagen het recept van de psychiater en ze gaf me voor de eerste 2 weken een halve dosering (dus 10mg) en daarna 20mg. Mijn psycholoog zei dat ik bij die hoeveelheid geen oxazepam nodig heb. Ik zal aan je woorden denken als ik het moeilijk ga hebben:) thanks!
Nu duimen dat het gaat werken!!
Ik was gister heel de dag op pad, dus had besloten om gisteravond te beginnen ipv eergisteravond. Ik vond het echt supereng, maar gelukkig heb ik een lief vriendje die heel begripvol is en echt naast me staat, dus ook tijdens het innemen van de eerste pil.
Roza1989, de psycholoog stelde inderdaad ook voor om er oxazepam bij te nemen, maar we zagen het recept van de psychiater en ze gaf me voor de eerste 2 weken een halve dosering (dus 10mg) en daarna 20mg. Mijn psycholoog zei dat ik bij die hoeveelheid geen oxazepam nodig heb. Ik zal aan je woorden denken als ik het moeilijk ga hebben:) thanks!
Nu duimen dat het gaat werken!!
donderdag 13 februari 2014 om 13:18
Heel veel succes Sunshine!
Ik ben zelf met 10mg begonnen en na een week 5mg erbij en dat heb ik steeds opgevoerd, soms ook met 2 of 3 weken tussen de volgende ophoging. Zo had ik het minste last van de bijwerkingen.
Je kan het! Doorzetten en volhouden! De bijwerkingen gaan over, echt!
Dikke knuffel!
Ik ben zelf met 10mg begonnen en na een week 5mg erbij en dat heb ik steeds opgevoerd, soms ook met 2 of 3 weken tussen de volgende ophoging. Zo had ik het minste last van de bijwerkingen.
Je kan het! Doorzetten en volhouden! De bijwerkingen gaan over, echt!
Dikke knuffel!
vrijdag 14 februari 2014 om 00:26
Al jaren liep ik sterk te zijn en te roepen dat wat ik voelde geen paniek was. Tot het echt niet meer ging. Super spannend om met de medicatie te beginnen, van dag tot dag bezig met het verschil te voelen. En toen, op de twaalfde dag, miste ik ineens "iets", plotseling was het leven een soort van normaal. Het gevoel van verbazing, van opluchting, het staat me nog zo helder voor de geest! Terwijl het zeker een jaar of 8 geleden is.
Pas daarna bleek er ruimte te zijn voor een psycholoog, juist omdat het de angst dempte. En diezelfde angst zorgde ook voor heftige pieken en dalen in het leven. Nu de angst er minder is, kwam ook de ruimte voor verdieping, voor het werkelijk voelen van die heftige emoties. Hier dus geen kwestie van afvlakking, juist niet.
Wat ook heel fijn was dat ik minder intens droom, in de zin van nachtmerries. En minder dromen is beter slapen en is minder prikkelbaar.
Na een lange periode therapie slik ik nog steeds 100 Mg Sertraline en dat blijft. Kennelijk is er op heel jonge leeftijd iets goed fout gegaan wat niet meer hersteld kon worden. Hoe fijn is het dat een pil daar die ondersteuning kan geven.
Sterkte met het opbouwen, wat een dapper besluit van je. Het si immers ook acceptatie, van iets wat naar is maar ook bij je hoort.
Pas daarna bleek er ruimte te zijn voor een psycholoog, juist omdat het de angst dempte. En diezelfde angst zorgde ook voor heftige pieken en dalen in het leven. Nu de angst er minder is, kwam ook de ruimte voor verdieping, voor het werkelijk voelen van die heftige emoties. Hier dus geen kwestie van afvlakking, juist niet.
Wat ook heel fijn was dat ik minder intens droom, in de zin van nachtmerries. En minder dromen is beter slapen en is minder prikkelbaar.
Na een lange periode therapie slik ik nog steeds 100 Mg Sertraline en dat blijft. Kennelijk is er op heel jonge leeftijd iets goed fout gegaan wat niet meer hersteld kon worden. Hoe fijn is het dat een pil daar die ondersteuning kan geven.
Sterkte met het opbouwen, wat een dapper besluit van je. Het si immers ook acceptatie, van iets wat naar is maar ook bij je hoort.
Zwem Fiskje zwem!
vrijdag 14 februari 2014 om 18:44
Nog een ocd-er hier, wat stoer dat je toch aan de medicijnen bent begonnen! Ik slik zelf 30 mg paroxetine. Het neemt bij mij nog niet eens zozeer de dwanggedachten en dwanghandelingen weg (gelukkig niet, anders kon ik blijven slikken), maar het haalt wel de extremen weg. Je kunt beter nadenken en beter relativeren. En daardoor kun je makkelijker aan je dwanggedachten werken.
Ik was voorheen 1 grote bonk stress, en sindsdien kan ik weer relativeren en zelf de stress onder controle krijgen. Ik ben in therapie geweest, maar op een gegeven moment had ik alle handvaten om zelf verder te gaan. Helaas kreeg ik weer een terugval, maar dankzij de medicijnen en handvaten kun je die dan gewoon zelf aan
Ik was voorheen 1 grote bonk stress, en sindsdien kan ik weer relativeren en zelf de stress onder controle krijgen. Ik ben in therapie geweest, maar op een gegeven moment had ik alle handvaten om zelf verder te gaan. Helaas kreeg ik weer een terugval, maar dankzij de medicijnen en handvaten kun je die dan gewoon zelf aan
maandag 17 februari 2014 om 15:50
Wat goed spinazie-lasagna!! En wat dapper dat je na de terugval er weer bovenop bent gekrabbeld.
Bedankt voor je fijne reactie Fiskje, het is inderdaad een stukje acceptatie en ik denk dat ik met grote sprongen vooruit ga wat dat betreft. Wat de medicijnen betreft voel ik het nog niet heel erg. Ik was er ook vanaf de eerste dag mee bezig of ik verschil zou voelen, maar ik denk dat het de eerste week vooral tussen de oren zit. Ik hoop dat ik ook zo'n dag 12 als jij mag ervaren, lijkt me zo'n mooi en bijzonder gevoel!
Roza, Emma, ik voel (nog) geen bijwerkingen!! Ik was de eerste dag constant 'bang' dat ik bijwerkingen zou krijgen (door de verhalen die ik erover had gelezen) maar zit nu op dag 6 en het gaat prima met me. Dus ik hoop dat die bijwerkingen weg blijven. Hoe gaat het met jullie??
Bedankt voor je fijne reactie Fiskje, het is inderdaad een stukje acceptatie en ik denk dat ik met grote sprongen vooruit ga wat dat betreft. Wat de medicijnen betreft voel ik het nog niet heel erg. Ik was er ook vanaf de eerste dag mee bezig of ik verschil zou voelen, maar ik denk dat het de eerste week vooral tussen de oren zit. Ik hoop dat ik ook zo'n dag 12 als jij mag ervaren, lijkt me zo'n mooi en bijzonder gevoel!
Roza, Emma, ik voel (nog) geen bijwerkingen!! Ik was de eerste dag constant 'bang' dat ik bijwerkingen zou krijgen (door de verhalen die ik erover had gelezen) maar zit nu op dag 6 en het gaat prima met me. Dus ik hoop dat die bijwerkingen weg blijven. Hoe gaat het met jullie??
vrijdag 21 februari 2014 om 11:33
Nu komt mijn volgende vraag.. Ik ben inmiddels meer dan een week verder. Tot nu toe nog geen last van bijwerkingen ed. gehad dus het gaat de goede kant op! Alleen staat er dat je geen alcohol mag drinken bij prozac, hebben jullie hier ervaring mee? Mijn psychiater zei: matig gebruik van alcohol, maar ik weet niet zo goed wat ik me hierbij moet voorstellen (1 glaasje per avond, of meer, of juist maar 1 glaasje per week?!)
maandag 24 februari 2014 om 17:20
maandag 24 februari 2014 om 23:55
Herkenbaar...
Na mijn zwangerschap kreeg ik heftige angst- en dwanggedachten. Helaas ook dwanghandelingen, uitzending in extreme smetvrees. Gillend gek werd ik ervan, en mijn partner zowaar nog meer.
Huilend heb ik.bij de HA gezeten, ik was er zoooo moe van. Naast therapie stelde hij paroxetine voor.
Heel erg getwijfeld... Ik wilde koste wat het kost geen AD gaan slikkende, ik was met name angstig er nooit meer vanaf te komen.
Omdat ik echt geen uitweg zag ben ik.paroxetine gaan slikken. Therapie ben ik.al gauw mee gestopt vanwege geen klik met behandelaar. (later wel betere psychische hulp gekregen)
Na 6 wkn na start medicatie is het beter gegaan, en vervolgens alleen maar berg op!
In december heb ik zonder problemen afgebouwd en ben nu ad-af zeg maar
Voor mij was dit echt een wondermiddel, ik heb het gevoel m'n leven terug gekregen te hebben.
AD slikken hoeft dus niet altijd ellende te zijn, soms geeft het je net dat duwtje in de rug.
Veel succes!
Na mijn zwangerschap kreeg ik heftige angst- en dwanggedachten. Helaas ook dwanghandelingen, uitzending in extreme smetvrees. Gillend gek werd ik ervan, en mijn partner zowaar nog meer.
Huilend heb ik.bij de HA gezeten, ik was er zoooo moe van. Naast therapie stelde hij paroxetine voor.
Heel erg getwijfeld... Ik wilde koste wat het kost geen AD gaan slikkende, ik was met name angstig er nooit meer vanaf te komen.
Omdat ik echt geen uitweg zag ben ik.paroxetine gaan slikken. Therapie ben ik.al gauw mee gestopt vanwege geen klik met behandelaar. (later wel betere psychische hulp gekregen)
Na 6 wkn na start medicatie is het beter gegaan, en vervolgens alleen maar berg op!
In december heb ik zonder problemen afgebouwd en ben nu ad-af zeg maar
Voor mij was dit echt een wondermiddel, ik heb het gevoel m'n leven terug gekregen te hebben.
AD slikken hoeft dus niet altijd ellende te zijn, soms geeft het je net dat duwtje in de rug.
Veel succes!
woensdag 26 februari 2014 om 22:01
hai sunshine.89!
Hoe gaat het nu met je??
Ik had wel veel last van de bijwerkingen, angst werd erger en ik trilde ook heel erg, daarnaast ook duizelig en misselijk. Maar nu gelukkig niet meer!! Het haalt niet zozeer de dwanggedachtes weg, maar ik kan er nu veeeel en veel beter mee omgaan, zo fijn! En het zal vast een tijdje duren totdat het echt over zal gaan, maar ik geniet weer van het leven, ik durf weer de deur uit te gaan en dingen te ondernemen, dus de fluoxetine helpt!! Daarnaast ben ik nog steeds in therapie bij de psych.
Hoe gaat het nu met je??
Ik had wel veel last van de bijwerkingen, angst werd erger en ik trilde ook heel erg, daarnaast ook duizelig en misselijk. Maar nu gelukkig niet meer!! Het haalt niet zozeer de dwanggedachtes weg, maar ik kan er nu veeeel en veel beter mee omgaan, zo fijn! En het zal vast een tijdje duren totdat het echt over zal gaan, maar ik geniet weer van het leven, ik durf weer de deur uit te gaan en dingen te ondernemen, dus de fluoxetine helpt!! Daarnaast ben ik nog steeds in therapie bij de psych.
vrijdag 7 maart 2014 om 23:23
Sorry Roza, ik ben afgelopen week helemaal niet meer op het forum geweest! Maar het gaat de goede kant op met me:) Ik heb geen last van bijwerkingen gehad, maar de gedachtes zijn nog niet echt weg. De ene dag heb ik er meer last van en de andere dag weer wat minder.. Over het algemeen heb ik het idee dat het wel minder aan het worden is, maar het is nog even afwachten! Hoe gaat het met jou? Zijn de gedachtes helemaal weg bij jou of in ieder geval onder controle?
Fijn weekend!!
Fijn weekend!!
zondag 16 maart 2014 om 01:07
donderdag 10 april 2014 om 09:26
Ha Roza,
Het gaat echt een heel stuk beter met me! Nooit gedacht dat medicijnen ZO veel zou helpen :o.. Ik heb geen last van bijwerkingen gehad en de gedachtes zijn nu grotendeels weg!! Af en toe als ik bijvoorbeeld een kortere nacht heb gehad en de volgende dag veel moet doen (en dus moe ben) dan komt het wat terug, maar zoals je zegt voelt het alsof ik ze dan onder controle heb. Het is echt een opluchting en verademing!!! Ik weet dat ik er nog niet helemaal ben, ik ben pas echt helemaal tevreden als ze helemaal verdwenen zijn, maar voor nu voel ik me gelukkig!! (Eindelijk weer). Ja ik heb 20 mg en hoef niet hoger waarschijnlijk..
Hoe is het met jou?? Inmiddels alweer een paar maanden geleden voordat jij ermee begon? Gaat het ook zo goed? Ik hoop het!!
En voor alle mensen die hiermee kampen, er is echt licht aan het einde van de tunnel (ook al kan het soms voelen van niet)
Het gaat echt een heel stuk beter met me! Nooit gedacht dat medicijnen ZO veel zou helpen :o.. Ik heb geen last van bijwerkingen gehad en de gedachtes zijn nu grotendeels weg!! Af en toe als ik bijvoorbeeld een kortere nacht heb gehad en de volgende dag veel moet doen (en dus moe ben) dan komt het wat terug, maar zoals je zegt voelt het alsof ik ze dan onder controle heb. Het is echt een opluchting en verademing!!! Ik weet dat ik er nog niet helemaal ben, ik ben pas echt helemaal tevreden als ze helemaal verdwenen zijn, maar voor nu voel ik me gelukkig!! (Eindelijk weer). Ja ik heb 20 mg en hoef niet hoger waarschijnlijk..
Hoe is het met jou?? Inmiddels alweer een paar maanden geleden voordat jij ermee begon? Gaat het ook zo goed? Ik hoop het!!
En voor alle mensen die hiermee kampen, er is echt licht aan het einde van de tunnel (ook al kan het soms voelen van niet)
woensdag 22 oktober 2014 om 21:36
Hoi,
Ik ben nieuw op dit forum maar heb mezelf aangemeld na jullie verhalen te hebben gelezen. Ik heb zelf ook last van dwanggedachtes. 2 heftige jaren achter de rug waarin ik me 24/7 overal druk om heb gemaakt en nu komt er eindelijk rust in mijn leven en krijg ik dit.. De meest gekke gedachten terwijl ik weet dat ik zo helemaal niet ben maar toch voel ik me er rot door. Nu sinds 2 dagen begonnen met paroxetine en over 3 weken eerste gesprek met een psycholoog. Hopelijk gaat dit helpen want ik word er gek van! Wil me weer is gelukkig voelen.
Ben benieuwd hoe het nu gaat met de mensen die al langer last hebben hiervan, is er nog licht aan het einde van de tunnel?
Ik ben nieuw op dit forum maar heb mezelf aangemeld na jullie verhalen te hebben gelezen. Ik heb zelf ook last van dwanggedachtes. 2 heftige jaren achter de rug waarin ik me 24/7 overal druk om heb gemaakt en nu komt er eindelijk rust in mijn leven en krijg ik dit.. De meest gekke gedachten terwijl ik weet dat ik zo helemaal niet ben maar toch voel ik me er rot door. Nu sinds 2 dagen begonnen met paroxetine en over 3 weken eerste gesprek met een psycholoog. Hopelijk gaat dit helpen want ik word er gek van! Wil me weer is gelukkig voelen.
Ben benieuwd hoe het nu gaat met de mensen die al langer last hebben hiervan, is er nog licht aan het einde van de tunnel?