Psyche
alle pijlers
een nieuw begin
zondag 27 juli 2014 om 18:42
samenvatting onderaan
Hallo allemaal,
Ik ben Deboskabouter. Ik ben 26 jaar. Ik heb al lange tijd verkering met mijn vriend. Door ernstige psychische problemen ben een aantal jaar terug in de Wajong geraakt.
Ik heb twee keer geprobeerd om weer te gaan studeren maar het lukte niet. Één keer vanwege mijn problematiek en de andere keer omdat het niveau te hoog was.
Doordat ik langere tijd een depressie heb gehad en ik veel last had van sociale angst ben ik al mijn sociale contacten verloren. Ik wil weer contact maken met nieuwe mensen maar dat vind ik nog steeds erg lastig. Op het moment heb ik therapie. Dit helpt wel iets wat betreft sociale angst.
Mijn relatie is niet goed meer. Ik heb een ontzettend lieve vriend maar het gevoel is gewoon weg. Ik zie ons gewoon niet samen oud worden of samen kinderen krijgen.
Mijn situatie is dus niet zo rooskleurig. Ik zit al jaren binnen in huis, Eerst durfde ik zelfs niet beneden te zitten en werd ik panisch als de deurbel ging. Op de een of andere manier lukt het me niet om er uit te komen. Maar sinds een jaar gaat het beter en sinds een paar weken gaat het zelfs zo goed dat ik weer toekomstplannen aan het maken ben.
Ik heb me ingeschreven voor een opleiding aan de andere kant van het land (die is alleen daar te volgen). Ik weet dat het misschien weer mis kan gaan, maar dit voelt als mijn laatste kans. Het is nu of nooit.
Ook heb ik mijn vriend verteld dat ik niet met hem verder wil. Dit was bijzonder pijnlijk. Hij is al dagen aan het huilen en smeken.
Ik weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan.
Ik ben van plan te verhuizen en een nieuw begin van mijn leven te maken.
Maar ik ben zo bang dat het weet niet gaat lukken met mijn opleiding. En dat het me niet lukt om nieuwe vrienden te maken. Ik het het idee dat dat me meer moeite kost dan anderen. Ook doe ik mijn vriend veel verdriet en voel ik me zo schuldig. Hebben jullie misschien tips of wat bemoedigende woorden voor me?
Samenvatting
Ik leef al jaren in een sociaal isolement. Twee opleidingen zijn mislukt. Dit allemaal doordat ik ernstige psychische problemen heb gehad. Ook is mijn relatie slecht.
Nu heb ik het uitgemaakt en me ingeschreven voor een andere opleiding; Ik ben van plan te verhuizen en wil ik nieuwe vrienden maken(dit vind ik moeilijk)
Hoe zorg ik dat het dit keer wel goed gaat.
Hallo allemaal,
Ik ben Deboskabouter. Ik ben 26 jaar. Ik heb al lange tijd verkering met mijn vriend. Door ernstige psychische problemen ben een aantal jaar terug in de Wajong geraakt.
Ik heb twee keer geprobeerd om weer te gaan studeren maar het lukte niet. Één keer vanwege mijn problematiek en de andere keer omdat het niveau te hoog was.
Doordat ik langere tijd een depressie heb gehad en ik veel last had van sociale angst ben ik al mijn sociale contacten verloren. Ik wil weer contact maken met nieuwe mensen maar dat vind ik nog steeds erg lastig. Op het moment heb ik therapie. Dit helpt wel iets wat betreft sociale angst.
Mijn relatie is niet goed meer. Ik heb een ontzettend lieve vriend maar het gevoel is gewoon weg. Ik zie ons gewoon niet samen oud worden of samen kinderen krijgen.
Mijn situatie is dus niet zo rooskleurig. Ik zit al jaren binnen in huis, Eerst durfde ik zelfs niet beneden te zitten en werd ik panisch als de deurbel ging. Op de een of andere manier lukt het me niet om er uit te komen. Maar sinds een jaar gaat het beter en sinds een paar weken gaat het zelfs zo goed dat ik weer toekomstplannen aan het maken ben.
Ik heb me ingeschreven voor een opleiding aan de andere kant van het land (die is alleen daar te volgen). Ik weet dat het misschien weer mis kan gaan, maar dit voelt als mijn laatste kans. Het is nu of nooit.
Ook heb ik mijn vriend verteld dat ik niet met hem verder wil. Dit was bijzonder pijnlijk. Hij is al dagen aan het huilen en smeken.
Ik weet niet zo goed hoe ik er mee om moet gaan.
Ik ben van plan te verhuizen en een nieuw begin van mijn leven te maken.
Maar ik ben zo bang dat het weet niet gaat lukken met mijn opleiding. En dat het me niet lukt om nieuwe vrienden te maken. Ik het het idee dat dat me meer moeite kost dan anderen. Ook doe ik mijn vriend veel verdriet en voel ik me zo schuldig. Hebben jullie misschien tips of wat bemoedigende woorden voor me?
Samenvatting
Ik leef al jaren in een sociaal isolement. Twee opleidingen zijn mislukt. Dit allemaal doordat ik ernstige psychische problemen heb gehad. Ook is mijn relatie slecht.
Nu heb ik het uitgemaakt en me ingeschreven voor een andere opleiding; Ik ben van plan te verhuizen en wil ik nieuwe vrienden maken(dit vind ik moeilijk)
Hoe zorg ik dat het dit keer wel goed gaat.
zondag 27 juli 2014 om 18:52
zondag 27 juli 2014 om 18:52
Sterkte, het is wel lastig als je naar het andere kant van het land verhuist, dan heb je totaal geen sociaal vangnet meer.
Kan misschien je therapieën mee verhuizen, naar een ander ziekenhuis? zodat je een aanspreekpunt blijft hebben.
School is sowieso moeilijk en nog moeilijker te combineren met psychische problemen. Daardoor hebben meer mensen een studie moeten afbreken! Ik vind het juist super goed dat je het opnieuw probeert.
Denk vooral aan de positieve dingen. Je gaat een nieuw leven opbouwen. Probeer anders alvast contacten te maken in de stad waar je dalijk gaat wonen!
Wat voor niveau en/of studie ga je doen?
Kan misschien je therapieën mee verhuizen, naar een ander ziekenhuis? zodat je een aanspreekpunt blijft hebben.
School is sowieso moeilijk en nog moeilijker te combineren met psychische problemen. Daardoor hebben meer mensen een studie moeten afbreken! Ik vind het juist super goed dat je het opnieuw probeert.
Denk vooral aan de positieve dingen. Je gaat een nieuw leven opbouwen. Probeer anders alvast contacten te maken in de stad waar je dalijk gaat wonen!
Wat voor niveau en/of studie ga je doen?
zondag 27 juli 2014 om 18:59
quote:veronica22 schreef op 27 juli 2014 @ 18:52:
Sterkte, het is wel lastig als je naar het andere kant van het land verhuist, dan heb je totaal geen sociaal vangnet meer.
Kan misschien je therapieën mee verhuizen, naar een ander ziekenhuis? zodat je een aanspreekpunt blijft hebben.
School is sowieso moeilijk en nog moeilijker te combineren met psychische problemen. Daardoor hebben meer mensen een studie moeten afbreken! Ik vind het juist super goed dat je het opnieuw probeert.
Denk vooral aan de positieve dingen. Je gaat een nieuw leven opbouwen. Probeer anders alvast contacten te maken in de stad waar je dalijk gaat wonen!
Wat voor niveau en/of studie ga je doen?Ik ga een hbo studie volgen. Ik heb hiervoor een universitaire opleiding gevolgd maar dat ging mis.
Sterkte, het is wel lastig als je naar het andere kant van het land verhuist, dan heb je totaal geen sociaal vangnet meer.
Kan misschien je therapieën mee verhuizen, naar een ander ziekenhuis? zodat je een aanspreekpunt blijft hebben.
School is sowieso moeilijk en nog moeilijker te combineren met psychische problemen. Daardoor hebben meer mensen een studie moeten afbreken! Ik vind het juist super goed dat je het opnieuw probeert.
Denk vooral aan de positieve dingen. Je gaat een nieuw leven opbouwen. Probeer anders alvast contacten te maken in de stad waar je dalijk gaat wonen!
Wat voor niveau en/of studie ga je doen?Ik ga een hbo studie volgen. Ik heb hiervoor een universitaire opleiding gevolgd maar dat ging mis.
zondag 27 juli 2014 om 19:06
Dat is qua studeren heel anders inderdaad.
Maar wat biloba zegt dan is alles plots weg.
Zou het kunnen dat je therapie dicht bij die nieuwe studie gaat volgen zodat je aanspraak blijft hebben?
Of is het toch niet mogelijk om dichter bij huis te blijven.
Ik snap dat als je een nieuw begin wil alles achter je wil laten en overnieuw wil beginnen. Maar dan zou het wel kunnen dat je je sociaal isolement vergroot en een terugval kan hebben.... ik hoop gewoon dat je dit kan vermijden door een van de pijlers te behouden!
Ben wel trots op je dat je deze knopen durft door te hakken trouwens!
Maar wat biloba zegt dan is alles plots weg.
Zou het kunnen dat je therapie dicht bij die nieuwe studie gaat volgen zodat je aanspraak blijft hebben?
Of is het toch niet mogelijk om dichter bij huis te blijven.
Ik snap dat als je een nieuw begin wil alles achter je wil laten en overnieuw wil beginnen. Maar dan zou het wel kunnen dat je je sociaal isolement vergroot en een terugval kan hebben.... ik hoop gewoon dat je dit kan vermijden door een van de pijlers te behouden!
Ben wel trots op je dat je deze knopen durft door te hakken trouwens!
zondag 27 juli 2014 om 22:24
Hoi kabouter,
Heel dapper dat je een nieuw begin wilt maken.
Kun je hulp krijgen met je psychische klachten en met de begeleiding van je opleiding? Bijvoorbeeld een psycholoog of een coach?
Heb je familie die je kan helpen?
Verdrietig dat je relatie over is maar als de koek op is, is ie op.
Ik denk dat je al een heel goede start van een nieuw begin hebt gemaakt.
Veel succes,
Heel dapper dat je een nieuw begin wilt maken.
Kun je hulp krijgen met je psychische klachten en met de begeleiding van je opleiding? Bijvoorbeeld een psycholoog of een coach?
Heb je familie die je kan helpen?
Verdrietig dat je relatie over is maar als de koek op is, is ie op.
Ik denk dat je al een heel goede start van een nieuw begin hebt gemaakt.
Veel succes,
Rien du tout, ou out de suite?
zondag 27 juli 2014 om 22:28
Dus je leven zal in september (neem ik aan) van binnen zitten bij je vriend zonder vrienden of dagbesteding, naar: fulltime opleiding op een kamer in een vreemde stad zonder bekenden?
Poeh, dat is een heftige ommekeer.
Voor wat betreft je vriend: dit zijn de rottigste break ups. Als het gevoel ontbreekt. Ben je al bij hem weg uit huis? waar zit je nu? Want om nog 6 weken zo door te modderen (aannemende dus van die september) is niet erg eerlijk. Heb je al een andere plek om te wonen?
Poeh, dat is een heftige ommekeer.
Voor wat betreft je vriend: dit zijn de rottigste break ups. Als het gevoel ontbreekt. Ben je al bij hem weg uit huis? waar zit je nu? Want om nog 6 weken zo door te modderen (aannemende dus van die september) is niet erg eerlijk. Heb je al een andere plek om te wonen?
