Psyche
alle pijlers
Eenmalig Diazepam?
zondag 17 augustus 2014 om 11:30
Ik weet niet of dit de juiste pijler is.... Ik zit met het volgende;
Over enkele dagen moet ik naar een crematie. En hoe ouder ik word, hoe emotioneler, ik heb mezelf soms niet meer in de hand. Ik moet bij zo'n afscheid vaak zo verschrikkelijk huilen... Ik vind dat heel vervelend. Ik weet best dat het goed is om je emoties gewoon te laten gaan, maar het wordt nu wel erg ongemakkelijk.
Het is het afscheid van de moeder van mijn beste vriendin en haar verdrietig te zien, daar kan ik nu al om janken. Een andere vriendin, die ook heen gaat, zei dat ik wel een Diazepam van haar mocht hebben, die had zij voor dit soort dingen van de huisarts gekregen. Nu wil ik sowieso geen medicijnen van een ander en zou ik in dat geval gewoon zelf even naar de huisarts gaan. Maar... krijg je dat zomaar en werkt dat wel?
Ik heb ooit eens (jaren geleden, bij het afscheid van mijn oma) van mijn moeder een tabletje gehad. Het moet ook vast zoiets geweest zijn, maar zij weet niet meer wat dat was. Mij hielp het in ieder geval helemaal niet. En ik dacht ook altijd dat een middel als Diazepam pas werkt als je het langere tijd slikt.
Kortom, heeft iemand hier ervaring mee?
Over enkele dagen moet ik naar een crematie. En hoe ouder ik word, hoe emotioneler, ik heb mezelf soms niet meer in de hand. Ik moet bij zo'n afscheid vaak zo verschrikkelijk huilen... Ik vind dat heel vervelend. Ik weet best dat het goed is om je emoties gewoon te laten gaan, maar het wordt nu wel erg ongemakkelijk.
Het is het afscheid van de moeder van mijn beste vriendin en haar verdrietig te zien, daar kan ik nu al om janken. Een andere vriendin, die ook heen gaat, zei dat ik wel een Diazepam van haar mocht hebben, die had zij voor dit soort dingen van de huisarts gekregen. Nu wil ik sowieso geen medicijnen van een ander en zou ik in dat geval gewoon zelf even naar de huisarts gaan. Maar... krijg je dat zomaar en werkt dat wel?
Ik heb ooit eens (jaren geleden, bij het afscheid van mijn oma) van mijn moeder een tabletje gehad. Het moet ook vast zoiets geweest zijn, maar zij weet niet meer wat dat was. Mij hielp het in ieder geval helemaal niet. En ik dacht ook altijd dat een middel als Diazepam pas werkt als je het langere tijd slikt.
Kortom, heeft iemand hier ervaring mee?
zondag 17 augustus 2014 om 11:36
Een tabletje diazepam werkt ook gewoon eenmalig.
Let wel op de dosering, aan 1 mg zal je wel genoeg moeten hebben. Als je zeker weet dat het tabletje van je vriendin 1 mg diazepam is dat zou ik het wel aandurven om het te nemen.
Beroepshalve heb ik hier ervaring mee en 1mg werkt vaak wel goed als je "niks gewend"bent. Maar sommige worden er ook slaperig van en dat is waarschijnlijk niet je bedoeling.
Even naar de huisarts lijkt me toch het beste advies.
Let wel op de dosering, aan 1 mg zal je wel genoeg moeten hebben. Als je zeker weet dat het tabletje van je vriendin 1 mg diazepam is dat zou ik het wel aandurven om het te nemen.
Beroepshalve heb ik hier ervaring mee en 1mg werkt vaak wel goed als je "niks gewend"bent. Maar sommige worden er ook slaperig van en dat is waarschijnlijk niet je bedoeling.
Even naar de huisarts lijkt me toch het beste advies.
zondag 17 augustus 2014 om 11:38
Is niet gaan niet een betere optie dan drogeren, dan ga je langs na de crematie.
Mijn eigen ervaring is dat ik van pam slapperig wordt en afgevlakt, maar op een vreemde manier kun je er ook emotioneler van worden.
Ik zou in ieder geval niet langdurig pam gaan slikken voor zoiets. Daarbij vind ik ook wel dat je drama maakt. Het is jouw verdriet niet. Je trekt je de emotionele problemen van anderen op een bijzondere en niet constructieve manier aan. Ik zou zelf een steun voor mijn vriendin willen zijn en eerder helpen met wat organisatorische zaken en aanhoren. Ik zou op zo een moment helemaal niet aan mezelf denken. Jij maakt jezelf het aller belangrijkste, echter de wereld draait niet altijd op jou. Blijf thuis en steun je vriendin op een andere manier, leg eventueel uit dat het je emotioneel niet lukt om bij de crematie te zijn maar dat je haar graag op een andere manier helpt/steunt.
Mijn eigen ervaring is dat ik van pam slapperig wordt en afgevlakt, maar op een vreemde manier kun je er ook emotioneler van worden.
Ik zou in ieder geval niet langdurig pam gaan slikken voor zoiets. Daarbij vind ik ook wel dat je drama maakt. Het is jouw verdriet niet. Je trekt je de emotionele problemen van anderen op een bijzondere en niet constructieve manier aan. Ik zou zelf een steun voor mijn vriendin willen zijn en eerder helpen met wat organisatorische zaken en aanhoren. Ik zou op zo een moment helemaal niet aan mezelf denken. Jij maakt jezelf het aller belangrijkste, echter de wereld draait niet altijd op jou. Blijf thuis en steun je vriendin op een andere manier, leg eventueel uit dat het je emotioneel niet lukt om bij de crematie te zijn maar dat je haar graag op een andere manier helpt/steunt.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 17 augustus 2014 om 11:41
quote:viva-amber schreef op 17 augustus 2014 @ 11:38:
Is niet gaan niet een betere optie dan drogeren, dan ga je langs na de crematie.
Mijn eigen ervaring is dat ik van pam slapperig wordt en afgevlakt, maar op een vreemde manier kun je er ook emotioneler van worden.
Ik zou in ieder geval niet langdurig pam gaan slikken voor zoiets. Daarbij vind ik ook wel dat je drama maakt. Het is jouw verdriet niet. Je trekt je de emotionele problemen van anderen op een bijzondere en niet constructieve manier aan. Ik zou zelf een steun voor mijn vriendin willen zijn en eerder helpen met wat organisatorische zaken en aanhoren. Ik zou op zo een moment helemaal niet aan mezelf denken. Jij maakt jezelf het aller belangrijkste, echter de wereld draait niet altijd op jou. Blijf thuis en steun je vriendin op een andere manier, leg eventueel uit dat het je emotioneel niet lukt om bij de crematie te zijn maar dat je haar graag op een andere manier helpt/steunt.Drama maakt? Geloof me, ik wilde ook dat ik mezelf in toom kon houden. Kan er gewoon niks aan doen. Niet gaan is voor mij geen optie. Ik wil er inderdaad ook niet als een zombie zitten, ik zou gewoon graag wat "rustiger" zijn.
Is niet gaan niet een betere optie dan drogeren, dan ga je langs na de crematie.
Mijn eigen ervaring is dat ik van pam slapperig wordt en afgevlakt, maar op een vreemde manier kun je er ook emotioneler van worden.
Ik zou in ieder geval niet langdurig pam gaan slikken voor zoiets. Daarbij vind ik ook wel dat je drama maakt. Het is jouw verdriet niet. Je trekt je de emotionele problemen van anderen op een bijzondere en niet constructieve manier aan. Ik zou zelf een steun voor mijn vriendin willen zijn en eerder helpen met wat organisatorische zaken en aanhoren. Ik zou op zo een moment helemaal niet aan mezelf denken. Jij maakt jezelf het aller belangrijkste, echter de wereld draait niet altijd op jou. Blijf thuis en steun je vriendin op een andere manier, leg eventueel uit dat het je emotioneel niet lukt om bij de crematie te zijn maar dat je haar graag op een andere manier helpt/steunt.Drama maakt? Geloof me, ik wilde ook dat ik mezelf in toom kon houden. Kan er gewoon niks aan doen. Niet gaan is voor mij geen optie. Ik wil er inderdaad ook niet als een zombie zitten, ik zou gewoon graag wat "rustiger" zijn.
zondag 17 augustus 2014 om 11:48
Ik denk dat je van al dat soort tabletjes ook "anders wordt".
Niet perse een zombie maar het werkt vaak wel meer dan alleen wat rustiger.
Is helemaal bij de uitgang gaan zitten geen idee en dat je dan wegloopt als e.a. je teveel wordt?
Of een muziekje op je oren zodat je alles niet zo mee krijgt (al ziet dat er denk ik wel vreemd uit)?
Niet perse een zombie maar het werkt vaak wel meer dan alleen wat rustiger.
Is helemaal bij de uitgang gaan zitten geen idee en dat je dan wegloopt als e.a. je teveel wordt?
Of een muziekje op je oren zodat je alles niet zo mee krijgt (al ziet dat er denk ik wel vreemd uit)?
zondag 17 augustus 2014 om 11:56
Ik heb na een zware rugoperatie Diazepam gekregen en lag er de hele dag van de slapen (geen idee meer wat de dosering was).
Is het niet handiger om zelf morgenochtend met je huisarts te overleggen wat hij/zij er van vindt. Ik zou niet zomaar downers die anderen op recept hebben gekregen slikken.
Mocht je er wel 1 nemen, stap dan aub niet zelf in de auto!
Is het niet handiger om zelf morgenochtend met je huisarts te overleggen wat hij/zij er van vindt. Ik zou niet zomaar downers die anderen op recept hebben gekregen slikken.
Mocht je er wel 1 nemen, stap dan aub niet zelf in de auto!
zondag 17 augustus 2014 om 12:08
quote:Star schreef op zondag 17 augustus 2014 11:50 En waarom mag je niet verschrikkelijk huilen?
Ja, daar heb je gelijk in. Maar heb wel eens zo verschrikkelijk moeten huilen, dat het gewoon gênant was. Het is denk ik ook de angst daarvoor.
Zoals Viva-Amber ook al reageerde, ik wil niet de aandacht naar me toe trekken.
Ik vind die tip van Mieke1966 om naast de uitgang gaan zitten eigenlijk wel een goede. Dan kan ik er voorzichtig uitlopen als het niet meer wil.
In het dagelijks leven ben ik ook helemaal niet zo'n huilebalk, hoor. Maar met dit soort dingen, pffff. Het lijkt steeds erger te worden.
Ja, daar heb je gelijk in. Maar heb wel eens zo verschrikkelijk moeten huilen, dat het gewoon gênant was. Het is denk ik ook de angst daarvoor.
Zoals Viva-Amber ook al reageerde, ik wil niet de aandacht naar me toe trekken.
Ik vind die tip van Mieke1966 om naast de uitgang gaan zitten eigenlijk wel een goede. Dan kan ik er voorzichtig uitlopen als het niet meer wil.
In het dagelijks leven ben ik ook helemaal niet zo'n huilebalk, hoor. Maar met dit soort dingen, pffff. Het lijkt steeds erger te worden.
zondag 17 augustus 2014 om 12:10
Maar dat is toch helemaal niet erg? Tenminste.... ik vind dat niet erg.
Ik snap best wat je bedoeld. Ik ben zelf altijd erg nerveus voor dit soort plechtigheden. Ook bang dat ik vreselijk in huilen uitbarst etc.
Wat het voor mij makkelijker maakt is accepteren dat ik nerveus ben en accepteren dat ik verdrietig mag zijn.
Ik snap best wat je bedoeld. Ik ben zelf altijd erg nerveus voor dit soort plechtigheden. Ook bang dat ik vreselijk in huilen uitbarst etc.
Wat het voor mij makkelijker maakt is accepteren dat ik nerveus ben en accepteren dat ik verdrietig mag zijn.
zondag 17 augustus 2014 om 12:13
Wat is het probleem met vreselijk huilen tijdens een begrafenis of crematie?! Daar mag je toch emotie tonen?! Maak ons nou niet wijs dat je alleen maar kan krijsen van verdriet, zo erg zal het niet zijn. En anders dan dat, daar zijn deze rituelen toch voor bedoeld. Echt een dingetje van de westerse maatschappij dat je je vooral in moet houden, daar gaan ze in de meeste andere culturen veel gezonder mee om.
zondag 17 augustus 2014 om 12:15
zondag 17 augustus 2014 om 12:26
Neem geen medicijnen van andere! Van diazepam kun je wat rustiger worden wat dat betreft werkt het soms wel. Maar hoe sterk het effect is kan per persoon verschillen. Sommige mensen raken van een hele lage dosis al zowat van de wereld, zo wil je ook niet op een begrafenis zitten. Mocht je echt iets willen nemen overleg dan met de huisarts die kent ook jouw (medische) geschiedenis als het goed is.
Huilen op een begrafenis is natuurlijk niet abnormaal. Je hoeft niet, niet te huilen. Als je bang bent dat je de controle kwijt raakt kun je misschien proberen wat ademhalingsoefeningen te doen. Via google kun je die wel vinden. Oefen dat eens en kijk wat voor je werkt. Misschien kun je ergens gaan zitten waar je even weg kunt lopen al is het maar voor het idee.
Sterkte.
Huilen op een begrafenis is natuurlijk niet abnormaal. Je hoeft niet, niet te huilen. Als je bang bent dat je de controle kwijt raakt kun je misschien proberen wat ademhalingsoefeningen te doen. Via google kun je die wel vinden. Oefen dat eens en kijk wat voor je werkt. Misschien kun je ergens gaan zitten waar je even weg kunt lopen al is het maar voor het idee.
Sterkte.
zondag 17 augustus 2014 om 13:02
Ik heb ook helemaal niks tegen emotie op een begrafenis maar ik snap TO heel goed.
Ik ben zelf eens op een begrafenis geweest waarbij er iemand enorm stond te brullen (echt het snot voor haar ogen) terwijl dat "maar" een verre kennis was van de overledenen. De naaste familie stak daar maar schril tegen af en dat vond ik echt een genante vertoning.
Natuurlijk huilde die mw waarschijnlijk om een heel ander verdriet dan dat van de overledenen maar ik vond het vreemd omdat de aandacht enorm op die vrouw gevestigd werd ipv op de familie waar het echt om ging. Natuurlijk was dat niet expres maar ze nam de begravenis als het waren een beetje over. Terwijl het niet "haar" begravenis was.
Ik ben zelf eens op een begrafenis geweest waarbij er iemand enorm stond te brullen (echt het snot voor haar ogen) terwijl dat "maar" een verre kennis was van de overledenen. De naaste familie stak daar maar schril tegen af en dat vond ik echt een genante vertoning.
Natuurlijk huilde die mw waarschijnlijk om een heel ander verdriet dan dat van de overledenen maar ik vond het vreemd omdat de aandacht enorm op die vrouw gevestigd werd ipv op de familie waar het echt om ging. Natuurlijk was dat niet expres maar ze nam de begravenis als het waren een beetje over. Terwijl het niet "haar" begravenis was.
