Eenzaam

Neem een hond.

Ik kom dan juist lekker bij als ik 'n sociaal uitje heb gehad. Lekker op de bank, tv aan, kaarsjes aan, wat te drinken erbij. Heerlijk even tot rust komen voor ik m'n bed in duik.

Is het niet een reactie dat je eerst gezellig samen bent en dat het contrast van alleen thuis zo duidelijk voelt?

Accepteer dat je je zo voelt en maak het gezellig thuis. Kaarsjes, misschien even de tv aan enz.
Je kunt ook overwegen een huisdier te nemen voor wat aanspraak, maar daar kleven ook weer nadelen aan.

Ik heb dat ook regelmatig als ik niet samenwoon.
Ik vind alleen wonen maar voor een korte periode fijn.

Jarenlang heb ik een hond gehad en dat hielp wel een beetje.
Maar het liefst woon ik samen met 1 of meerdere personen.
Dan ben ik vele malen gelukkiger heb ik gemerkt.

Alleen zijn vind ik heerlijk, als ik maar weet dat er straks ook weer iemand thuiskomt.

blijfgewoonbianca schreef: ↑

16-09-2017 23:03

Neem een hond.

.
Commandeer je hond en blaf zelf.

Bedoel je alleen zijn of eenzaam? Dat zijn twee heel verschillende dingen die vaak door elkaar gehaald worden. De aanpak is ook totaal verschillend.

Het zal wel iets zijn wat je mist en waar je onrustig van wordt. Anders zou je dat niet hebben.
Het kan met leeftijd te maken hebben.
Gaat wel over.

Het gevoel (of eigenlijk besef) van eenzaamheid hoort m.i. bij volwassenheid. Als je nog een jong kind bent zijn er vanzelfsprekend mensen om je heen waar je bij hoort (gezin, familie, familievrienden, school) en waarvoor je geen moeite hoeft te doen om erbij te horen. Je hebt daar gewoon recht op en dreigt er iets mis te gaan dan komt er onmiddellijk van de maatschappij uit actie om alles weer in goede banen te sturen.

Maar vanaf de puberteit tot adolescentie wijzigt zich dat en mag je zelf bepalen wie je om je heen wil. Daarvoor is het nodig dat je nieuwe vrienden om je heen verzamelt die om je geven. En omdat je alles zelf moet doen ben je permanent eenzaam en af en toe voel je je ook zo. Vooral als een relatie beëindigd wordt of een vriendschap verandert, je verliest een baan, je krijgt ruzie met buren, je gaat verhuizen e.d. kan je je verschrikkelijk eenzaam voelen. En de aanwezigheid van een partner maakt dan niet zoveel uit vind ik zelf. Want dat is toch iemand anders die jouw sores niet zelf voelt al doet hij nog zo zijn best.

Maar dan doe je er iets aan: je maakt je huis gezelliger, sluit nieuwe vriendschappen, herpakt je en dan ga je weer verder. Zó erg is een beetje eenzaamheid nou ook weer niet.