Psyche
alle pijlers
Energie slurpende mensen..
maandag 27 januari 2014 om 02:09
Hallo allemaal,
Onlangs heb ik mijn contact (uiteindelijk) verbroken met mijn zus.Mijn zus is ouder, ik ben 35, zij is 45. Onze contact was sinds ik mij herinner nooit close geweest. Zelfs toen ik een jaar of 8 was deed ze gemeen, kleinerend en afstandelijk tegen me. Eigenlijk deed ze dat ook bij mijn andere broers en zussen.
Wij hebben een moeder met een persoonlijkheidsstoornis. Mijn moeder heeft haar kinderen (3 zonen en 3 dochters) niet liefdevol behandeld en vooral haar dochters niet. Enkele kinderen hebben hierdoor schade opgelopen. Zelf denk ik dat de helft van de kinderen ook een persoonlijkheidsstoornis hebben, namelijk dat 1 broer en 2 zussen van mij de trekjes heeft van mijn moeder.
Mijn moeder had bijvoorbeeld waanideeën, ze dacht dat ze veel vijanden had, dat iedereen jaloers op haar was en dat iedereen het op haar had gemunt.Ze had vaak ruzie met buren/familie/werk/vrienden, ze roddelde veel, deed heel negatief over mensen, loog aan de lopende band. Ondanks alles kon ik nooit echt boos op haar worden, want ik zag haar als een 'ziek' persoon. Mijn psycholoog vertelde mij dat ik best boos op mijn moeder mocht zijn en niet proberen haar gedrag te begrijpen of goed te praten, want wat mijn moeder deed was echt beschadigend, vooral het geestelijk.
Een paar jaar geleden ben ik naar de psycholoog geweest en bleek dat ik posttraumatisch stress had. Alle vernederingen/emotionele verwaarlozing van vroeger (oorzaak moeder) kon ik niet los laten.
Mijn zus waar ik de band mee heb verbroken had ook veel geleden door mijn moeder..maar zelf is ze nog gemener geworden dan mijn moeder. Mijn zus heeft veel mensen gekwets (oa iedereen vd schoonfamilie en haar broersz/ussen) en zelfs haar eigen kinderen niet goed behandeld. Haar dochters hebben jaren depressieve gevoelens, lopen sessies bij psychologen. Ik was vaak bang om mijn zus kritiek of een opmerking te geven, ze was dan verbaal heel agressief..
Onlangs is de hel gebroken en ze deed heel moeilijk over de erfenis van mijn ouders (besluit van mijn vader). Mijn vader stelde voor dat ik meer zou krijgen dan de rest van de kinderen, dit was voor mij ook vers nieuws. Mijn vader had dit besloten omdat iedereen in de familie financieel breed had behalve ik. Ik zit in de scheiding, heb 3 kinderen die ik moet zorgen. Maar ipv dat mijn zus dit normaal bespreekt is ze uit haar slof gegaan. Ze is zo erg overboord gegaan dat zij verschrikkelijke leugens heeft geuit, namelijk dat ik eigenlijk geen goede dochter voor hun ben en dat ik uit eigen belang mijn ouders opzoek (terwijl ik jarenlang bij ziekte en dergelijke altijd mijn ouders heb bijgestaan en zij niet) en dat ik een hoer ben (ben never nooit ontrouw geweest naar mijn man!!). Ik moest niet denken dat ik mooi ben want volgens haar ben ik het niet (terwijl ik vroeger de meeste aanzien had en zij zeg maar heel moeilijk aan een man kwam)en dat ik jaloers ben op haar leven, haar huizen en ik eigenlijk niets moet krijgen en nog vele andere kleinerende woorden.Uiteindelijk heb ik mijn mond opengetrokken en heb haar de wind van voren gegeven. Vervolgens heeft zij de familie en mijn vrienden opgebeld en verteld dat ik een bitch ben en dat ze mij niet moeten vertrouwen want ik schijn volgens haar niet betrouwbaar te zijn en ze heeft mijn 'geheimen' aan iedereen verteld. Ze heeft de vuile was buiten gezet!
Ondanks dat ik opgelucht ben dat mijn band met haar verbroken is voel ik nog steeds zoveel pijn.. Ik wist al jaren dat ze gemeen kon doen naar haar omgeving..maar zooo gemeen als nu had ik nooit zien aankomen.Wat heb ik haar misdaan dat mijn bloedeigen zus zo gemeen kan doen en jarenlang nooit zus voor me is geweest?? Ze had toch ook geleden.. dan weet je toch heel goed dat je hiermee iemand pijn doet?
Zijn er mensen die het contact met hun familieleden verbroken hebben? hoe gaat jij hiermee om?
Ik stel deze vraag, omdat ik zelf het contact met mijn zus heb verbroken en van een paar familieleden (nog 1 broer en zus met een stoornis) wil ik afstand nemen..ook ben ik op zoek naar een stukje herkenning.
Ik wil geen negatieve en energie slurpende mensen meer in mijn leven..ben namelijk geestelijk gebroken...
alvast bedankt voor jullie reacties.
Onlangs heb ik mijn contact (uiteindelijk) verbroken met mijn zus.Mijn zus is ouder, ik ben 35, zij is 45. Onze contact was sinds ik mij herinner nooit close geweest. Zelfs toen ik een jaar of 8 was deed ze gemeen, kleinerend en afstandelijk tegen me. Eigenlijk deed ze dat ook bij mijn andere broers en zussen.
Wij hebben een moeder met een persoonlijkheidsstoornis. Mijn moeder heeft haar kinderen (3 zonen en 3 dochters) niet liefdevol behandeld en vooral haar dochters niet. Enkele kinderen hebben hierdoor schade opgelopen. Zelf denk ik dat de helft van de kinderen ook een persoonlijkheidsstoornis hebben, namelijk dat 1 broer en 2 zussen van mij de trekjes heeft van mijn moeder.
Mijn moeder had bijvoorbeeld waanideeën, ze dacht dat ze veel vijanden had, dat iedereen jaloers op haar was en dat iedereen het op haar had gemunt.Ze had vaak ruzie met buren/familie/werk/vrienden, ze roddelde veel, deed heel negatief over mensen, loog aan de lopende band. Ondanks alles kon ik nooit echt boos op haar worden, want ik zag haar als een 'ziek' persoon. Mijn psycholoog vertelde mij dat ik best boos op mijn moeder mocht zijn en niet proberen haar gedrag te begrijpen of goed te praten, want wat mijn moeder deed was echt beschadigend, vooral het geestelijk.
Een paar jaar geleden ben ik naar de psycholoog geweest en bleek dat ik posttraumatisch stress had. Alle vernederingen/emotionele verwaarlozing van vroeger (oorzaak moeder) kon ik niet los laten.
Mijn zus waar ik de band mee heb verbroken had ook veel geleden door mijn moeder..maar zelf is ze nog gemener geworden dan mijn moeder. Mijn zus heeft veel mensen gekwets (oa iedereen vd schoonfamilie en haar broersz/ussen) en zelfs haar eigen kinderen niet goed behandeld. Haar dochters hebben jaren depressieve gevoelens, lopen sessies bij psychologen. Ik was vaak bang om mijn zus kritiek of een opmerking te geven, ze was dan verbaal heel agressief..
Onlangs is de hel gebroken en ze deed heel moeilijk over de erfenis van mijn ouders (besluit van mijn vader). Mijn vader stelde voor dat ik meer zou krijgen dan de rest van de kinderen, dit was voor mij ook vers nieuws. Mijn vader had dit besloten omdat iedereen in de familie financieel breed had behalve ik. Ik zit in de scheiding, heb 3 kinderen die ik moet zorgen. Maar ipv dat mijn zus dit normaal bespreekt is ze uit haar slof gegaan. Ze is zo erg overboord gegaan dat zij verschrikkelijke leugens heeft geuit, namelijk dat ik eigenlijk geen goede dochter voor hun ben en dat ik uit eigen belang mijn ouders opzoek (terwijl ik jarenlang bij ziekte en dergelijke altijd mijn ouders heb bijgestaan en zij niet) en dat ik een hoer ben (ben never nooit ontrouw geweest naar mijn man!!). Ik moest niet denken dat ik mooi ben want volgens haar ben ik het niet (terwijl ik vroeger de meeste aanzien had en zij zeg maar heel moeilijk aan een man kwam)en dat ik jaloers ben op haar leven, haar huizen en ik eigenlijk niets moet krijgen en nog vele andere kleinerende woorden.Uiteindelijk heb ik mijn mond opengetrokken en heb haar de wind van voren gegeven. Vervolgens heeft zij de familie en mijn vrienden opgebeld en verteld dat ik een bitch ben en dat ze mij niet moeten vertrouwen want ik schijn volgens haar niet betrouwbaar te zijn en ze heeft mijn 'geheimen' aan iedereen verteld. Ze heeft de vuile was buiten gezet!
Ondanks dat ik opgelucht ben dat mijn band met haar verbroken is voel ik nog steeds zoveel pijn.. Ik wist al jaren dat ze gemeen kon doen naar haar omgeving..maar zooo gemeen als nu had ik nooit zien aankomen.Wat heb ik haar misdaan dat mijn bloedeigen zus zo gemeen kan doen en jarenlang nooit zus voor me is geweest?? Ze had toch ook geleden.. dan weet je toch heel goed dat je hiermee iemand pijn doet?
Zijn er mensen die het contact met hun familieleden verbroken hebben? hoe gaat jij hiermee om?
Ik stel deze vraag, omdat ik zelf het contact met mijn zus heb verbroken en van een paar familieleden (nog 1 broer en zus met een stoornis) wil ik afstand nemen..ook ben ik op zoek naar een stukje herkenning.
Ik wil geen negatieve en energie slurpende mensen meer in mijn leven..ben namelijk geestelijk gebroken...
alvast bedankt voor jullie reacties.
maandag 27 januari 2014 om 08:09
Ik heb een aantal jaren geleden ook het contact met bepaalde familie leden verbroken. Ook kon ik niet tegen leugens op.
Tuurlijk is het moeilijk, helemaal in het begin.
Ik kom ze op verjaardagen nog wel tegen, ik geef gewoon een hand en feliciteer ze bij binnen komen.
Heb sinds ik die beslissing heb genomen heel veel rust gekregen in mijn leven.
Sterkte ermee
Tuurlijk is het moeilijk, helemaal in het begin.
Ik kom ze op verjaardagen nog wel tegen, ik geef gewoon een hand en feliciteer ze bij binnen komen.
Heb sinds ik die beslissing heb genomen heel veel rust gekregen in mijn leven.
Sterkte ermee
maandag 27 januari 2014 om 08:48
quote:sade-01 schreef op 27 januari 2014 @ 02:09:
Onlangs is de hel gebroken en ze deed heel moeilijk over de erfenis van mijn ouders (besluit van mijn vader). Mijn vader stelde voor dat ik meer zou krijgen dan de rest van de kinderen, dit was voor mij ook vers nieuws.
- ai, dat is ook niet echt handig van je vader, had hij niet moeten doen.
Wat heb ik haar misdaan dat mijn bloedeigen zus zo gemeen kan doen en jarenlang nooit zus voor me is geweest?? Ze had toch ook geleden.. dan weet je toch heel goed dat je hiermee iemand pijn doet?
- Ik vind het heel goed, dat je probeert in te zien, wat jouw aandeel was. Houd je ook voor, dat je niet verantwoordelijk bent, voor het aandeel van je zus.
Onlangs is de hel gebroken en ze deed heel moeilijk over de erfenis van mijn ouders (besluit van mijn vader). Mijn vader stelde voor dat ik meer zou krijgen dan de rest van de kinderen, dit was voor mij ook vers nieuws.
- ai, dat is ook niet echt handig van je vader, had hij niet moeten doen.
Wat heb ik haar misdaan dat mijn bloedeigen zus zo gemeen kan doen en jarenlang nooit zus voor me is geweest?? Ze had toch ook geleden.. dan weet je toch heel goed dat je hiermee iemand pijn doet?
- Ik vind het heel goed, dat je probeert in te zien, wat jouw aandeel was. Houd je ook voor, dat je niet verantwoordelijk bent, voor het aandeel van je zus.
maandag 27 januari 2014 om 08:54
Probeer het niet meer goed te praten, te analyseren, te begrijpen of te verdedigen. Genoeg is genoeg.
Mijn goede vriendin heeft een paar jaar geleden gebroken met haar soortgelijke gezin. Ze ziet ze af en toe, doe aardig en beleefd, maar dat was het ook dan. Ze heeft een nieuw gezin om zich heen gecreëerd van mensen die ze zelf heeft uitgezocht. Ik ben haar grote zus! Eentje die wel het beste met haar voor heeft, haar voorziet van advies en gewoon van haar houdt om wie ze is.
Sterkte.
Mijn goede vriendin heeft een paar jaar geleden gebroken met haar soortgelijke gezin. Ze ziet ze af en toe, doe aardig en beleefd, maar dat was het ook dan. Ze heeft een nieuw gezin om zich heen gecreëerd van mensen die ze zelf heeft uitgezocht. Ik ben haar grote zus! Eentje die wel het beste met haar voor heeft, haar voorziet van advies en gewoon van haar houdt om wie ze is.
Sterkte.
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
maandag 27 januari 2014 om 10:11
Op een gegeven moment is elke relatie die teveel energie slurpt slopend voor je. Met familie probeer je natuurlijk langer om het goed te maken, rustig aan doen, terwijl je elkaar nog af en toe ziet ed. Maar ik denk dat juist bij familie je je thuis moet voelen in plaats van dat dit enkel stress oplevert.
Ik heb dit jaar een periode geen contact gehad met familie, omdat het teveel was. Nu nog steeds doen we rustig aan, maar het kost me nu niet meer energie dan ik er insteek.
Ik kan me voorstellen dat in jou familie deze balans echt totaal weg is. Heb je dan wel een goede band met je vader? Sterkte in elk geval!
Ik heb dit jaar een periode geen contact gehad met familie, omdat het teveel was. Nu nog steeds doen we rustig aan, maar het kost me nu niet meer energie dan ik er insteek.
Ik kan me voorstellen dat in jou familie deze balans echt totaal weg is. Heb je dan wel een goede band met je vader? Sterkte in elk geval!
We can do it!
maandag 27 januari 2014 om 10:29
Ik denk dat je zus haar pijn naar beneden toe afreageert wat een natuurlijk patroon is. Ze kon haar agressie niet kwijt naar haar ouders toe (te onzeker) maar ze had wel jongere zussen. Daardoor zijn de onderlinge relaties nog meer verslechterd.
Ik zou haar mijden want je kan dit niet meer repareren.
Ik zou haar mijden want je kan dit niet meer repareren.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
maandag 27 januari 2014 om 10:56
Heel goed dat je voor jezelf gekozen hebt. Je kunt bepaalde mensen in je leven beter mijden. Familie heb je niet zelf uitgekozen en familiebanden zijn niet heilig. Dat je er verdriet van hebt siert je, maar laat het je leven niet verpesten. Rust is een belangrijke factor om zelf ook goed te blijven functioneren.
Ik heb sinds kort gebroken met mijn moeder. De energie die zij me kostte was teveel voor mij. Nadat ik 2x op de rand van overspannenheid had gestaan was het voor mij genoeg. Ik heb ook voor mezelf en mijn kinderen gekozen. De rust die het me heeft gebracht is zoooo fijn.
Ik heb sinds kort gebroken met mijn moeder. De energie die zij me kostte was teveel voor mij. Nadat ik 2x op de rand van overspannenheid had gestaan was het voor mij genoeg. Ik heb ook voor mezelf en mijn kinderen gekozen. De rust die het me heeft gebracht is zoooo fijn.
Horen, zien en .... reageren