Erg jonge hulpverleners

Onlangs ben door bepaalde problemen in de medische molen terechtgekomen (voor mijn zoon) waardoor ik nu moet praten met een psychologe van krap 25. (ik ben zelf in de 40). Blond, Lief maar ook erg naïef en komt onwetend over over bepaalde wereldse zaken. Prima meid verder, maar ze lijkt geen weet te hebben van het gestress dat je kan hebben met werk & kind combi. Ze komt met een juffrouw mier achtige, bedillerigheid aan met oefeningen in structuur aanbrengen en heeft ook erg weinig kijk op wat kinderen op de leeftijd van mijn zoon aankunnen of leuk vinden. Verder vind ik het best gek om met zon jonge vrouw over mijn problemen te praten..

Vorige week moest ik naar mijn bedrijfsarts en dit bleek ook al zon ontzettend jonge man. Ik voelde me heel slecht op mijn gemak bij hem, Ik moest hem het een en ander uitleggen over de thuissituatie en merkte dat hij helemaal niks afwist van de dingen die op scholen spelen, zoals dat kinderen woensdagmiddag vrij hebben, dat er zoiets bestaat als tussenopvang, naschoolse, enz en dat een kind tegenwoordig niet zomaar op een speciale school komt. Het is niet dat ik aan hun kennis of intelligentie twijfel, maar ik miste bij beiden wel levenservaring en inlevingsvermogen over hoe je kan inzitten over problemen met je kind, zeker als je alleen bent. Ik had ook helemaal geen zin om hem te vertellen over mijn overgangsklachten. Al helemaal nadat hij een privetelefoontje had aangenomen en ik hem hoorde zeggen: Hoi, ff kort gast, ik ben aan t werk...ja die ene chick...ok later.... Op een of andere manier voelde ik mij zo ontzettend oud. Door zijn taalgebruik, door het feit dat hij uberhaupt die telefoon aannam in gesprek met mij..Vraag me af of anderen dit gevoel wel eens hebben. En kan ik weigeren naar een bedrijfsarts te gaan of een andere vragen? Er zijn nl meerdere in ons bedrijf.