ervaring ouderbegeleiding

Ik heb er geen ervaring mee als ouder, maar wel als professional. Elk kind heeft zijn gebruiksaanwijzing, maar wanneer een kind niet goed in zijn vel zit is deze vaak wat ingewikkelder. De ouderbegeleider kan jullie helpen om te gaan met de problematiek van jullie dochter. Een goede ouderbegeleider staat naast de ouders en helpt ze op weg. De ouders waar ik in mijn werk mee te maken hebben schrikken vaak als ik ouderbegeleiding adviseer, maar ervaren het over het algemeen als prettig. Ik zou er open in gaan en kijken wat er voor jullie te halen valt!

Ik denk dat je het niet moet opvatten als ouderbegeleiding omdat jullie het niet goed genoeg kunnen (omdat je je andere dochter erbij haalt). Jullie kunnen het waarschijnlijk prima, maar jullie dochter heeft kennelijk net iets andere begeleiding nodig dan dat jullie gewend zijn. En dan is het fijn als jeugdzorg dus niet alleen naar haar kijkt, maar ook kijkt wat voor (kleine) aanpassingen jullie als ouders kunnen maken om ook deze dochter te kunnen bieden wat ze nodig heeft.

Geen ervaring met ouderbegeleider wel met het concept dat alles al om 1 kind draait en dat het tijd wordt dat de ander (en wellicht jijzelf en je partner) eindelijk wat ruimte krijgen. Ik snap dan ook goed dat je je afvraagt waarom jij nu weer van alles moet gaan doen. Toch denk ik dat het essentieel is om je kind beter te gaan begrijpen en begeleiden waarmee er op den duur waarschijnlijk juist meer ruimte voor de andere mensen in het gezin gaat komen. Heel veel sterkte en ik hoop op rust voor jullie allemaal. Helaas is het zo dat sommige kinderen veel meer van je eisen dan anderen. Ik weet hoe dat is en denk ook dat het nog heel lang gaat duren voordat dit verandert (als het ooit verandert). Sterkte

Hoe oud is je andere dochter?

Misschien kan je iemand inschakelen die met enige regelmaat wat leuks gaat doen met 8-jarige dochter? Dat jij op dat moment wat samen gaat doen met je andere dochter?



Zijn maar kleine dingetjes en het zou natuurlijk fijn zijn als je een structurele oplossing had. Maar misschien helpen kleine beetjes ook al, je klinkt alsof jullie gezin alle adempauze wel kan gebruiken.

quote:carol80 schreef op 07 februari 2013 @ 22:35:





Vooral het "intensieve" aspect van ouderbegeleiding schrikt me heel erg af. Ik denk dat ik had gehoopt dat er in eerste instantie aandacht en hulp voor onze dochter zou komen en dat dit verlichting zou brengen en dat wij hier in een later stadium bij betrokken zouden worden.Bij het realiseren daarvan is de rol van de ouders natuurlijk ont-zet-tend belangrijk. Daar zal iedereen zich voor in moeten zetten. En hoe intensief wordt het? Hoeveel dagen p/week en voor hoe lang?

Ik steek in op hetzelfde stukje als Frizzy. Wat bedoel je precies met "in de knoop" zitten? Wat heb je in gedachten dat een behandelaar met een kind van 8 alleen kan doen om dit "in de knoop zitten" te verhelpen? Wat weet je nog meer over de totale behandeling behalve het stukje "intensieve ouderbegeleiding"? En wat weet je over de inhoud van die "intensieve ouderbegeleiding"? Heb je deze zorgen en vragen al voorgelegd aan de behandelaar? Het klinkt alsof je denkt dat de ouderbegeleiding vooral gericht is op algemene pedagogische vaardigheden, maar waarschijnlijk is dit niet het geval, als het goed is kijkt een ouderbegeleider naar de behoeftes van jullie gezin en past hij/zij de begeleiding daarop aan. Het kan zijn dat dit niet de behandeling is die op dit moment bij jullie past, het kan ook zijn dat je te snelle conclusies trekt. Je bent niet het enige gezin dat met de handen in het haar zit over 1 kind terwijl er ook andere kinderen zijn (en de ouders zelf!) die hun tijd en aandacht nodig hebben. Een goede ouderbegeleider heeft hier begrip voor en neemt dit uiteraard mee in de behandeling. Een thema bij ouderbegeleiding kan juist zijn "hoe blijven we goed voor ons gezin zorgen wanneer de problematiek van dochter (8) zoveel tijd en energie opslurpt?"



Leg je zorgen voor aan de behandelaar. Hoe je je nu voelt is heel begrijpelijk. Stel al je vragen zodat je een weloverwogen beslissing kan nemen of het voor jullie haalbaar is om nu aan deze behandeling te beginnen. Maar blijf ook realistisch, een kind van 8 kan het niet alleen...

Als er blijkbaar aan zo'n intensief traject voor haar individueel wordt gedacht vind ik het des te logischer dat er dan ook ouderbegeleiding is. Want blijkbaar gaat het om ernstige problematiek en natuurlijk verdienen jullie daar steun en begeleiding bij.