even bevestiging nodig...

16-04-2013 15:53 30 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb zojuist bij mijn vader en zijn vriendin (via email, ik kan mij beter uitdrukken als ik schrijf) laten weten dat ik mij nogal vervelend voelde over een bepaalde discussie die we hadden. (lang verhaal)



Het komt er op neer dat ze een bepaald advies gegeven hadden op een manier dat ik mij niet helemaal volwassen behandeld voel.

nu heb ik echt vreselijk zitten twijfelen (vooral mijn vader kan slecht tegen kritiek) maar ik heb het toch gedaan. (uiteraard zo rustig mogelijk en niet op een 'scheld-manier'.



Gevoelsmatig voel ik mij nogal opgelucht.

Echter zoals verwacht vraagt 'mijn hoofd' zich af

of ik er goed aan gedaan heb...



Al vind ik dat als ik mij niet goed behandeld voel (was waarschijnlijk hun bedoeling niet) dat ik dat best mag zeggen.

Als iemand zich dan op zn *** getrapt voelt is dat niet mijn probleem...



Het eeuwige gevoel versus verstand gevoel.....



Wat ik hier verder mee wil: moest het vooral even kwijt...
Alle reacties Link kopieren
Geschreven tekst kan heel bot overkomen. Je intonatie komt niet over, dus kan de persoon die het leest dit op vele manieren interpreteren.



Je hebt in feite nu hetzelfde gedaan als zij, want jij vind dat je er iets van mag zeggen en het is niet jouw probleem als iemand zich op zijn *** getrapt voelt.



Hoe groot is de kans dat je met deze e-mail de manier van feedback geven en ontvangen positief hebt bevordert en jullie algehele verstandhouding hebt verbetert?
Alle reacties Link kopieren
Je lijkt vast veel op je vader.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Ja, goed aan gedaan. Ik snap helemaal wat je bedoelt met verstand maar je hebt je grens aangegeven enals je dat lefdevol hebtgedaan is het prima toch?

En tuurlijk hebben ze het niet zo bedoeld maar het zit jou dwars. Ik vind het dapper want ik heb dit soort dingen ook wel eens met ouders en durf het niet altijd aan te geven.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je er helemaal niet goed aan gedaan hebt, hoe kun je "volwassen" feedback verwachten als je zelf dit soort dingen alleen maar via de mail durft uit te leggen?
Alle reacties Link kopieren
quote:phoebe82 schreef op 16 april 2013 @ 15:53:

Ik heb zojuist bij mijn vader en zijn vriendin (via email, ik kan mij beter uitdrukken als ik schrijf) laten weten dat ik mij nogal vervelend voelde over een bepaalde discussie die we hadden. (lang verhaal)



Het komt er op neer dat ze een bepaald advies gegeven hadden op een manier dat ik mij niet helemaal volwassen behandeld voel.

nu heb ik echt vreselijk zitten twijfelen (vooral mijn vader kan slecht tegen kritiek) maar ik heb het toch gedaan. (uiteraard zo rustig mogelijk en niet op een 'scheld-manier'.



Gevoelsmatig voel ik mij nogal opgelucht.

Echter zoals verwacht vraagt 'mijn hoofd' zich af

of ik er goed aan gedaan heb...



Al vind ik dat als ik mij niet goed behandeld voel (was waarschijnlijk hun bedoeling niet) dat ik dat best mag zeggen.

Als iemand zich dan op zn *** getrapt voelt is dat niet mijn probleem...



Het eeuwige gevoel versus verstand gevoel.....



Wat ik hier verder mee wil: moest het vooral even kwijt...





Maar dat is toch de reden dat jij juist die mail stuurt? Omdat jij je op je ... getrapt voelt na het advies van je vader??



Is dit niet een beetje de pot die de ketel verwijt dat hij zwart ziet??
Alle reacties Link kopieren
quote:spagtelputz schreef op 16 april 2013 @ 16:06:

Ik denk dat je er helemaal niet goed aan gedaan hebt, hoe kun je "volwassen" feedback verwachten als je zelf dit soort dingen alleen maar via de mail durft uit te leggen?mee eens.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Als je dit gevoel wat zij jou gaven (waarschijnlijk onbedoeld, zoals je zelf al zegt) bespreekbaar wil maken, dan had je dat mondeling en face to face moeten doen.



Via e-mail kunnen dat soort dingen alleen maar uit de bocht vliegen. Gesproken woord, als je tegenover elkaar zit, wordt zo veel beter begrepen dan platte tekst zonder intonatie en gezichtsuitdrukkingen of emoties.
Alle reacties Link kopieren
Van mij ga je geen bevestiging krijgen hoor.

Ik vind het namelijk nogal een onvolwassen manier van communiceren, per mail omdat je niet goed bent met woorden



Het is dan een nogal eenzijdige vorm van communicatie

In mijn ogen nogal onvolwassen.



En dit ook: "Als iemand zich dan op zn *** getrapt voelt is dat niet mijn probleem"



Ook niet heel volwassen, dus misschien hè, misschien had je vader wel gelijk om je niet als volwassene te behandelen
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
quote:jippie55 schreef op 16 april 2013 @ 15:59:

Ja, goed aan gedaan. Ik snap helemaal wat je bedoelt met verstand maar je hebt je grens aangegeven enals je dat lefdevol hebtgedaan is het prima toch?

En tuurlijk hebben ze het niet zo bedoeld maar het zit jou dwars. Ik vind het dapper want ik heb dit soort dingen ook wel eens met ouders en durf het niet altijd aan te geven.Mee eens.
Alle reacties Link kopieren
ik heb hem net even terug gelezen, het is een heel beschaafde mail (al zeg ik het zelf.)

het komt er op neer dat ik zeg dat ik hun bezorgdheid snap en ook waardeer maar dat ik een beetje het gevoel kreeg

dat ik gedwongen word tot bepaalde keuzes.



verder maak ik er nog een 'grapje' in zeg maar.

daar komt het ongeveer op neer.

het is geen mail in de zin van 'jij zegt dit dat vind ik stom, jij bent dit, jij bent dat enz'.



heb er zelfs nog ingezet dat ik hoop dat ze me snappen dat ik me vervelend erover voel en dat ik dit niet vervelend bedoel maar dat ik er nogal mee zit.



summerdance: ik snap jouw reactie, dat ik niet goed ben met woorden is onzin.( integendeel, ik ben mondeling vrij goed) echter een mondelinge discussie met mijn vader over een bepaald onderwerp verlies ik zonder meer. dan voel ik mij nog veel vervelender.

als ik het opschrijf snapt hij beter dat me iets dwars zit.



verder thanks voor jullie reacties...
Alle reacties Link kopieren
quote:spagtelputz schreef op 16 april 2013 @ 16:06:

Ik denk dat je er helemaal niet goed aan gedaan hebt, hoe kun je "volwassen" feedback verwachten als je zelf dit soort dingen alleen maar via de mail durft uit te leggen?Ben ik deels met je eens. Maar ik snap het wel dat je dit middel kiest als dit het eerste moent is dat phoebe haar grens aangeeft. Maar inderdaad...het kan ook heel verkeerd opgepakt worden. Ouders lezen daar hopelijk doorheen.
Alle reacties Link kopieren
Blijft onvolwassen

OOK met een grapje
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
Alle reacties Link kopieren
summerdance, heb vorige bericht wat aangepast waarin ik het uitleg. misschien moet je dat even lezen.

nee ik ben verbaal helemaal niet slecht, maar mijn vader..... is niet de makkelijkste man van de wereld zeg maar.....



verkeerd uitpakken, klinkt bot, maar dat is niet mijn probleem.

ik heb van de week gewoon zitten janken na die discussie.

mijn vader snapt totaal niet dat als hij iets op een bepaalde manier zegt dat nogal hard aan kan komen.

deze reactie van mij was toch wel even wat minder bot, dus als dit verkeerd aankomt dan heeft hij mooi even lekker pech...



(phoebs wordt assertief )
Alle reacties Link kopieren
quote:jen16 schreef op 16 april 2013 @ 16:18:

[...]



Mee eens.



ik durf het vaak ook niet, maar ik moet bij mijn vader altijd diplomatisch zijn omdat hij slecht tegen kritiek kan.

daar had ik mooi even geen zin meer in, ik heb namelijk ook gevoel.

ik voel me toch wel opgelucht...
Alle reacties Link kopieren
quote:norahdubois schreef op 16 april 2013 @ 16:11:

Als je dit gevoel wat zij jou gaven (waarschijnlijk onbedoeld, zoals je zelf al zegt) bespreekbaar wil maken, dan had je dat mondeling en face to face moeten doen.



Via e-mail kunnen dat soort dingen alleen maar uit de bocht vliegen. Gesproken woord, als je tegenover elkaar zit, wordt zo veel beter begrepen dan platte tekst zonder intonatie en gezichtsuitdrukkingen of emoties.bij mijn vader niet, kan niet uitleggen waarom...
Alle reacties Link kopieren
En toch...toch kan ik het kinderachtige niet van me afschudden.

Hoezo, dan verlies ik op voorhand?



Is het een gevecht waarbij een van de twee moet winnen dan?

Moet er een winnaar en een verliezer in een discussie zitten?



Het enige wat je, mijns inziens moet doen is tegen de persoon zeggen dat je het niet eens bent met zijn mening.

Dat mag, we leven in een vrij land namelijk.



Mijn vader en ik zijn het een periode over echt niets eens geweest.

Was met name toen ik 35!! was en een huis ging kopen en mijn vader vond dat hij dat veel beter kon dan ik (een beetje gelijk had hij wel hoor overigens)



Ben toen met hem gaan zitten, heb uitgelegd dat ik echt snap dat hij bezorgd is maar dat ik met mijn 35 jaar best zelf op funda kon kijken en niet de (voor hem) goede huizen door gemaild hoefde te krijgen.

Pap, mijn huis, mijn hypotheek, mijn keuze..



En uiteindelijk, uiteindelijk kocht ik een huis wat ik had uitgezocht, maar wat ik wel met mijn vader 100x ben gaan bekijken, want ja....hij had er toch meer verstand van dan ik
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
In dat geval is het logisch dat ie zich gepikeerd voelt. Dominante mensen kunnen niet zo goed tegen kritiek en je hebt recht om je leven te leiden zoals jij het wilt. Als je volwassen bent wil je ook graag dat je ouders je steunen en niet altijd ,ja maar, horen.
Alle reacties Link kopieren
@Phoebe82: zolang jij je afhankelijk opstelt van je pa, zal hij je als afhankelijk (lees onvolwassen) behandelen. De sleutel ligt dus bij jezelf, dat is fijn, want dan kun je het beïnvloeden. Jij bent hem geen verantwoording verschuldigd.
quote:phoebe82 schreef op 16 april 2013 @ 16:27:

[...]





ik durf het vaak ook niet, maar ik moet bij mijn vader altijd diplomatisch zijn omdat hij slecht tegen kritiek kan.

daar had ik mooi even geen zin meer in, ik heb namelijk ook gevoel.

ik voel me toch wel opgelucht...Kun je dan in het vervolg niet zeggen dat je het gesprek nu beëindigd omdat je het gevoel hebt dat hij jou niet serieus neemt? En dan ook daadwerkelijk weggaan?



Ik zou persoonlijk dan later nog een keer zeggen dat ik geen behoefte meer heb aan zijn mening omdat hij die aan me opdringt, me niet serieus neemt en ik geen discussies meer met hem wil voeren over dingen die hem helemaal niets aangaan.



En dan wordt hij maar een keer kwaad. Dat gaat wel weer over.
Alle reacties Link kopieren
Misschien is volgens sommigen een mail niet de goede manier om assertief te leren zijn.. Maar beter zo dan helemaal niet! Ik vind het juist knap van Phoebe dat ze het in ieder geval probeert (in plaats van zich op zitten vreten erover, de discussie op een verkeerd moment aangaat, het onderwerp ontwijkt).

En blijkbaar valt er met vader nou eenmaal niet op een volwassen manier te praten/discussiëren, dus dat heeft ze niet in de hand.



Ik vind dit eerlijk gezegd nog het meest volwassen. Hij zegt wat hij denkt op een vervelende, botte manier (impulsief, direct). Jij zegt vervolgens wat je denkt op een rustige, weloverwogen manier (mail kan je herzien, aanpassen, overdenken).



Een geschreven tekst kan dus verkeerd overkomen, maar dan kómt er in ieder geval iets over bij hem (Van wat ik lees lukt dat nou eenmaal niet face-to-face, dus wat schiet je daarmee op?)

Zie het anders als een goede eerste stap!
Alle reacties Link kopieren
Leentje en cleo, ben het helemaal eens met jullie.

Idd, dan wordt hij maar kwaad. Ik heb geen zin meer om

over me heen te laten lopen.

Summer, nee er is geen winnaar, ik wil gewoon mijn

gevoel kwijt. Ja miss. Was bellen handiger, echter daar

had ik geen zin in om eerlijk te zijn. Ben beetje klaar met discussies met die man...
Alle reacties Link kopieren
:-) dank je Jen....



Klopt helemaal wat jij zegt...
Alle reacties Link kopieren
Bij deze bevestiging van mij, ik doe dit ook veel liever zo met mensen die erg veel moeite hebben met kritiek en tot nog toe gaat dat veel beter dan face-to-face gesprekken. Uiteindelijk telt het dat je wel communiceert in ieder geval en als je de tijd neemt om je tekst zo duidelijk en voorzichtig mogelijk tegelijk te maken dan heb je toch je best gedaan.
Lorem Ipsum
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het ook niet raar gedaan.En je vader kan toch reageren als je hem ziet en spreekt? Of ook via een mail. Zo hebben jullie allebei de tijd om er eens rustig over na te denken en kunnen jullie elkaar face-to-face geen verwijten maken die op dat moment weer in een discussie of zelfs ruzie kan uitlopen door de emoties. Met spijt en verdriet achteraf. Daarbij, je hebt die mail nou verzonden, sta er dan ook achter en twijfel verder niet. Gedane zaken nemen geen keer. En je hoeft elkaar niet altijd even lief te vinden, hoor...
Ik ben niet dom, ik weet precies wat ik bedoel.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven