Psyche
alle pijlers
Even moedeloos...
zaterdag 20 juni 2015 om 09:00
Ik zit er even doorheen en wil het graag even van me afzeuren als dat mag...
Sinds kort is het leven even veranderd hier.
Ineens ben ik fulltime mantelzorger geworden voor mijn man.
Hij kan niets en heeft overal hulp bij nodig. Het "gezinsleven" draait gewoon door daarnaast.
Hij heeft belachelijk veel pijn en anders dan pijnstilling word er vooralsnog niet gedaan.
Halve nachten ben ik bezig met hem, overdag ook veel. Daarnaast heeft mijn zoontje de nodige aandacht nodig natuurlijk.
Ik kan er niet tegen hem met zoveel pijn te zien en wil dat er meer word gedaan.. Maar vooralsnog moeten we maar aankijken.
Mijn huis is een puinhoop, mijn man krijgt niet veel "aandacht" van mij omdat ik continu aan het verzorgen ben of aan het rennen en vliegen om boodschappen oid te doen.
Veelal kan ik het relativeren, tegen mijzelf zeggen dat het even niet anders is.
Maar vandaag, met wederom veel slaaptekort en alles wat ik moet doen, lukt mij dat niet echt.
Ik zit er even doorheen en weet het even niet zo goed...
We weten niet hoelang dit nog gaat duren, maar hoe moet ik het laten reilen en zeilen.
Zorgen dat niet alles in het honderd loopt...
Ik zie er even geen uitweg in.
Sinds kort is het leven even veranderd hier.
Ineens ben ik fulltime mantelzorger geworden voor mijn man.
Hij kan niets en heeft overal hulp bij nodig. Het "gezinsleven" draait gewoon door daarnaast.
Hij heeft belachelijk veel pijn en anders dan pijnstilling word er vooralsnog niet gedaan.
Halve nachten ben ik bezig met hem, overdag ook veel. Daarnaast heeft mijn zoontje de nodige aandacht nodig natuurlijk.
Ik kan er niet tegen hem met zoveel pijn te zien en wil dat er meer word gedaan.. Maar vooralsnog moeten we maar aankijken.
Mijn huis is een puinhoop, mijn man krijgt niet veel "aandacht" van mij omdat ik continu aan het verzorgen ben of aan het rennen en vliegen om boodschappen oid te doen.
Veelal kan ik het relativeren, tegen mijzelf zeggen dat het even niet anders is.
Maar vandaag, met wederom veel slaaptekort en alles wat ik moet doen, lukt mij dat niet echt.
Ik zit er even doorheen en weet het even niet zo goed...
We weten niet hoelang dit nog gaat duren, maar hoe moet ik het laten reilen en zeilen.
Zorgen dat niet alles in het honderd loopt...
Ik zie er even geen uitweg in.
zaterdag 20 juni 2015 om 10:30
Kan het niet zo zijn dat jij vooral in emotioneel opzicht "op" bent? Met alle respect hoor, maar als je alle dagen thuis bent, dan zou dat toch moeten lukken. Dit klinkt heel rot, zoals ik het zeg, en zo bedoel ik het absoluut niet, maar heb je niet gewoon heel erg het gevoel er alleen voor te staan? Ik begrijp dat overigens heel erg goed, hoor. En misschien moet je juist daar aan werken. Wat meer tijd voor jezelf. Ook je ontspanning proberen te pakken.
Ik weet niet precies wat je man wel of niet kan maar hij mag best weten dat het voor jou ook zwaar is.
En wat tips: Zet zoveel mogelijk voor hem klaar zodat hij je niet overal om moet roepen. Dus geen glas drinken maar een kan. En alles hoeft niet meteen hè? Hij kan ook even wachten. Nogmaals, dit klinkt rotter dan ik het bedoel, maar als er professionele hulp was (thuis of ziekenhuis) die lopen ook niet de hele dag voor je man te rennen. Zeg ook rustig dat hij zich nu maar even een uurtje moet vermaken want jij gaat even boven de boel op ruimen. Of een uurtje in de tuin zitten. Of een kop thee halen bij een vriendin. Snap je me een beetje? Geen aanval, hoor!!
Ik weet niet precies wat je man wel of niet kan maar hij mag best weten dat het voor jou ook zwaar is.
En wat tips: Zet zoveel mogelijk voor hem klaar zodat hij je niet overal om moet roepen. Dus geen glas drinken maar een kan. En alles hoeft niet meteen hè? Hij kan ook even wachten. Nogmaals, dit klinkt rotter dan ik het bedoel, maar als er professionele hulp was (thuis of ziekenhuis) die lopen ook niet de hele dag voor je man te rennen. Zeg ook rustig dat hij zich nu maar even een uurtje moet vermaken want jij gaat even boven de boel op ruimen. Of een uurtje in de tuin zitten. Of een kop thee halen bij een vriendin. Snap je me een beetje? Geen aanval, hoor!!
zaterdag 20 juni 2015 om 10:53
zaterdag 20 juni 2015 om 10:59
jeetje Polka, het houdt echt niet op bij jullie he?
Even praktisch: boodschappen kun je online bestellen en dat scheelt al rennen en vliegen. Gaat je zoontje al naar school. weet even niet meer hoe oud hij is. Blijft hij dan over of is hij tussen de middag thuis?
Probeer even te gaan zitten om een schema op te stellen waarin je alles wat er op een dag moet gebeuren in zet. Als je overzicht hebt, voelt het niet zo overweldigend.
Verder, heb je nog therapie? Probeer daar je wekelijkse? spuimomentje van te maken.
En, maak ergens in het schema ruimte voor jou, al is het maar om uitgebreid te douchen of te badderen.
Sterkte
Even praktisch: boodschappen kun je online bestellen en dat scheelt al rennen en vliegen. Gaat je zoontje al naar school. weet even niet meer hoe oud hij is. Blijft hij dan over of is hij tussen de middag thuis?
Probeer even te gaan zitten om een schema op te stellen waarin je alles wat er op een dag moet gebeuren in zet. Als je overzicht hebt, voelt het niet zo overweldigend.
Verder, heb je nog therapie? Probeer daar je wekelijkse? spuimomentje van te maken.
En, maak ergens in het schema ruimte voor jou, al is het maar om uitgebreid te douchen of te badderen.
Sterkte
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 20 juni 2015 om 11:02
Dat is het denk ik ook meer Zas...
En je hebt gelijk hoor, alle dagen thuis. Dus eigenlijk niet zo zwaar fysiek gezien. Maar inderdaad, voor mijn gevoel sta ik er alleen voor. Bij de huisarts komen we ook niet verder qua hulp zodat mijn man minder last heeft.
Het relativeren is op sommige dagen alleen zoo moeilijk. (ik merk wel dat ik nu, met deze situatie, in oude valkuilen aan het stappen ben...)
Ik denk dat ik voor vandaag het huis maar het huis laat wezen, met alle troep inclusief en alleen boodschappen doe.
Verder voor man doen wat nodig is en het even gezellig maak met mijn zoontje. Hij heeft dat ook even nodig.
Vanavond ga ik dan lekker op tijd op bed (medicijnen en drinken e.d. bij mijn man gewoon neerzetten maar) en op tijd slapen. Hopelijk helpt me dat voldoende om in ieder geval dit weekend door te komen.
En je hebt gelijk hoor, alle dagen thuis. Dus eigenlijk niet zo zwaar fysiek gezien. Maar inderdaad, voor mijn gevoel sta ik er alleen voor. Bij de huisarts komen we ook niet verder qua hulp zodat mijn man minder last heeft.
Het relativeren is op sommige dagen alleen zoo moeilijk. (ik merk wel dat ik nu, met deze situatie, in oude valkuilen aan het stappen ben...)
Ik denk dat ik voor vandaag het huis maar het huis laat wezen, met alle troep inclusief en alleen boodschappen doe.
Verder voor man doen wat nodig is en het even gezellig maak met mijn zoontje. Hij heeft dat ook even nodig.
Vanavond ga ik dan lekker op tijd op bed (medicijnen en drinken e.d. bij mijn man gewoon neerzetten maar) en op tijd slapen. Hopelijk helpt me dat voldoende om in ieder geval dit weekend door te komen.
zaterdag 20 juni 2015 om 11:04
quote:miszlady schreef op 20 juni 2015 @ 10:53:
jeetje wat een heftige situatie. Zoals ik het lees is dit een plotselinge verandering en is je leven nu 180 graden omgedraaid. Wat is het waar jij behoefte aan hebt op dit moment? zijn dat de praktische tips of wil je gewoon even je ei kwijt?
Waar ik nu behoefte aan heb? Dat mijn man gehoord/gezien word. En iets waardoor ikzelf kan ontspannen zodat ik iets meer de rust in mijzelf kan terugvinden. Maar ik heb op het moment weinig waardoor ik echt kan ontspannen...
Dus in ieder geval mijn ei even kwijt...
jeetje wat een heftige situatie. Zoals ik het lees is dit een plotselinge verandering en is je leven nu 180 graden omgedraaid. Wat is het waar jij behoefte aan hebt op dit moment? zijn dat de praktische tips of wil je gewoon even je ei kwijt?
Waar ik nu behoefte aan heb? Dat mijn man gehoord/gezien word. En iets waardoor ikzelf kan ontspannen zodat ik iets meer de rust in mijzelf kan terugvinden. Maar ik heb op het moment weinig waardoor ik echt kan ontspannen...
Dus in ieder geval mijn ei even kwijt...
zaterdag 20 juni 2015 om 11:10
quote:rosanna08 schreef op 20 juni 2015 @ 10:59:
jeetje Polka, het houdt echt niet op bij jullie he?
Even praktisch: boodschappen kun je online bestellen en dat scheelt al rennen en vliegen. Gaat je zoontje al naar school. weet even niet meer hoe oud hij is. Blijft hij dan over of is hij tussen de middag thuis?
Probeer even te gaan zitten om een schema op te stellen waarin je alles wat er op een dag moet gebeuren in zet. Als je overzicht hebt, voelt het niet zo overweldigend.
Verder, heb je nog therapie? Probeer daar je wekelijkse? spuimomentje van te maken.
En, maak ergens in het schema ruimte voor jou, al is het maar om uitgebreid te douchen of te badderen.
Sterkte
Dankjewel Rosanna.
Boodschappen online, tsja is makkelijker, kost (dacht ik) ook meer geld... En dat is er niet in overvloed.
Gelukkig blijft zoon over, nou ja, continu rooster. Dus dat scheelt inderdaad ook.
De tip voor het overzicht is handig. Daar ga ik vanmiddag even voor zitten! Thanks.
Therapie heb ik ook nog, alleen door doktersbezoek e.d. deze week al niet kunnen gaan. Voor de komende week, mits we daarheen moeten wil ik het eromheen plannen zodat ik wel kan gaan. Met hulp van anderen die "standby" staan voor als mijn man hulp nodig heeft. Ik heb dat echt ook even nodig...
En dat douchen, ik ga nu meteen! Even heerlijk ongegeneerd 20 minuten onder die hete straal, daarna mijn boodschappen in huis en wat rust proberen te creëren.
Ik merk dat het hier neerplempen al wat helpt en ik minder emotioneel ben! Thanks allemaal voor jullie "luisterend oor"
jeetje Polka, het houdt echt niet op bij jullie he?
Even praktisch: boodschappen kun je online bestellen en dat scheelt al rennen en vliegen. Gaat je zoontje al naar school. weet even niet meer hoe oud hij is. Blijft hij dan over of is hij tussen de middag thuis?
Probeer even te gaan zitten om een schema op te stellen waarin je alles wat er op een dag moet gebeuren in zet. Als je overzicht hebt, voelt het niet zo overweldigend.
Verder, heb je nog therapie? Probeer daar je wekelijkse? spuimomentje van te maken.
En, maak ergens in het schema ruimte voor jou, al is het maar om uitgebreid te douchen of te badderen.
Sterkte
Dankjewel Rosanna.
Boodschappen online, tsja is makkelijker, kost (dacht ik) ook meer geld... En dat is er niet in overvloed.
Gelukkig blijft zoon over, nou ja, continu rooster. Dus dat scheelt inderdaad ook.
De tip voor het overzicht is handig. Daar ga ik vanmiddag even voor zitten! Thanks.
Therapie heb ik ook nog, alleen door doktersbezoek e.d. deze week al niet kunnen gaan. Voor de komende week, mits we daarheen moeten wil ik het eromheen plannen zodat ik wel kan gaan. Met hulp van anderen die "standby" staan voor als mijn man hulp nodig heeft. Ik heb dat echt ook even nodig...
En dat douchen, ik ga nu meteen! Even heerlijk ongegeneerd 20 minuten onder die hete straal, daarna mijn boodschappen in huis en wat rust proberen te creëren.
Ik merk dat het hier neerplempen al wat helpt en ik minder emotioneel ben! Thanks allemaal voor jullie "luisterend oor"
zaterdag 20 juni 2015 om 11:21
Ik weet precies wat het is, hoor. Járen geleden heeft mijn man een enorme burn-out gehad. Zat als een zombie op de bank en deed niets. En ondanks dat ik het begreep, voelde ik ook best een hoop zelfmedelijden. Ineens moest ik alles alleen doen. Hij bracht bijvoorbeeld ons dochtertje altijd naar zwemles. Dat wilde/kon hij niet meer, hij wilde niemand onder ogen komen. En ook al kostte me het hooguit 2 x 10 minuten, ik vond het een enorme opgave. Het voelde alsof ik er uren mee kwijt was. Nu was het zwembad om de hoek en ik zag altijd een andere moeder met zoontje voorbij fietsen. Op een gegeven moment heb ik de stoute schoenen aangetrokken en aan haar gevraagd of ze in het vervolg ons dochtertje mee wilde nemen. Vond ze helemaal niet erg. En mijn dochtertje uitgelegd dat ik de tijd liever besteedde aan het eten klaar te maken zodat ik, als ze terug was, weer gezellige dingen met haar kon doen.
Ander voorbeeld; een hele lieve buurvrouw kwam in die tijd met grote regelmaat langs, rond theetijd, om te vragen hoe het ging. Hartstikke lief, maar ik voelde me altijd verplicht om erbij te gaan zitten. Op een gegeven moment zei ik; kletsen jullie even lekker verder (bij mijn man kwam er amper een woord uit hoor, maar de buurvrouw kletste voor 10) dan ga ik gauw even dit of dat doen. Soms deed ik helemaal niks, maar ging ik boven even 10 minuten op bed liggen.
Ik werd op een gegeven moment ook "strenger" naar mijn man toe. Gaf hem kleine klusjes die hij wél kon doen. Het gaf mij een goed gevoel dat ik niet alles meer helemaal alleen hoefde te doen.
En dat is wat ik bedoel; je mag jezelf best zielig vinden, het is ook kloten en hartstikke zwaar. Maar probeer zelf ook iets te doen waardoor je het jezelf wat makkelijker maakt. En neem je rust! Door slaapgebrek zie je alles 100x zwaarder in, echt!
Heel veel sterkte, voor jullie allebei!
Ander voorbeeld; een hele lieve buurvrouw kwam in die tijd met grote regelmaat langs, rond theetijd, om te vragen hoe het ging. Hartstikke lief, maar ik voelde me altijd verplicht om erbij te gaan zitten. Op een gegeven moment zei ik; kletsen jullie even lekker verder (bij mijn man kwam er amper een woord uit hoor, maar de buurvrouw kletste voor 10) dan ga ik gauw even dit of dat doen. Soms deed ik helemaal niks, maar ging ik boven even 10 minuten op bed liggen.
Ik werd op een gegeven moment ook "strenger" naar mijn man toe. Gaf hem kleine klusjes die hij wél kon doen. Het gaf mij een goed gevoel dat ik niet alles meer helemaal alleen hoefde te doen.
En dat is wat ik bedoel; je mag jezelf best zielig vinden, het is ook kloten en hartstikke zwaar. Maar probeer zelf ook iets te doen waardoor je het jezelf wat makkelijker maakt. En neem je rust! Door slaapgebrek zie je alles 100x zwaarder in, echt!
Heel veel sterkte, voor jullie allebei!
zaterdag 20 juni 2015 om 11:24
zaterdag 20 juni 2015 om 11:27
quote:Polkadot28 schreef op 20 juni 2015 @ 10:13:
[...]
Dat klopt, daar zijn de mantelzorgers (oh, dat ben ik zelf :S) juist voor...Ook al ben je zelf de mantelzorger, dan kun je nog hulp aanvragen bij de verzorging van je man. Ik zou zeggen, informeer eens bij je gemeente, er zijn meerdere instanties die mantelzorgers ondersteunen. Niet bij voorbaat ervan uitgaan dat je geen hulp kunt krijgen.
[...]
Dat klopt, daar zijn de mantelzorgers (oh, dat ben ik zelf :S) juist voor...Ook al ben je zelf de mantelzorger, dan kun je nog hulp aanvragen bij de verzorging van je man. Ik zou zeggen, informeer eens bij je gemeente, er zijn meerdere instanties die mantelzorgers ondersteunen. Niet bij voorbaat ervan uitgaan dat je geen hulp kunt krijgen.
zondag 21 juni 2015 om 12:45
Eindelijk slaapt hij een beetje. Hele vreemde houding weliswaar, maar na zolang nagenoeg niet slapen is dit wel even fijn.
Zoon zit even fijn een computerspelletje te doen en ik ga even wat lezen.
Even wat rust pakken.
Morgen sowieso de huisarts weer bellen, er zit geen enkele verbetering in... Zo frustrerend.
Zoon zit even fijn een computerspelletje te doen en ik ga even wat lezen.
Even wat rust pakken.
Morgen sowieso de huisarts weer bellen, er zit geen enkele verbetering in... Zo frustrerend.
woensdag 24 juni 2015 om 19:24
Inmiddels weer een aantal dagen verder met maar een heel lichte verbetering...
Ik zit er, ondanks uitbesteden van koken, zoontje laten spelen/logeren/etc helemaal doorheen. Vandaag een "overspannen" dag gehad. Ik kan alleen maar huilen en ik ben doodop.
Mijn ha geeft aan dat ik rust moet pakken omdat ik overspannen aan het raken ben en dat we het lijntje met zijn ha kort houden. Zijn ha geeft alleen maar aan dat we het moeten aankijken... Fysio heeft vandaag gebeld naar de ha, de ha zou hem terugbellen. Dit is niet gebeurd en zal w.s. pas morgen gebeuren... En hij heeft zo'n hevige pijn
Niet normaal...
Wat ik hier nu wil? Gewoon even mijn ellende neertikken, hopen dat het iets minder groot voelt allemaal. Hopelijk word er morgen iets gedaan...
Ik zit er, ondanks uitbesteden van koken, zoontje laten spelen/logeren/etc helemaal doorheen. Vandaag een "overspannen" dag gehad. Ik kan alleen maar huilen en ik ben doodop.
Mijn ha geeft aan dat ik rust moet pakken omdat ik overspannen aan het raken ben en dat we het lijntje met zijn ha kort houden. Zijn ha geeft alleen maar aan dat we het moeten aankijken... Fysio heeft vandaag gebeld naar de ha, de ha zou hem terugbellen. Dit is niet gebeurd en zal w.s. pas morgen gebeuren... En hij heeft zo'n hevige pijn
Niet normaal...Wat ik hier nu wil? Gewoon even mijn ellende neertikken, hopen dat het iets minder groot voelt allemaal. Hopelijk word er morgen iets gedaan...
woensdag 24 juni 2015 om 19:33
quote:Polkadot28 schreef op 24 juni 2015 @ 19:24:
Inmiddels weer een aantal dagen verder met maar een heel lichte verbetering...
Ik zit er, ondanks uitbesteden van koken, zoontje laten spelen/logeren/etc helemaal doorheen. Vandaag een "overspannen" dag gehad. Ik kan alleen maar huilen en ik ben doodop.
Mijn ha geeft aan dat ik rust moet pakken omdat ik overspannen aan het raken ben en dat we het lijntje met zijn ha kort houden. Zijn ha geeft alleen maar aan dat we het moeten aankijken... Fysio heeft vandaag gebeld naar de ha, de ha zou hem terugbellen. Dit is niet gebeurd en zal w.s. pas morgen gebeuren... En hij heeft zo'n hevige pijn Niet normaal...
Wat ik hier nu wil? Gewoon even mijn ellende neertikken, hopen dat het iets minder groot voelt allemaal. Hopelijk word er morgen iets gedaan...Het kost ontzettend veel energie om iemand pijn te zien lijden waarvan je houdt. Dat houd je ook niet oneindig vol. Is je man al eens bij een specialist geweest of zijn er al foto's of een scan gemaakt? Vreemd dat zijn ha alleen maar zegt dat jullie het moeten aankijken, dat schiet ook niet op.
Inmiddels weer een aantal dagen verder met maar een heel lichte verbetering...
Ik zit er, ondanks uitbesteden van koken, zoontje laten spelen/logeren/etc helemaal doorheen. Vandaag een "overspannen" dag gehad. Ik kan alleen maar huilen en ik ben doodop.
Mijn ha geeft aan dat ik rust moet pakken omdat ik overspannen aan het raken ben en dat we het lijntje met zijn ha kort houden. Zijn ha geeft alleen maar aan dat we het moeten aankijken... Fysio heeft vandaag gebeld naar de ha, de ha zou hem terugbellen. Dit is niet gebeurd en zal w.s. pas morgen gebeuren... En hij heeft zo'n hevige pijn
Niet normaal...Wat ik hier nu wil? Gewoon even mijn ellende neertikken, hopen dat het iets minder groot voelt allemaal. Hopelijk word er morgen iets gedaan...Het kost ontzettend veel energie om iemand pijn te zien lijden waarvan je houdt. Dat houd je ook niet oneindig vol. Is je man al eens bij een specialist geweest of zijn er al foto's of een scan gemaakt? Vreemd dat zijn ha alleen maar zegt dat jullie het moeten aankijken, dat schiet ook niet op.
woensdag 24 juni 2015 om 19:41
Nog niet Mary. Maar we hopen dat het telefoontje van de fysio wat uit gaat halen...
Ik hoop dat er dan wel verder onderzoek zal worden gedaan...
Dankjewel Zas!
Ken je dat zinnetje "het is niet anders" ? Ik krijg dat van iedereen te horen. De volgende die dat weer zegt krijgt me toch een knal, en dan zal ik degene zijn die zegt "het is niet anders"... Ik weet verdorie ook wel dat het nu ff niet anders is, maar mag ik dat dan ook nog vervelend vinden en zwaar?
Ik hoop dat er dan wel verder onderzoek zal worden gedaan...
Dankjewel Zas!
Ken je dat zinnetje "het is niet anders" ? Ik krijg dat van iedereen te horen. De volgende die dat weer zegt krijgt me toch een knal, en dan zal ik degene zijn die zegt "het is niet anders"... Ik weet verdorie ook wel dat het nu ff niet anders is, maar mag ik dat dan ook nog vervelend vinden en zwaar?
woensdag 24 juni 2015 om 19:56
quote:Polkadot28 schreef op 24 juni 2015 @ 19:41:
Nog niet Mary. Maar we hopen dat het telefoontje van de fysio wat uit gaat halen...
Ik hoop dat er dan wel verder onderzoek zal worden gedaan...
Dankjewel Zas!
Ken je dat zinnetje "het is niet anders" ? Ik krijg dat van iedereen te horen. De volgende die dat weer zegt krijgt me toch een knal, en dan zal ik degene zijn die zegt "het is niet anders"... Ik weet verdorie ook wel dat het nu ff niet anders is, maar mag ik dat dan ook nog vervelend vinden en zwaar?
"Het is niet anders" vind ik een dooddoener waar jullie beiden niets aan hebben.
Het zal dan toch eens tijd worden dat je man doorgestuurd wordt, dit is zo toch niet uit te houden. Die pijn komt toch ergens vandaan, ik begrijp die ha echt niet. Waarom wachten jullie dat telefoontje van de fysio af, ik had allang om een verwijsbriefje voor het ziekenhuis gevraagd.
Nog niet Mary. Maar we hopen dat het telefoontje van de fysio wat uit gaat halen...
Ik hoop dat er dan wel verder onderzoek zal worden gedaan...
Dankjewel Zas!
Ken je dat zinnetje "het is niet anders" ? Ik krijg dat van iedereen te horen. De volgende die dat weer zegt krijgt me toch een knal, en dan zal ik degene zijn die zegt "het is niet anders"... Ik weet verdorie ook wel dat het nu ff niet anders is, maar mag ik dat dan ook nog vervelend vinden en zwaar?
"Het is niet anders" vind ik een dooddoener waar jullie beiden niets aan hebben.
Het zal dan toch eens tijd worden dat je man doorgestuurd wordt, dit is zo toch niet uit te houden. Die pijn komt toch ergens vandaan, ik begrijp die ha echt niet. Waarom wachten jullie dat telefoontje van de fysio af, ik had allang om een verwijsbriefje voor het ziekenhuis gevraagd.
