Psyche
alle pijlers
Even van mij afschrijven..
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:14
Kijk met een glimlach terug op de dingen die je hebt meegemaakt. Alles wat je meemaakt, maakt de persoon die je nu bent.
Ga eens positief terug kijken op minder leuke gebeurtenissen. Ze zijn achter de rug, je hebt er van geleerd en bent er veel sterker uitgekomen.
Ga eens positief terug kijken op minder leuke gebeurtenissen. Ze zijn achter de rug, je hebt er van geleerd en bent er veel sterker uitgekomen.
Never tell your problems to anyone...20% don't care and the other 80% are glad you have them
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:15
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:16
quote:Briljant schreef op 30 oktober 2012 @ 17:14:
Kijk met een glimlach terug op de dingen die je hebt meegemaakt. Alles wat je meemaakt, maakt de persoon die je nu bent.
Ga eens positief terug kijken op minder leuke gebeurtenissen. Ze zijn achter de rug, je hebt er van geleerd en bent er veel sterker uitgekomen.
Dat gaat hier niet helpen hoor
Zo zen ben ik echt nooit
En wil ik ook niet, zo af en toe eens onwaarschijnlijk boos zijn op de hele wereld is goed!
Kijk met een glimlach terug op de dingen die je hebt meegemaakt. Alles wat je meemaakt, maakt de persoon die je nu bent.
Ga eens positief terug kijken op minder leuke gebeurtenissen. Ze zijn achter de rug, je hebt er van geleerd en bent er veel sterker uitgekomen.
Dat gaat hier niet helpen hoor
Zo zen ben ik echt nooit
En wil ik ook niet, zo af en toe eens onwaarschijnlijk boos zijn op de hele wereld is goed!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:18
Nee, dat doe je natuurlijk niet meteen als je iets vervelends hebt meegemaakt. Ik ook niet, eerst even heel boos worden, even lekker afreageren, maar dan ga ik wel verder.
Anders blijf ik erin en kom ik geen stap verder.
Anders blijf ik erin en kom ik geen stap verder.
Never tell your problems to anyone...20% don't care and the other 80% are glad you have them
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:18
quote:Summerdance schreef op 30 oktober 2012 @ 17:15:
Hardlopen!
In de regen?
JA....in de regen
Stevige muziek aan, knallen tot je niet meer kan je jezelf vasthouden aan de buitenmuur als je staat uit te piepen als je klaar bent!
Works like a charm hier
ja, hier ook!
Maar we weten niet of TO daartoe in staat is he, fysiek gesproken. Daarom ben ik een beetje voorzichtig
Hardlopen!
In de regen?
JA....in de regen
Stevige muziek aan, knallen tot je niet meer kan je jezelf vasthouden aan de buitenmuur als je staat uit te piepen als je klaar bent!
Works like a charm hier
ja, hier ook!
Maar we weten niet of TO daartoe in staat is he, fysiek gesproken. Daarom ben ik een beetje voorzichtig
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:25
Pfff.. wat een hiperdepiep-je-mag-niet-negatief-zijn advies Briljant...
Vast heel lief bedoeld maar geloof me, er zijn heel veel dingen die je kunnen gebeuren waar je helemaal niet sterker uitkomt. Die je beschadigen. En er zijn momenten dat een mens helemaal niet blij is met hoe hij nu is. De gedachte: alles heeft je gemaakt tot wat je nu bent is in zo'n geval niet erg opwekkend.. als je liever even anders zou zijn...
Accepteren dat het ff kut is. Dat helpt. Stop met vechten. Het is wat het is en vanaf hier rustig verder. Blijven ademen en vooral heel lief zijn voor jezelf.
Vast heel lief bedoeld maar geloof me, er zijn heel veel dingen die je kunnen gebeuren waar je helemaal niet sterker uitkomt. Die je beschadigen. En er zijn momenten dat een mens helemaal niet blij is met hoe hij nu is. De gedachte: alles heeft je gemaakt tot wat je nu bent is in zo'n geval niet erg opwekkend.. als je liever even anders zou zijn...
Accepteren dat het ff kut is. Dat helpt. Stop met vechten. Het is wat het is en vanaf hier rustig verder. Blijven ademen en vooral heel lief zijn voor jezelf.
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:34
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:44
dinsdag 30 oktober 2012 om 17:54
quote:missy_Acy schreef op 30 oktober 2012 @ 17:44:
[...]
+1
Alleen vinden m'n schoenen het minder leuk.
Die schoenen hebben gewoon niets te vertellen....dus!
IK kan ook weinig met dat zen geneuzel (excuus Briljant)
Ik denk nooit met blijdschap terug aan mijn eigen ellende.
Ik snap dat je het goed bedoeld hoor, maar het is denk ik iets te zweverig voor het gros van de mensen
[...]
+1
Alleen vinden m'n schoenen het minder leuk.
Die schoenen hebben gewoon niets te vertellen....dus!
IK kan ook weinig met dat zen geneuzel (excuus Briljant)
Ik denk nooit met blijdschap terug aan mijn eigen ellende.
Ik snap dat je het goed bedoeld hoor, maar het is denk ik iets te zweverig voor het gros van de mensen
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
dinsdag 30 oktober 2012 om 19:01
Ben depressief, therapie zou begin november starten maar heb er nog niks van gehoord.. ben bang dat het toch wat later wordt dan begin november.
Ondertussen zit ik gewoon gek te worden hier. Soms heb ik mooie/goede momenten en dan weer (zoals vandaag) een slechte dag. Vandaag ben ik gewoon een en al emo lijkt wel, zo vreselijk.
Ik denk aan hoe k*t mijn jeugd wel niet was. Mijn ouders mishandelden en verwaarloosden mij. Ik had geen vrienden, ik wist nooit wat vriendschap was tot mijn 15e ongeveer. Zelfs nu weet ik niet zo goed wat het inhoudt. Ik heb in dit leven geleerd dat ik alleen maar waardeloos ben en dat iedereen mij haat. Alles wat ik ook maar deed was nooit goed genoeg.
Dag in en uit werd ik gepest op de basisschool, puur om mijn uiterlijk. Ik weet dat ik er toen niet uit zag, maar dan nog! Altijd van die stomme leerkrachten die gewoon niks tegen dat pesten konden doen. Waardeloos gewoon. Het ergste wat er ooit tegen mij gezegd is: val dood naast je pappie. (Toen mijn vader nog pas een halfjaar gestorven was).
Na mijn vaders dood was het enorm eenzaam. We deden altijd veel als gezin, maar na zijn dood was mijn moeder altijd weg. Later toen ze een nieuwe man vond bleef ze wat vaker thuis en begon ik me ook weer wat beter te voelen (hoewel ik die vent in eerste instantie niet mocht; was gewoon kwestie van wennen aan de situatie denk ik want later mocht ik hem wel). Uiteindelijk ging mijn stiefvader ook dood. De enige ouder waar ik altijd goed mee heb kunnen praten.
Heb al jarenlang dezelfde vriend, maar het gaat niet zo soepel door mijn depressie. Voel me zo rot, kan gewoon geen goede partner zijn ook al wil ik dat zo graag. Heb ook vreselijke last van verlatingsangst.. bovendien had ik altijd het gevoel alsof mijn vriend niet van mij hield.. ook al vinden anderen het overduidelijk dat hij wel van mij houdt. Uiteindelijk hebben we een pauze genomen. Afgelopen weekend (na 16 dgn geen contact) heeft hij 2x contact met mij opgenomen en het leken wel positieve tekens. Soort van tekens die erop wijzen dat het niet voorbij is tussen mijn vriend en ik. Toch voel ik mij nog steeds behoorlijk k*t.
Hoe ik nu ben vergeleken met vroeger: mooier, meer zelfvertrouwen, goede studie, leuk bijbaantje, heb nu wel vrienden etc.
Ik snap ook niet zo goed waarom ik zo kwaad en verdrietig ben, ik heb het gewoon veel beter vergeleken met mijn oude 'ik'. Toch voel ik mij echt zo. Sorry voor het mega verwarrend verhaal, maar zo voel ik me eigenlijk ook. Alsof het één groot waterval is.
Ondertussen zit ik gewoon gek te worden hier. Soms heb ik mooie/goede momenten en dan weer (zoals vandaag) een slechte dag. Vandaag ben ik gewoon een en al emo lijkt wel, zo vreselijk.
Ik denk aan hoe k*t mijn jeugd wel niet was. Mijn ouders mishandelden en verwaarloosden mij. Ik had geen vrienden, ik wist nooit wat vriendschap was tot mijn 15e ongeveer. Zelfs nu weet ik niet zo goed wat het inhoudt. Ik heb in dit leven geleerd dat ik alleen maar waardeloos ben en dat iedereen mij haat. Alles wat ik ook maar deed was nooit goed genoeg.
Dag in en uit werd ik gepest op de basisschool, puur om mijn uiterlijk. Ik weet dat ik er toen niet uit zag, maar dan nog! Altijd van die stomme leerkrachten die gewoon niks tegen dat pesten konden doen. Waardeloos gewoon. Het ergste wat er ooit tegen mij gezegd is: val dood naast je pappie. (Toen mijn vader nog pas een halfjaar gestorven was).
Na mijn vaders dood was het enorm eenzaam. We deden altijd veel als gezin, maar na zijn dood was mijn moeder altijd weg. Later toen ze een nieuwe man vond bleef ze wat vaker thuis en begon ik me ook weer wat beter te voelen (hoewel ik die vent in eerste instantie niet mocht; was gewoon kwestie van wennen aan de situatie denk ik want later mocht ik hem wel). Uiteindelijk ging mijn stiefvader ook dood. De enige ouder waar ik altijd goed mee heb kunnen praten.
Heb al jarenlang dezelfde vriend, maar het gaat niet zo soepel door mijn depressie. Voel me zo rot, kan gewoon geen goede partner zijn ook al wil ik dat zo graag. Heb ook vreselijke last van verlatingsangst.. bovendien had ik altijd het gevoel alsof mijn vriend niet van mij hield.. ook al vinden anderen het overduidelijk dat hij wel van mij houdt. Uiteindelijk hebben we een pauze genomen. Afgelopen weekend (na 16 dgn geen contact) heeft hij 2x contact met mij opgenomen en het leken wel positieve tekens. Soort van tekens die erop wijzen dat het niet voorbij is tussen mijn vriend en ik. Toch voel ik mij nog steeds behoorlijk k*t.
Hoe ik nu ben vergeleken met vroeger: mooier, meer zelfvertrouwen, goede studie, leuk bijbaantje, heb nu wel vrienden etc.
Ik snap ook niet zo goed waarom ik zo kwaad en verdrietig ben, ik heb het gewoon veel beter vergeleken met mijn oude 'ik'. Toch voel ik mij echt zo. Sorry voor het mega verwarrend verhaal, maar zo voel ik me eigenlijk ook. Alsof het één groot waterval is.
dinsdag 30 oktober 2012 om 19:05
quote:eefje88 schreef op 30 oktober 2012 @ 18:47:
Ik zit er nu ook middenin, en vindt het "het komt wel goed" af en toe ook vermoeiend! Iemand geeft aan, accepteren dat je het hebt, dan gaat het weg maar ik vraag me dan af: hoe accepteer ik het? Ik heb het idee dat ik er niet uitkom!!Dat is een zeer goede vraag. Daar ben ik ook nooit achter gekomen.. hoe je moet 'accepteren'.
Ik zit er nu ook middenin, en vindt het "het komt wel goed" af en toe ook vermoeiend! Iemand geeft aan, accepteren dat je het hebt, dan gaat het weg maar ik vraag me dan af: hoe accepteer ik het? Ik heb het idee dat ik er niet uitkom!!Dat is een zeer goede vraag. Daar ben ik ook nooit achter gekomen.. hoe je moet 'accepteren'.
dinsdag 30 oktober 2012 om 19:10
quote:Ik snap ook niet zo goed waarom ik zo kwaad en verdrietig ben, ik heb het gewoon veel beter vergeleken met mijn oude 'ik'. Toch voel ik mij echt zo. Sorry voor het mega verwarrend verhaal, maar zo voel ik me eigenlijk ook. Alsof het één groot waterval is.
Dat is niet gek. Eens haalt t gevoel je in. En dat is behoorlijk kut.
En alles wat je hebt meegemaakt is ook behoorlijk kut.
Kan jij niet contact opnemen met waar of bij wie je therapie zou gaan starten?
Dat is niet gek. Eens haalt t gevoel je in. En dat is behoorlijk kut.
En alles wat je hebt meegemaakt is ook behoorlijk kut.
Kan jij niet contact opnemen met waar of bij wie je therapie zou gaan starten?
dinsdag 30 oktober 2012 om 19:14
quote:missy_Acy schreef op 30 oktober 2012 @ 19:10:
[...]
Dat is niet gek. Eens haalt t gevoel je in. En dat is behoorlijk kut.
En alles wat je hebt meegemaakt is ook behoorlijk kut.
Kan jij niet contact opnemen met waar of bij wie je therapie zou gaan starten?Jawel, dat zou kunnen. Ik heb een contactpersoon. Moet alleen even zijn nummer etc. opzoeken. Was sowieso van plan om dat te doen, waarschijnlijk morgen. Nu is toch alles al gesloten dat heeft dus niet zoveel zin meer.
[...]
Dat is niet gek. Eens haalt t gevoel je in. En dat is behoorlijk kut.
En alles wat je hebt meegemaakt is ook behoorlijk kut.
Kan jij niet contact opnemen met waar of bij wie je therapie zou gaan starten?Jawel, dat zou kunnen. Ik heb een contactpersoon. Moet alleen even zijn nummer etc. opzoeken. Was sowieso van plan om dat te doen, waarschijnlijk morgen. Nu is toch alles al gesloten dat heeft dus niet zoveel zin meer.
dinsdag 30 oktober 2012 om 19:21
Flower, wat ik nu ga zeggen klikt misschien heel hard, en geloof me, ik bedoel het zeker niet zo.
Maar wat ik wel heel erg lees, en wat ook hartstikke logisch is, is dat het allemaal de schuld is van anderen.
Maar er komt een moment dat je ZELF verantwoordelijk gaat zijn voor je eigen geluk.
En ja ik weet dat het ontzettend makkelijk kletsen in vanaf mijn bank.
Maar je kan je jeugd niet veranderen, je kan je moeders houding biet meer veranderen, je kan het pesten niet terugdraaien.
Maar wat je wel kan doen is het probleem aanpakken.
Je hebt de eerste stap al gezet.
En nu doorhalen...contact persoon morgen gelijk bellen
Je verleden is je verleden, en dat is...hoe kut het soms ook geweest is.
Je heden en je toekomst kan je vormen, naar je hand zetten
En nee, dat gaat niet binnen een week, binnen een maand, en ik denk zelfs niet eens binnen een jaar.
Maar als je de hulp aangaat die je geboden wordt ga je er wel keihard aan werken
En dat...dat gaat je zoveel kracht en voldoening geven.
En als dat even niet helpt....hardlopen dus
Maar wat ik wel heel erg lees, en wat ook hartstikke logisch is, is dat het allemaal de schuld is van anderen.
Maar er komt een moment dat je ZELF verantwoordelijk gaat zijn voor je eigen geluk.
En ja ik weet dat het ontzettend makkelijk kletsen in vanaf mijn bank.
Maar je kan je jeugd niet veranderen, je kan je moeders houding biet meer veranderen, je kan het pesten niet terugdraaien.
Maar wat je wel kan doen is het probleem aanpakken.
Je hebt de eerste stap al gezet.
En nu doorhalen...contact persoon morgen gelijk bellen
Je verleden is je verleden, en dat is...hoe kut het soms ook geweest is.
Je heden en je toekomst kan je vormen, naar je hand zetten
En nee, dat gaat niet binnen een week, binnen een maand, en ik denk zelfs niet eens binnen een jaar.
Maar als je de hulp aangaat die je geboden wordt ga je er wel keihard aan werken
En dat...dat gaat je zoveel kracht en voldoening geven.
En als dat even niet helpt....hardlopen dus
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 31 oktober 2012 om 11:42
We hebben allemaal van deze momenten, ik heb bijvoorbeeld continu last er van. Maar dan pak ik een PEN en SCHRIJF ik alles van me af. Soms met tranen in mijn ogen. Het leven is gewoon hard en je moet roeien met de riemen die je hebt. Kijk eerst naar jezelf, want het doel is dat JIJ je goed gaat voelen. En als ANDEREN je niks gunnen, wat betekenen HUN dan voor jou? Ik ben misschien jong maar ik heb geen één moment van geluk gehad. Maar ik kan in ieder geval zeggen dat ik ZELF verantwoordelijk ben voor mijn gedrag. Omdat ik niet AFHANKELIJK ben van wat een ander zegt of doet.
Ik hoop dat je erbovenop komt,
Groetjes.
Ik hoop dat je erbovenop komt,
Groetjes.
Live Healthy, Die Anyways.
